hier zijn we weer. We hadden zondag geen internet , maar iets speciaals hadden we ook niet te melden.We konden toch niet naar Alexandra en buiten was het te koud. Dus we hebben het dan maar rustig aan gedaan. Vandaag waren we weer bij onze kleine prinses en ze had een uitstekend humeur. ze heeft niets anders gedaan dan gedanst en was bijna de hele tijd aan het lachen. Het was ongelovelijk om haar weer zo mee te maken. We hebben vele foto´s en video´s gemaakt. Spijtig genoeg kunnen we deze niet tonen. Op het laatste kwam de dokter nog voorbij en heeft haar een spuitje gegeven, omdat ze wat geruis op haar longetjes hadden gehoord. Daarna kreeg ze nog een maskertje op met was zuurstof. Het was voor ons zielig om dit te zien , maar voor haar was er bijna geen enkel probleem. Dan hebben we haar daarna in haar bedje gelegd. Daarna zijn we terug naar ons hotel gegaan. ´s Avonds in het restaurant iets gegeten. Ilse , ik zou echt niet weten wat de specialiteit ivm eten hier is. In het hotel maken ze veel gerechten klaar met ananas, maar volgens Aishan ( onze tolk) is dit geen specialiteit . Ze gebruiken hier wel andere kruiden en soms is het lekker en als je pecht hebt kan je het echt niet eten. Zelfs hier in het restaurant is geen enkel gerecht twee maal hetzelfde. Gisteren ook nog van onze Peter vernomem dat hij eind deze week , begin volgende week begint met de ramen en de rolluiken ect bij ons. Dus dit is ook goed nieuws. Dan zou alles in orde moeten zijn als we terug thuis zijn. We hebben vandaag weer de mails gelezen in de firma en we zijn blij dat in de firma alles prima verloopt. Onze hugo en zijn clan heeft alles goed onder controle , en dat geeft ons hier ook wat rust- We beseffen ook dat dit de laatste periode in ons leven is , dat we alleen onder weg zijn , geen firma , geen telefoons geen problemen ect , alleen maar wij beidjes , en dat geeft ook een heerlijk gevoel. Men zou misschien kunnen zeggen een tweede huwelijksreis Ik had Sebastian voor Kerstmis nog een week-end Parijs gegeven , en dit gaan we doen als we een maand thuis zijn. Terug naar de Eifeltoren waar alles is begonnen.
als ik dit schrijf is het hier al 18.45 hr , en stilletjes aan tijd om te gaan eten.
We waren vandaag weer om 10 00hr bij ons Alexandra. ze lag nog te slapen als we binnenkwamen. we mochten haar eten geven, Dus ze geven ons weer de gebruikelijke 3 potjes met een lepeltje en we zetten haar in de kinderstoel. Ik kan jullie verzekeren dat dit niet naar madame Alexandra (Anna) Catharina haar zin was. Heeft ze daar direct een keel opgezet , niet te doen, volgens mij kon je dit een verdiep lager nog horen. We wisten echt niet wat er aan de hand was. Toen kwam een van de verzorgers en die gaf ons direct een flesje om te geven. Dit heeft gewerkt. De fles was in een mum van tijd leeg , en daarna heeft ze nog haar fruitpap en appelsap uitgedronken. Ze had gewoon enorme honger en dat lepeltje dat ging niet snel genoeg voor ons Madame. Daarna was ze misschien nog enkele minuutjes wakker , en toen begon ze weer te jammeren. Resultaat , ze heeft de rest van de tijd bij haar papa in zijn arm geslapen. Dit was echt onzettend schattig om te zien.
We hebben haar dan ook iets vroeger terug in haar bedje gelegd en zijn we met Aishan nog iets gaan eten. Dit is een lekker restaurantje waar je zelf je keuze kan maken , uit pizza´s of pasta en lekker vlees .
Vanmiddag ook nog geskyped met Sebastian zijn ouders en zijn broer. Die waren allemaal in dusseldorf om de verjaardag van opa Axel te vieren.
Vanavond eten we op de kamer , want beneden is het huwelijksfeest nog in volle gang.
Morgen is het zondag en mogen we Alexandra niet bezoeken.
hier zijn we weer. Ons Alexandra was een beetje humeurig . Ze was reeds vroeg wakker geworden en had reeds gegeten als we aankwamen. We hadden voor haar nieuwe kleedjes meegenomen , maar dit kon haar ook niet opbeuren. Ze was het grootste gedeelte van de tijd aan het jammeren. Wat we allemaal wel hebben gehoord was dat ze voor het eerst een woordje heeft gesproken , dat lijkt op mama. Dat deed ons veel plezier. Om half twaalf hebben we haar ook in het bedje gelegd , want ze werd moe. We mogen niet vergeten dat ze wel 8 maand oud is , maar in principe is ze nog maar tussen de 5 en 6 maanden oud. Hopelijk is het morgen wat beter.
