Ik ben Marc Vangossum
Ik ben een man en woon in Lint (België) en mijn beroep is bediende.
Ik ben geboren op 29/01/1957 en ben nu dus 68 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: de vroegere oostbloklanden.
Sinds begin 2004 kom ik regelmatig in een asielcentrum. Daar ben ik vooral in contact gekomen met Roma's.
De cultuur va
Het woord politiek vluchteling is echt verkeerd gekozen daarom heb ik in mijn titel " politiek" tussen haakjes gezet.
De definitie luidt :
een vluchteling is elk persoon die zich buiten het land waarvan hij de
nationaliteit heeft of, indien hij geen nationaliteit heeft,buiten zijn
land van herkomst bevindt, en die bescherming van dat land niet kan of
wil inroepen omdat hij vreest voor vervolging omwille van zijn ras ,
zijn religie ,zijn nationaliteit , het behoren tot een sociale groep ,
of zijn politieke overtuiging.
Wat drijft de Roma om asiel aan te vragen in België ?
Diegene die er niets van weten zeggen : " ze komen ons werk afpakken", of " ze komen profiteren van onze sociale zekerheid"
De Slovaakse Roma's die hier asiel komen aanvragen hebben maar één doel. "Onderdak en eten".
Als je Slovakije kent , dan weet je dat dit land nog een enorme achterstand heeft en zeker niet te vergelijken is met Tsjechië.
In het westen rond Bratislava heb je economie, maar iets verder naar het oosten stopt dit.
Eens Nitra voorbij kom je in een streek die moet leven van landbouw ,
hier en daar vindt je wel verouderde economische bedrijvigheid.
Helemaal in het oosten rond de streek van Kosice is er een enorme werkloosheid.
De Slovaakse bevolking probeert dan ook te gaan werken in het westen of in Tsjechië.
De Roma's maken totaal geen kans op werk ; zelfs hoger opgeleide
Roma's die een uitnodiging krijgen, na een telefonisch gesprek, voor
een vacature, worden direct de laan uitgestuurd op de moment dat ze
zich persoonlijk aanbieden voor die job.
De Roma's , die sinds de 12 e eeuw zich gevestigd hebben in die streken, maken totaal geen kans om hun toekomst uit te bouwen.
Sinds het wegvallen van de "muur" is de toestand voor deze mensen echt verslechterd.
Tijdens het communisme " moesten" ze werken; de straten schoonvegen, de
vuilnis ophalen,... Ze werden betaald en konden voorzien in hun
behoeftes.
Nu, met de intrede van het "kapitalisme" hebben ze geen kansen meer ;
de weinige jobs die er zijn worden ingenomen door de Slovaken.
De Roma's leven dus grotendeels van de plaatselijke sociale zekerheid.
2 jaar geleden vond Slovakije het nodig om dit inkomen te halveren wat
grote opstanden teweeg heeft gebracht, en plunderingen van warenhuizen
om aan eten te komen als gevolg had.
Een voorbeeld : Een gezin met 2 ouders en 6 kinderen krijgt gemiddeld
7200 korona ( 178) per maand waarmee ze zich moeten beredderen.
Daarvan moet de huur, evt nutsvoorziening , eten, klederen, schoolkosten ..; betaald worden.
De dagelijkse dingen kosten ongeveer de helft van wat we in België
betalen; het komt dus overeen met een Belgisch inkomen van 355 per
maand of 14500 oude Belgische franken voor 8 personen per maand.
De Roma is dus niet meer in staat om in zijn elementaire behoeftes te voorzien.
Zijn eisen zijn nochthans niet hoog gesteld; hij wil niet op vakantie
kunnen gaan, geen auto hebben, geen café of restaurant gaan bezoeken,
geen uitstapjes maken met het gezin.
Hij wil graag warm slapen en 1 x per dag een maaltijd hebben.
Daarvoor wil hij elk werk aannemen; werk dat wij als Belg niet willen doen.
Wie wil voor 7 euro/ uur ( bruto) tomaten plukken, fruit stekken , poetsen, vuilnis ophalen ?
De Roma's staan in de rij aan te schuiven om dit te mogen doen, al moet
er eerlijkheidshalve moeten worden aan toegevoegd dat er ook Roma's
zijn die echt de inttentie
hebben om te werken, maar omdat ze nog nooit de kans hebben gekregen,
dit onderschatten en na een tweetal dagen afhaken.
De Roma's komen dus naar België om asiel aan te vragen met als hoop hier een beter leven te kunnen opbouwen.
Maar onze regering heeft de laatste jaren hier een totaal andere mening
over. "In Europa zijn er geen problemen" en deze mensen worden , vooral
de laatste maanden, met grote getalle, teruggezonden.
Europa betaald met Europese subsidies om tewerkstelling in eigen land te creëren; maar vergeet dit op te volgen.
