Wow ik heb echt een enorm vermoeiend weekendje achter de rug. Het is net of 5 minuten geleden het weekend begon (helaas pindakaas is dit een droom) In Lochristi hebben ze nu een nieuwe parfumwinkel die vrijdag is open gegaan, m'n liefje, m'n liefje haar mams en zus, de buurvrouw en ik zijn vrijdagnamiddag samen naar de opening gegaan, vond er eigenlijk niks speciaals aan. Vooral niet nu m'n neus helemaal verstopt was. Gelukkig voor mijn portemonnee was mijn reukorgaan stuk . Daarna zijn we nog iets gaan drinken op een terras waar een heel erg onvriendelijk vrouwmens opdiende, ze was zo te zien het werken meer dan beu.
Vrijdagavond zijn we naar 1 of andere kledingweekend gegaan ook met m'n liefje, de mama en de zus. Mijn liefje en ik zijn meegegaan omdat er hapjes en drankjes te verkrijgen waren . Zelfs in de raarste winkels kan ik mijn kleding-koop-drang niet onder controle krijgen, ook daar heb ik vanalles gevonden wat mij leuk leek om te dragen. Nu ik er zo over nadenk heb ik de rest van het weekend enkel geshopt voor mijn liefje, die haar garderobe was echt aan vernieuwing toe. Trui's met gaten en versleten broeken hebben we in de kledingcontainer gegooid.
Nu vraag ik mij af wat er met die kledij gebeurd. Gaat deze naar de arme landen? Of loopt er in het stad binnenkort iemand rond met mijn oude afgedragen kleding of wordt deze in een tweedehandswinkel verkocht? Tweedehandswinkels zijn fantastisch, heel veel, meestal voor weinig geld.
Als ik de weg zoek dan ben je daar
Zit alles tegen dan sta je voor me klaar
Als de nacht valt hou jij me warm
Wanneer ik bang ben dan neem je mij in je armen
En weg is de pijn
Maar als jij dat wil dan doe ik dit
Jij houdt van kleuren toch maak ik alles zwart-wit
Wil jij het langzaam dan ga ik snel
En van jou hemel maak ik vaak een hel
En toch hou je van mij
Ik heb het jou nooit durven tonen
Maar nu wil ik dat je t weet
Ik hou van alles wat je doet mn liefste
Jij geeft me zoveel meer dan ik verdien
Zo gek op alles wat je doet mn liefste
Ik ga je elke dag steeds liever zien
In het donker breng jij me licht
En als ik wankel zorg jij voor evenwicht
Wanneer ik dwars ben dan geef je toe
Ik hou je wakker ook al ben je te moe
En nog hou je van mij
Ik heb het jou nooit durven tonen
Maar nu wil ik dat je t weet
Ik hou van alles wat je doet mn liefste
Jij geeft me zoveel meer dan ik verdien
Zo gek op alles wat je doet mn liefste
Ik ga je elke dag steeds liever zien
En vergeef me
Oh liefste vergeef me
Dat ik nooit eerder heb gezegd
Wat ik echt voor je voel
Ik hou van alles wat je doet mn liefste
Jij geeft me zoveel meer dan ik verdien
Zo gek op alles wat je doet mn liefste
Ik ga je elke dag steeds liever zien
Ik val voor alles wat je doet mn liefste
Jij geeft me zoveel meer dan ik verdien
Waar moet ik zonder jou naartoe mn liefste
Ik heb nog nooit iemand zo graag gezien
Ik las daarnet eventjes de blog van iemand die ook veel op het wjnhforum zit. Ze vertelde over haar oude dagboek en ik besloot om daar ook eens naar op zoek te gaan. Toen ik het gevonden had ben ik er halsoverkop in gaan lezen en ik voelde opeens terug wat ik een jaar of 5-6 geleden ook voelde.
De enorme twijfels die ook toen had over de oh zo normale heterowereld. Het feit dat ik toen al steeds mooie meisjes zag en helemaal geen mooie jongens. De pijn die ik daarbij gevoeld heb is enorm geweest. De droom die ik toen voor mezelf had, was er een van een man vinden, een huisje kopen en kinderen krijgen. Nu ik wat ouder en wijzer geworden ben, en een pracht van een vriendin heb, besef ik wel dat het dom van mij was. Nu besef ik dat ik altijd wel diep in mijzelf geweten heb dat ik misschien wel voor een vrouw voobestemd was.
Toch heb ik het er nog altijd moeilijk mee. Mezelf outen enzo het blijft moeilijk. Grotendeels om die reden ben ik overgestapt van de A2 verpleegkunde richting naar nu de A1 verpleegkunde. Ik kon niet meer liegen, het ging gewoon allemaal niet meer. Ik kon niet meer doen alsof ik hetero was. Ik had soms de nood om over mijn vriendin ter vertellen. Over onze romatische weekendjes, over onze verre reizen, over onze dromen,... Maar ik heb zo'n schrik dat anderen me zullen bekijken als die lesbo. Dat wil ik helemaal niet. Niet iedereen is zo open minded dat ze het zullen kunnen aanvaarden.
Wat me nog meer stoort aan het lesbisch-zijn is het continue moeten outten. Iedereen gaat er gewoon van uit dat je een vriend hebt. Vooral als je er niet uitziet als een eersteklas opperpot met houthakkerhemden, afgeschoren haar, lange okselharen en zo verder.
Ach ik zou er letterlijk een boek over kunnen schrijven. Maar geen mens zou het lezen
Ik ben Sarah, 19 jaartjes oud en afkomstig van een boerendorpje dichtbij Gent. Ik ga vanaf volgende week verpleegkunde studeren aan de arteveldehogeschool. Ben best wel al een beetje zenuwachtig voor die dag, zo helemaal alleen naar de grote school zonder iemand te kennen. Mijn schrik bestaat er vooral uit om op de verkeerde moment op de verkeerde plaats te zijn .
Vandaag, morgen en overmorgen is de kat van m'n vriendin haar buurvrouw op bezoek en het is echt een rotbeestje. Een klein rotzakje,.. Zo vindt die kat het enorm plezant om 's morgens in mijn tenen te komen bijten . Jezelf aankleden is ook niet echt een sinecure. Dat beest wil voordurend je kleren vangen en je liefst overal bijten en krabben. Mijn vriendinnetje heeft al 3 katten en de kat van de buurvouw vindt het enorm plezant om die te overal te achtervolgen om ze dan vervolgens aan te vallen. Jaja, zo een kat het zit blijkbaar niet altijd mee .
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Sarah
Ik ben een vrouw en woon in In de wolkjes (België) en mijn beroep is ijverig studentje.
Ik ben geboren op 22/05/1988 en ben nu dus 33 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lezen, schrijven, fotografie, zoenen, vrouwen (vooral de mijne),....