E-mail mij

Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.
Inhoud blog
  		• heel lang geleden
  		• drie dagen kletsnat rondgelopen
  		• heel lang geleden
  		• Terug thuis
  		• Het is even geleden
  		• Het einde is in zicht
  		• Het rolt blijkbaar
  		• Het is alsof het familie is
  		• een week op de farm + foto's
  		• Verhuisd + meer foto's
  		• Meer foto's
  		• Genoeg regen
  		• Terug in Belgie
  		• De zon is gestolen
  		• website Laat Laos Leren
  		• Het zicht vanaf mijn hangmat
  		• Engelse les
  		• Terug in Laos
  		• Laatste dag in Pai
    Persoonlijke reiswebsite van Ward
    Hier ga je mijn persoonlijke verhalen kunnen lezen van wat ik tijdens mijn langdurige afwezigheid zoal meemaak.
    09-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste dag in Pai

    Mijn laatste dag in Pai is intussen aangebroken. Morgen trek ik richting Chiang Mai om vervolgens mijn weg naar Laos op vrijdag verder te zetten. Ik hoop vrijdag avond terug in Vientiane te zijn. Ben ik teleurgesteld om Pai te verlaten? Niet echt eigenlijk. Nooit gedacht dat ik het zou zeggen, maar het is nu een beetje te rustig. En daarmee bedoel ik in het guesthouse. Wij zijn nog slechts met drie gasten over en die ken ik nog van de afgelopen jaren. Met andere woorden, de verhalen zijn niet nieuw om nog maar over de reeds tweemaal gevoerde discussies te zwijgen. Waarom er niemand meer naar Pai komt? Het is waarschijnlijk te wijten aan de afgelopen nieuwjaarsdrukte. Velen vonden immers geen overnachtingsplaats omdat het hier wemelde van de Bankokiaanse "massa toeristen". Dit gegeven spreid zich uiteraard rond als een lopend vuurtje en de echte reizigers worden hierdoor afgeschrikt (je zou voor minder). Langzaam aan begint zicht dit zich allemaal te herstellen tot er twee dagen geleden een Canadees is neergeschoten door een zatte politieman. Benieuwd hoe men hierop gaat reageren? Zoals gisteren iemand meldde zou het ook wel positief kunnen zijn. De mensen die normaal naar Pai komen kunnen alles relativeren en weten dat dergelijke incidenten overal gebeuren. De anderen laten zich hierdoor misschien wel afschrikken.

    Wat ik wel als nieuw hebben mogen ervaren is de vleermuis elke avond in en rond mijn terras (als je het zo kan noemen) van mijn hut. Allemaal leuk en wel was het niet voor de guano elke morgen voor mijn deur (weerom als je het zo kan noemen).

    Zo de volgende post gaat terug uit Laos zijn.

    09-01-2008 om 07:17 geschreven door Ward  
    02-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rust keer weer
    Sawasdee kap,

    Eindelijk zijn alle nieuwsjaarsfestiviteiten afgelopen. Dit maakt dat Pai zijn rust aan het terug krijgen is. Al die niet in Pai thuishorende toeristen zijn vertrokken of zijn aan het vertrekken. Je moet je inbeelden hoe het hier eigenlijk om zeep geholpen wordt. Men heeft hier een soort van luchthaven geopend!!! Je kan van Chiang Mai naar Pai vliegen. Waarom??? Het is slechts 145 km. Maar ja, er zijn zo van die mensen en deze zijn hier nu niet meer. Ik ben na 4 dagen nog eens naar Pai centrum getrokken. De rest heb ik met de andere gasten in het guesthouse doorgebracht. Oud-nieuw hebben wij naar gewoonte niet gevierd. Wij hebben gewoon gewacht tot de plichtplegingen (lees: vuurwerk) afgelopen waren. Eerder gaan slapen heeft geen zin. Het guesthouse ligt dan wel een stuk uit het centrum maar het is een valei en het maakt dus een hals kabaal.

    Vandaag is mij ook opgevallen hoe weinig respect de Thais voor honden hebben. Mij is verteld dat zij na een slecht leven reincarneren in een hond. Blijkbaar gelooft en dus overal in die bullshit. Maar dat is geen reden om een dier te mishandelen.

    Mijn verjaardag ben ik dit keer niet vergeten. Alhoewel ik het aan Pod te danken heb. Zij is degene die mij er vanmorgen aan heeft helpen denken. Is een jaartje ouder worden erg? Wel ik bekijk het van de positieve kant. Weeral een jaartje van mijn pensioen verwijderd.

    Voila, ik ga verder doen met wat ik de afgelopen dagen gedaan heb. Namelijk niets en met diverse interessante mensen vanuit de hele wereld praten. Wij zijn intussen met 5 die terug opgedaagd zijn en een bekent gezicht is nog onderweg naar Pai. Op die manier kan ik dus de batterijen terug opladen om binnen een kleine drie weken terug naart Laos te vertrekken en te beginnen met het geven van Engelse les.

