Dag allemaal

De voorbije week hebben we observatieweek gehad. Elke dag zijn we in een andere klas gaan kijken. Maandag heb ik een bezoekje gebracht aan mijn toekomstig klasje, de groene klas. Het zal geen eenvoudige opdracht worden om hier fatsoenlijk les te geven. De groene klas is een graadklas waar het derde en het vierde leerjaar samen zitten. De les start om 9u. De leerkracht overloopt eerst de aanwezigheden. Dit nam ongeveer 3O minuten in beslag. Vervolgens deelt ze de klas in twee groepen volgens leerjaar. Aan een groep geeft ze les, de andere groep doet hoekenwerk. Na verloop van tijd wisselt ze. Deze werkwijze past ze toe bij alle leergebieden. Het resultaat is dat ze super veel tijd verliest en dat de kinderen op een dag heel weinig leerstof zien. Zo gaat het er ook aan toe in de andere klassen. Tijdens de speeltijd is het ook af zien zeh. Die kinderen zijn gek op ons haar. Ze vinden dat super zacht. Ze willen er dan altijd vlechtjes in maken. Ma ze zitten daar dan met 5of 6 aan u haar te trekken, echt kei pijnlijk... Ma voor de rest zijn ze wel kei schattig en lief. Kga eentje meepakken denkik :d.

Groetjes,
Sara.

22-03-2009 om 14:12 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:29 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:28 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:26 geschreven door Sara  

15-03-2009 om 14:24 geschreven door Sara  

Hallo

Ik heb al 10x geprobeerd om mijn foto's er op te plaatsen maar het internet is frustrerend traag...
Hopelijk lukt het nog.

Groetjes,
Sara.

15-03-2009 om 14:21 geschreven door Sara  

Hallo

Gisteren zijn we het slaveneiland ‘James Island’ gaan bezoeken. Dit was echt een onvergetelijke maar vermoeiende en een emotioneel zware dag. Op bepaalde momenten vroeg ik mij af: ‘Waar zijn we in godsnaam aan begonnen?’ Ik heb met momenten mijn tranen echt moeten verbijten en andere momenten heb ik super hard moeten lachen. Achteraf gezien ben ik blij dat we het gedaan hebben maar bepaalde beelden krijg ik niet uit men gedachten. Ik ga proberen zo goed mogelijk te omschrijven wat we meegemaakt hebben.

Eerst zijn we met de bushtaxi naar Serrekunda en vervolgens naar Banjul gereden. Hier hebben we ongeveer 1u30 over gedaan. In Banjul hebben we met de Ferry ‘The Gambian River’ overgestoken. Het was een ramp om op die boot te raken. Ge denkt, ge zit in Afrika, relaxen. Nee ze, da was echt trekken, stoten, duwen, elkaar kwijtgeraken,… Op die boot stond ge echt tegen elkaar gepropt. Ze kruipen daar ook met vanalles op: kippen, geiten, auto’s, camions, valiezen,… Echt ni te omschrijven. Ik vond het echt ni leuk op die boot. Ik was daar niks op mijn gemak en werd daar ook misselijk op. Ik was blij dat we aan de overkant waren ma da blij gevoel ging snel weg want dan was het weer drummen om van die boot af te raken. Ge komt daar ook derek in een super drukke markt aan waar ineens kweni hoeveel kinderen rond u staan, aan uw rugzak zitten trekken, om geld en snoepjes vragen,…

Daarna zijn we iets gaan eten. Ff uit de drukte. We waren de enige in het restaurant en hebben 1u40 moeten wachten. Echt om zot te worden.

