Hier zit ik dan weer aan mijn schrijftafel in de kelderkamer, de enigste ruimte van het hele huis die ik nog gebruik. Janne heeft me verlaten en er is niets die me nog zin in het leven geeft. Twee maand lang heb ik al gedronken en is aangeschoten raken nog het enige fijne. Enkel de pijn verdwijnt als ik drink. Ik kan me bijna niet meer bewegen van al het afval hier ligt. Is het dan zo dat de ouderdom komt op een nacht als je alleen in bed ligt en dan wakker wordt en de vonk kwijt bent? Je bent het vermogen kwijt om lief te hebben. Je brengt het niet meer op, kan van niemand meer houden. Het is voorbij. Je zegt voorbij, maar de liefde wil niet voorbij zijn.