Enkele maanden geleden reed ik al de wtk veldrit van Koersel. Toen kende ik een ware off-day en eindigde pas als 5e. Vandaag had ik dus revanche gevoelens op een omloop die omgekeerd gereden werd en de zware drassige weidesttrook was ook aangepast zodat we niet moesten lopen. Belgisch kampioen Johan Vanderaerden kan blijkbaar wel een stukje starten heb ik de laatste weken ondervonden. Ik had een goeie dag en kon Johan binnen de 10" houden. Dat het zeer snel ging bewijst het feit dat Dirk Mertens onsbeiden moest laten rijden. Ik vervoegde de koploper en zette mn turbo dan nog eens aan, gevolg....alleen aan de leiding en op weg naar een mooie revanche. Mijn verbazing was groot toen ik plots Mertens een inhaalbeweging zag maken, ik moest nog redelijk uit mn schelpje komen om hem af te houden. Mij kennende zullen jullie wel weten dat ik hem alsnog kon afschudden en de zege kon binnenrijven met een voorsprong van een 10 tal secondjes. Vanderaerden voor de zoveelste keer dit seizoen op de derde podiumplaats.

15-02-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Ik had al enkele jaren de intentie om de veldrit van collega renner Jacky De Meester te rijden maar pastte eigenlijk nooit in mn planning omdat ik na de veldrit van Lessines er de stekker uittrek om zodoende begin mei te kunnen hervatten op de weg. Nu is mn planning veranderd omdat ik op 24 februari een heelkundige ingreep moet ondergaan waardoor ik maanden verplicht van mn fiets zal moeten blijven. Dus kon ik Jacky eindelijk eens begroeten op zn eigen veldrit. Het was een mooie boscross die enorm veel techniek vereist. Doordat ik nog geen enkele wedstrijd had gereden bij de VDN federatie moest ik volledig achteraan het deelnemersveld starten. Johan Vanderaerden wist dit en opende furiues, Danny Standaert volgde hem in de openingsfase. Na enkele hectometers kon ik Standaert voorbij steken en de jacht op Vanderaerden openen. Eén ronde verder had ik hem bijgebeend en probeerde ik direct mijn technische skills boven te halen om hem onder druk te zetten. Mijn toen nog enige concurrent bleef echter tegen mn achterwiel colleren. Ik panikeerde niet omdat ik wel nog wat pijlen op mn boog had zitten. Ik hield het hoge tempo tijdens het vele slingeren aan en plots........brak de veer van de renner in mn zog. Toen was het vooral geconcentreerd blijven want één stuurfoutje kon fataal zijn. Ik maakte dit niet en na 46' overschreed ik als winnaar de finisch. Vandeaerden op twee, Standaert op drie

14-02-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Vorig jaar reed ik de eerste organistatie van Lessines en toen wist ik, dit is pas een echte crossomloop. Mooie grote ronde met toch wel wat bergop stroken in, zeer technisch, balkjes, trappen, een brug en een mooi stuk weg. Echte kenners zijn het daar in de streek tussen Geraardsbergen en Aat. Vandaag nam ik wel een kopstart en reed meteen na de eerste hindernissen weg van iedereen. Ik had een begenadigde dag en genoot 45' lang, ik was constant tegen mezelf aan het praten en mn pa zei ook in mn gedachten dat het sterk was. Logier was nog maar eens tweede, Eddy Gyselinck die we dit jaar nog niet aan het werk zagen kaapte zowaar de derde podiumplaats weg voor andere lrc renners. Het was meteen het sluitstuk van het lrc seizoen 2025-2026, ik won alle wedstrijden waaraan ik deelnam (21 keer)

07-02-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Vorig jaar kwam Ledegem per toeval op de lrc kalender terecht. Er haakte een organisatie plots af en de burgemeester van Ledegem gaf zn ja woord om er op 14 dagen tijd een veldrit te laten organiseren door het plaatstelijke vrijwilligersteam. Als dank voor het inspanningen vorig jaar kregen ze dit jaar zowaar het Europees kampioenschap toegeeigend. Het neemt niet weg dat ik extra gemotiveerd was om een elfde EK trui te veroveren. Logier, wie anders trok als een bezetenen van leer, ik zag hem steeds kleiner worden. In ronde twee was hij nog steeds klein en schoot ik wakker. Bij het ingaan van ronde drie had ik hem te pakken, 100m verder in een drassige weide trok ik nog eens alle registers open en de kloof werd alleen maar groter en groter. Ik had een goeie dag en eindigde met iets meer dan twee minuten voorsprong op mn enige echte concurrent. Verschueren Frankcy was derde 

