En toen de zesde zomer kwam kouder dan ik had verwacht bleef ik alsmaar vaker binnen, leerde zwijgen en ik dacht
Ik heb uren geteld, werd opgewonden van het tikken van de klok De schijngestalten van de maan ontstemden mij als koude druppels uit een eeuwig lekkende kraan
En op straat zag ik de mensen lopen - zelf wist ik nooit waarheen - ik zag de waarheid altijd anders dan ze voor de massa scheen
Ach ik nam al veel meer afstand dan het leven mij verschaft er krassen enkel zwarte raven voor mijn gesloten raam vannacht
Janne
08-07-2006, 09:09 geschreven door Janne
07-07-2006
Ritueel
Kijk, dat ben ik het zijn mijn handen die zich net als elke dag naar de avond toewerken
er gaat zoveel doorheen je kunt er geen staat op maken de dood vinden, nieuw leven raken
en een telkens weer herhalen van nutteloze zaken
Janne
07-07-2006, 20:28 geschreven door Janne
06-07-2006
Achterstal
Ik ben een incomplete onbekende alles aan mij is onvoltooid ik kan wellicht nog beter worden of slechter want dat weet je nooit
ik ben volstrekt gewetenloos soms kom ik dreigend op je af of ben je goedgezind wie weet maar onvoorspelbaar wispelturig
jij bent alleen maar ongedurig mijn onbetwistbaarheid zo moe ik kom elke dag wat dichter altijd naar je toe
