Burn-out, fybromialgie, cvs, het waren de etiketten die ik 8 jaar geleden heb opgeplakt gekregen. En daar moet je dan mee verder, want een echte behandeling is er niet.Wat er wel was, was mijn onwrikbaar vertrouwen dat er een weg terug was, en dat ik die zou vinden.Nu ben ik meestal pijnvrij en mijn energie niveau ligt een stuk hoger. Nu kan ik zeggen dat fybromialgie mijn vriend is, een vriend die me geleerd heeft waar mijn grenzen zijn, een vriend die me geleerd heeft om uit mijn hoofd te komen en naar mijn gevoel te gaan, en dat gevoelens ook ok zijn. Dat het niet altijd over rozen ging spreekt voor zich, het is een weg stap voor stap, maar met elke stap is er iets meer licht, en dat geeft de moed en de kracht om door te gaan.