Ondertussen was het 15u. Nog geen slaveneiland gezien. We hadden ook geen idee hoe ver het nog rijden was. Er waren een vijftal mannen naar ons gekomen om met ons te onderhandelen. Elk zouden ze ons aan een voordelige prijs naar het eiland kunnen brengen. Maar die voordelige prijs was echt kwe ni hoe duur. Pure afzetters. Op één, twee, drie hadden we daar kei harde ruzie met die kerels omdat wij vonden dat ze echt van ons profiteerde omda wij blank zijn en zogezegd rijk. Zij vonden ons koppig en stom want zij waren de enige die ons tot daar konden brengen. Er rijden geen busjes naar daar. Wij geloofden dit niet. Ze lieten ons ni gerust. Uiteindelijk hebben ze het voor de helft van de prijs gedaan. Gelukkig dat we met hen meegegaan zijn want het was een toch van 1u30 met de jeep. (zie foto) Tijdens deze tocht vergat ik even alle negatieve gevoelens van de voorbije uren want de omgeving was echt adembenemend mooi. Ni te omschrijven. Tot dat de chauffeur in een dorp stopte waar ineens 5O kinderen op ons afgestormd kwamen. Hij vroeg ons om snoep te gaan kopen. Wij vonden die geen goed idee maar hij bleef aandringen. We hebben dat dan toch maar gedaan. Lotte deed die zak open en toen begon het… Al die kinderen begonnen te vechten om tot aan onze auto te raken, aan het roepen en aan het tieren,… De chauffeur vertrok en de kinderen probeerde onze auto vast te houden en liepen achter ons aan. Maar ze waren met te veel en het ging te snel. Veel kinderen zagen we gewoon vallen… Dit was echt verschrikkelijk.

Rond 17u kwamen we eindelijk aan op het slaveneiland. Dit was echt super mooi. Hier kon ik even de beelden van juist opzij zetten maar vergeten zal ik die nooit. Rond 19 u konden we eindelijk terug naar huis vertrekken. Ondertussen was het al goed afgekoeld. Rond 22.30 kwamen we super moe terug van een heel bewogen daguitstap.

Groetjes,
Sara.

15-03-2009 om 14:09 geschreven door Sara  

We zijn drie mangroves gaan bezoeken. Alle drie mooi maar heel verschillend.

De eerste mangrove was in Bakau. We zijn door de mangrove gewandeld. Via een klein wegske kwamen we uit bij een hut. Van hier hadden we een prachtig uitzicht op enerzijds de mangrove en anderzijds het strand. Hier hebben we ff gerust en iets gedronken. (zie foto)

De volgende dag zijn we naar de mangrove in Fajara getrokken. Tijdens onze wandeling kwamen we ne jongen tegen die palmwijn aan het maken was. Hij heeft ons door de mangrove gegidst en ons heel mooie plekjes getoond. (zie foto)

De laatste mangrove was echt ongelooflijk mooi. Om daar te raken hebben we eerst een bushtaxi naar Serrekunda genomen, vervolgens een bushtaxi naar Brikama om van daaruit met de taxi naar Kembujeh te gaan. Een lange rit maar het was de moeite waard. We hebben met een uitgeholde boomstam tussen de mangrove gevaren. Die kano was alles behalve stabiel. Ik heb daar 50 min genoten van het uitzicht maar toch met men billen toegeknepen ze. 
Ge zult het wel aan mijn gezicht zien op de foto.

Na de ontspannende boottocht, hebben we een wandeling door de jungle gemaakt. Hier hebben we echt prachtige vogels gezien. Plots kwamen we uit op een garden met bloemkolen, aubergines, maïs, tomaten,… Hier waren een aantal VROUWEN in de vlakke, schroeiende zon ah werken. Nee, er waren geen mannen te bespeuren. Deze tuin moet het hele dorp van groenten voorzien. (zie foto)

15-03-2009 om 13:55 geschreven door Sara  

Zondag hebben we het vissersdorp Tanji bezocht. Dit dorpje is ook op Gentse Waterzooi geweest.

Eerst zijn we naar het strand gegaan. In het water lagen veel vissersboten. De vrouwen die vis willen kopen,

gaan met een mand op hun hoofd het water in. De mannen op de boot vullen de mand met vis.

Op het strand verkopen ze de vis aan de markthouders.

We hebben weinig foto’s kunnen nemen omdat ze heel boos werden als we ons fototoestel boven haalden.

Het was mooi om te zien maar de geur die er hangt is echt niet te beschrijven. Het is 10x erger dan rottende vis.

De vissen zitten ook vol met vliegen. Ongelooflijk. Wanneer ze u dan een vis opensnijden om te proeven is het echt wel slikken.

Zo vies maar hun aanbod afslaan zou heel onbeleefd zijn. Er zijn ook hutten waar ze de vis laten drogen. Daar blijven ze meer dan twee maanden liggen.

Ge kunt u al voorstellen hoe goed dat ruikt. Dan hebt ge ook nog de rookhuizen. Daar wordt de vis door middel van vuur gerookt. Dit duurt 5 dagen.

