8.45u opgestaan, het wordt al een beetje moeilijker. Het zonnetje had geen zin om erbij te zijn, nergens te bespeuren.Vandaag niet zo'n lange rit, maar daarom net iets meer tijd om de omgeving beter te leren kennen. Rond elk uur starten we de motor, klaar om in de regen wat kilometertjes af te leggen. Ondanks de regen, blijven we genieten van de rit langs de Rijn, die raken we niet beu gezien. Om onze nekspieren wat afwisseling te bezorgen, aangezien we steeds naar links moesten kijken om de Rijn te zien, besloten we een overzet te nemen van de B42 naar de B9. In Linz staken we de Rijn over, en dat kwam nog goed uit, want Remagen ligt langs de B9 aan de overkant. Tussen enkele regenbuien door toch geprofiteerd van een terrasje waar we ons tegoed deden aan een Flammenkuche of zoiets, een soort pizza maar dan met een flinterdunne, krokante bodem. Lekker wederom
Alsof het weer bepaald wordt door onze buik, begon het zonnetje er door te komen. In Mehlem terug een bootovertocht naar Königswinter, kletsnat van het zweet, we waanden ons zowaar in het zuiden. Een noodstop was genoodzaakt om het vochtgehalte van ons lichaam terug op peil te brengen. Ondertussen even gaan shoppen (volumeshampoo en scheerzeep) in een winkelstraatje, waar ze het in hun hoofd haalden om 17.00u te sluiten, stel je voor. Toch even bedenken hoe het komt dat de Duitse economie zo goed draait. Afgekoeld terug de weg op, richting ons hotelletje, dit maal een Ibisje (Ibis-budget). Heel goed vergelijkbaar met Etap, maar toch een iets ruimere kamer. Twijfel om een douche te nemen was er niet, gewoon doen, om daarna het dorpje te bezoeken, (en alweer) een restaurantje op te zoeken. Ondertussen is het al over achten. We beginnen terug een hongertje te voelen. In hotel Loreley verorberen we een heerlijke Spiessbraten.Moe en vooral voldaan terug naar ons Ibisje.
Morgen komt Ratingen aan de beurt. We zijn alweer benieuwd.
8.45u: opstaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan!!!! Ontbijt in ons Etappeke. Pistolekes met basisbeleg, en hoe een koffietje of warme chocomelk toch kan smaken 's morgens. Enkel jammer dat aan de receptie (in dezelfde ruimte als het ontbijtbuffet) een man zijn leven aan het vertellen was (was eerder ratelen, geen woord tussen te krijgen) tegen de receptioniste, die er enkel met 'mmmm' op kon reageren. Soit, alles in de koffers gepropt, klaar om de Rijn te aanschouwen, bewonderen en te genieten van het prachtige landschap dat ons meevoert naar de volgende bestemming. De zon staat alvast aan onze kant!
Rüdesheim, tijd voor een eerste stop. Even de sfeer en de pracht opsnuiven op een terrasje in volle zon met onze voetjes bijna in het water. Enkel een spoorweg scheidde de Rijn van het terras. Leuk als je van treinen houdt, maar anders wel een beetje jammer. Terug op de tweewieler, en dan in enen trok door naar St. Goarshausen, de thuishaven van die Loreley. Heel mooi, maar onze verwachtinggen lagen gelijk toch net iets hoger. We konden daar onze maagjes rijkelijk vullen met een Strammer Max, zeg maar nen uitsmijter, maar echt heel mooi opgediend, en bovendien om de vingers van af te likken. Dit verdiende duidelijk nog een kleine siësta in het zonnetje, waar Hilde wat rode verbrandplekken opliep.
Laatste stukje voor de boeg: Koblenz. Gelukkig had Hilde de gps mee, anders waren we nog aan het zoeken naar ons tweede Etappeke. Zelfde kamerinrichting, ... We volgden de raadgeving op van de receptioniste om te gaan eten in het restaurant 'MONGOL', een Chinees-Japans-Mongoolse keuken, en mensenlief, dat zullen we ons zeker niet beklagen. Alles à volonté!!!! En lekkkkkkkkkkkkkkkkkkkkker! Sushi, allerhande groentjes en fruit, aangevuld met zowat alle nummertjes van de menukaart in een Chinees restaurant, aangevuld met ijs in diverse smaken. Dit alles voor een prijs die bij ons te vergelijken is met een dagschotel in de lunchgarden
Nu tijd voor de horizontale filosofie van de dag, slapen dus. Morgen Bonn en omgeving onveilig gaan maken se, hihi.
Groetjes vanuit Koblenz, Hilde en Christophe
PS: foto's uploaden lukt niet met het aangeboden internet, jammer
Opgestaan om 8.30u. Fris en monter, klaar om de snelwegen te trotseren. 9.34u: We starten de motor en vangen de reis aan. Na amper een uurtje rijden, beginnen we een hongertje te voelen, tijd dus voor een eerste stop in Heverlee. So far ... so good. Buikje gevuld met heerlijke chocoladekoeken van Hilde en een tas dampende koffie. De weergoden zijn ons niet zo gunstig gezind, en vanaf nu regen... veeeeeeel regen. Aan de grens met Duitsland laten we ons een Rotwurst met pommes frites wel bevallen. Klaar om de reis verder te zetten. In Montabaur houden we nog even halt, om de dorst van de motor te lessen, en vanaf dan beginnen de regenwolken een beetje plaats te maken voor gewone wolken. De temperatuur begon ook te stijgen tot 20°. Na 450 km bereiken we ons hotelletje (Etap) in Wiesbaden, en ja hoor, het zonnetje is van de partij. Zaaaaaaaaaaaalig! De kamer is sober, maar net, alle benodigdheden zijn aanwezig. Op naar ons eerste Duits avondmaal. Hoe kan het anders: Schnitzel! Voor Hilde een Miracolux-Schnitzel met gebakken Karoffeln, en ik doe mezelf te goed aan Sofia-Loren Op de terugwandeling van het restaurantje naar het hotel krijgen we toch een kansje om wat kiekjes te trekken. Mooi landschap aan de rand van een industrieterrein.
Morgen zijn de mensen van Koblenz vereerd met ons bezoek, maar eerst gaan we die Lorelei eens beklimmen
