Ik moet hier ook nog een bezoek vermelden! Halverwege de maand kwamen Ine en Glen bij ons langs.
(op de boterham echte Nutella)
Zij wilden graag Londen bezichtigen en wij vonden het leuk om hen een logeerkamer aan te bieden. En weet je wat ze voor me meebrachten??? ACHT PAKKEN SPECULOOS VAN DEN ALDI!!!!!!! Ik wist dat er speculoos op komst was, maar ZOVEEL??!! Uiteraard was ik heel blij ! Jammer dat ik geen foto heb van mijn kinderlijk contente tote!
Die week ben ik met Patrick nog es gaan lunchen in het centrum en nadien dronken we nog een koffietje in de crypte van St Paul`s Cathedral. Gek zicht, hoor, een crypte waar ze een tearoom in ondergebracht hebben!
Het was dan eindelijk zover! Na de verhuis in Augustus van Melle naar Londen, die achteraf bekeken supergoed meeviel, was nu Melle naar Oostende aan de beurt. Naar Londen was eigenlijk "easy", moesten alleen maar inpakken en meenemen wat we ginder echt wilden hebben. Nu echter, vermits het huis verkocht is en het helemaal LEEG moest zijn, was dit een heel ander karwei! De vraag "doen we hier nog iets mee?" kwam nu 10 keer meer naar boven en de volgende vraag: "Annemie, kan jij hier iets mee doen?" ook. De verhuisweek begon op maandag 16 Februari. Begrijp me niet verkeerd, ik was voordien al twee keer een aantal dagen naar Melle geweest om in te pakken, dus het gros stond klaar. Op maandag kwamen papa en nonkel Paul ons een handje toesteken om bijna overal de verlichting weg te nemen en in Oostende op te hangen. Zelf hebben we daar geen verstand van, dus we waren héél blij dat ze dat wilden doen. Af en toe hoorden we wel wat gesakker, maar voor mij was dat Beirens-melancholie.
Tegen de middag reden we dus naar Oostende, aten daar een broodje en elk begon aan z`n karwei: papa en nonkel Paul aan de verlichting en ik aan "de dweil". Pfff, wat een fijn stof dat daar lag! Dit was de eerste dweilbeurt maar zeker niet de laatste! Patrick had ondertussen thuis z`n werk gemaakt van het tuinhuis, de berging en de garage. We werden wel wat onrustig .. hoe spelen we `t klaar om tegen dinsdagmiddag het huis helemaal LEEG te hebben? Op dinsdag stond de verhuiswagen voor de deur. In tegenstelling tot de verhuis in Augustus duurde het deze keer lang om alles in te laden. Dit lag grotendeels aan het feit dat ze een hoop gerief van boven per se met de verhuislift naar beneden wilden brengen. Jongens en speelgoed! Te voet langs de trap zou vlugger vooruit gegaan zijn. Annemie kwam me toen ook nog wat helpen om keukenkasten leeg te maken. Merci Annemie! En toen was bijna alles weg!!!!!!!!!!!!!! (en terwijl ik dit typ krijg ik tranen in m`n ogen ... we zijn echt weg ...)
In Oostende duurde het ook lang eer alles boven was omdat we enkel met de verhuislift konden werken. Ondertussen was het ook lichtjes beginnen regenen, dus overal hingen natte bruine vlekken op. Uiteindelijk is alles bovengeraakt en hebben de verhuizers ook geholpen om de bedden van de kids en de kleerkast in mekaar te steken. En toen ALLES binnen stond, was het een grote OVERHOOP! Duidelijk dat niet elke verhuizer even georganiseerd tewerk gaat. First things first! Vermits het toen al tegen zessen aanliep, zijn we ons ikea-bed in mekaar beginnen steken. TWEE UREN hebben we daaraan gewerkt. Maar Patrick vond het absoluut voldoening geven om er dan daarna in te kunnen slapen. We wilden ook nog iets gaan eten, maar eerst ... bed afmaken! Op de dijk van Oostende hebben we dan onze fijnproeversneus gevolgd en zijn we bij BOTARGA terechtgekomen.
Op woensdag moest er dus uitgepakt worden en deden we een paar boodschappen in de voormiddag. In de namiddag stonden papa en nonkel Paul daar weer om met de rest van de verlichting te helpen en hier en daar dingen op te hangen. Nog es nen DIKKE MERCI, zunne!!! (euh ... we hebben nog een paar gaatjes nodig trouwens. Zou het passen begin van de paasvakantie?) `s Avonds is Patrick vertrokken naar Londen. Hij moest terug gaan werken. Ik ben nog gebleven tot zaterdagmiddag. Heb verder uitgepakt, dozen versleurd, meubeltjes en allerhande een eerste plaats gegeven, de slaapkamers in orde gebracht ... Ben dan nog naar Melle gereden om met een overvolle auto gerief naar het containerpark te brengen, een koffietje te gaan drinken bij Annemie en dan nog de nieuwe IKEA in Gent binnen te stappen.
Ohh ja, ik heb het hele appartement zeker vijf keer gedweild! Daar euh .. krijg je last van in je rug, hé Marc?!
Het resultaat mag er nu wel wezen. We zijn nog niet helemaal geinstalleerd, maar het is toch al redelijk gezellig en méér dan leefbaar. EN ... we zitten op vijf minuten van de ZEE!!! En daar deden we het eigenlijk wel voor!