31-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Het was niet mijn week deze week, allez......infeite niet de week van mn papa. Reeds een drietal weken opgenomen in AZ Alma te Eeklo maar van ons aan het wegglijden. Vanmorgen ben ik nog even bij hem langsgeweest maar ik kreeg geen reactie niet meer toen ik zei dat ik vanavond na de wedstrijd zou terugkomen. Wij als familie wisten uiteraard dat zn diepe slaap op een moment zou vervagen in het einde der bestaan. Ik was nog maar goed en wel thuisgekomen, alles uitgelaad en iets achter de kiezen gestoken toen ik telefoon kreeg vanuit Eeklo met de vraag of we nog even konden langskomen. We voelden de bui al hangen, papa Robert had ons verlaten. Dat ik wedstrijd in Zonnebeke gewonnen had heb ik hem zelfs niet meer kunnen vertellen.

Het worden harde weken maar ik blijf mn uiterste best doen omdat ik weet dat hij over mn schouder meekijkt naar mn wedstrijden. De begrafenis plan ik daarom volgende vrijdag zodat ik op zaterdag terug mn ding kan doen....WINNEN want minder was niet goed genoeg voor mn pa

24-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

De veldrit aan de Meos in Maldegem is mn thuiscross. Ik won alle editie's die er tot nu toe gereden zijn (3). Het is één van de mooiste omlopen die we op een veldritseizoen voor de wielen geschoven krijgen. Ook de zandbak kunnen de lammie's wel smaken. Het is zo'n omloop waar je, als je over de goeie benen beschikt alleen maar hoeft te trappen. Logier startte als vanouds zeer sterk, Lammens als vanouds nog niet wakker om al meteen de knuppel in het hoenderhok op te rapen. Deze keer begon ik echt te panikeren want Logier reed na twee ronden nog steeds met een voorsprong van een 15-tal seconden op ondergetekende terwijl ik toch ook volluit aan het achtervolgen was. Mijn superconditie laat me echter toe om een hele dag aan de rode grens te rijden, daar waar mn concurrenten het na een rondje of twee beginnnen te bekopen. Zo geschiedde ook vandaag. Ik vervoegde de koploper, bleef nog een half rondje in zijn zog zitten om de zwakke plekken te ontdekken. Eén ronde later plaatste ik een aanval en weg was de vogel. Ik genoot met volle teugen van mn zegetocht maar vooral ook van de vele aanmoedigingen van de plaatstelijke supporters die me ook eens in eigen dorp aan het werk konden zien. 

Logier was tweede en Franky Verschueren derde

18-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Vandaag veldrit in Brustem, meerbepaald te Willebringen. 

Door de natte omstandigheden werd enkele dagen geleden beslist om de omloop te verleggen naar een evenwijdig

stuk weidegrond. Weidegrond is in feite niet het juiste woord want het was vooral een soort gewas die er op gegroeid had en waar de wortels van die gewassen in de grond bleven zitten. Het waren net die wortels die ervoor zorgden dat we grip hadden op de heuvelde panstes op de omloop. Geen meter vlak, en toch zeer mooi. Het was Belgisch wtk kampioen Johan Vanderaerden die er al een speer vandoor ging. Dirk Mertens kon het hoge openingstempo van de kampioen niet aan. Ik had ook enkele rondjes nodig om  in mn ritme te komen. Toen ik merkte dat Mertens niet echt aanstalte maakte om het gat van zo'n 15" dicht te rijden moest ik wel uit mn schelp komen. Dirk moest me laten rijden en één ronde later kon ik de vroege aanvaller bij de lurven grijpen. Ik zal wel op mn limiet maar trok toch door. Ik kon een kloof uitbouwen van een twintigtal seconden. Vanderaerden viel een eindje terug en werdt geremonteerd door Dirk Mertens. Even leek het erop dat Mertens de oversteek naar mij zou maken maar hij bleef finaal ook hangen en zo kon ik de wedstrijd winnen met een 35 tal seconden voorsprong op Dirk, Johan was knap 3e op anderhalve minuut