    Ward

    02-01-2008 om 10:38 geschreven door Ward  
    29-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welcome home

    Op die manier begroet men mij hier in Pai. Het was een lange en vermoeiende trip naar hier. Ik heb Vang Vieng verlaten afgelopen donderdag om 10 uur per bus richting Vientiane. Daar was het de bus op naar Udon Thani (Thailand). Uiteraard was het aan de grens weer kennis maken met de prachtige Aziatische administratie. Het heeft ongeveer 1,5 uur geduurd. Van Udon Thani was het dan de nachtbus op richting Chiang Mai. Hier ben ik gisteren om half negen aangekomen. Vanuit Chiang Mai was het dan nog 4 uur per bus tot Pai. Maar heel deze trip vergeet je in een minuut als je al je vrienden terug ziet. Er zijn er meer komen opdagen dan ik verwacht had. En dan moet je er nog rekening ee houden dat er nog enkelen onderweg zijn. Ben (eigenaar guesthouse) is dus met andere woorden bezig constant mensen buiten te gooien om de terugkomers een hutje te geven. De buitengegooiden kunnen onmiddellijk terug naar Chiang Mai want heel Pai zit vol. Niet met buitenlandse toeristen maar met (jammer genoeg) "package tour toeristen" uit Bangkok. Eigenlijk geen probleem. Het enige waarvoor ik in het centrum moet zijn is om deze blog aan te passen.

    Tot de volgende

     

    29-12-2007 om 04:24 geschreven door Ward  
    26-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.meLLy chLismas
    Tja een betere titel kon ik niet bedenken. Zo noemen ze het hier nu eenmaal. Maar eerst wat er de afgelopen dagen zoal gebeurd is. Zondag namiddag ben ik samen met enkele andere gasten van het guesthouse samen met de uitbatende familie naar Poukhan geweest. Hier ligt de blue lagoon. Met  andere woorden wij zijn dus gaan zwemmen. Niet in een met chloor gevuld bad maar in de natuur. Ik de boom boven de poel hangen koorden, dit is leuk als je de tarzan wil uithangen (zie foto). Wat meer is het is ook een leuke afkoeling want heet is het genoeg geweest de afgelopen dagen. Maandag heb ik samen gezeten met diverse personen aangaande de bouw van de drie klaslokalen. Zij richten nu een comite op bestaande uit diverse personen. Van de directrice tot de lokale dorpchef en een afgevaardigde van laat ik het maar het oudercomite noemen. De bedoeling is dat men bezig is als ik terug kom van Pai. Maandag namiddag ben ik mee geweest met Kham naar zijn tante die gestorven was. Een dode wordt hier dus opgebaard is een uitgebouwde doodskist en die wordt "bewaakt" door de buren, familieleden,... tot de ceremonie plaatvindt. Het is eigenlijk wel een vrolijke bedoeling. Ze zaten er gewoon kaart te spelen. Hoe komt het dat het bij ons altijd zo'n droevig gedoe is. Zowel op Bali was het leuk en ook hier was het weeral een plezante boel. Gisteren was het dan weer zo'n dag die ik absoluut wil vermijden. Dat is namelijk heel het gedoe rond kerstmis. Het was dit jaar eigenlijk wel grappig. Marc (een Canadees) was naar de markt gegaan om kalkoen te kopen. Wan (eigenares van guesthouse) maakte de saus. 's Avonds deed men die kinderen van de familie die het guesthouse houden ook nog eens een kerstmuts op. Om nog maar eens duidelijk te maken wat een platvloerse boel het is. Eigenlijk wel eens leuk om over na te denken in deze tijd van het verbod op hoofdoeken "want het is niet van hier". Ik zou zeggen kijk eens verder dan de eigen kerktoren. Intussen heb ik op Ben en Pod in Pai gebeld. Ze hadden geen plaats meer voor mij, maar vrijdag morgen gooien ze er de minst interessante gast buiten en dan krijg ik die bungalow.

