Reporting live from the capital of Northern Ireland
09-03-2008
Internationale multiculturalitaire zever
We leven nog, half, want na een hele week van lessen volgen na het zelf geven van lessen, zijn we allen blij dat het weekend er is! En met het weekend komt onze roadtrip er ook aan. We vertrekken morgen op een tochtje door Ierland met 10 gegadigden met 2 kleine autootjes, die we vandaag al uitgetest hebben en die goed bollen op deze soms wel hobbelige Ierse wegen.
Maar eerst afgelopen week (International Week), die hectisch was en tof tegelijk. De lezingen waren misschien niet altijd even interessant, maar sommige dingen kunnen we zeker gebruiken voor onze latere teaching career. We kregen lectoren en onderwerpen over ons heen uit Spanje, Slovakije, Amerika (fuck yeah!), Nederland, België en zo verder, gaande van goed verstaanbaar tot praktisch onverstaanbaar Engels. Van literatuur in het post-Troubles tijdperk tot een hele fotoreportage van een Poolse die met haar man naar India op reis ging en daar inspiratie vond voor haar schilderijen (in pointillistische stijl dan nog), als we het deze week niet zagen, gaan we het nergens zien! De (soms saaie) lessen werden afgewisseld met wat leuke extraatjes die speciaal voor ons Erasmussers georganiseerd werden.
Op maandagavond werden we verwacht op een heuse Euroquiz, die we jammer genoeg niet wonnen. Daar moesten we antwoorden uit onze mouw schudden op vragen zoals Welke stad is de 2de grootste van Ierland na Dublin? en Voor welk muziekinstrument werd het stuk Silent Night geschreven?. Het beantwoorden van deze vragen laat ik aan jullie over Mochten jullie echter grijs worden van ambetantigheid omdat jullie desbetreffende antwoorden niet vinden op Wikipedia en konsoortige webstekken, stuur ons maar een mail en wij verlossen u uit u onwetendheid Ignorence is bliss zeggen ze dan!
Op dinsdag werden we getrakteerd op een heuse Historical Pub Tour door de stad. We bezochten er logischerwijze- de vele pubs die Belfast rijk is. Sommigen onder ons hadden er wel wat meer van verwacht, maar het was ook niet mogelijk om met onze toch wel grote groep in elk café halt te houden voor een pintje of een Irish Mist. Misschien waren we dan nu nog onderweg Niet iedere cafébaas ziet graag een groep luidruchtige Erasmussers zijn pub binnenstromen en er een spoor van gescheurde bierkaartjes, half gesmolten ijsblokjes en omver gestampte glazen achterlaten de niet-gebroken Guinnessglazen zijn hier trouwens erg in trek bij de buitenlanders en ook wij hebben al ons steentje bijgedragen ter in stand houding van die traditie-. We zetten ons feestje dan maar verder in een karaokebar dichter bij huis, waar we de ziel uit het lijf zongen maar toch ook een beetje kwaad waren op de diskjockey van dienst die weigerde Summer Nights uit Grease te draaien!
Woensdag werden we één voor één dagtrippers van het eerste uur en trokken we voor een hele dag naar de Giants Causeway (een prachtig stukje natuur, zoals de reisgids het zo mooi beschrijft) en de Bushmills Distillery (ofte whiskystokerij) te gaan. Groot was onze vreugde toen we te horen kregen dat we eerst whisky gingen proeven en daarna de reus een bezoekje zouden brengen. We kregen er een monotone rondleiding maar daarna mochten we whisky proeven. En omdat de stokerij dit jaar zijn 400ste verjaardag viert, kregen we ook de kans om een whisky van 12 jaar oud te proeven (naast de originele, die van 10 jaar oud en een warme whisky met kaneel, water en suiker). Mjam mjam! Vol goede moed en al wat opgewarmd op de toen toch wat winderige dag stapten we op de bus om 20 minuten later gedropt te worden aan de Giants Causeway. Bij sommigen was het godendranje van ervoor al naar het hoofd gestegen en was het afdalen van de cliff net iets moeilijker dan voorzien, maar we geraakten allemaal heelhuids beneden. Daar konden we genieten van water, wind en de zeshoekige pilaren die de Causeway beschermd gebied maken.
Donderdagavond was er de slotactiviteit: Eurovisie songfestival. Je kan het al raden: er werd van elk aanwezig land een act verwacht en er moesten dan ook punten gegeven worden. België werd vertegenwoordigd door ALLE Belgen jawel, we zijn met 15 en we paaiden het publiek met onze multiculturele versie van Alle kleuren van K3. Ook dit keer wonnen we niet, maar werden we 4de (en ja, we hebben de Hollanders verslagen)!