17-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Sint Eloois-Winkel, als crosser weet je dat dit één van de zwaarste crossen uit het circuit is. De inrichtende macht had nogthans via alle mediakanalen laten weten dat de omloop er zeer goed bijlag. Ik kan met mijn ervaring door deze berichten lezen en er het mijne van denken. Zo geschiede, een omloop waar je nooit van je kleine plateau hoefde te komen, stoempen, stoempen en stoempen....zo heb ik het wel graag want ik heb naar alle bescheidenheid wel wat pk's onder de oude motorkap liggen zoals  speaker Donald Van Meenen van Dvents zo mooi verwoord. Ook vandaag opende Logier als een bezetene, die denkt waarschijnlijk dat de aankomst na de eerste bocht ligt. Het schud mij telkens wel wakker want ik moet altijd een kloof dichten op hem. Vandaag gebeurde dit relatief snel want halverwege de openingsronde kwam ik aansluiten, nam ik een ander spoor dan hem en .......kwas gaan vliegen.

Bijna op het eind van de ronde moesten we een lange loopstrook verorberen in een modderbrei van wel 40 cm diep. Dit verliep vlot op uitzondering van de voorlaatste passage, ik verzwikte mn enkel en kon bijna niet meer verder stappen. Fietsen lukte wel nog maar de allerlaatste keer door die blubber was het echt al mankend erdoor wandelen. Gelukkig was mn voorsprong groot genoeg en zo kon volledig onderkoeld toch nog mijn handen in de lucht steken voor nr 740 (!!!)

Na de wedstrijd moest ik 40' bekomen, stappen lukte niet meer en rijden met de auto ook al niet. Op spoed was de diagnose een uitgerokken enkelband met vochtophoping en dus een dikke enkel.  Voorlopig geen plaaster maar enkel een enkelverband, ijs leggen en .......rusten. 

Of ik zondag de thuiscross in Maldegem haal, of als ik dit seizoen nog ga kunnen rijden weet ik voorlopig niet 

10-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Door de wedstrijd annulatie van Dikkebus is Wontergem op de veldritkar gesprongen.  Op een paardemanege van de ouders van een jeugdrennertje was er een zeer mooi en gevarieerde omloop uitgetekend. Ik zag het helemaal zitten want het was echt mijn ding. Ik hoopte op een kanonstart met daarbij horende solotocht maar........niets was minder waar. Alhoewel, die kanonstart kwam er wel maar niet van mij, twas Christophe Logier die er mee uitpakte en me volledig in verzuring deed gaan van in de openingsfase. Ik kon zijn tempo niet volgen en moest volledig in de rode zone blijven fietsen om hem niet uit mijn vizier te verliezen. Ik voelde toen al dat een eerste lrc nederlaag zeer dichtbij was. Ik had blijkbaar een slechte dag, iets wat ik nooit aanvoel tijdens de parcoursverkenning enkele uren voor de wedstrijd. Toch kon ik, puur op karakter blijven aanhaken. Net voor het ingaan van de laatste ronde plaatste Logier een ultime aanval, ik kon die beantwoorden en met het zwart voor mijn ogen zelfs counteren. Tot mijn verbazing moest de beste man ik koers passen op mijn tegenreactie. Ik reed, nog steeds in de rode zone, naar de overwinning met 15" voorsprong op mijn eeuwige rivaal. Na de wedstrijd wist ik niet meer van welke parochie ik was, maar dit was maar bijzaak.

Wontergem staat op mijn erelijst en deze nemen ze me niet meer af

04-01-2026 om 00:00 geschreven door Mario

Eén week voor de super prestige veldrit te Gullegem mogen wij ieder jaar op dezelfde locatie onze wedstrijd rijden onder massale belangstelling. Niet minder dan 411 renners namen de start vanmidag. Ook de renners 55j - 62j waar ik toebehoor. Logier, wie anders, nam de kopstart. Ik voelde me supergoed voor de wedstrijd want de omloop lag overal bezaaid met technishe stukken waar ik mn kunnen kon etaleren. Na de eerste verkenningsronde nam ik de leiding in de wedstrijd over van de Hansbekenaar. Ik keek niet meer achterom en kon 40' lang all out gaan. Logier kreeg nog af te rekenen met materiaalproblemen waardoor de kloof snel twee minuten bedroeg. Het bleef ook zo tot op de finisch. Verschueren die een abonnement heeft op de derde podiumplaats beklom deze ook vandaag. 

