Engeland is in rouw; de vorige koning heeft het leven gelaten, en geen opvolger nagelaten. Enkel op de markt in Londen staat een aambeeld met een zwaard in gestoken. Een inscriptie leert de achteloze voorbijganger dat wie het zwaard uit de steen kan trekken, de ware koning van Engeland is. Vele edellieden en ridders zakken af naar Londen om hun geluk te beproeven, maar moeten helaas zonder succes weer afdruipen. De ridders besluiten dan maar om in het voorjaar een toernooi te houden, en de winnaar zal de nieuwe koning van Engeland worden, ongeacht wat het zwaard zegt. Sir Ector (Sebastian Cabot) meent dat zijn snoeverige zoon Kay (Norman Alden) een goede kans maakt, en bereidt hem voor op het toernooi. Niemand heeft echter oog voor Ectors pleegzoon, de schriele Wart (Rickie Sorensen / Richard Reitherman / Robert Reitherman), het keukenhulpje annex onbeholpen schildknaap van Kay. Wart heet eigenlijk Arthur, en slaagt erin met zijn onhandigheid altijd alles in het honderd te laten lopen. Op zoek naar een verdwenen pijl in het bos, stoot hij op de hut van de tovenaar Merlin (Karl Swenson), die zich zonder al te veel bescheidenheid voorstelt als de beste tovenaar aller tijden, in de toekomst kan kijken (en reizen), en zonder al te veel plichtplegingen zich engageert om Warts mentor te worden. Ector en Kay liggen krom van het lachen bij dit belachelijke voorstel, maar durven de sinistere Merlin de deur niet uit te wijzen. Samen met Merlins uil Archimedes (Junius Mattews) laat Merlin Arthur als toekomstig vorst regelmatig van gedaante veranderen, opdat hij de hiërarchie van de dierenwereld zou leren kennen en begrijpen. Dit leidt natuurlijk tot dolkomische situaties, waar de jonge Wart af en toe meer op zijn brood krijgt dan hij had gedacht, zoals een ontmoeting met Madame Mim (Martha Wenthworth), die hem tracht te verleiden om de gevreesde zwarte magie te gebruiken.
