Deze voormiddag vond dan uiteindelijk het bezoek plaats aan het ethnologisch museum. Op deze snikhete dag draaide de airco op volle toeren. Het gloednieuwe gebouw bracht een mooie collectie en een duidelijk georganiseerde reis door Vietnam. Daarnaast werd ook Zuid-Oost-Azië belicht a.d.h.v. voorwerpen, oude teksten en afbeeldingen. Blijkbaar hebben de Nederlanders daar nogal wat slag geleverd. Enkele hutten waren buiten opgezet, vgl. met Bokrijk. Knap gedaan.
In de namiddag mochten we terug naar de ambassade. De voorlopige goedkeuring voor een verblijf in België werd afgeleverd voor Sophie. Alweer een stap dichter bij onze thuiskomst.
Helaas was dit ook het vertrek van Thao, onze begeleidster. Meteen een hard moment voor ons gezin. Dit was de laatste keer dat Sophie met iemand kon spreken in haar eigen taal. Voor de zus van Zhao werd het afscheid aan haar geboorteland hiermee pijnlijk duidelijk. Thao probeerde dit mee te geven. Dit was een moeilijke opgave. Zelfs de Oosterse zakelijkheid maakte plaats voor gemeend verdriet. Iedereen had het moeilijk. Er werd geknuffeld. Troostende woorden. Vele tranen. Stilte. Afscheid nemen, het blijft steeds weer moeilijk. ...
Het bezoek aan het zwembad hierna was niet hetzelfde. Na 3 kwartier treurnis, was een wandeling een geschikt idee. Toen de kinderen een cadeautje mochten kiezen in Bookstreet en een verfrissende "juice" konden drinken ging het alweer beter.
Afsluiten deden we in café Vuvuzela. Een proper restaurant waar je, bediend door leuk uitgedoste diensters, op zijn Amerikaans gegrild kon eten, maar ook Vietnamees en er was Belgisch bier te verkrijgen. Dit alles reeds in het kader van de wereldbeker voetbal. Want ja hoor, dit leeft hier ook heel erg. Voetbal is blijkbaar sport nummer 1 hier. De wereldbeker is op TV en in het straatbeeld niet te missen. Ook de flatscreentv's zijn allemaal in solden, net zoals bij ons 😉. Graag had ik wat sfeerfoto's van het café (en de vriendelijke serveuses) gepost maar blijkbaar heeft een overijverige jongste dochter zich wat teveel geamuseerd en al deze gewist. ...
Vandaag de laatste dag. Zien of we nog wat tijd hebben om te shoppen...
Groetjes.

|