Bij deze sluit ik mn wielerjaar 2025 af zoals ik het begonnen ben met een overwinning. 42 stuks staan er op de teller dit jaar. Na 2002 ( 46), 2003 ( 43), 2004 ( 43) komt dit jaar op plaats 4

Ik wil mn vele tienduizenden volgers bedanken maar vooral ook een gezond 2026 toewensen. 

28-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

In het Limburgse Kerniel gaat al twee seizoenen lang het Kampioenschap van Vlaanderen door, deze titels worden verdeeld volgens de UCI regels ( per leeftijdscategorieen van 5 jaar). Wereld en Europees kampioen Danny Sleeckx stond aan de start en dus wisten wij allen dat we in het beste geval voor de tweede plaats moesten rijden. 

Ik nam een zeer goeie start en nam de koppositie voor Sleeckx, Van Staeyen, Mertens en Verhaegen, de Belgische master veldrittop dus. Sleeckx liet me een half rondje mn ding doen maar op een tweede hellende strook vloog hij me voorbij als stond ik stil. Ik probeerde mn tempo te rijden. In een hobbelige afdaling schoot mn ketting van mn voorplateau waardoor ik van de fiets moest, gelukkig kon ik het euvel snel herstellen maar verder in de wedstrijd moest ik in iedere afdaling toch mn ketting gespannen houden waardoor ik telkens veel tijd verloor op mn concurrenten.  Van Staeyen die een begenadigde dag  kende zag me in zijn vizier en reed me iets later ook voorbij, aanklampen had geen zin want ook zijn tempo lag te hoog. Voornaamste doelstelling voor mij was de kampioenentrui meenemen naar Maldegem, daarvoor moest ik Limburgs kampioen Dirk Mertens en Johan Vanderaerden voorblijven. Het lukte makkelijk en met een voorsprong van een kleine halve minuut op Mertens nam ik de trui voor de tweede maal op rij mee naar huis. Vanderaerden was zeer knap derde. Deze KVV trui was de 80e kampioenentrui uit mn carriere

Ook was het de derde overwinning op drie organisaties aldaar, de eerste keer betrof het geen kampioenschap  en was de omloop iets anders. Niets dan duizelingwekkende cijfers waarbij ik telkens weer mn hoofd frons als ik dit aanpas op mn excel bestand op mn computer

27-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Doordat de vorige twee edities van de veldrit in Maldegem-Kleit in het water gevallen waren zorgde het inrichtend team rond Stijn Dinneweth voor een andere locatie. Dankzij de inbreng van 'grasmaaiers Goethals' konden we op zijn terreinen ons ding doen. Het was een kleine oppervlakte waardoor we onze techniek moesten bovenhalen in het vele draaien en keren maar het was zeker een top-omloop die in elkaar geknutseld werd.

Dat Logier de openingsronde voor zich nam zal mijn volgers alvast niet verbazen, dat ik in ronde 2 het commando overnam al niettemin. De vele aanmoedigingen aan mijn adres gaf me wel een boost maar zo dacht ook Logier erover. Enkele ronden bleef hij me in het vizier houden maar halverwege koers brak zijn veer en was ik pas echt gerust. Logier Christophe klokte op 1 minuut als tweede af, Verschueren Francky als derde

Het was de derde organisatie in Kleit en ik won ze alle drie

20-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Sportpark ter pluimen is al meerdere jaren het episch centrum voor een lrc veldrit, vandaag was er zowaar zelfs een Europees kampioenschap georganiseerd. Een zeer mooie technishe omloop met alles erop en eraan. Doordat ik vandaag kinderoppas had op de wedstrijd ( mijn zoon Laudelino reed er ook) was het onmogelijk om me los te fietsen voor aanvang van mn wedstrijd. Dat laat zich altijd voelen maar gelukkig is mn niveau degelijk te noemen waardoor ik me wel kan veroorloven om een rondje in de luwte te fietsen.  Christophe Logier, Fabien Hanssens, Peter Deruyter, Tonny Defeyter en Kristof Roelstraete waren me allen voor in de openingsfase. Omdat het meteen op single-track te doen was moest ik wel uit mn schulp kruipen. Als derde kon ik de eerste heuvels bedwingen. Eénmaal de heuvelpartijen achter de rug, halverwege de ronde, zat ik waar ik moest zitten in het zog van de beresterke Logier. In de tweede ronde kreeg Logier af te rekenen met een weersparrige ketting, hij kreeg het euvel niet meteen in orde en zodoende kreeg ik een kloof van 30" cadeau. Wachten was uiteraarde niet aan de orde want op zo'n omloop schuilt achter iedere hoek het gevaar. En ja.........iets over halfwedstrijd toen ik een voorsprong had van 45" had mn achterwielbody plots geen grip meer, ik kon niet verder. Mn reservefiets stond aan de andere kant van de omloop. Ik vroeg aan een drietal mensen die met een fiets stonden voor hun renner of ik hun fiets mocht gebruiken maar ik stuitte op een njet, wat uiteraarde wel te begrijpen is. Ik besloot om de wedstrijd te verlaten en stapte naar mn auto tot plots een welwillende dame een fiets aanbood van haar man Martin Gino, die dame Sabine Desmet mag ik dus heel erg dankbaar zijn want zonder haar had ik vandaag nooit gewonnen, laat staan die mooie Europese trui niet veroverd. Een woord van dank is hier dan ook méér dan op zijn plaats. Het was mn 10e Europese kampioenentrui !