Men zegt De tijd gaat snel, gebruik hem wel maar het valt ons pas hier op hoe snel alles werkelijk gaat. Met deze wijsheid heb ik al genoeg van u tijd verspild om hier af te sluiten en u nog te melden dat er een nieuwe lading fotos op mijn space te vinden zijn.
Hunkerend naar nieuws hangt u ongetwijfeld elke avond voor uw computer en dan nog het liefst met uw neus tegen het scherm geplakt, vuilaards! Je beseft immers dat ergens in het verre Noord- Ierland twee jonge deernes de tijd van hun leven hebben! En gelijk hebt u, want de bewijzen zijn alweer online te bewonderen in een nieuw fotoalbum op de space van Joline! Bekijken die handel!
Er zijn ondertussen al 2 drukke weken stage voorbij gevlogen en vele, vele, vele, lange, lange, lange avonden vol melk, honing, koekjes, bier, bushmills, pizza, fish and chips, filmpjes, lesvoorbereidingen, reflecties, literatuur, zever, gezever en rhihanna op de radio ( ze komt trouwens ons strot uit die stomme koe!).
Enkele statistieken:
- Aantal flessen bushmills: 3 - Aantal flessen melk: 4 - Aantal potten honing: 2 - Aantal pakjes koeken: 12 - Aantal wandelingen naar stadscentrum: 38 - Aantal Ieren versierd: 0 ( duh! logisch!) - Aantal filmpjes: 7 - Aantal lessen gegeven: 13 - Aantal keer bus gemist: 1 - Aantal keer bijna overreden door taxi: 3 - Aantal keren beschonken thuiskomen: 0,5 ( bier niet sterk genoeg) - Uitslag patience: Sophie 0 - Joline 3 - Aantal keer Rhianna op de radio deze week: 12394353355030... veel te veel! - Favoriete quote: " I have troublems" - Meest opgedrongen accent: Antwerps - Grootste ergernis: hondenpoep op de straat en aan je schoenen - Grootste meevaller: een dag zonder hondenpoep!
Ook kunnen wij u melden dat wij in blijde verwachting zijn van twee "verse" nog onschuldige huisgenoten uit Antwerpen. Zij zullen hier nederstrijken en hun nestje bouwen op maandag 18 februari. We zijn benieuwd hoe dat zal aflopen! De vogelbescherming werd reeds op de hoogte gebracht en ook wij nemen onze voorzorgen. Je weet maar nooit...
Hiermee laten we jullie eenzaam en alleen achter daar in het verre België en wensen wij jullie een goede nacht!
Sophie en Joline
P.S.: U hoeft zich geen zorgen te maken, wij waren tijdens het opstellen van dit bericht niet beschonken noch high!
P.S.S.: No animals were hurt during the making of this message. ( Only one salmon got severly injured, both emotionally and physically. We wish him all the best of luck in his upcoming recovery. )
P.S.S.S.: Tijdens het schrijven van dit bericht, behaalde Sophie haar eerste patience-overwinning! Driewerf hoera! De stand is 1-3.
De eerste week van de stage zit erop en amai, hebben wij afgezien! Alle twee kwamen we 's avonds thuis, blij een vertrouwd gezicht te zien en elk met onze eigen verhalen, het één al indrukwekkender dan het ander. Want oh jee, we maken hier wat mee! Soms denken we dat we op een andere planeet verzeild geraakt zijn, want de leerlingen hier zijn (om het grof te zeggen, maar het IS echt zo) ... dom, maar o zo grappig! Een greep uit de verschillende quotes die ons deze week naar ons hoofd geslingerd werden (tussen de 1000 andere vragen die de leerlingen ons stelden): - Miss, is Hitler dead? - Miss, can I come home with you and be your slave? - Miss, is Belgium flat? - Miss, do you have decent houses in Belgium? - Miss, how do you spell novel?
En zo kunnen we nog een eindje doorgaan
Joline gaat samen met Katrijn naar school in St. Patricks Highschool in Lisburn; bij brave kindjes zo te horen! Ze zijn galant, vormen een erehaag wanneer ze moet passeren en houden de deur voor haar open Het enige nadeel is dat ze een helse tocht af te leggen heeft voor ze ter plaatse geraakt: vroeg opstaan (zelfs een oploskoffie maakt dat niet goed), wandelen naar de bushalte, 45 minuten op de bus zitten (en niet in slaap proberen vallen) en dan in Lisburn aangekomen nog een 20-tal minuten te voet om het ochtendhumeur van zich af te stappen. De leerlingen begroetten haar in een prachtig grijs-zwartgekleurd uniform en poogden eindeloze keren om haar naam correct uit te spreken, wat hilarische taferelen opleverde! Na enkele vruchteloze pogingen, gaf Joline het op en schreef ze haar naam uit: von cares bilk of hoe de lessen fonetiek toch nog zinvol waren! Haar taak bestaat erin de leerlingen uitvoerig kennis bij te brengen in de onderdelen der geschiedenis, drama en Engels.