Iedereen die ons kent, weet dat we in België met een Espace rondrijden. Hier in Londen is dat echter met een KANGOO!
Er zijn een paar redenen waarom we de Espace niet houden in Londen: Vermits we hier maar met z`n drie zijn hebben we niet echt zo`n grote auto nodig; de taxen voor grote auto`s zouden hier ook niet minnetjes zijn; het is hier ook niet simpel om je auto geregistreerd te krijgen als het geen britse wagen is (we hebben daar alleszins niet de juiste kanalen toe gevonden); we doen hier ook helemaal niet veel kilometers, dus is een diesel te gek en het is dan ook zonde om een wagen te houden waar je veel verzekering en tax voor betaalt; om een parkeerkaart te krijgen om aan onze voordeur te mogen staan, zouden we voor de Belgische auto 160 pond per jaar betalen, in plaats van 30 met een britse auto ... ...
Maar toch ... geef mij maar den Espace! Want ... sedert ik hier in oktober met onze eerste (verse tweedehandse) auto een ongeval had, en daardoor toch wel lichtelijk ben getraumatiseerd, voel ik me ZOOO onzeker en oncomfortabel wanneer ik - rechtszittend - een manoeuver moet uitvoeren! De gewone baan doen, afslaan, parkeren, ergens heenrijden waar ik nog niet was, vind ik allemaal geen probleem. Maar van zodra ik me moet betrouwen op m`n spiegels om bv achteruit te draaien of zo ... dan is het alsof ik een bleuken ben! Dan rijd ik veel liever een blokske rond zodat ik dat manoeuver kan vermijden! Ik kan blijkbaar maar niet wennen aan mijn veranderde positie in de auto en het nieuwe perspectief dat je hebt als je rechts zit. Het is alsof alles wat achter me ligt niet zichtbaar is en ik geen overzicht meer heb over wat er rondom mij gebeurt.
Aan de andere kant is LINKS RIJDEN helemaal geen probleem! Mocht ik ook maar links mogen ZITTEN!!!!! .............
Euh, zal ik zo stout zijn om hier de link te plaatsen die leidt naar de advertentie op Autoscout? Wij willen de Espace nl verkopen!
Gisteravond was het al goed beginnen sneeuwen, en toen ik deze ochtend opstond hoorde ik al een bijzondere stilte buiten. Vlug dus Marvin al wakker maken, dan kan hij eventueel al es in de sneeuw ploeteren alvorens naar school te gaan. Toen ik beneden kwam zag ik een bericht op mijn gsm: ... "SCHOOL IS CLOSED. ENJOY THE SNOW"
Tja, ze zijn hier ook niet veel gewoon, hé! Dus ik vlug terug naar boven om Marvin het goeie nieuws te melden. Met een stralend gezicht kroop hij eerst terug in bed, dacht nog wat extra te soezen. Na vijf minuten stond hij echter aangekleed beneden, hij was "too excited" om in bed te blijven. Met als gevolg dat hij rond acht uur deze ochtend al ...
Ook ons Titi vond het blijkbaar wel leuk! Trouwens, toen ik haar gisteravond buiten stak voor het slapengaan, vond ik in de sneeuw aan de achterdeur sporen van een vos! Twee weken geleden stond dat beestje al eens in volle glorie vooraan op ons grasveld naar binnen te kijken! Was wel imposant, zeker als je niet gewoon bent om vossen (en eekhoorns) in de tuin tegen te komen.
(die heeft trouwens wel de rest van de dag zoals hierboven doorgebracht)
Ik heb natuurlijk m`n plicht vervuld en gezorgd dat de vogeltjes eten en `lopend` water hadden. (op de foto hieronder zie je ons Roodborstje!)
Tegen een uur of elf waren er buren op straat en werd er deftig met sneeuwballen gegooid. De kids natuurlijk allemaal in hun nopjes!
Later in de namiddag ben ik een boodschap gaan doen en toen zag de straat er nog hetzelfde uit als deze ochtend.
Op de hoofdstraat hadden ze gestrooid, maar niet met zout, nee, het lijkt me eerder een mengsel van kattebakvulling met rood zand!!! Echt een vies goedje! Bah
Patrick seint me net dat hij klaar zit in de trein in Parijs. Hij had eigenlijk al een vroegere trein moeten hebben, maar door de sneeuw in Engeland heeft hij een latere trein moeten nemen. Vanavond verwachten we ook Ine en Glen. Ine is een thuiswachter van Marvin, en dochter van Inge (partner van Patrick De Preter). Zij komen hier twee keer overnachten.
Benieuwd tegen wanneer iedereen thuis zal zijn .....
WITTE SNEEUWGROETEN
Mieke
Oh ja, wat ik nog vergat ... ergens in de namiddag kreeg ik een mail van de directeur van school ... "omwille van de aanhoudende sneeuw en de verwachte vriestemperatuur zal de school morgen, dinsdag 3 februari, nog gesloten zijn". Waarop Marvin en ik mekaar met open mond aanstaarden!!
Ik heb jullie gemist, en dat droeg er allicht toe bij dat jullie MIJ moesten missen. Enerzijds waren de dingen die ik kon vertellen niet echt spectaculair, we BLIJVEN hier ook geen toeristen, hé, het leven is soms heeeeel alledaags; en anderzijds mis ik toch echt wel jullie feedback. Ons leventje is hier soms ook best wel druk en dan wordt bloggen wel wat vergeten.