Logier kwam nog heel sterk terug want de fiets waarop ik reed was veel te klein en ik verwisselde hem aan de andere kant van de omloop met mijn vehicle waardoor ik terug wat tijd verloor. Logier was knap tweede op 5", Symphatieke Kristof Roelstraete, de kersverse kampioen van Vlaanderen bij Cycling vlaanderen vervolledigde het podium

Laudelino reed zijn eerste wedstrijd na het behalen van de Belgische titel bij Belgian Cycling en werd knap 3e vandaag. Ik zag, samen met zijn dochtertje Millie-Mae dat het goed was. Een geslaagde dag dus voor de Lammie's

13-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Vandaag deed ik het in het Luikse achterland, meerbepaald in Crisneé. De Waalse afdeling van Belgian Cycling dus mocht ik ook mn tricolore trui omgorden. Een omloop op een flank met op het hoogste punt een watertoren. Tijdens de verkenning merkte ik al op dat het een dagje draaien en keren zou worden gekruid met enkele pittige hellingen en heel veel modderbrei waardoor techniek zeer belangrijk zou worden. Beide fietsen moest ik alsnog ombouwen naar rhino's want ik had me op zo'n scenario niet voorbereid. In de gietende regen en striemende wind stonden we vertrekkensklaar. Doordat de tuben niet voorzien waren van veel druk was het opletten geblazen tijdens de start. Wonderwel nam ik de kopstart en in de lange afdaling daaropvolgend kwam er niemand langszij dus kon ik aan mijn ding beginnen. Reeds in de eerste meters cross moest ik al renners voorbij steken die in de reeksen voor mij gestart waren. Dit moest ik een volledige wedstrijd doen want er bleven maar 3 renners voor mij van het volledige pak jongeren en dat waren er toch een vijftigtal. Limburgs kampioen Dirk Mertens kwam echter nooit in het stuk voor en moest uiteindelijk een kleine minuut toegeven, Logier, mijn oostvlaamse vriend, moest de wedstrijd zelfs één rondje vroeger staken omdat hij gedubbeld was van de allerbeste elite 3 van Belgie Thomas Granier. Het podium vond plaats 20' na onze aankomst, verkleumd maar blij namen we daar aan deel.

07-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Kruisem was ook al terug de vierde editie, ik won ze allemaal...

Vandaag een druilerige dag maar tijdens onze wedstrijd bleef het droog. Op de heuvelende omloop vreesde ik Logier en Verschueren want beide kleppers kunnen een stukje bergop rijden dat hebben ze al bewezen. Door de regenval voor de wedstrijd heb ik me niet losgereden, dit vertaalde zich natuurlijk in een zwakke start. Logier merkte dit meteen op en draaide de gaskraan volledig open. Ik moest een rondje bekomen. Thuisrijder Franky Verschueren haakte zijn wagonnetje aan net voor de passage aan de nieuw aangelegde zandbak waar ik de koppositie had overgenomen van Logier. Ik was gerodeerd en probeerde weg te rijden van beiden concurrenten voor de titel van Kampioen Van Vlaanderen. Logier bleef aanklampen maar op de derde opeenvolgende klim moest hij de rol lossen en ...ik was vertrokken. Ik bouwde mn voorsprong stelselmatig uit naar één minuut, het laatste rondje kon ik op souplesse afwerken want morgen volgt een nieuwe opdracht in Crisneé

