We
begonnen de dag met een heel lekker ontbijtbuffet.
Er
was van alles: chocomelk, wit brood, bruin brood, melk,speculoos, peperkoek ...
Meteen
erna maakten we onze rugzak en namen we de tram naar Nieuwpoort.
Toen
luisterden we geconcentreerd naar de verhalen van
Mijn opoe is een heks.
We
deden een mooie wandeling met toffe opdrachten.
We
mochten zelfs een paardenbloemblaadje proeven en dat is wel lekker hoor!
We
mochten dan een kruidenkoekje proeven en de gids zei
dat
dit koekje na 10 minuutjes je benen ofwel lichter of zwaarder worden.
Gelukkig
had het bij Hanne het effect dat ze lichter
werden. Maar
jammer
genoeg was het effect bij Lien dat ze zwaarder
werden.
We
moesten vertrekken of we zouden onze boot missen.
Want
we gingen namelijkonze picknick op eten
aan boord van een boot.
Toen
onze picknick op was, deed de boot een rondvaart op de Ijzermonding.
We
zagen echt mooie dingen. We mochten zelfs boven op de boot gaan zitten.
We
haddeneen prachtig uitzicht en we zagen
een kunstwerkdat bestond uit
allemaal
vlaggen. Als de boot weer op zijn beginpunt was, stapten we vlug af
want
we mochten onze tram niet missen. We stapten op de tram en gingen richting
Oostduinkerke. Want daar woont Godelieve. We gingen daar oliebollen eten. Die
waren echt heerlijk. Toen moesten we op de tram richting Sint-Idesbald. Daar
maakten
we
onze koffers en moesten vertrekken, jammer LLL.
We
haalden wel nog een grap uit bij het terugkeren. Toen we aan de school kwamen,
gingen we allemaal op de grond van de bus liggen, zodat het leek dat we niet mee waren. Dan
telden we
tot 3 en we sprongen allemaal op. Dan gingen we allemaal naar huis.
Wij
willen iedereen bedanken die er aan heeft mee gewerkt om onze zeeklassen zo tof
te maken. Dank u wel in naam van HanneenLien.
Beste leerlingen, een studente van de universiteit van Leuven (!) vroeg mij om jullie de volgende enquête te laten invullen. Het gaat over jullie kennis van natuurkunde (of bij ons 'Biomundo').
Eerst zaten we in de studiezaal en kregen we uitleg over de directeurs.
Er is 1 voor de West, voor de Oost en voor te samen.
Dan kregen we een korte rondleiding.We zaten in een lokaal voor een
technische klas en de directeur gaf
uitleg en stelde vragen bv. Naar welke school ga je? of Heb je er zin in enz.
Toen gingen we in een ander lokaal waar we shampoo gemaakt hebben!
Als afsluiting hebben we nog de eetzaal gezien en kregen we chocomelk of
water met een pannenkoek.
gemaakt door Lise:)
We werden goed ontvangen, alleen moesten we lang wachten maar dat
is niet zo erg. Dan kwam er een meneer ons begeleiden: eerst toonde hij
een paar lokalenen in het het laatste lokaal daar kregen we een filmpje te zien
over de school (interessant).
Toen kwam een mevrouw en nam ons mee naar een ander lokaal, daar plooiden
we en lasten we dingen aan elkaar . We kwamen een gsm houder uit. We bezochten
toen de muziekklas en nog een paar andere klassen. Daarna nog een pannenkoek
met een drankje (njam). Nog een beetje lachen en praten en de bus was er. Dit
was het dan de uitstap naar SNGZ ( Sint- Niklaas gemeente Zwevegem )
Thibaut Snellaert.
Het eerste kwartier hebben we buiten
moeten zitten dan kwamen er een paar mensen voor bij tot dat de directeur daar
was. Toen heeft hij een paar klassen getoond, tot dat we ons telefoon staander
mochten maken. De juf was blij dat er nog een meisje bij was, toen mochten we
naar de eetzaal gaan en daar hebben we een pannenkoek gegeten en fanta of
chocomelk gedronken toen hebben we nog een paar klassen bekeken en zitten
wachten tot dat de bus er was .