Maar allez, met goede moed begin ik er weer aan en mijn eerste bericht gaat alweer over een .... VERHUIS! Het huis in Melle is verkocht, maar we houden wel voet aan wal in België. Patrick ziet Marjo en Thomas nl om de twee weken en we willen toch ook nog wel ergens terechtkunnen als we ons Belgenlandje bezoeken. Vandaar dat we een appartement hebben gehuurd in OOSTENDE! Tot grote vreugde van Jadranka en Ann natuurlijk. (waarom?!)
Het zal toch een beetje met weemoed zijn dat ik Melle ga verlaten. Uiteindelijk hebben Marvin en ik daar toch bijna zes jaren gewoond (ik zou es moeten uitpluizen of ik ooit al ergens langer dan zes jaren heb gewoond. Papa, jij enig idee?), en was het echt wel onze thuis geworden! De overstap naar Londen deed ons nog eens realiseren hoe comfortabel en ruim we daar wel woonden. Ook mijn bovenstebeste buurvrouw laat ik achter (ocharme!), maar gelukkig is er internet en email en weten we van elkaar dat onze respectievelijke deuren wijd open staan! Het is trouwens van Annemie dat ik deze prachtige foto toegestuurd kreeg!
Het is dus Oostende geworden! Vooraan op de Torhoutsesteenweg. We zitten vrij dicht in het centrum en op 5 minuten van het strand. Onze dichtste toegang tot het strand is via het zwembad, voor degenen die Oostende een beetje kennen. Het appartement is gelegen op de zesde verdieping in een nieuwbouwcomplex.
De verhuis gaat door in de week van 16 februari .... jaja, dat begint te korten. Hum ... voorbereiden, inpakken en verhuizen doen we ondertussen als de besten. Jullie zijn altijd welkom ... als we er zelf ook zijn natuurlijk.
Ik hou jullie op de hoogte!
ohh ... misschien nog drie nieuwjaarszoenen voor al wie ik nog niet zag dit jaar! (en dat zijn er verdorie veel, zunne!!!)
Tot lees`
Mieke
OH, JA, IK WAS NOG VERGETEN VRAGEN OF ER IEMAND OP DINSDAG 17 FEBRUARI TIJD ZOU HEBBEN OM ONS EEN HANDJE TOE TE STEKEN BIJ DE VERHUIS?
Vermits we maar ons tweetjes waren ... (waren eerst uitgenodigd bij vrienden, ouders van een kameraad van Marvin, maar haar vader vond het maar gek dat er niet-familie aanwezig zou zijn) ... en vermits we toch wel iets te vieren hadden, hebben we onszelf op hetvolgende getrakteerd:
Matineevoorstelling van "The Phantom of the Opera"
Manman, dit is een prachtstuk!! Vol emotie, intrige, prachtige kostuums, aangrijpende muziek!!!!!
En op het einde van de voorstelling, toen de acteurs en zangers samen op het toneel verschenen, had iedereen een KERSTATTRIBUUT aangetrokken en hebben ze "we wish you a merry christmas" gezongen ... Pfff, ons Mie zat daar met tranen in haar ogen. (zelfs terwijl ik het hier typ worden ze vochtig!!)
Daarna .. gaan eten in "The Boxwood Café", een restaurant van Engelands gereputeerde kok Gordon Ramsey. En het was de moeite waard, hebben zeer lekker gegeten.
En ... ondertussen waren we ook al ingechekt in "The Berkeley Hotel"
Met écht engels ontbijt op Kerstochtend!
Misschien even melden dat we volgende week in België zijn, van maandag 29 december tot en met maandag 5 januari 2009. Laatste keer met z`n allen in Melle ...
Dag beste lezers, Kerstmis staat voor de deur Het einde van 2008 komt dichterbij. Intussen zijn we al vier maanden in London en zoals jullie hier en daar tussen de lijnen konden lezen was het niet altijd eenvoudig om terecht te komen in een andere cultuur, met andere mensen om je heen met zoveel onbekende, (niet-logische) nieuwe manieren en reglementen.De eerste weken waren leuk, dat was net vakantie! Daarna, ging het voor mij iets minder. Marvin die ging elke dag naar school en stelde het daar goed en Patrick die ging uit werken. En ik, arm schaap (LOL) bleef achter. Had het toen al Kerst geweest, ik had bij Jezusken in de stal troost kunnen zoeken! Ik heb echter een superlieve Patrick die me op elk moment steunt! Maar nu, na vier maanden, ben ik blij hier te zijn! Het is fijn om ondergedompeld te worden in een andere cultuur, in een andere taal; fijn om nieuwe mensen te leren kennen; fijn om al die verschillende nationaliteiten met elkaar te zien omgaan; fijn om het oneindige aanbod van deze stad te ontdekken en FIJN ... om met jullie in contact te zijn!!! Patrick Marvin en ik
wensen jullie van harte een WARME en GEZELLIGE KERST toe en een POSITIEF, GEZOND, HARMONIEUS, VREEDZAAM, SPANNEND én ONTSPANNEND 2009 !!!
*********A MERRY X-MAS AND A HAPPY NEW YEAR**********
Derde bezoek op rij: Pim en Caroline uit Wichelen!
Halverwege december kwamen ze met de auto naar hier voor een kort weekendverblijf. Op zaterdag deden ze met Patrick een "klassieker", je herinnert je allicht wel "den toer" die we met papa en Simone deden. Vermits ik niet mee was, zijn er ook geen foto`s. Ik kan natuurlijk aan hen vragen om een reportageken te maken. Zaterdagavond eerst wat bekomen van een hele dag regen, dus gezellig een flesje champagne gekraakt en wat hapjes gegeten. Daarna naar den "Thai" in de buurt.