Logier was uiteindelijk tweede op 30", Verschueren knap 3e

06-12-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Vorig jaar was er spijtig genoeg geen organisatie in Houthulst, dit had te maken met het droevig ongeval van twee jongeren waarbij beiden om het leven kwamen, één van hen was de zoon van de ouders die jaarlijks inrichten, Miel Dekien een talentvolle renner die van ons heen gaat. Dit jaar stond de wedstrijd dan ook in het teken van de twee jonge vrienden, het eerbetoon aan de startlijn voor de wedstrijd ging door merg en been bij de renners maar ook bij de vele symphatisanten achter de nadars. Hier en daar werd een traantje weggepinkt.

Opladen voor de wedstrijd was dus niet moeilijk, ook ik kon mn steentje bijdragen door een topprestatie neer te zetten. En of ik goeie benen had. Eén week na het allesbepalende Belgische kampioenschap in Maldegem was er van een dipje geen sprake. Net voor de eerste zandstrook nam ik de leiding over van Christophe Logier en ik was weg voor een solotochtje van 40'. Halverwege had ik een voorsprong van iets méér dan 1' en kon ik al met de handrem op rijden. Mijn seizoen duurt tot 21 februari dus onnodig om met het krachtenarsenaal te woekeren. De 36é overwinning was een feit en dit is het enige wat in de analen van mijn erelijst overblijft. Logier was knap tweede Roelstraete Kristof vervolledigde het podium die er nooit komt voor mij want dit wordt pas uren na de wedstrijd afgeroepen, dan ben ik al vollop bezig met andere huishoudelijke taken

29-11-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Reeds het derde jaar op rij worden de Belgische veldritkampioenschappen amateurs/masters in het Maldegemse park georganiseerd. Drijvende kracht is ex renner Erwin Vankerschaever en zijn team. Dat het kenners zijn zie je al bij de eerste oogopslag op de omloop. Veel beter dan de jaarlijkse parkcross in februari voor de eliterenners als je het ons vraagt. Als uittredende kampioen was ik de voorbije 10 dagen niet van het parcours af te houden. Ik kende  iedere centimeter uit mn hoofd. In augustus won ik de Belgische tricolore ook al op de weg bij Belgian Cycling, sindsdien lag de focus dus enkel nog op vandaag. Ik begon aan een streng dieet en verloor nog eens 7kg extra. Alles verliep volgens plan en al die maanden bleef ik de overwinningen maar aan elkaar rijven. Ziek worden was mn enige schrik, vandaar dat ik de laatste weken niet meer zonder een mondmasker aan handschoenen aan te zien was in het straatbeeld. Het lukte, ik stond fris als een hoentje aan de start vanmorgen om 10u30 voor de start van mijn categorie 60j-65j. Mijn voornaamste tegenstanders zijn al 15j lang dezelfde toppers zijnde Antwerps kampioen Guido Verhaegen ( 11x Belgisch kampioen) en Limburgs kampioen Dirk Mertens ( 1 xBelgisch kampioen). Groot was mijn verbazing toen ik reeds in de eerste meters opmerkte dat het niet vlot liep. Ik probeerde kopstarter Verhaegen te remonteren net voor de eerste hindernis maar mn benen ontploften toen al. Paniek in mn hoofd. Ik probeerde rustig te blijven en merkte op dat Guido zich niet zo goed thuisvoelde op de zeer technische omloop. Toen ik de kans kreeg nam ik de koppositie over in de wedstrijd. Maar ik hoorde dat er een renner in mn zog bleef hangen, niemand minder dan Limburger Mertens die twee jaar geleden hier ook kampioen werd nadat ik opgaf met koorts. Ik kreeg al het angstzweet want halverwege de wedstrijd nam Mertens zelf de leiding over en moest ik toch effen slikken. De laatste maanden was ik out-standing en vandaag had ik plots een mindere dag. Ik dacht dat de benen wel zouden loskomen maar dit was niet het geval. Toch nam ik de leiding terug over zodra ik een foutje opmerkte van mn concurrent. Plots had ik een kloof, ik geloofde mn ogen niet en met veel pijn probeerde ik het uit te bouwen. Op twee ronden van het einde toen ik 20" voorsprong had op mn enige tegenstrever voor de titel kwam ik ten val in de lange zandbak net voor de aankomst. Ik moest mn fiets uit de diepe zandgleuven sleuren en mn weg verder zetten. Toen ik achter mij keer reed Mertens op ...5". Ik bleef druk zetten en een perfecte ronde leverden me terug die rustgevende 20" voorsprong. De laatste ronde was het vooral zaak om geen fouten te maken, ik deed dit en kon zodoende mn 8 ste tricolore bij Belgian Cycling ophalen. Mertens was 2e op 25", Verhaegen 1'58 vervolledigde het podium. Gelukkig had ik deze keer geen dopingcontrole en kon ik kijken naar de wedstrijd van mn zoon Laudelino die na de podiumceremonie van start moest gaan. Laudelino had op papier geen schijn van kans tegen Jens Gys, maar dan kennen ze de Lammie's nog niet goed. Lammie junior heeft al een Belgische driekleur behaald bij Belgian Cycling en weet dus wel hoe naar een BK te pieken. 'Laudo' nam een kopstart in zijn age-groep en vloog door de technische passages al ging zn leven ervan af. Half wedstrijd telde ik al 40" voorsprong op een met zichzelf vechtende Jens Gys. Laudelino bleef onder de vele aanmoediging vol doorgaan en behaalde met tranen in zn ogen een tweede Belgische driekleur bij den groten bond. Ik kon het ook niet droog houden, wat ben ik trots op zijn doorzettingsvermogen en zn techniek die hij etaleerd op zo'n omloop. Niemand kwam vandaag ook maar in zijn zog. De Lammie's boven vandaag in Maldegem. Ikzelf won al voor de 16e keer een parkcross in Maldegem, Laudelino 3 keer, dus 19 keer Lammens !!!!  ON-GE-LO-FE-LIJK. Nu ik toch de cijfers bovenhaal..........het was mn 35e overwinning dit jaar en mn 22e tricolore trui uit mn carriere.