Daarna zijn we met Aishan terug naar het hotel gekomen. We hadden gevraagd voor een safe , maar de handleiding die in het engels was , konden we toch niet goed verstaan. Uiteindelijk hebben we een nieuwe safe ontvangen.
We zijn dan in het restaurant van het hotel gaan eten , daar hebben ze alles versierd voor een huwelijksfeest dat morgen zal plaatsvinden
Ingrid
bedankt voor je berichtje , maar kan het niet zijn dat we allemaal wat kronkels hebben die iets anders zijn , tenslotte komen we allemaal uit hetzelfde nestje.
Hier was het vandaag - 26 gr c , dus echt gezellig was het niet om eens te gaan wandelen. Ze adviseren ons ook om niet te ver weg van het hotel te gaan , en als het donker wordt het hotel niet te verlaten , alleen in gezelschap van de tolk.
Vandaag was ons klein prutske goed gezind. We hebben haar de fles mogen geven , wat eerlijk gezegd toch iets sneller gaat als met haar lepeltje. Misschien niet zo interessant voor jullie , maar we hebben vandaag de eerste luier ververst. Ik kan nu alle verhalen van jullie goed volgen. Volgens mij zal sebastianeke hier ook goed in worden. Alle kinderen in het weeshuis waren vandaag veel rustiger.Alexandra wasop zich vandaag heel rustig , maar ontzettend lief en heeft redelijk veel gelachen: We hebben hier ook een amerikaans koppel leren kennen . Zij zijn nu terug in Amerika en mogen hopelijk binnen 1 maand hun dochter komen afhalen. Wij mogen in het weeshuis dan foto´s van haar trekken en naar hun opsturen. Hopelijk leren wij ook zo een koppel nog kennen dat ons dan ook foto´s kan bezorgen. Want 1 maand zonder ons Alexandra daar mogen we nog niet denken. Nu in deze maand hebben we nog genoeg te doen. We dienen nog heel de kinderkamer in orde te brengen , en alles te kopen vanaf een maxi cosi , flesjes , kleertjes ect.....
Vanmiddag zijn we met Aizhan iets lekkers gaan eten , was heel gezellig. Daanr zijn we nog wat kleertjes gaan kopen. We hebben 3 mooie pakjes gekocht , hopelijk passen ze ook
Nog een DIKKE PROFICIAT aan Opa die vandaag weer een jaartje jonger geworden is. Volgend jaar zijn we er alle drie bij hoor, daar verheugen we ons al op. We zullen dit zeker vieren als we terug thuis zijn, misschien samen met de verjaardag van ons Sebastiantje.
Het weer vandaag was mooi , de zon was lekker aan het schijnen en gisteren had het nog wat gesneeuwd. Heel mooi winterlandschap. Het is voor mij moeilijk om mij voor te stellen hoe dat het in de zomer zal zijn. Als we terugkomen begin april , is het hier in Petro nog koud , niet zoals nu , maar toch. We blijven ook enkele dagen in Almaty en daar zouden dan weer de bomen in bloei staan.
Hoi Ingrid,
we hebben hier meestal een goede internet verbinding dus ik lees af en toe de Standaard, maar eerlijk gezegd niet elke dag. `t is goed dat gij mij op de hoogte houdt zene. Dat van Nonkel Bob wist ik helemaal niet.