Ten slotte hebben we een mooie wandeling langs het strand gemaakt (zie foto).

Op maandag hebben we de markt in Serrekunda bezocht. Dit is een doolhof van kraampjes met kleren en eten.

Hier loopt ge alleen echt verloren. Gelukkig dat we Pap bij ons hadden.

Voor degene die ooit in Turkije of Egypte geweest zijn, weten al dat ze heel de tijd roepen: Come and take a look in my shop.

Wel, hier roepen ze al niet echt meer, hier sleuren ze u gewoon hun kraamke binnen, doen u van alles aan en zeggen:

Please give me business. Ge zijt verplicht om meer dan de helft af te bieden want anders zijde dik int zak gezet.

Ma ze worden heel vlug kwaad. En die vrouwen zijn ni te onderschatten, ze zijn nog erger dan bij ons .

In de namiddag zijn we naar het strand gegaan. Het water van de zee is zalig. Niet te koud niet te warm.

Ze verkopen er ook heerlijke verse fruitsappen met alle mogelijke combinaties voor maar 50 Dalasis, dat is ongeveer 1,50euro.

Daar lopen natuurlijk de ‘beachboys’. We hebben daar een leuk plekje gevonden met leuke mensen.

Hun lijfspreuk is: It’s nice to be nice. Hun dagelijkse bezigheid is: Bob Marley sigaretten roken.

Die gasten lopen meer stoned rond dan iets anders.

Tzijn echt zo van die ‘reggaeboys’ met rastas en de typische driekleur geel, groen en rood. Die lachen de hele tijd en zitten op hunne reggaemusic te dansen. Echt grappig om die bezig te zien. No stress people, just relax, this is african experience,…

Vandaag zijn we naar het monkeypark geweest. Oeeehhwwwww, die aapjes zijn super. Ze komen rond u zitten, uit uw hand eten,… Er is er zelf eentje op men schouder gesprongen. Zo schattig. Kheb geprobeerd ene mee te pakken ma this mij ni gelukt  (zie foto).

Greetz and remember: It’s nice to be nice!

11-03-2009 om 11:51 geschreven door Sara  

09-03-2009 om 21:54 geschreven door Sara  

09-03-2009 om 21:42 geschreven door Sara  

Ik ben hier een simkaart komen kopen. Ik heb nu een nieuw nummer.
Je kan mij hier op sturen en bellen.
Het is veel goedkoper dan de simkaart van België.
Het nummer is: 7644158.
De landcode: 0020.

07-03-2009 om 20:18 geschreven door Sara  

Hallo

Yesterday evening = african evening

Samen met de leerkrachten van the Swallow en de andere studenten hebben we een kampvuur gemaakt. Hier hebben we rond gezongen en gedanst en het was echt op zen afrikaans.

Deze morgen de eerste schok meegemaakt. Ik was mij aan het douchen tot ik plots een tik tegen men hoofd kreeg. Ik dacht: Wie geeft er mij hier een klets? Ja, was da toch wel ni een joekel van ne salamander die van het plafond recht op mijn hoofd viel. Fuck man, kverschoot mij een ongeluk.
Daarna zijn we met de hele school naar het voetbalstadium gegaan. Met 20 kinderen in een busje. (zie foto) Alle kleuterscholen deden mee aan de march ter ere van Independance Day. Er waren ongeveer 75 scholen. De kinderen marcheerde allemaal rond het stadium. Speciaal.
Ik had wel compassie met de kleine kinderen. Ze moesten 2uur in de vlakke zon staan wachten tot ze mochten marcheren.

Daarna zijn we met twee andere studenten in een restaurantje in de buurt gaan ete. Scampi's. Het waren er lekkere
Nadat we ons buikje rond gegeten hebben zijn we met zen achten naar een naburig hotel getrokken om eens gaan te zwemmen en te zonnen.
Zalig.
Het water was wel bruin toen we eruit kwamen

Groetjes
Sara

07-03-2009 om 19:45 geschreven door Sara  

07-03-2009 om 19:33 geschreven door Sara  

07-03-2009 om 19:30 geschreven door Sara  

06-03-2009 om 17:31 geschreven door Sara  

06-03-2009 om 17:17 geschreven door Sara  

06-03-2009 om 17:09 geschreven door Sara  

01-03-2009 om 13:16 geschreven door Sara  

01-03-2009 om 13:14 geschreven door Sara