De volgende dag hebben we ons gesplitst. Patrick, Marvin en Pim gingen naar Hyde Park waar nu het WinterWonderland is. Een soort van kerstmarkt, met een ijspiste en allerlei kermisattracties. Daarna gingen ze naar HAMLEY`S, die zesverdiepingenhogespeelgoedwinkel! Caroline en ik gingen echter gaan shoppen! Er is een leuke buurt, net achter Oxford en Regentstreet, nl Carnaby Street. En IN die straat vonden we een mooie winkelgallerij - KINGLEY COURT - met allerlei alternatieve winkels, gaande van japanse spullen tot een echte vintagewinkel,met kleren en serviezen uit de jaren stillekes. Op de benedenverdieping kan je een koffietje drinken en wat eten. Met de kerstverlichting zag het er echt gezellig uit!
Net aan de ingang van deze galerij, op de hoek met Broadwick Street, kan je een grote muurschildering bewonderen. Ik laat de uitleg in het engels hieronder staan ... euh ... iets te typisch engelse woordenschat om te beginnen vertalen!!
Corner of Carnaby Street and Broadwick Street, W1 This
1991 mural from the Free Form Arts Trust centres on St Anne, dedicatee
of the local church. Her gaudy frock contains a veritable A-Z of Soho,
with fruit and veg in the warp and local landmarks in the weft. A
shifty looking crowd of (mostly male) local notables stand at her feet,
hoping to gain a crafty upskirt vantage. And is that a spliff-smoking
hare rogering a dog? Its just not natural.
Tegen de avond vertrokken Pim en Caroline weer naar België.
Trip heen en terug is goed verlopen!
Op zaterdag 6 december, jaja, op de dag dat de Heilige man de kindjes in België bezoekt, hadden we op Marvins school een gezellige kerstmarkt!
De avond ervoor waren we gaan helpen om de zaal te versieren en "Santa`s Grotto" in orde te brengen. Het is een gewoonte dat de kinderen de Kerstman een bezoekje brengen in zijn grot! Er was vanalles te doen: kinderen verkochten allerlei tweedehands boeken, speelgoed en films die ze zelf hadden meegebracht; je kon maskers versieren, rendiereten maken, ... Er stonden een paar stands van de hogere school, je kon raden hoeveel snoepjes er in een bokaal zaten, er was een tombola, je kon kerstkaarten kopen en juweeltjes ... Om de hongerigen te spijzigen en de dorstigen te laven waren er hotdogs, cakejes, "mince pies", soep, gluhwein, frisdrank .... Kinderen konden ook hun eigen gingerbread versieren en opeten. Marvin heeft zich goed geamuseerd en heeft fantastisch geholpen!
Hieronder zie je Marvins juf, Miss Karolina Radon.
Vorige week gingen de twee zesdes op uitstap naar het Science Museum en ik mocht mee als begeleider. Voor we vertrokken, was er nog "Assembly in the hall". Dat wil zeggen dat er die dag een korte voorstelling was door Year 2 van het thema waar ze de voorbije weken aan gewerkt hadden. Laat ons zeggen dat er bijna elke week zo`n assembly is en alle leerlingen van het lager komen dan kijken. Dit is absoluut goed voor de groepsgeest en dat maakt deze kleine school echt wel een plaats waar iedereen elkaar kent. Op deze eerste foto zie je dan ook ALLE LEERLINGEN samen! (van tweede tot en met zesde leerjaar)
En dan met onze groep van rond de 30 (begeleiders inclusief) naar het "tubestation"! Moet zeggen dat "Transport for London" echt z`n best doet om zo`n groepsuitstappen te begeleiden. Je moet hen verwittigen rond hoe laat je komt en welk traject je wil doen en zij zorgen ervoor dat er telkens een begeleider klaarstaat bij het in-, uit- én overstappen. Knap!
In het Science Museum hebben we een 3D IMAX film bekeken over het Internationaal Ruimestation. We moesten natuurlijk wel een speciale bril opzetten!
Was echt wel knap, net alsof je zelf in de ruimte zweefde (mm, over die verleden tijd moest ik even nadenken, is geen woord dat je dagelijks in de mond neemt, is het niet? `zwoof` was eigenlijk het woord dat spontaan in me opkwam.)
Na de film was het lunchtijd. Iedereen had op school een pakketje gekregen, met onder andere twee lekkere boterhammen, een stuk fruit, een drankje, een koek én ... een pakje chips! Voor de feestelijke gelegenheid (want het was toen bijna Thanksgiving) was dit met een speciaal smaakje, nl. "Turkey and Stuffing"!! (in het begin smaakte het niet slecht, maar halverwege begon die vleessmaak toch wel te overwegen!) Vermits we nogal laat uit de filmzaal waren gekomen, moesten we zittend onze lunch verorberen.
Na de lunch liepen we rond in de SPACE GALLERY, waar je heel wat informatie vindt over de aarde, het heelal, de verovering van het heelal, raketten .... Het Science Museum is heel groot én gratis toegankelijk, een aanrader voor wie extra tijd heeft om in Londen door te brengen. Ok, en dan de shop in natuurlijk! Iedereen had wat `pree` mogen meebrengen, en niemand vond het lastig om die op te krijgen.