Ik stuur ook elke dag een mail naar Tante Greta en Nonkel Rene , want volgens mij weten ze niet hoe dat ze op de blog moeten geraken. Carine heeft ook een mailtje gestuurd. Nonkel Herman heeft al gebeld met onze hugo en met Tante Greta
Nogmaals bedankt voor jullie mailtjes dat doet ons hier in het verre Kazachstan veel plezier
vandaag waren we weer om 10 00 hr in het weeshuis. Aangezien de twee andere adoptieouders uit Spanje er niet waren , mochten we met alexandra in de grote kamer bij de andere kinderen zitten. Vandaag was haar dagje niet. Ze was een beetje rustig en wat humeurig , maar ook de andere kinderen waren regelmatig aan het wenen. Om 11.30 hr was ze reeds zo moe , dat we haar in haar bedje gelegd hebben en doorgegaan zijn. .Foto ingang weeshuis
Vandaag hadden we afgesproken dat we de chauffeur hadden , zodanig dat onze tolk Aishan ons iets van de omgeving kon laten zien. We zijn gereden naar de plaats die ze hier de kleine Grand Canyon noemen. Inde zomer zie je dat de berg rood is. In dit seizoen is het natuurlijk wit , en kon je zien dat de rivier beneden helemaal bevroren was. Daarna zijn we naar een orthodoxe kerk gegaan. Er was juist een viering bezig ,dus we konden niet veel zien. Ik had nog nooit een orthodoxe viering meegemaakt , maar we waren echt onder de indruk van de sfeer en het spirituele. Binnen mochten we natuurlijk geen foto´s trekken. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan. Vanmiddag is het beginnen te sneeuwen. . foto orthodoxe kerk
We hebben ook bericht ontvangen van onze co-ordinator in Almaty , dat ze de 25ste de aanvraag voor de rechtbank zullen insturen. We gaan dan weeral een stapje verder in de goede richting. Vanaf het moment dat de aanvraag is ingestuurd , dienen we binnen de 4 a 10 dagen voor de rechtbank te verschijnen , en moeten we daarna terug richting Belgie . Alexandra moet dan nog ongeveer 1 maand hier in Petro blijven.De eerste 14 dagen na de uitspraak van de rechtbank kan er nog altijd iemand iets weerleggen ivm de uitspraak, na deze 14 dagen heeft de rechtbank ongeveer 14 dagen de tijd nodig om het dossier en de nodige documenten in orde te brengen.
Vanavond eten we hier op de kamer.
Veel meer nieuws hebben we vandaag niet.
vele groetjes aan iedereen en bedankt voor jullie reacties op het blog en de verschillende mails die we van jullie mochten ontvangen
vandaag waren we weer om 10 00 hr in het weeshuis. Alexandra doet het enorm goed. Volgens ons is ze toch wat bijgekomen. We hebben haar weer eten mogen geven , en dat is steeds een belevenis. De meeste onder jullie zullen dit wel kennen. Vandaag heeft ze veel gelachen , naar haar papa. Wij zijn natuurlijk apetrots dat ze zo goed eet, en het goed doet. Vandaag zijn we na het weeshuis direct naar het hotel gegaan. Ergens hadden we vandaag geen zin om iets te ondernemen. Het is niet zo koud - 14 gr c , maar er staat een stevige koude wind, en dat maakt het niet zo aangenaam. Morgen gaat onze chauffeur en onze tolk ons wat meer laten zien van Petro. Vanmiddag kregen we nog een berichtje van onze Co-ordinator in Almaty dat er een probleem was met de namen die we aan Alexandra hebben gegeven. Haar naam is (was?) Alexandra Anna Katharina , maar op haar paspoort van Kazachstan is er slechts plaats voor twee voornamen. Dus haar naam is dan nu Alexandra Katharina Erren.
Hier vlak bij het hotel is ook een kleine supermarkt waar we zoal water en baguette gaan halen. Telkens verwonder ik mij om te zien hoeveel verschillen , maar ook hoeveel overeenkomsten er zijn. Je hebt hier chocolade ( hele lekkere, van nestle)) voor maar 70 cent , Ferrero Rocher , Lays chips voor een prijs waarvoor dat wij Europeanen achterover vallen. Je hebt hier ook veel gedroogde visjes die ze eten bij hun bier , als een soort snack, Wij hebben dit ook gekocht , maar nog niet geprobeerd. De charcuterie is hier heel vaak vacuum verpakt. Het ontbijt ´s morgens bestaat zeker niet uit brood , konfituur of choco of charcuterie. Je kan wel muesli , spiegeleieren , of fruitsalade bestellen ,of een salade met worteltjes en komkommer en dan krijg je daar 1 kleine boterham bij. De koffie volgt als het ontbijt op is.
Het andere wat hier nog spectaculair om te zien is zijn de jonge meisjes/vrouwen. Zij lopen hier helemaal gestyld bij , mooi make-up en dan hun schoenen met hoge hakken van minstens 15 cm hoog. Zo lopen zij ook straat waar er nog sneeuw ligt en alles bevroren is. Je kan de toeristen , en ons er zeker tussenuit halen. ik loop hier precies op eieren . Sebastian verveeld zich hier niet hoor.
zo ik ga nu afsluiten , we gaan zo dadelijk eten in het restaurant van het hotel
het is misschien wat te laat , maar we wensen iedereen toch nog een prachtige valentijn. Dit wordt hier in Kazachstan volgens mij , meer gevierd als bij ons. Bij ons is het meestal een feest voor de verliefde , hier is het een feest voor de vrienden die men heeft. Het was gisteren mooi weer. Dit was de eerste dag dat we Alexandra niet konden bezoeken , en dat mis je enorm . Maar verveeld hebben we ons niet. gisteren avond nog lang geskyped met de ouders van Sebastian en Alexander.