Groetjes Michelle
Op
bezoek in het Sint-Niklaas instituut
Na al 2 schoolbezoeken naar het VTI in Waregem en Sint-Vincencius
Anzegem, gingen we naar het Sint-Niklaas instituut in Zwevegem. De school was
verdeeld in 2 delen het westelijk en het oostelijk deel. Wie moderne of Latijn
wil doen ging naar het westelijk deel, wie technisch wil doen moest naar het
oostelijk deel.
Eerst kregen we wat uitleg van de directrice en ook door een filmpje.
Dan gingen we de school verkennen en kregen we meer uitleg over de school. Na
die uitleg gingen we shampoo maken met lavendel en of jasmijn. Toen gingen we
naar de eetzaal en kregen daar een chocomelkje of water en een pannenkoek. En
zo eindigde onze uitstap naar het Sint-Niklaas instituut te Zwevegem.
Robin
Eerst hebben we een kleine rondleiding gekregen in
sommige lokalen leuk en zeker omdat we maar met 4 waren. In St.Niklaas-Oost
hebben we een GSM-houder gemaakt het was super tof, echt waar.
Daarna hebben we nog een rondleiding in de hout-,metaal- en muzieklokaal
met een andere mevrouw.
Als het speeltijd was hebben we een heeeeeeeeeeeeeeeel lekkere
pannenkoek en een chocomelk gekregen.
Onze belevenis in het Sint-Vincentius was fenomenaal behalve de regen.
Onze eerste stop was in de techniekklas .
Daar hebben we een pennenbakje beplakt met stickers en mozaïekjes. Daarna gingen we naar de verzorgingsklas, daar mochten we een pop in bad steken, schrik niet het leek wel een echte baby, want hij woog ook veel.
Dan was er even een tussenstop, ze hadden ons ergens gezet en we wisten niet waarheen. Er kwam een mevrouw en ze leidde ons naar het labo waar we het sap van rode kool veranderden in verschillende kleuren onder andere roze, groen,blauw en grijs . Dan kwam het leukste van de dag, we mochten naar voeding. We leerden pannenkoeken bakken van 5de jaars . Het leukste van al was nog dat we het mochten opeten en mmmmm dat was lekker!! Maar dan kwam het minder leuke : de afwas maar met onze klas was dat klusje zo geklaard .
We gingen op 06/02/2014 naar het Sint-Vincentius in Anzegem. Eerst gingen we daar een pennendoosje maken. We mochten onze eigen creatie maken. Met allemaal leuke stickertjes en mozaïekjes. Dan gingen we verder naar de richting verzorging. Daar mochten we een pop van wel zeker 3 kg of zelfs meer in bad stoppen en de kleertjes aan of afdoen. Dan kwamen er oudere leerlingen ons naar de volgende activiteit brengen. Allé, dat was toch de bedoeling. We moesten daar onder een afdak blijven wachten tot een leerkracht ons ging komen halen . Daar zagen we andere leerlingen als non en pater verkleed . Natuurlijk moest iedereen lachen. Toen kwam een mevrouw in een labojas ons halen. Het was blijkbaar de bedoeling dat wij naar het labo werden gebracht. Daar deden we testjes met rode kool. Eerst moesten we de rode kool tot sap persen. We moesten van alles bij die rode kool toevoegen. Zo gebeurde het dat het rode kool sap verkleurde. Met azijn werd het paars. Zonder iets bij te doen was het blauw. Met cola werd het grijs. Dan met maagzout werd het groen. Toen deden we het allemaal samen in 1 testbuisje en dan bleef het groen. Het maagzout overmeesterde al de andere dingen. Toen mochten we pannenkoeken bakken lekker, lekker, lekker . We aten ze op met lekker suiker en chocomelk. Toen moesten we wel de borden en bestek afwassen. Sommige vonden het joepie en anderen o nee . En dan terug naar school.