Of er nu nog doelen zijn? Ja vooral die gedrevenheid laten schieten en de trainingsijver afbouwen, al wil ik natuurlijk wel graag de 40 overwinningen behalen in 2025. Of dit lukt vernemen jullie hier 

25-11-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Aalter staat al jaren garant voor één of ander lrc kampioenschap, dit jaar was het net zoals vorig jaar het Belgisch kampioenschap. Ik verloor er nog nooit dus kan ik wel stellen dat de parcoursbouwer weet wat ik prefereer. Ook dit jaar enkel wijzigingen volledig naar mn hand gemaakt. Snel, technisch, draaien en keren, balkjes en veel volk meer moeten we niet hebben. Door de superdag van gisteren in Hever moest ik wel afwachten hoe mn benen zouden reageren want als 60 jarige ( sinds eergisteren) is dit allemaal niet meer zo evident. Ik startte met mn beste fiets, iets wat enkel bij hoogdagen gebeurd. Verschueren opende als eerste voor Logier en ikzelf. Omdat Logier echt wel hard kan rijden moest ik kost wat kost Verschueren voorbij, iets wat ik deed in de opneningsronde. Plots hoorde ik een vreemd geluid aan mn fiets.....ik zag niet wat het was maar het verergerde zo erg dat ik geen minuut meer zou kunnen verder rijden. Gelukkig had ik drie fietsen geposteerd op de omloop en kon in heel snel wisselen. Bllijkbaar was de centerlock borging van mn achterste remschijf losgekomen waardoor die remschijf maar wat zat te klooien en geen werking meer had behalve afremmen van mn achterwiel. Logier hoorde dit en reed als een bezetene 50m van mij weg. Ik moest trouwens nog eens wisselen want mn derde fiets is maar een samenraapsel van onderdelen en ik wou perse fiets twee onder mn poep voelen. Na twee ronden was alles opgelost maar toen moest ik nog die kloof van toen al 100m dicht zien te rijden...Het kostte me toch wel een rondje of twee en verzuurde benen om aan te sluiten bij Logier. Eenmaal ik hersteld was van deze inspanning probeerde ik enkele keren de koppositite in de wedstrijd op mij te neme maar mn concurrent voor de titel liet dit telkens niet toe. Twee ronden voor het einde vond ik het gedrum echt wel genoeg geweest, ik maakte me breed bij het insnijden van de voorlaatste ronde en trok door, enkele minuten later kraakte mn enige metgezel. Hij kwam nog even terug in mn zog doordat ik opgehouden werd door twee gedubbelden die me ophielden op een stuk single track maar dit was maar uitstel van executie. Solo reed ik naar mn 21e Belgische driekleur en een 730e overwinning. Getallen om van de te duizelen maar ook om even bij stil te staan. Franky Verschueren de opener vandaag vervolledigde het podium in Aalter. 

