Mijn naam is Miley en ik ben 15 jaar. Ik woon in Vlaams- Brabant. Ik heb 1 broer en een hondje
Ik schrijf een blog om het verdriet van me af te schrijven. Mijn beste vriendin is een paar jaar geleden omgekomen in een auto- ongeval en ik heb het nog steeds niet verwerkt... Ik hoop dat de pijn hierdoor een beetje verminderd door het neer te schrijven....
Mijn beste vriendin (Lena) en ik ware twee handen op 1 buik. We waren vaak samen en elke keer als we afspraken was het 1 groot feest. De dag dat mijn ouders me wakker maakte en me zeiden dat Lena omgekomen was, veranderde heel mijn leven... Een maand na haar dood heb ik niet normaal gegeten of geleefd. Ik verloor op een maand tijd zeker 9 kilo en ik verwaarloosde mezelf. Dankzij mij beste vriend ben ik erdoor gekomen en kon ik mezelf weer herpakken. Op Lena's begrafenis ben ik bijna in elkaar gezakt maar haar broer en ik steunden elkaar en ik had chance dat ik hem had op die momenten.
Hoe Lena precies gestorven weet ik niet exact maar ik wil het ook niet echt weten. Het enigste dat ik weet is hoe het ongeval gebeurde en dat ze enorm veel pijn heeft gehad in haar laatste minuten.... Ze was op vakantie met haar broer en ouders en er is een vrachtwagen in de fille ingereden. Haar ouders en haar broertje hadden enkele schrammen, spierpijn en blauweplekken maar mijn beste vriendin was dood...
Ik kan het gewoon niet snappen dat juist de persoon die het meeste in mijn leven betekende dood is. Ik wil niet geloven dat dit allemaal geen droom is.
Ik heb alles nu wat ik me kan inbeelden: ik heb een pracht van een beste vriend, ik heb een beste vriendin die meer als een zus voor me is en waar ik fantastische tijden mee beleef en ik heb een vriend die alles voor me is. Maar hoe zou het zijn als zij er nog zou zijn?
Waarom kreeg zij de kans niet om te overleven? Waarom had zij de mogelijkheid niet om te vechten en erdoor te komen? Waarom zij?!
Ik mis haar zo en ik heb nog zo veel vragen voor haar...