We zijn beiden al vlijtig in ons papierwerk gevlogen. Artevelde laat er geen gras over groeien Elke dag moeten we opschrijven wat we elk lesuur gedaan hebben, weekly overviews maken, vuile zelfreflecties doen ( hét codewoord van Artevelde) en dan moeten we dat ook nog eens doen voor St. Marys University College. We spenderen in het algemeen meer tijd aan al het papierwerk dan aan onze lesvoorbereidingen, want ja, daar zijn we ook al aan begonnen!
Bij mij gaat het er iets ruwer aan toe (en ligt de school iets minder ver. Na 10 minuutjes van de Belfast-lucht gesnoven te hebben, bereik ik de schoolpoort). De enkel-uit-mannen-bestaande schoolbevolking ziet er soms nogal angstaanjagend uit in hun grijs-zwarte uniformpjes, maar Deena en ik proberen er ons vrouwtje te staan! Met sommige jongens kan je op 35 minuten zelfs geen 2 bladzijden uit een boek lezen, met andere kan je dan weer prachtig werk verrichten. Constant loven is de boodschap. Sommige jongens komen uit zo'n verscheurde achtergrond, je kunt het je niet voorstellen. In één van mijn year 10 klassen zijn ze dit schooljaar begonnen met 16 leerlingen en nu schieten er nog 3 over De reden waarom laat ik aan jullie verbeelding over. Wat ik wel opmerkte, is dat voor sommige leerkrachten een goede fysiek hier noodzakelijk is: ze moeten de kunst van het ontduiken van rondvliegende projectielen wel erg goed onder de knie hebben als ze op Corpus Christi College willen overleven.
Met dit gegeven in het achterhoofd, achtten we het noodzakelijk onze fysiek een beetje aan te scherpen en gingen we vrijdagavond voor de eerste maal de gym op school uitproberen. Gratis en voor niks sporten, wat wil een mens nog meer! Joline temde achtereenvolgens de spinfiets, de loopband en roeimachine en ik voetbalde met de andere Erasmus-studenten. Na een dik uur van activiteit, we went to hit the showers, kookten we ons potje en gingen we een drankje nuttigen in de Robinsons (een Ierse pub) om daarna nog een klein feestje te bouwen in ons huisje en dan onder de wol te duiken.
Vandaag, zaterdag, was een culturele dag. We hebben opnieuw een wandelingetje gemaakt naar Queens en deze keer in de zon! Joline heeft er tickets kunnen bemachtigen voor An evening with EELS, ik ga de opera-toer op en ga binnenkort naar Madame Butterfly, we hebben The Bookshop at Queens geplunderd door er klassiekers te kopen voor £1, 99 per boek (KOOOPPJJEEEESSS)! Daarna een witte chocolademelk met marshmellows gaan drinken en we voelden ons nog nooit zo één met de stad!
We beginnen ons meer en meer thuis te voelen!
Groetjes en dikke zoenen van jullie twee sterreporters,
De tweede reeks foto's staan online op de space van Joline! Je vindt er een kijk in onze keukenkast, onze frigo, het eerste wasje, ons huisje en onze eerste fieldtrip! ENJOY!
Jullie zaten er al vol ongeduld op te wachten, wel het is eindelijk zover! Ze staan online de eerste foto's! Je vindt er een eerste impressie van ons huis, onze kamers, onze nieuwe vrienden, de stad en het marginale uitgangsleven... ENJOY
Tot de volgende update Sophie en Joline
PS: Voor de leken en de oudjes onder ons, check de space van Sophie of die van Joline via de link in de linker kolom en klik dan op de map eerste impressies van Belfast!
