 
De toekenning van de radiolicentie aan 4FM, de zender waar Think-Media kort eigenaar van was.Een geschoemel met facturen en aandelen waardoor radio contact een nationale radiolicentie misliep. De aandelen van Think-Media kregen een paar dagen voor de toekenning van licenties in september 2001 plots een opstoot. Er waren geruchten over lekken uit het Vlaams Commissariaat voor de Media (VCM) of uit politieke hoek naar De Velder.
Op de start van het proces tegen Think Media-topman Maurice De Velder op de Antwerpse correctionele rechtbank heeft de openbare aanklager een beroepsverbod van vijf jaar geëist voor de Vrije Pers.
Maurice De Velder zelf blijft bij alle verhalen die over hem de ronde doen, stoïcijns.
,,Ik heb geen fictieve facturen geschreven, de omzet van Think-Media niet kunstmatig opgekrikt, de koersen niet gemanipuleerd en geen geld witgewassen'', zegde De Velder.
In 1997 gaf De Velder zijn bedrijf, dat toen nog De Beukelaar heette, een duw richting media. Zijn twee toenmalige compagnons hebben hem inmiddels allang de rug toegekeerd. Maar hij vond nieuwe. De Beukelaar werd Think-Media. De groep verwierf De Vrije Pers, met bladen als P-Magazine en Ché en het inmiddels opgedoekte Lola en Teek en de radiozender 4FM. Intussen is 4FM niet meer in handen van Think-Media, maar van de groep VMM ,,De Velder droomde van een media-imperium'', zegt FrankVerstraeten. ,,Van Thillo is voor hem het grote voorbeeld.''
Verstraeten noemt zijn faillissement ,,een gevolg van dat misdrijf'': ,,De Velder had met me gezegd dat ik de aandelen te allen tijde terug kon verkopen aan hem tegen de prijs waaraan ik ze had ingekocht. Die afspraak is hij nooit nagekomen.''
Maurice De Velder kwam in het oog van de storm terecht nadat het sprookje van de Zillion abrupt eindigde en het gerecht bij de mediagenieke Frank Verstraeten op zoek ging naar het verdwenen geld van de Zillion. Speurders van de Organised Crime Financial Unit (OCFU) ontdekten in de loop van hun onderzoek naar Media Hall, de vennootschap achter de Zillion, twee facturen tussen Think-Media en Media Hall waarvan zij menen dat ze fictief waren.De eerste factuur, van december 2000, was er eentje ter waarde van 359.000 euro voor een billboard-campagne bij Business Panel, een bedrijfje van Think-Media. Business Panel is de eigenaar van honderden buitenreclameborden en Zillion wilde -- volgens de factuur -- reclame maken voor een nieuwe Zillion-cd en de zomer-Zillion aan de kust.
Een tweede factuur die Media Hall en de Zillion betaalden aan Think-Media had een waarde van om en bij de 850.000 euro. Voor dat bedrag kocht Verstraeten in juli 2001 advertentieruimte in de bladen van De Vrije Pers.(P-Magazine, Ché). Volgens het gerechtelijk onderzoek is die factuur helemaal buiten proportie en zou Verstraeten op die manier een jaar lang recht hebben gehad op zes pagina's advertentieruimte. Onrealistisch en ,,net zoals bij de eerste factuur zou het bedrag onhaalbaar geweest zijn voor het budget waarover de Zillion 'maar' beschikte''.Ook hier zou het de bedoeling van De Velder geweest zijn de omzet van Think-Media en Vrije Pers kunstmatig op te krikken. Het begin 2001 door Think-Media gelanceerde vrouwenblad Lola sloeg totaal niet aan en De Velder had daarom dringend geld nodig. Ook al was het dan maar op papier.
Frank Verstraeten had geen moeite om aan het gerecht te bekennen dat de twee facturen waarvan sprake nep waren. ,,Het waren inderdaad fictieve facturen'', zegt Frank Verstraeten. ,,Zelf verdiende ik er niks mee. Voor mij was dat een vriendendienst tegenover Maurice''.In een interview met Canvas gaf Zillion baas Frank Verstraeten toe dat hij de aandelen van Think Media een paar dagen voor de toekenning van de nationale radiolicenties met voorkennis aanschafte. Dit gebeurde op basis van een telefoongesprek met blijkbaar hooggeplaatste personen waarin werd verteld welke kandidaten de licenties kregen.
Zijn uitspraak volgde tijdens de gerechtelijke procedure die de maatschappij van Radio Contact Vloro tegen Think Media (sinds december 2001) aanspande.
|