Vandaag waren we weer paraat om Alexandra om 10 00 hr te gaan bezoeken. Volgens ons is ze al wat dikker in haar gezichtje geworden , ofwel willen we dit zo graag zien! We hebben haar mogen eten geven , deze keer geen fles , maar een soort brij , fruitsap en wat fruitpap. Ze heeft bijna alles gegeten , en aangezien wij nog niet zo volleerd zijn in het eten geven , duurde dit wat langer , em af en toe met de nodige problemen. Dit kon je goed zien aan haar slabberke. Daarna nog wat met haar gespeeld , en dan zie je dat ze na 1,5 uur toch moe wordt. We hebben haar dan nog voor een 20 minuutjes in haar voiture gelegd en dan werd ze weer rustiger. Na het bezoek hadden we ook een afspraak met de directrice/arts van het weeshuis.Alexandra was nog op controle geweest naar het ziekenhuis en het zier er allemaal weer iets positiever uit. Wat ook heel fijn is , is dat we toch redelijk wat informatie over de moeder ontvangen hebben , en dat we iets over de vader weten. Dan kunnen we dit later aan Alexandra doorgeven. De reden van adoptie is ook gekend , is belangrijk zowel voor ons alsook voor ons kleintje.
Het was een goed gesprek. Iedereen had ons een beetje angst aangejaagd, voor de doctor, maar we hebben toch 1,5 uur met haar kunnen praten. Zij heeft ook nog met de advocaat gebeld , die contact had met de moeder, om nog enkele zaken na te vragen.
We zijn dan na dit bezoek met de tolk iets gaan eten. Lekker self service restaurantje. Hier kunnen we als we met ons beidjes gaan eten ook naartoe. Hier hebben we niet veel russisch voor nodig , en het was lekker
Nu heeft Sebastian in de supermarkt verderop een baguette gaan halen en wat charcuterie en dan gaan we hier zo dadelijk eten. Het eten in het hotel is niet slecht , maar soms heb je liever ook gewoon een stuk brood
We hebben vandaag nog reacties ontvangen , bedankt daarvoor , doet ons goed.
Alvast bedankt voor alle mooie reacties die we mochten ontvangen.We zijn daar ontzettend blij mee. Hiermee voelen we ons ook dichter bij onze familie en vrienden.
Gisteren was nog een spannende dag. We hadden onze kleine meid gaan bezoeken , en waren daarna met onze tolk iets gaan eten , toen we een telefoontje kregen van het adoptiebureau in Belgie. Er waren nog wat problemen , die we later wel zullen verklaren , en de kans bestond dat we de adoptie moesten stoppen. We zijn natuurlijk hals over kop terug naar het hotel gegaan om nog nodige info te bezorgen aan het adoptiekantoor. Toen hebben we constant in verbinding gestaan met het adoptiekantoor en de lokale co-ordinatoren. Deze nacht is dan het groen licht gekomen en verloopt alles weer normaal. Deze ochtend hebben we ons kleintje weer bezocht , en waren we natuurlijk helemaal opgelucht.We hebben er prachtig mee gespeeld , en volgens mij weet ze nu al dat ze papa´s kleine prinses is.
we hebben al redelijk wat foto´s en video materiaal , en daar genieten we van, telkens als we weer terug in het hotel zijn.Maar deze kunnen we spijtig genoeg nog niet tonen.
Onze Tolk is mee naar het hotel gekomen en heeft ons nog wat verteld over Kazachstan en over de omgeving hier. We hebben nu een kaart met de restaurantjes erop aangeduid en de mooi plekjes in Petro. Gelukkig heeft Sebastian alles goed kunnen volgen , want mijn orientatie is nul.
Wij gaan nu nog wat wandelen , en vanavond eten we in het hotel
vandaag waren we voor de eerste keer in het weeshuis en hebben daar onze dochter gezien. Alexandra is vandaag 8 maanden oud geworden. Zij is te vroeg geboren en is daarom nog heel klein , maar heel schattig
Fotos mag ik nog niet doorgeven , maar het was een ongelovelijke gebeurtenis. Alleen diegene die dit hebben meegemaakt zullen dit verstaan. We mogen haar elke dag 2 uur bezoeken. Ook morgen mogen we haar bezoeken. Ik kan niet met een paar woorden beschrijven , hoe dat we ons nu voelen , behalve ontzettend gelukkig.