16-11-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Vandaag net als vorige week een veldrit bij Belgian cycling, dit keer de Ravestein parkcross te Hever. Het was nog donker toen ik terplaatse kwam maar ik geniet daarvan.  Auto uitladen, mn tentje opzetten en als één van de eersten de omloop minitueus verkennen, geen enkel detail mag me ontglippen, dan is Lammie op zn best. En dit was ook zo vandaag. Ik nam de kopstart maar Benny Vanstaeyen zag dit niet graag gebeuren en snelde me na enkele veldmeters voorbij. Ik nam zn wiel en na een halve ronde waren we al met ons twee afgezonderd en begonnen we de voor ons gestartte renners op te rollen. Dit is altijd een beetje een gevaarlijke situatie want sommigen doen de deur dicht nadat ze gepasseerd worden maar weten niet dat er nog een achtervolger kan aankomen. Symphatieke Benny liet hen dit telkens weten dat we met twee aan het inhalen waren, knap van hem. Half wedstrijd dezelfde situatie op de glibberige maar snelle bosomloop maar toen gebeurde een bepalend koersfeit. De waal Michel Bajorek die we eerder voorbij hadden gestoken remonteerde onsbeiden, ik haakte mn wagonnetje aan bij Michel zodat Vanstaeyen in derde positie kwam te zitten. Bajorek ging zo wild te keer dat Vanstaeyen een stuurfoutje maakte en plots op een kloofje zat van 5". Ik heb dit nooit opgemerkt omdat ik zo gefocuusd was om Michel ( van de voor ons gestartte reeks) te volgen. Toen ik even later op een keerpunt op de omloop kwam merkte ik op dat ik mijn concurrent voor de overwinning kwijt was. Het was een zalig gevoel om te weten dat ik naast een overwinning terug 60 startpunten ( het maximum) zou behalen. Dirk Mertens beloonde zijn regelmaat met een derde plaats op 1'04", Vanstaeyen was uiteindelijk tweede op 31" van de man die hier wekelijks voor jullie een wedstrijdverslagje neerpent.

15-11-2025 om 00:00 geschreven door Mario

Omdat ik punten moet verzamelen voor de startranking bij Belgian cycling moet ik kost wat kost enkele wedstrijden rijden bij de hoofdfederatie. Die startpunten zijn noodzakelijk om straks op 23 nov een bevoorrechte startplaats toegewezen te krijgen op het BK veldrijden te Maldegem, mijn thuisbasis. Ik dus naar het verre Banneux, iets meer dan 250km enkel vanuit Adegem. Sommigen verklaren mij goe zot maar we zullen eind van de maand eens praten. Banneux was tevens het Luiks kampioenschap en werd georganiseerd door Jerome Gilbert, broer van Philippe ( zie foto 2)

Georges Hauterat was de favoriet vandaag voor de Luikse titel, hij opende sterk omdat hij zag dat ik achteraan het pak moest starten omdat ik dit seizoen enkel nog maar Ardooie had gereden. Reeds na enkele minuten begon Georges renners die voor ons gestart waren op te rapen, ik moest dus zorgen dat ik niet te veel tijd verloor op de vele single tracks. Het lukte bewonderenswaardig heel makkelijk, ik had een superdag  vandaag. Samen reden we elk om beurten een rondje aan de leiding op de toch wel lichte klimcross. Hauterat vertrouwde het niet en wou het niet tot een sprint laten komen, hij probeerde me los te gooien maar slaagde er niet in. De laatste twee ronden nam ik taktisch op en nestelde me netjes in zijn wiel. Ik maakte hem daardoor blijkbaar zenuwachtig want op 800m van de aankomst kwam hij ten val in een haarscherpe bocht, ik aarzelde niet en reed naar mn tweede overwinning op twee dagen. De 60 bonuspunten waren een leuk extraatje. Limburgs kampioen Dirk Mertens kwam nooit in het stuk voor maar behaalde alsnog wel een knappe derde podiumplaats voor de neus van Christophe Logier die ook de verre verplaatsing had gemaakt.

09-11-2025 om 00:00 geschreven door Mario