Een land waar de dokter, burgemeester, priesters, corrupt zijn is
moeilijk om te buigen. Er wordt mijoenen Europees geld in een bodemloze
put gegooid, maar Europa kan zeggen "we doen echt veel voor dit land"
Europese waarnemers die ter plaatse gaan worden naar een paar projecten
geleid waar een possitieve trend is; deze mensen krijgen de ghetto's
die er weelderig tieren niet te zien.
De Roma is zich hier terdege van bewust en tracht dus enkel om te
overleven in dit systeem, met de hoop dat hun kinderen het beter zullen
hebben later. Dus asiel aanvragen in België, ook al maken ze geen kans
om erkend te worden, is zoveel beter dan ter plaatse te blijven.
In elk asielcentrum worden de 3"B"s voozien : Bad ; Bed ; Brood + de hoogstnodige medische verzorgingen.
Welke Roma wil hiervoor niet tekenen, ook al is het maar tijdelijk ?
Als ik als Belg alles kwijtspeel ; dwz, ik val zonder werk, ik moet
mijn huis verkopen ,ik moet mijn wagen verkopen, ik kan niets meer
extra doen, dan val ik nog altijd op een minimum leefloon, ik zal
onderdak krijgen, en zal eten hebben. Zo'n situatie schrikt ons af, dit
willen we echt niet meemaken. Dezelfde situatie is het streefdoel van
de Roma , zou hij dit kunnen bereiken voelt hij zich een rijke mens
Roma' s hebben hun imago tegen. De stereotype ideeën leven nog altijd bij een groot deel van onze bevolking.
Alle etiketten die men eeuwen geleden al op op de Roma's plakte, kleven
nog steeds op hen : dat ze bedelen en schooien , dat ze stelen , dat ze
vuil zijn , dat ze goed kunnen dansen en muziek maken.
Roma's, zo zegt men, liegen en stelen en zijn vuil. Om met dat laatste
te beginnen. Het is volkomen begrijpelijk dat een nomadenvolk, dat door
steppen en woestijnen is getrokken , heeft geleerd om zuinig om te gaan
met water. Voor de meeste nomadenvolken is dan ook waterhygiëne een
onbekend begrip.
Toegegeven , rondtrekkende Roma's zijn dikwijls bijzonder vuil , de
rimpels van de oude vrouwen zijn pikzwart en de haren van de kinderen
zien in jaren geen kam. Daar tegenover staat dat de gevestigde Roma's
zoals ik die ken en kennis heb mee gemaakt in België , Tchechië en
Slovakije allerminst vuil zijn.
Hun huizen , appartementen of krotten waren kraakzindelijk, men kan er naar westers huisvrouwenideaal van de vloer eten.
Ook al is deze vloer soms gewoon aarde. Er worden in die Roma dorpen de
lieve lange dag bij de gemeenschappelijke kranen water getapt, en er
wordt duchtig gewassen, vooral de voeten omdat ze veel blootvoets lopen
en dikwijls geen schoenen kunnen permiteren.
Dat Roma's stelen zal ook niemand willen ontkennen. Van dat imago
profiteert ook dikwijls de lokale dief om - met Roma's in de buurt-
zijn slag te slaan. De verdenking zo weet hij , zou helemaal aan hem
voorbijgaan en zonder meer geadresseerd worden aan de Roma's.
Het wegnemen van kippen , mais en veldvruchten voelt de Roma niet aan als diefstal, maar veeleer als " vinden".
Voor een nomade is de vruchtbare aarde gemeenschappelijk bezit van het mensdom, waarvan men neemt wat men nodig heeft.
Dit "nemen" wordt soms door een kleine groep uitgebreidt tot zaken die
nu niet bepaald in de aarde groeien ,zoals geld, sierraden , kleidng,
en wat hun verder voor de hand komt.
Ter verontschuldiging kan men hier eventueel aanbrengen dat een Roma
bijna altijd en uitsluitend steelt voor direct gebruik, maar nooit om
rijkdommen te verzamelen. maw dit is een kruimeldief.
De Roma's bekijken de samenleving zoals een boer zijn land. De vraag
die hen hierbij bekommert is : " wat brengt het ons op , wat kunnen wij
hieruit halen ?" Al wordt het steeds moeilijker voor hen om nog iets
uit onze samenleving uit te halen. De traditionele beroepen van
de Roma's zijn zo goed als uitgeteld.
Vanuit hun visie op de samenleving, als een stuk land dat moet
opbrengen, bekijken ze weliswaar het mijn en het dijn vaak wat anders.
Een brood uit de supermarkt verdwijnt al eens gemakkelijk onder de jurk , maar geld stelen hoort niet thuis in hun cultuur.
Op dat punt zijn Roma's trouwens zeer streng tegenover elkaar. Wie
betrapt wordt op een " ongeoorloofde" diefstal in de buitenwerend, of
erger nog in eigen kring, wordt onmiddellijk de laan uitgestuurd; al
dan niet definitief.