    Tot de volgende,

    Foto 1: tarzan spelen
    Foto 2: Kerstmutsen op het hoofd van Yoyo en Yaj


    Photobucket Photobucket

    26-12-2007 om 07:48 geschreven door Ward  
    22-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een week Laos
    Sabaidee,

    Ik ben nu een week in Laos. Het was een week met enorme kopzorgen. De bank wou (en wil nog steeds) niet meewerken. Maar dat probleem is intussen van de baan. Alles gaat via de rekening van de Organic Farm verlopen. De vrijwilligers zijn geregeld (of dat zou toch moeten zijn). Dus alle kopzorgen zijn zo goed als voorbij. Misschien dat er dan toch nog de mogelijkheid is voor een kort bezoek aan Pai. Op de website van LLL vinden jullie enkele foto's van mijn bezoek aan de school van Sok Xay. Het was er weer het traditionele verwelkoms ritueel. Je kent het verhaal intussen al. De fles Lao Lao wordt op tafel gezet. In het guesthouse waar ik verblijf hangt ook een leuke sfeer. Ver weg van alle "costa" bars is het er elke avond een gezellige bedoeling met allemaal toffe mensen. De meesten hebben het er moeilijk om te vertrekken en hangen er al enkele weken rond. Vanavond gaan er blijkbaar een voetbalmatch opgezet worden. Farang (buitenlanders) - Lao.

    Laa Kawn,

    Ward

    22-12-2007 om 09:00 geschreven door Ward  
    18-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aangekomen in Vang Vieng
    Hoi,

    Ik ben eindelijk in Vang Vieng geraakt. Het was weeral een leuke busrit naar hier. Een oud gammel ding volgestouwd met 67 passagiers em ooverbodige dingen gaande van fietsen, balen stro tot Duitsers. Ik lig intussen in hetzelfde guesthouse ver weg van alle overbodige toeristische infratructuren. Het is zoals ik al verwacht had hier deftig aan het uitgroeien. Gevolg, het stikt hier van die gasten die hele dagen ergens in zo'n restaurantje DVD's liggen te kijken. Gelukkig is het waar ik veblijf een pak rustiger met de juiste atmosfeer. Ik ben vandaag ook in actie geschoten met de verdere voobereidingswerken voor de bouw van de drie klaslokalen. Die bouwen gaat waarschijnlijk geen problemen opleveren. De bankzaken gaat echter een ander probleem gaan worden. Per mail lieten ze al weten dat het geen probleem is, maar uiteraard als je aan de balie staat dan weet men van niets en begint men te zwaaien met vreemde formulieren. Ik begin zo'n beetje te vrezen voor mijn korte trip naar Pai. Morgen ga ik verder onderhandelen net de eigenaar van de Organic Farm. Ik heb het volste vertrouwen in deze man. Er loopt daar trouwens een Belg rond (Eric) genaamd die er een geiten project van de grond gaat stampen. Hij komt blijkbaar elk jaar 2 maanden naar Vang Vieng om hier aan dat project mee te werken.

    Ward

    18-12-2007 om 00:00 geschreven door Ward  
    15-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aangekomen
    Hoi,

    Ik ben dus aangekomen in Laos. Dit na een zeer vermoeiende reis. Woensdag op donderdag om 3 uur (in de nacht) opgestaan en de nacht erna niet kunnen slapen. Iets wat ik nooit kan op een vliegtuig. De volgende morgen was ik in Bangkok waar ik een "prettige" busreis van een uur voor de boeg had tot aan de andere luchthaven vanwaar ik vijf uur later een vlucht naar Udon Thani had. Dit ligt op een vijftigtal kilometer van de grens. Vandaar dus terug met de bus tot aan de grens waar de Laotiaanse administratie zich weer van zijn beste kant heeft laten zien. Een dik uur heeft hier alles geduurd. Toen stond er nog een Tuk Tuk rit op mij te wachten en zo had ik om 17 uur dan uiteindelijk een slaapplaats te pakken. Dan kwam weeral die enorm zalige douche eraan. Ik kan garanderen, zalig was deze. Uiteraard zag ik scheel van de honger. Nu moet je je voorstellen dat het bij ons de afgelopen weken zeer slecht weer geweest is. Plots zit je daar dan langs de Mekong te eten en dit in short en T-shirt. Dat dat zalig is moet ik geen tekeningetje van maken. Wat mij al opgevallen was is dat Vientiane een stuk moderner geworden is dan twee jaar geleden. Dat bleek ook toen ik samen met Marc en Nicole (wonend en werkend in Laos) een pint (meerdere) ben gaan drinken (zie foto onder). Ik had nog nooit ergens aan een toog gezeten in Laos en dit was de eerste keer. Ik ben mij er uiteraard van bewust dat de rest van Laos die vooruitgang nog niet heeft meegemaakt en stiekem hoop ik daar een beetje op. Vandaag heb ik op mijn gemak uitgeslapen en dan rustig ontbeten om vervolgens
    rustig een beetje door de stad te kuieren. Hoe warm het net is kan ik niet zeggen maar Marc zist dat het vanmorgen toen hij opstond om te gaan werken 20 graden was. Dan zal het overdag een kleine dertig graden geweest zijn schat ik.

    Ward

    foto: samen met Marc en Nicole tijdens mijn eerste avond. Let vooral op de T-shirt, het staat er niet op maar ook op de bijhorende short.

    Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

    15-12-2007 om 00:00 geschreven door Ward  

    		T -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!