Onze tolk heeft ons direct naar haar gebracht , en daar was ze dan , ontzettend klein en met haar blauwe oogjes heeft ze ons aangestaard. je vergeet dan alles om je heen , en je voelt de liefde door je lichaam gaan. Zo kan ik het misschien nog het beste beschrijven.
Daarna zijn we met onze tolk nog wat speelgoed en pampers gaan kopen en nog naar het museum geweest.
Nu zijn we terug in het hotel en gaan we nog wat nagenieten en verheugen we ons reeds op morgen
Hier is het nu 17.23 en we gaan zo dadelijk op zoek naar een russisch restaurantje. Onze tolk heeft ons deze info gegeven.
We hebben nog geen bericht vanuit het Kleine Mirakel dus we hebben ons kindje vandaag niet mogen zien. Is best wel moeilijk, we zijn sinds maandag onderweg , maar nu moeten we wachten op groen licht van Kind zin. Maar dit hebben we wel de laatste jaren geleerd , geduld is een mooie zaak.
Onze tolk heeft ons wel heden bezocht en we zijn al wat geschenkjes gaan kopen. Ik zou jullie graag melden wat voor een kindje we hebben , maar dit mogen we nog niet. Pas als we bezoekrecht hebben mogen we dit verkondigen
Ik hoop nog dat we vandaag bericht ontvangen , anders zitten we hier tot maandag , zonder 1 enkel bezoek.
Gisteren 10 februari zijn we met een binnenlandse vlucht vertrokken vanuit almaty naar Kochetau. Inderdaad een klein vliegtuigje met 2 propellers. Maar het is gelukt , ons annick is rustig gebleven.
In Kochetau werden we opgewacht door een chauffeur en onze co-ordinator die daar woont. Na een rit van 3 uur in de auto ( af en toe een huisje langs de weg , redelijk wat sneeuw en een steppe landschap + er zijn hier wel geen gaten in de weg , maar bobbels genoeg) hebben we onze tolk opgepikt en zijn we direct doorgereden naar het ministerie van jeugd om nogmaals uit te leggen waarom we willen adopteren. Daar hebben we groen licht gekregen om het kindsvoorstel te ontvangen. Dit hebben we aanvaard , nu is het wachten tot als belgie zijn ok geeft.
In het hotel hebben we echt een mooie kamer en internet verbinding.
We hebben in het hotel gegeten , was niet slecht , maar we gaan morgen op ontdekking.
In Brussel zijn we met vertraging vertrokken , maar dit was geen probleem aangezien we 3 uur tijd hadden in Frankfurt. Nog snel een MC Donalds gegeten.
IN Frankfurt zijn we redelijk op tijd vertrokken , de vlucht was prima , niets op aan te merken.
Gisteren zijn we aangekomen in Almaty. We hadden 2 uur vertraging aangezien dat er een ventiel van de motor bevroren was en dat we lang hebben moeten wachten in Astana . Dus eindelijk geland om 04 00 hr lokale tijd. Kan je ons Nickske voorstellen heel de dag zonder een sigaretje. Vraag dat later maar aan Sebastian.
De paspoortcontrole in Almaty ging vlot. Chauffeur stond op ons te wachten en heeft ons naar ons appartement gebracht. Van buiten zou je zeggen waar ben ik terechtgekomen , maar binnen is alles netjes en in orde en warm .
Een paar uurtjes mogen we nu slapen en worden we rond 10 00 hr afgehaald om naar de co-ordinator in Almaty te gaan.
Na enkele uurtjes slaap werden we opgehaald door onze chauffeur , Dima , ontzettend lief en vriendelijk ,om enkele papieren en documenten te ondertekenen.
Vrijdag zien we ons (!!!!) kindje in Pedropavlovsk en zullen dan het grote nieuws brengen.
Na het papierwerk heeft Dima ons rondgeleid, prachtig winterlandschap , mooie kerk in park en een prachig monument. Hij heeft ons ook per auto de stad laten zien , te voet was een beetje te koud. Minus 17
Nu zitten we in een mooie taverne met internetaansluiting , we hebben hier lekker gegeten in de Marrone Rosso. Zo dadelijk gaan we naar ons appartementje om morgenochtend weer verder te vliegen richting Pedro
Morgenvroeg om 06 00 hr komt de taxi om ons naar het vliegveld te brengen. Om 08 40 hr gaat het dan richting Frankfurt. Daar moeten we dan tot 13 00 hr wachten voor de vlieger naar Almaty. In almaty , met tussenlanding Astana, zouden we dan moeten toekomem om 02 20 hr plaatselijke tijd. Daar worden we dan afgehaald, hopelijk toch, door een co-ordinator.
.Foto ingang weeshuis
. foto orthodoxe kerk
