|
Beste stijders van Hongarije,
Tijdens het lange ochtendurineren ontsproten enige gedachten van hoe ik een relaas kon starten naar aanleiding van onze eerste zaaloptreden. Naast het feit dat er een ongelofelijke steek in mijn hoofd aanwezig was, waarschijnlijk kunnen de laatste vier Deense spuitwaters u meer uitleg geven, kon ik mij toch concentreren om enige gedachten samen te bundelen.
20.58 Ruben belt om mijn GSM dat hij voor de deur staat. Twee minuten vroeger dan verwacht...zou er dan toch enige motivatie aanwezig zijn.
21.07 Aankomst in de kantine...er is nog iemand gemotiveerder dan ondergetekende maar blijkt vlug dat Yves naar de lokale schoonheden aan het kijken was in plaats van een scoutingsrapport te schrijven over onze toekomstige tegenstanders.
Sommige mensen weten onder ons dat vrouwen de benen slap kunnen krijgen dus de eerste krop in de keel was gezet.
Een voor een druppelden onze kernspelers toe maar toch was het wat zenuwachtig wachten op de komst van Mr. President die naar algoede gewoonte toch even de keel moest smeren. Maar wat stond hij rachtige met die mooie gele kapiteinsband - dit had zelfs een weerslag op zijn geleverd voetbalspel.
Naar de kleedkamers...prachtig toch hoe een mengeling van ongekuiste kakpotten, oude mannen zweet en adrenaline onze neus prikkelden. Grootheidswaanzin en onderschatting van onszelve waren niet ver weg...nog 20 minuten en we gingen weten wat we waard waren.
Nog vlug een sneer van Fre naar het derde been van one mile Empens-a en het veld op!!
Op het overloopje stonden 7 mooie nette jongens op een rij om even de concurrentie te begluren...de moed zakte toch wat maar toen we de trappen afkwamen bleef de moed op het hoogste niveau hangen en kon ik bij mijzelve denken ... dit zit snor.
De toss hadden we verloren maar dit is op minst het slechtste wat we kunnen zeggen over het begin van de wedstrijd. Met een georganiseerd viertal konden we in den beginne onze egenstanders gemakkelijk tegenhouden tot ze op een gegeven moment toch een gaatje vonden achter Colruyt boy ...jaja... 0-1.
Al vlug kwam er enige frustratie boven maar met nauwgezet tik-tak voetbal konden we toch langszij komen dankzij een afgeweken schot van hoe raad je het Colruyt boy Fre die toch bewees de eerste minuten fris te zitten.
Wat er daarna gebeurde ... lees verder...Spannend he!!
Onze tegenstander, Linux services, waren goed op elkaar ingespeeld, in de kantine hoorden we achteraf dat deze ploeg steeds een vaste waarde is in de donderdagcompetitie met 3de en 1ste plaatsten op hun palmares. 6 mensen met voetballend vermogen maar daarmee is ook alles gezegd...de sportiviteit was ver te zoeken. 2-1 voor die klootzakken tijd om een aantal vervangingen door te voeren.
Met een afgesnoepte bal kon ondergetekende voor de gelijkmaker tekenen maar er sloop toch enige nervositeit in de ploeg wat resulteerde in een aantal malcommunicaties en een achterstand van 2-5.
Het geluk was echt niet aan de zijde van de Snipers. De bal scheerde menigmaal lat paal en keeper OK deze laatste moet zijn job doen maar we hadden toch verwacht dat hij iets minder zijn best ging doen toen Mr. President en ondergetekende deze persoon vijf euro in zijn achterzak staken. Maar zoals reeds eerder vermeld...de sportiviteit was wederom ver te zoeken!
Toen een geniale ingeving van Jurgen op prachtige pass van Fre zorgde toch weer voor enige hoop in onze rangen 3-5.
Doch de hoop was van korte duur toen de eerste fysieke perikelen boven kwamen - had Mr.President toch gelijk - We wouden het tegendeel bewijzen. Op bepaalde momenten werd er toch wat mooi voetbal op de mat getekent.
Een ver schot van Ruben werd in eerste instantie van de lijn gejaagd maar Yves " Pipo Inzaghi " was goed gevolgd om de bal tegen de netten te jagen. Het vele loopwerk van Pheadras man zorgde voor enige ongerustheid bij onze tegenstander en een derde corner gaf ons enige ademruimte. Het duo dat al het langst samen is bracht met een mooie lob-kop situatie ons doelpuntensaldo op 5.
Helaas het derde kwartier had ons op de knieen gekregen maar het aantal doelpunten verschil bleef eerder aan de minieme kant dankzij prachtige reddingen aan alle vier onze keepers. Het collectieve was iets zoek geraakt dus was het tijd om even het individuele talent in ondergetekende boven te halen met een prachtige sleepbeweging en een winkelhaak doelpunt in de laatste minuut.
Uiteindelijk gingen we EERVOL TENONDER (titel)!
Achteraf bekeken mogen we fier zijn op onszelf,Thomas, Fre, Yves, Ruben, Bart, Jurgen en mijzelve, we hebben ons blijvend in de strijd gesmeten. Zelfs toen de arbiter verschillende dubieuze situaties van de tegenstander onbestraft hield en een toch wat lichtlijk gegeven penalty toestond aan de tegenstander. Ik weet het ... het wordt een beetje te veel ... maar de sportiviteit bij onze rivalen had nu de minimum temperatuur berijkt.
Ook eervolle vermelding voor de vervanging...goed geanticipeerd van Mr. President toen hij in het snotje kreeg dat de band leeg was bij Fre - maar van wie terzelfde tijd het potje lichtelijk aan het overlopen was. Mocht er nog een vijfde kwartier geweest zijn - we hadden zeker onze eerste kaart van het seizoen in ontvangst genomen.
Al bij al moeten we stellen dat het eerste optreden zeer geslaagd is... shit ik begin hier al te klinken gelijk vandereyken, geen punten en toch content zijn!
We hebben groeimarge, we moeten elkaar nog wat leren kennen en zoals eerder vermeld waren onze tegenstanders toch van een behoorlijk niveau. Fel bezweet, moe maar tevreden terug naar de kleedkamer...druk gesticulerend over wat gebeurde en wat nog gebeuren zal. Na de kantine wat gesponserd te hebben ging de harde kern toch nog even de sponser op zoeken.
Net zoals in Amerika zat ook Mr.President zijn vader, Mr.Ex-president in onz etablisement doch de eerste had dit pas door na een half uur en drie Callekes.
De sponsor had reeds een update gekregen van onze bevallige supportster en zij met enige ontevredenheid dat we toch moesten gewonnen hebben. Vuile woorden vlogen over den toog, maar Peter repliceerde, als jullie winnen trakteer ik...dus knoop goed in uw oren, bij onze eerste overwinning, allen richting KL en de volgende dag congee.
Tijdens het ochtendurineren waar alle gedachten zijn ontsproten voelde ik enige gelukzalige stijfheid in de benen...zit er toch toekomst in deze Snipers - zelfs de ploegnaam liet de kantinebezoekers niet onbewogen - is dat die nieuwe ploeg??? Ze krijgen schrik van ons....iedereen is bang van de SNIPERS !!
Beste sportvrienden, alle commentaren zijn welkom en ik wens jullie nog een prettige dag verder. Maar markeer alvast op uw kalender donderdag 13 september SNIPERS - Falcom Deaf (of zoiets) 21.00 uur.
Brother from a different mother,
Forever
09-09-2007 om 22:39
geschreven door The Snipers
|