Bij chemie-labo hebben we proefjes moeten doen met rode kool. We versnipperden de rode kool in water en dat water werd blauw. Dat blauwe water mengden we met azijn, cola, maagzout. Bij verzorging mochten we een baby wassen en verversen. Biij voeding mochten we zelf een pannenkoek maken en ook opeten en daarna moesten we ook onze borden zelf afwassen. Bij sociaal technische we moetsen een pennenbakje versieren. Met mozaïeken versieren. Gemaakt doorTessa en Brent en Zian-Jade.
We gingen naar Sint-Vincentius. Het was interessant om te
doen en te weten.
We hebben een pennendoosje
versierd.We deden verzorging met
poppen (baby's).We gingen naar het labo en
deden daar experimenten met rode kool, cola, maagzout en azijn.
Toen gingen we naar de keuken
we mochten onze eigen pannenkoeken bakken en eten.
Als je wil kan je eventueel
reageren op ons verslagje.
Hanne Louagie won de eerste prijs op de Junior Journalistwedstrijd van het Davidsfonds Otegem!
We dongen allemaal mee, maar Hanne maakte het mooiste verhaal! Zij kreeg een boekenpakket!
Toch leuk dat elke deelnemer een boek won! Bedankt aan het Davidsfonds.
Hieronder lees je dit winnende verhaal. Geniet!
1914, het verhaal van Max.
Het begon allemaal in 1914. Ik ben Max de hond uit Veurne en dit is mijn verhaal:
Mijn baasje Achiel, hoorde van de burgemeester, die een radio heeft, dat er oorlog op komst is. Hij vertelde het thuis op onze boerderij en Elisabeth en de kinderen schrokken. Een paar dagen later moest mijn baasje zich in de stad melden om bij het Belgisch leger te gaan. Wij mochten mee om mijn baasje vaarwel te zeggen. En dat.., dat veranderde mijn leven Een officier zag me en vroeg van wie deze hond was. Mijn baasje zei dat ik van hem was. Toen zei de officier dat ik mee moest gaan en zo moest ik vaarwel zeggen tegen Elisabeth en mijn 2 speelkameraadjes. Zij gingen terug naar de boerderij en wij, wij moesten naar de kazerne. Daar werden we getraind. Mijn baasje leerde schieten, ik leerde boodschappen overbrengen en over prikkeldraad te springen. Mijn baasje sliep in een grote slaapzaal met wel 100 andere soldaten en ik sliep in een hok.
Dag na dag namen de geruchten toe dat Duitsland ons land zou binnen vallen. Toen hoorden we van de hoogste officier dat Duitsland ons land is binnen gedrongen in de buurt van Luik. We moesten naar het front om de Pruisen te stoppen. De soldaten pakten hun wapens en rugzakken en trokken ten strijde, en ik, ik mocht met hen mee. Tijdens een lange voettocht moest ik een hondenkar trekken met munitie, dat was best lastig.
Na uren te hebben gestapt kwamen we aan het front, we kwamen al veel gewonde en vluchtende soldaten tegen. De Duitsers waren doorgebroken!!! Plots kregen wij ook het bevel rechtsomkeert te maken en ons in te graven in de buurt van Diksmuide. Dit deden we achter de rivier de IJzer.
Er begon een plan te ontstaan, om het de Duisters heel wat moeilijker maken.
Er zou iemand de sluizen in Nieuwpoort open draaien zo dat al het zeewater de IJzervlakte zou kunnen binnen stromen. Dan zou het land onder water staan en konden de Duitsers moeilijk verder . Maar voor ons was dat ook wel een nadeel, mijn pootjes werden nat (en de soldaten hun voeten ook) en er waren veel ratten.