Na menig vloeken op het Quertyklavier tijdens het eerste lezen van mails en beantwoorden, wagen we ons aan een allereerste blogverslagje uit Belfast! Veilig afgezet door de oudjes op de luchthaven, checkten we in. Gelukkig waren we op voorhand tot de schandalige constatatie gekomen dat je maar 15 kg in plaats van 20 kg mag meenemen aan boord, dus waren we voorbereid! De vlucht ging gepaard met een licht tot hevig heen en weer geschok van het vliegtuig, maar we landden veilig in Dublin Airport (sjieke bedoening trouwens!). Daarna een busrit van een dikke 2u en we arriveerden in Belfast! We werden afgehaald door Peter Collins die ons voor een quick tour door de stad meenam en ons naar ons huisje bracht. Een greep uit de reacties toen we eenmaal binnen waren: OMG! DER ZIJN HIER GEEN KUSSENS OFWA? DER IS IER IN GEEN 10 JAAR GEKUIST! DER HANGEN NOG BROKKEN ETEN AAN HET BESTEK... Peter dropte ons bij onze buren (Ann, Rik en Fre) die hier al bijna een maand verblijven en zij toonden ons waar we wat konden vinden (aangezien we geen kussens of donsdeken hadden) en welke winkel het goedkoopste was. Ondertussen verkenden we het City Centre een beetje. Zaterdagavond na het eten van een simpele spaghetti (geen van ons had zin in een culinair hoogstaand gerecht, laat staan de energie om eraan te beginnen) en dan ploften we in onze plakkerige zetel ( nu reeds met laken bedekt) om een filmpje te zien. We hielden het na welgeteld 30 minuten voor bekeken en doken onder de vers gekochte wol.
Zondag lang geslapen natuurlijk en verder de stad verkend. Wel moeten we zeggen: de cliches zijn er om bevestigd te worden! Mannen, wanneer u hier naar een vrouw komt zoeken, moet u vallen op een van volgende types: - Ofwel Vicky Pollard in all her glory (want er lopen hier wel degelijk mensen zo rond. Voor de leken onder jullie: check DRINGEND "Little Britain") - Ofwel de Kate Nashes van deze werled (volgens ons allemaal klonen van elkaar) - Ofwel de types a la Amy Winehouse, met hetzelfde glamoureuse opgestoken haar, inclusief oogschaduw en veel te hoge hakken of schoenen in een kakkleur zoals daar zijn: fluogroen, fluoroze en fluogeel.
Vrouwen die ons een bezoekje willen brengen en hier naar een lief zoeken, volgende optie is de enige mogelijke: - een mengeling van het lichaam van Herr Seele, het haar van Thom Yorke en het gezicht van Pete Doherthy met het sexappeal van een dooie cavia... (da wordt dus geen Ier voor Sophie....DEFINITELY NOT!!!)
Ook hebben we ons eerste kotavontuur op zak: blijkbaar is de frigo hier het grootste vak en de ijskast het kleinste. Maar wij hebben dus alles (naar gewoonte) in het grootste vak gestoken, wat achteraf het diepvriesvak bleek te zijn... Resultaat: bevroren boter, yoghurt, melk... JOEPPIIIEEEEEE
We gaan verder in het leren kennen van andere Erasmussers, als daar zijn: Polen, Litouwers, Amerikanan, Hollanders, veel andere Belgen... Ook de school behoort nu tot bekend terrein (alhoewel we reeds verdwaalden in de eindeloze gangen...) en we volgende reeds onze eerste les (vlijtig al we zijn niewaar...) in Irish literature. Werk genoeg dus, de stage begint volgende week al en de papieren die we voor Artevelde moeten invullen elke week... Tis echt niet nix (ma de Arteveldes zullen ons wel begrijpen)!!
Hier is het in the mean time 10 voor 8 en dus beginnen wij serieuze honger te krijgen, ons vlees en rijst met zoet-zure saus wacht op ons om gekookt en gebakken te worden!
Het is eindelijk zover! Morgenochtend vroeg ( en u weet ongetwijfeld hoezeer uw twee favoriete reporters dat vroeg opstaan haten ) verlaten wij ons kleine Belgenlandje en vliegen vol verwachting westwaarts! Belfast ligt als een lichtpuntje aan de horizon op ons te wachten...
Als alles goed gaat, komen we aan rond 13u25 en worden door onze coördinator Peter opgepikt en naar ons studentenhuisje gebracht. Daar zullen wij 3 maanden van ons leven doorbrengen in het gezelschap van 2 studenten van de Karel de Grote Hogeschool uit Antwerpen ( jaja Belgen) maar aangezien zij pas aankomen eind februari hebben we de eerste weken het kot voor ons alleen! ;)
Voor de mensen die ons graag eens een briefjeu of kaartjeu schrijveuu of zij die liever es binnenwippeu, hier is ons adres: 44 Hawthorn Street Belfast, BT127 AQ
We houden jullie zeker op de hoogte van onze eerste kennismaking met "the city" en "the people"!
Welkom op onze blog! Jawel, u hoort het goed, zelfs computerleken zoals wij kunnen de dag van vandaag al een blog maken! Leve de technologie!
Op deze site kan je vanaf 26 januari, op regelmatige basis onze avonturen in Belfast volgen! Snuffel gerust eens rond, bekijk zeker onze foto's en check ons gastenboek of laat een berichtje na !
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Kleine wasjes, grote wasjes doe ze in de wasmasjien!
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
