|
WEVELGEM - Voetvolk - 22 dln. - Verleden jaar waren we nog in Lauwe, vandaag aan de andere kant van de Leie. Het gras is altijd groener aan de overkant en het water wat hoger, zegt men aldaar. Vandaag een zéér uitzonderlijke zonnige en warme dag in zoverre dat enkelen wat overkleed waren.
De afwezigen hadden ongelijk, wat is ver? De omgekeerde richting is even ver. De 10 km koos voor een tocht langs langs een afgesneden meander en het hedendaagse Leie-kanaal met in de omgeving ook het Leiebos. Dit ligt dicht bij enkele drukke verkeerswegen, maar bewijst meteen dat een bos een ideaal geluidsscherm is. De wandelvrienden van de korte afstand gingen gezien het warme weer ergens een ijsje halen.
(Foto links Roger F.) (Foto rechts Elie V.)
05-11-2018 om 21:36
geschreven door Eric 
|
INGELMUNSTER - Aviflorastappers - 1.290 dln. - (16) - Na twee dagen binnenblijven werd het terug genieten van de buitenlucht, al voelde die heel wat frisser aan sedert lang. Het parcours leidde ons naar de overkant van het Kanaal Leie-Roeselare in Izegem, in een café op de hoek van de Brugstraat. De terugweg verliep grotendeels langs de vaart tot de Lys(voet)brug in Ingelmunster. Onderweg liepen we onder de nieuw aan te leggen Dorpsbrug (foto), die pas in oktober 2019 open gaat. Wat frisser en droog, maar goed voor 1.300 deelnemers.
KAPRIJKE - 't Voetvolk - 36 dln. - De namiddagtocht werd aangekondigd als een herfstwandeling maar het leek het eerder op een late zomerwandeling, meerdere deelnemers zaten nog buiten bij ''de Hippoliet'' aan de koffie te nippen. Het café dat genoemd werd naar Hippoliet Van Peene (1811-1864), Kaprijkenaar en schrijver van de tekst van de Vlaamse Leeuw. Terug twee groepen voor verschillende parcours door de Vlaamse polders van het Meetjesland Nog nooit was de natuur zo droog, men had evengoed de wandeling in grachten en sommige beken kunnen laten doorgaan. Nadien kon men evengoed buiten nog nagenieten op het terras aan de unieke dries van Kaprijke. (Foto Elie V.)
GERBEROY (Oise - Frankrijk) - Is een dorp wat hoger dan de rest gedropt in een verre uithoek van de enorme Franse - maar nu gemaaide - graanschuur, aanleunend tegen een kasteel uit de tiende eeuw. Op het eerste gezicht een leeg en onbewoond dorpje waar amper vier toeristen hun weg zochten naar iets eetbaar en bij wonder vond in de achtertuin van een historische woning. Om dan midden van een met veel groen omgeven grasperk te genieten van jawel 25 graden in de zon midden oktober. Maar vooral van de wildmaaltijd met zijn fijne kruiden en de rode wijn in een niet te evenaren stilte. Niet te plannen.