Tenslotte wat de negatieve kanten betreft, " Roma's liegen".
Heel vaak is dit liegen meer fantaseren, dan welbewust liegen. Het
heeft iets kinderlijks. Maar ook als een Roma bewust en doortrapt
liegt, dan ziet hij dit voor zichzelf niet als kwaad.
Vanuit een Christelijke cultuur wordt liegen beschouwd als kwaad en als
zonde, maar volgens hun normen is liegen totaal geoorloofd, als men
zichzelf of zijn familie hiermee voordeel kan bezorgen. Een Roma
beschouwt echter " verraad " als een verschrikkelijk kwaad, en zal
nooit een mens verraden, Roma of niet-Roma, zelfs niet onder de
hevigste dreigementen of martelingen. Hiermee hebben ze in het verleden
vele geheimen kunnen bewaren en veel mensenlevens kunnen redden.
Ook de possitieve kant; dans en muziek ,moet sterk worden
gerelativeerd. De meeste Roma's die ik ken, en dat zijn er veel, spelen
geen muziek, en zij die het wel doen, kennen dikwijls niet meer dan een
paar akkoorden. Ze zijn evenwel meesters in de aanpassingen.
Ze slagen er dan ook meestal in om de muziek die ze uit het hoofd spelen om te zetten naar de enkele grepen die ze wel kennen.
Uiteraard telt het Romavolk ook grote artiesten en virtuosen.
Er is een tijd geweest, vooral tijdens het communisme in bepaalde
landen, dat men dacht dat ze dit nomadenvolk naar huizen moesten
krijgen. Men geloofde rotsvast dat een vaste woonst en werkgelegenheid
een eerste stap naar de integratie in de gewone samenleving was.
Ze hebben moeten vaststellen dat " verstening" dikwijls tot isolatie
heeft geleid. Stene huizen van "gewone" burgers vinden zij
gevangenissen.
Vandaar dat de deuren en de ramen er dikwijls uitgegooid worden.
Veel Roma's die nu in en rond de industriesteden leven, trekken zich terug uit schrik geminacht te worden in de buurt.
Ze willen elkaar ontmoeten en delen in elkaars inkomsten. Ze moeten weten waar ze in nood terecht kunnen.
Daarom blijven ze ook in getto's leven, al zijn de levensomstandigheden daar erbarmelijk.
Ze aanvaarden een wonig of appartement, maar niet geïsoleerd van de rest van hun gemeenschap.
Als we in onze maatschappij denken aan het woord zigeuners of voyageurs heeft dit onmiddellijk een negtatieve bijklank.
We breien er automatisch bedelen , stelen , rondtrekken aan vast.
We denken dit omdat we automatisch in ons westers denkpatroon zitten
van presteren, ons ik persoontje op de eerste plaats zetten, hebzucht,
zoveel mogelijk (materialistisch) bereiken in het leven, enz...
Misschien benijden we hen ook wat om hun vrije manier van leven , en
trachten we dit een beetje na te doen door aanschaf van dure
motorhome's en caravans; vervroegd op rust te gaan ( met financiële zekerheid) en een stuk van de wereld te willen zien.
Deze mensen hebben een andere cultuur; 5% van hen reizen inderdaad rond
( dat zijn degene die we kennen uit de woonwagenparken in onze landen)
De andere 95% leeft al sinds de 12e eeuw op dezelfde plaats. Een groot
gedeelte van hen in de vroegere oost-bloklanden, en hebben nog nooit
een caravan van binnen gezien.
Ik wil het hier dus hebben over deze laatste groep, die meestal leven
in erbarmelijke omstandigheden; en dit, met grote getale in onze hedendaagse
Europese Unie.
Een groep mensen waar familie op de eerste plaats komt , die onderdak en dagelijks eten als streefdoel hebben.
Een groep mensen waarvan je begint te houden als je ze leert kennen ;
waarvan je zoveel kan leren, waar je het woord " ik" moet vervangen
door "wij"
Een groep mensen die tracht gelukkig te zijn met niets , en minder kankeren dan wij met al onze weelde.
Een groep mensen waar " een echte vriend " zoveel meer betekend dan geld.
Ik zal het in de toekomst dus hebben over Roma's , de naam die ze zichzelf toe-eigenen en die veel possitiever overkomt.
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Binnen onze Europese unie is er nog veel armoede. In Kosice (Slovakije) bezocht ik enkele romadorpen.
Deze zijn daar zeker niet uniek; elk dorp of stad in die streek heeft zo'n getto's.
Diegene die geluk hebben ,hebben voorzieningen zoals water, electriciteit , sanitair en verwarming.
Maar er zijn er vele die geen enkele van die voorzieningen hebben, die zich moeten beredderen zonder enig comfort.
Waar het binnen vriest, waar ze met vele dicht tegen elkaar op de grond
slapen,waar ze hun behoeften ergens buiten moeten gaan doen.