En dan weer de tube in, moe maar voldaan (hoopten we toch!). Je ziet Marvin links zitten, hij was toen zijn 3D-set aan het uitproberen.
Nu al twee weken geleden, kwamen papa en Simone op bezoek. Vermits papa z'n 12-megapixel-machien bijhad, heb ik het fotograferen aan hem overgelaten. Het voorbije weekend bracht hij Patrick in Melle een cd-rom, dus ... kan ik nu verslag uitbrengen over hun bezoek, geillustreerd met de juiste foto's!
Op donderdag 13 november kwamen ze toe. In StPancras eerst een koffietje en een kleinigheid eten, én natuurlijk een paar plaatjes schieten. Ik zal het nog één keer zeggen ... voor dat 12-pixel-machien is niks te hoog of te breed!
Vermits Simone toen met haar "botje" rondliep (een soort van afneembare gips die ze moet dragen om een stressfractuur in haar voet te genezen), was het op het gemak naar de tube stappen. Welkom in Woodside Park, ons stationnetje.
Het was ondertussen ook tijd om Marvin van school te halen .. en die was blij !!
Op vrijdag vertrek ik met O & O (oma en opa) richting Westminster, om daar de "Houses of Parliament" en "Big Ben" te bezichtigen en vandaar met de boot richting Tower te varen.
Dit is het zicht vanop de brug aan de Big Ben ... je ziet onder andere
St Paul`s Cathedral en de "Gurkin" of augurk, het gebouw van Suisse Re.
En dan .. Houses of Parliament en Big Ben.
"Big Ben" is de bijnaam van de grote klok die in de klokkentoren van de "Palace of Westminster" hangt. Veelal wordt er met die naam verwezen naar de toren zelf, maar dat is dus niet correct. De toren is de derde grootste vrijstaande klokkentoren van de wereld. Officieel is de klok gekend als de "Great Bell". Er gaan verschillende legendes over hoe ze aan de naam "Big Ben" is gekomen. Het zou zowel de naam kunnen zijn van degene die de opdracht voor het maken ervan heeft gegeven - Mr Benjamin Hall-, of ze zou ook genoemd kunnen zijn naar een toenmalig zwaargewicht boxer "Mr Benjamin Caunt". De klok, of `bell` in het engels, weegt 16 ton. Ze kreeg er nadien nog een broer bij, de "Great Paul" met een gewicht van 17 ton, die in de St Paul`s Cathedral hangt (te bengelen). Big Ben is zeker één van de meest visuele landmarks van Londen en Engeland.
Simone kreeg ondertussen een appelflauwte die we met plezier met een pannenkoek ongedaan maakten! Nog nakauwend en voorzichtig onze hete koffie opslurpend (in een kartonnen beker uiteraard!), gingen we aan boord van een sightseeing boot die ons naar de Tower zou brengen.
Aan de overkant zagen we de "London Eye". Het lijkt toch echt wel een reuze fietswiel! Hier een paar fotootjes en wat interessante weetjes!!
Interesting things you never knew about the London Eye
A TEAM EFFORT
It took seven years and the skills of hundreds of people from five countries to make the London Eye a reality
A VIEW FIT FOR A QUEEN
You can see around 40KM (25 miles) from the top as far as Windsor Castle on a clear day
FLYING HIGH
The London Eye welcomes an average of 3.5 million customers every year. You would need 6,680 fully booked British Airways Boeing 747-400 jumbo jets to move that number of fliers!
DING! DING!
The London Eye can carry 800 passengers per revolution - equivalent to 11 London red doubled-decker buses
HEAVYWEIGHT CHAMPION
Each of the 32 capsules weighs 10 tonnes. To put that figure into perspective, it's the same weight as 1,052,631 pound coins!
SLOWLY BUT SURELY
Each rotation takes about 30 minutes, meaning a capsule travels at a stately 26cm per second, or 0.9km (0.6 miles) per hour - twice as fast as a tortoise sprinting; allowing passengers to step on and off without the wheel having to stop
THE ONLY WAY IS UP
The circumference of the wheel is 424m (1.392ft) - meaning that if it were unravelled, it would be 1.75 times longer than the UK's tallest building - One Canada Square in Canary Wharf
TONNES OF FUN
The total weight of the wheel and capsules is 2,100 tonnes - or as much as 1,272 London black cabs!
UP, UP AND AWAY
The height of the London Eye is 135m (equivalent to 64 red telephone boxes piled on top of each other) making it the fourth tallest structure in London after the BT Tower, Tower 42 and One Canada Square in Canary Wharf
BLAST OFF
The spindle holds the wheel structure and the hub rotates it around the spindle. At 23 meters tall, the spindle is around the size of a church spire and, together with the hub, weighs in at 330 tonnes: over 20 times heavier than Big Ben
Voor zover "the London Eye"
Zoals gezegd bracht de boot ons tot aan de Tower. Daar werd net een deel van het terrein afgezet omdat er om één uur 62 geweerschoten zouden worden gelost ter ere van Prins Charles` 62ste verjaardag. Wat een prachtige kostuums dragen die officielen hier toch, hé!
Om Simone een paar kilometers te sparen, namen we hier een taxi die ons naar de overkant van de Thames bracht waar Patrick ons stond op te wachten om bij STRADA te gaan lunchen. Eerst nog een prachtige foto van de Tower Bridge, even vanuit een ander punt, vind hem wel heel mooi zo!
