Soms heb ik het gevoel dat ik al zovele levens geleefd heb tijdens dit leven. Ze zijn een aaneenschakeling van sterke gevoelens, diepe pijn, intens verdriet, soms wat geluk maar vooral heel veel gemis. Mijn broertje dat overleden is, mijn grote liefde die me in de steek heeft gelaten op de dag van mijn bevalling, mijn papa die hertrouwd is en die niet echt een wezenlijk deel uitmaakt van mijn leven,... . Het draagt er elke dag weer toe bij dat ik het moeilijk heb om overeind te blijven, om te blijven vechten, om door te gaan. Ik ga naar de dokter om me daarbij te laten begeleiden maar het knaagt, het holt me helemaal uit vanbinnen. Soms is een geurtje, een klank, een melodie, een gebaar, een blik al voldoende om weer terug te gaan in de tijd. Telkens weer herbeleef ik alle dingen die ik koester alsof ze elk moment kunnen barsten waardoor ik weer terug in het heden sta, verteerd door het grote gevoel van gemis.
