Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
E-mail mij
Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.
26-12-2007
That's me!
De Vogelschrik - Paul Snoek
Ik wijs met mijn verkeerde handen voorbij de verte naar de zon die als een oorlogrode cargo in de wolken zinkt tussen het gele hoogland van de liefde en het zwijgend laagland waar de aterzwarte raven grazen van de dood
De ogen van de scherpe mensen vielen als hete kogels door mijn vlees
De wereld voor mij ziet de wereld achter mij doorheen het vergezicht van mijn geperforeerd bestaan
Ik voel de wind die door mijn lichaam wijst en lachend knipoogt naar de dood
Ik sta alleen diep in mijn eenzaamheid begraven omdat mijn wezen in het zwijgen wortel schoot en niemand ooit het woord begreep van mijn versteend gebaar dat naar het hart wees van de mens die mij bekeek
Vreselijke kerstdagen... iedereen hier om beurten ziek...buikgriep... Waar is de kerstsfeer van vroeger? Heb er dit jaar totaal niets van gemerkt. Ik had nochtans mijn best gedaan, met kerstboom en -stal, en lichtjes en kaarsen... Maar neen, totaal niets... Jaren geleden zongen we elke Kerstnacht de middernachtmis ergens in een klein kerkje hier in de buurt. Toen spatte het kerstgevoel er af... "Das Neugeborne Kindelein", "De kleine trommelaar", een mis van Gabrieli of iets in die zin... en dan de traditionele kerstliederen. En achteraf met heel de bende uitbundig vieren in het parochiezaaltje...Zalig die sfeer van samenhorigheid... Ondertussen is de oude pastoor al vele jaren dood en begraven, en de middernachtmis dus ook.... Zelfs de dirigent van toen is ondertussen ook al gestorven. Het koor is helemaal veranderd en ik ben er al heel lang geen lid meer van... Maar elk jaar weer mis ik die sfeervolle nacht...