En dan eentje van "Michel en Simone" samen.
Tot hier voor dit artikel, zodadelijk het vervolg van deze vrijdag. <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]-->
Na onze lunch bij STRADA, gingen ik en Simone terug naar huis, want Simone had voor die dag genoeg metertjes achter de rug. Papa en Patrick gingen nog wat verder ....
Eerst en vooral passeerden ze langs Borough Market. Dit is een dagelijkse versmarkt waar je allerlei dingen kan kopen, gaande van verse vis, over bloemen tot koffiebonen! Je kan er natuurlijk vanalles proeven en op vrijdag kan je er zelfs raclette eten! Vandaar naar Tate Modern .... waar er tegenwoordig een gigantische spin te bezichtigen is.
Het is een werk van Louise Bourgeois, een francaise (mmm, waar zit dat ceecedieken hier verborgen in het qwerty-klavier?), en het bestaat uit brons, staal en marmer. Het werk heeft de naam "maman", hiermee verwijzend naar haar moeder die een weefster was. "Maman" toont de zorgzame aard van een moeder, ook verwijzend naar het feit dat spinnen slimme en creatieve beestjes zijn. De gigantische vrouwtjesspin draagt een zak met "marmeren" eitjes, wat het beschermende element van een moeder toont. Tot hier mijn kunstzinnige bijdrage! LOL
En dan verder over de "millenium bridge", die je al in een eerder artikeltje zag, naar de overkant, naar St-Paul`s Cathedral, waar papa en Patrick een klim deden naar de tweede richel van de koepel. Hier geen foto`s van bijgevoegd omdat het al ferm bewolkt was en begon te duisteren.
Vandaar verder naar "Bank", het financiële hart van Londen, waar ze "Leadenhall Market" binnenstapten.
"Leadenhall Market": een gerestaureerde, overdekte Victoriaanse gietijzeren markthall! Hoewel er hier op deze plaats al in de eerste eeuw voor Christus een forum was, werd de huidige glas-en staaloverkoepeling pas in 1881 ontworpen door Sir Horace Jones. Dichtbij Lloyds en de Bank of London en het hele financiële district, is het een populaire plaats tijdens de middagpauze. Tegen 1 uur kan je hier op de koppen lopen want eenieder vindt hier wel zijn gading in het aanbod van verse vlugge snacks! Vorig weekend zijn Patrick, Marvin en ik hier geweest ter gelegenheid van het aansteken van de kerstlichtjes. Niet dat dat zo spectaculair was, maar er was een leuke ambiance, veel volk, gluhwein, muziek ..... was best leuk om even in die sfeer ondergedompeld te worden!
Dat was het voor die vrijdag.
Zaterdag zijn we met z`n drieën, papa, Patrick en ik weer richting Londen centrum gereden. Marvin en Oma bleven thuis. Via Trafalgar Square gingen we voorbij Downing Street, waar je sedert de bomaanslagen niet meer in mag. Een beetje verder kom je aan Whitehall waar we de wissel van de "Horse Guards" zagen. Hier en daar aan gedenkstenen zagen we nog de bloemenkransen liggen van vorig weekend. 11 november wordt hier op zondag herdacht; oorspronkelijk ook als wapenstilstand of Armistice Day, maar nadien als Remembrance Day voor al wie is gesneuveld in een oorlog ... van de Eerste Wereldoorlog tot nu ... De bloemenkransen zijn echter vooral klaprozen of "poppies". Deze traditie werd gestart in 1921, naar aanleiding van een gedicht (zie hieronder) dat in 1915 werd geschreven door ene John McCrae,
een Canadese dokter, die in Frankrijk de soldaten verzorgde.
Je ziet dan ook al van een paar weken op voorhand mensen rondlopen met een klaproos opgespeld.
In Flanders Fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch, be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields
En dan ... de wissel van de wacht!!
Na Buckingham Palace gaan we richting Westminster Abbey. Eerst gaan we nog langs de achterkant van de Houses of Parliament en bewonderen daar een gigantische poort.
En hier een paar beelden van de zijkant van Westminster Abbey.
Op de laatste foto zie je een rij beelden, dat zijn de "modern martyrs", de christelijke martelaren van de twintigste eeuw. De tien standbeelden zijn bij de restauratie toegevoegd, de nissen waren leeggebleven
sedert de middeleeuwen. Onder hen onder andere slachtoffers van nazisme, communisme, verdrukking, tirannie en ongeloof .... Je ziet bv Martin Luther King Jr en Romero, de voor ons meest bekende.
Na een vlug lunchke bij alweer de volgende buitenlander, keren we via Leicester Square terug naar de tube. Maar wat zien we daar? Al zo dikwijls voorbijgestapt en niet echt gezien ...een "kantonale boom"!
Deze "Cantonal Tree" toont de wapenschilden van de 26 Zwitserse kantons.
Op 15 april 1991 werd deze plaats "Swiss Court" genoemd ter gelegenheid van de 700ste verjaardag
van de Zwitserse Confederatie, als een teken van de langdurige vriendschap tussen Zwitserland en GB.
En dan weer richting Woodside Park, met nog vlug een foto van de tube erbij!
Op zaterdag zijn we in de voormiddag nog gaan wandelen in een natuurgebied dichtbij ons huis.
Het resultaat: uitgeregend!!
Hoop dat jullie meegenoten hebben van het bezoek van papa en Simone.
In het voorjaar komen ze terug! Ze hebben de smaak te pakken.
