|
Ongehoord!
Daar stonden we dan, vol stadion, 100 000 juichende mensen wachtend op het moment dat onze kapitein de beker in de lucht steekt. Mr President verscheen op het toneel met wel 1000 paar schoenen...je wist maar nooit! Het moment waar iedereen op wachtte na een ongelofelijk spannende finale die nipt gewonnen werd de beker wordt vastgepakt door alle teamleden maar geen gejuich, enkel schreeuwen in de duisternis... en een wekkerradio op de achtergrond. Wat kan de realiteit hard zijn !!! Bye the way, dit was niet het enige wat hard was deze morgen dus heb ik nog eventjes gesnoozed vooraleer ik mij kon toeleggen op het...ja Fre...OCHTENDURINEREN !!!!!!!!
Ik moet toegeven dat vandaag de vlotheid van het schrijven te vergelijken is met de organisatie van ons spel gisteren. Kaas met gaten, als er al kaas was. Al de inzet die geetaleerd werd in ons eerste match gingen vandaag in dovemansoren. Ik hoop dat iedereen deze morgen eens goed in de spiegel gekeken heeft en eens bij zichzelf gedacht heeft van ... dit kan en moet beter!!! Ja, zelfs ongetekende heeft dit gedaan en slikte ook. Zelfkritiek is het begin van alle wijsheid. Het doet er niet toe hoeveel doelpunten je maakt...elke kans moet goal zijn...ik denk dat dit toch een van de zaken is die we zeker moeten onthouden. Graag had ik ook eventjes mijn excuses aangeboden voor mijn paardenbril mentaliteit van gisteren.
Zaal Budapest, nervositeit alom, waar blijft hij toch ... aaaahhhh... daar is em, Mr. President...zonder schoenen. Best dat Fre niets kan weg gooien en zijn krokkodillenleren adidaskes ter bruikleen kan geven aan El Gordo. Vele ogen gingen al naar de rechter boven hoek en wenkbrauwen werden gefronsd.
Onze tegenstander, Forza Deaf, vorige week nipt de boot ingegaan met 8-7 deze week onze grijpklare brok. Na een blitzstart waar het al vlug 2-0 stond jawel in het voordeel van de Snipers ontbrak plots een ingredient die de pudding in elkaar deed stuiken. De vlotte combinaties waar vorige week nog zo lovendig over bezig geweest zijn bleven vandaag steken in de kleedkamer, zelfs de vlotte geoliede machine van spelerswissels was klaar voor een groot onderhoud. Maar toch moet ik melden dat de pudding nooit volledig in elkaar gestuikt is...het bleef een spannende wedstrijd tot de laatste minuut. Nooit was het doelpunten verschil groter dan twee goals wat er steeds voor zorgde dat de zweep erop bleef zitten. Uiteindelijk moesten we het onderspit delven, 10-12.
Om de woorden van Queen te citeren The show must go on! laat ons dan ook even de positieve punten recapituleren (als ik dat met de negatieve punten zou doen ben ik morgen nog bezig met typen en ik kan rap typen hoor ;-) het enigste waar ik ooit grote onderscheiding heb voor gehaald).
- Schepcorners: 4 op 4 met dank aan lobber Yves en superkopper Mr. President die zelfs niet faalt onder druk (al moet ik zeggen dat ondergetekende hier ook eentje binnenprikte om de stand te nivilleren tot 3-3)
- Veldbezetting begint stillaan vastere vorm aan te nemen. Twee vaste keepers (Ruben en Fre) met vervanging van Thomas indien de cijfers op het bord zwaar in het voordeel staan van de Snipers. Verdediging: Yves, Fre, Ruben en Bart. Aanval Jurgen en Kristof.
- We hebben getoond dat we kunnen voetballen, we moeten dit wel frequenter herhalen. De bal moet rondgaan!!!
- Ik moet Mr. President ongelijk geven De fysiek blijkt zeer goed te zijn.
- Strijd: Gezonde woordenwisseling op het plein De sfeer is goed...maar moet goed blijven!!!!
Verder rest mij enkel nog te vermelden dat ik volgende week iedereen in volle gezondheid, super conditie en een sterke wil tot kampfen wil verwelkomen in wat stillaan onze tweede thuis wordt. Remember 20.00.
Moest ik mensen gekwetst hebben, wil ik mij graag op voorhand verontschuldigen...ook heb ik waarschijnlijk een aantal zaken vergeten...maar de onderwerpen in onze sssjjjhhhtamkroeg en de bergen van Karels hebben waarschijnlijk een aantal zaken naar de achtergrond gedrukt.
Brother from a different mother
K.
14-09-2007 om 18:55
geschreven door The Snipers
|