Maar ik vond het leuk om achter ratten te jagen in de loopgraven!
Nu we in de frontzone zaten maar nog niet in de eerste linies werd ik verder getraind als boodschapper.
Dan kregen we het bevel om op te trekken naar de voorste linies om de troepen daar af te lossen. Eerst was het nog rustig maar dan werd er plots geschoten. De Duitsers vielen aan! Wij werden bijna omsingeld door de vijand. Nu moest ik laten zien wat ik kan. Er werd een koker om mijn nek gebonden met een boodschap in. Ik moest hulp gaan halen bij de hoge officier.
Ik rende de loopgracht uit naar de achterlinies, ik was nog maar een paar tientallen meter aan het lopen en toen gebeurde het BBBBBOOOOOOEEEEEEEEEMMMMMMM!!!!
Een granaat viel bij mij in de buurt en een scherf raakte mij net onder mijn ribben.
PIJN!!!!!! ANGST!!!!
Ik jankte van de pijn . En toen toen hoorde ik vreemde stemmen, ze spraken een vreemde taal, een taal die ik nog nooit gehoord had waren dit vijanden? Wat gebeurde nu??? JA!!!! Het waren vijanden want ze hadden van die rare punthelmen op! Vandaar dat ik hen niet begreep.
Eén van de vijandelijke soldaten tilde mij op, ik rilde van de angst, de koude en de pijn. Ik was bang Maar hij was lief voor mij, en nam me mee naar zijn linies.
Daar was ik dan bij de vijand. Gelukkig was door de granaat inslag mijn kokertje los gekomen en had ik die verloren zo kon de vijand mijn geheime boodschap niet lezen.
De Duitsers verzorgden mijn wonde heel goed. Ik kreeg lekker eten en mocht ook achter de ratten jagen net zoals bij de Belgische soldaten. De Duitsers zijn eigenlijk hetzelfde als de Belgen alleen spreken ze een andere taal. Zo af en toe verstond ik een woordje uit hun vreemde taal. Er was één soldaat die heel goed voor mij zorgde en veel van mij hield. Die soldaat heet Hans. Hij leek wel een beetje op Achiel mijn baasje. Ik miste Achiel enorm. Hans zorgde wel goed voor mij en was lief, maar toch was ik liever bij mijn baasje.
Op een dag vielen de Belgen aan. Ik keek en zocht Achiel overal. Ik vond hem niet. Ik ben verdrietig zou hij het wel overleefd hebben? Maar toen opeens zag ik mijn baasje ik werd direct blijer. Ik liep naar Hans toe en begon te keffen. Achiel hoorde mij, keek op en zag mij. Ik ging tussen Hans en Achiel staan zodat mijn baasje begreep dat hij Hans niet mocht aanvallen. Achiel begreep meteen wat ik bedoelde hij wou niet vechten maar nam Hans wel gevangen. Hans moest mee naar de Belgische linies. Hij werd direct mee genomen om verhoord te worden. Ik zag Hans heel lang niet terug.
Toen we op een dag afgelost werden en weer naar de achterhoede mochten zagen we een colonne gevangenen. Hans liep tussen al die gevangenen. Ik zag hem ,hij leek heel verdrietig. Ik ging tegen zijn been vlijen en hij aaide mij, ik likte aan zijn hand. Ik zag aan zijn ogen dat hij weer wat blijer werd.
De hoge officier zei tegen ons dat we verder naar achter moesten. Daar was het natuurlijk veel rustiger. Dit was de laatste keer dat ik Hans zag maar ik was heel blij dat hij nog leefde. Hij had tenslotte ook goed voor mij gezorgd en mijn leven gered!
Ik snap die mensen niet die oorlog zo zonde van al die dode en gewonde mensen
Gelukkig liep de oorlog op zijn einde en kon ik terug naar Elisabeth en mijn speelkameraadjes die ondertussen een pak groter waren geworden.