Helemaal in het begin van mijn reeks artikeltjes vonden jullie al foto`s van een afscheidsfeestje voor buren, vrienden en kennissen. Een paar weken erna deden we hetzelfde voor dichte familie, maar ... er gebeurde toen iets vreemds met de foto`s waardoor ik er dus geen enkele van kon publiceren. Onlangs zijn ze echter terug opgedoken (oef), dus ... hierbij even een flashback naar 18 juli, met de families De Block en De Bruycker!
Ons Titi wist toen nog niet wat haar te wachten stond.
En ja, ik kan het niet laten om deze er ook nog bij te plakken. Marjolein had toen een ontsteking aan haar oog en moest het warm houden. Hihi, een foto `by surprise`.
Jaja, ik wou per se Marvin ook es meenemen naar Harrod`s! Maar wat een vergissing om dat op deze zondag te doen, we hadden alle pech van de wereld ... Ons metrostation was gesloten wegens werken; de bus die ons naar East-Finchley bracht om daar dan "the tube" te nemen die reed verschrikkelijk traag en deed bijna anderhalf uur over een afstand die in je 10 minuten kan overbruggen; het radiosysteem van het metrostel waar we toen opzaten viel in panne, dus moesten we na een aantal stops allemaal uitstappen en de volgende metro nemen. Wat je normaal gezien op een uurtje doet, heeft ons deze keer 2 en een half uur gekost!!!
Maar de pizza was wel lekker en de pizzaman heeft mooie operadeuntjes gezongen!! For what it`s worth!!!
Hierbij vinden jullie nog wat sfeerbeelden van bij Harrod`s.
LEKKERS!!!!!
Hier zie je de Egyptische zaal ... een trappenhal van vijf of zes verdiepingen ... PRACHTIG!
Vermits ik nog een boodschap wou doen bij Fortnum&Mason, en vermist ik Marvin een stukje marsepein had beloofd maar we er bij Harrod`s niet direct hadden gevonden, gingen we dus nog richting Piccadily.
De etalage van Fortnum&Mason is een echt winterkunstwerk!! Heb er maar één foto van, maar elk raam was om het mooist.
En de marsepein ... die was ongelooflijk duur! Maar dat beseften we pas toen ons zakje al klaarstond, want in de toonbank stond niks geprijsd. Laat dit een lesje wezen! En, wat betalen we voor dit snoepje?
Goeiemorgen! Ik heb jullie weer even laten wachten, hoop dat dat niet tot `afvallers` leidt!
Vorige week donderdag ben ik onze eerste bezoekers, Jadranka en Dorien, gaan oppikken in Saint-Pancras Station! Dat is waar de Eurostar toekomt, hé. Vermits ik nog even tijd had voor de trein arriveerde, liep ik nog wat rond en heb een paar plaatjes geschoten. Het station ligt in een pracht van een hall, zoiets als in Antwerpen maar dan een pak groter. De benedenverdieping is de vertrek- en aankomsthall en je vindt er ook allerlei winkels en tea-rooms .... met heerlijke pannenkoeken met aardbeien, suiker en slagroom. Ik hoef jullie niet te vertellen wiens favoriet dat is, hé. Boven kan je de treinen zien toekomen en kan je lekker genieten van een glaasje champagne of een espresso in de champagnebar. Hier een paar sfeerbeelden ....
Tegen één uur kwamen Jadranka en Dorien dan aan! Dan met de metro naar Woodside Park en verder te voet naar ons huis. Jammer genoeg hadden we toen onze auto nog niet. Gelukkig is het maar een klein kwartiertje stappen. WELKOM in onze nieuwe thuis! Moet zeggen dat het even wennen was om extra volk in huis te hebben. Maar we waren blij om onze nieuwe uitvalsbasis met iemand te kunnen delen!
We zijn oa samen naar Harrod`s geweest. Dankjewel Jadranka, ik heb weer wat bijgeleerd. Ik dacht dat Harrod`s een keten was zoals Mark`s and Spencer, maar niks is minder waar. Voor wie het niet kent, Harrod`s is een gigantisch klasse warenhuis waar je ALLES kan vinden. Je loopt er in een prachtig interieur en vindt er verschrikkelijk dure merkartikelen. Heb er maar één foto van, voor meer info moet je maar eens op hun site surfen ... alleen, kan je je daar niet echt in de sfeer onderdompelen ... www.harrods.com
Als je naar Londen komt moet je hier echt een bezoekje brengen! Alleen ligt het niet echt waar de meeste toeristen komen, je moet je dus nog wel even verplaatsen met de "tube". Patrick en ik zijn er deze week een pizza gaan eten en hij was ook onder de indruk, hoor!
Iets soortgelijks, maar toch totaal anders is "Fortnum & Mason" ... Piccadilly since 1707 !! Je hebt die naam allicht wel al gehoord. Eveneens een warenhuis maar in een meer ouderwetse engelse stijl. Waar Harrod`s overweldigend is in zijn aanbod en interieur, is Fortnum & Mason qua uitstraling ouderwetser en typisch britse chique.
Oh ja, hier begin je je dus overal al in kerstsfeer onder te dompelen!!
Volgende twee foto`s zijn van een etalage van een dure klerenwinkel, wel knap gedaan hoor, dino`s maken met kapstokken!!
Vorige week mochten we naar de Belgische Ambassade om onze nieuwe Belgische identiteitskaarten. Na ontvangst met een hapje en een drankje kregen we een rondleiding ... oohhh nee, dit was maar "wishful thinking" ... niks ervan! Gewoon papieren ophalen en weg. Pfff, had me er toch iets anders van voorgesteld, zunne.
And, last but not least ...... In de metro hing volgende affiche, en die moet hier toch echt wel bij! De meesten onder jullie zullen wel weten waarom.
TOT DE VOLGENDE KEER en laat me gerust een reactie of boodschap na! Groetjes Mieke
Ook al weten ze absoluut niet hoe onze communautaire situatie in elkaar zit, (tja, is dat nu zo gek?) of welke taal we waar spreken, (verstaan jullie de nederlanders ook?) toch kennen ze hier wel onze Belgische specialiteiten.
België dat staat sowieso gelijk met chocolade, en loop je ergens op een marktje dan staat er gegarandeerd een kraam met "BELGIAN WAFLES"! En dat zijn dan onze warme suikerwafels. In België eten we die doorgaans gewoon "zo" op, hier echter niet. Hier kan je kiezen of je er een hoop chocolade bovenop wil, met eventueel nog slagroom, of je wil er eentje met aardbeien, suiker, of banaan .....of chocolade én banaan én slagroom?! Maar zeker niet "ZO"!
Toen ik vorige week boodschappen deed bij TESCO, een grootwarenhuis-keten, kwam ik iets heel speciaals tegen. Naast de frequent voorkomende Belgische florentijntjes (van bv Jules DeStrooper) vond ik die dag in het vleesconservenrek iets heel bijzonders: "Belgijski"!!!
Een uit Polen naar Engeland ingevoerde Belgische specialiteit: Belgian chicken pate!
Jadranka? Martine? Gert? Gontrode Heirweg-buren? Papa? .... Wie zit er daar nu eigenlijk aan de andere kant?
We zouden echt heel graag willen weten wie onze blog leest, dan .... weet ik ook voor wie ik schrijf, hé!
Dus ... JIJ die dit nu leest .... ga je eerst even naar het GASTENBOEK alsjeblief?! Of laat je me een commentaartje achter?? Gewoon je naam of een korte reactie, dat is gelijk, zelfs gewoon je voornaam ... (voor wie liever anoniem wil blijven)
MERCI!! en hou ook de teller in de gaten, als je de 1000ste bent, dan hoor je een extra commentaar te geven!!!! HIHI
Vandaag een toeristisch vervolgje op onze avonturen in "the UK".
Vermits Patrick vorige week een tweedaagse conferentie bijwoonde in Brighton, hebben Marvin en ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om er ook een dagje te vertoeven. Brighton ligt aan de zuidkust van Engeland. Neem de landkaart vast, zet een `pinneke` in Londen, bind er een touwtje aan vast en laat dat in zuidelijke richting (naar beneden) hangen en ... je komt vanzelf in Brighton terecht. Nu ja, met de auto was het op die vrijdagavond niet zo simpel. We hebben nu wel ondervonden dat vrijdag rond vier uur NIET het goeie moment is om je op de grote verkeersassen te begeven!
Brighton dus. Het weer was die dag zalig en dat zal je zodadelijk zien aan de foto`s die we maakten toen we aan het strand waren. Onze eerste stop was het "Royal Pavilion", een pracht van een koninklijke site!
Mijn eerste gedacht, toen we eromheen liepen, was dat de Moren daar allicht indertijd langs waren geweest en een duidelijke invloed in de bouwstijl hadden nagelaten. Niets is minder waar. De stijlen die we zowel vanbuiten als vanbinnen vonden, zijn overgewaaid met reizigers en kunstenaars. Wat dus vanbuiten Moors lijkt en zo uit Marokko geplukt kon zijn, ziet er vanbinnen helemaal anders uit want het overgrote deel van het interieur is gedecoreerd met oosterse taferelen, ornamenten, meubilair, verlichting, lambrisering ..... Je waant je werkelijk elders dan in het zuiden van Engeland, laat staan Marokko. "Chinoiserie" wordt die stijl genoemd. Er hangt een heel verhaal aan vast van George IV, die er als regent en later als koning van Engeland woonde. Wil je er meer over weten, en wil je ook graag FOTO`S VAN HET INTERIEUR zien, dan verwijs ik je graag naar "www.royalpavilion.org.uk" Zeker eens doen, ook al krijg je natuurlijk niet dezelfde overweldigende indruk als wanneer je de zalen zelf binnen kan stappen.
Maar genoeg binnen gelopen, nu vlug naar het strand en genieten van het prachtige weer!
In vergelijking met het kustplaatsje Southend-on-Sea, is Brighton een pak mondainer! Nog altijd wel naar Engelse normen natuurlijk, maar het verschil tussen het eethuisjes- en kraampjesaanbod, en tussen het publiek en de attracties was redelijk groot.
We stapten een eindje op de dijk. Aanvankelijk was het erg druk, maar hoe verder we weggingen van het centrum, hoe rustiger het werd. We stapten tot in Hove, een plaats die in toeristische brochures in één adem met Brighton wordt vernoemd. Waarom, dat weten we eigenlijk nog niet. Hier volgen wat leuke plaatjes.
Dan weer terug om, en je ziet hem in de verte al liggen, de Brighton Pier op te stappen.
We waren er de avond voordien al eens langsgeweest, toen was het daar rustig. En ik had Marvin beloofd dat hij een beetje geld aan de "flight simulator" mocht verkwisten. (tja)
