Nu wil ik het op deze manier verder zetten..

Even in het kort mijn voorbije jaren op een rijtje zetten..

Ik ben 40j en heb een zoon uit een samenwonende relatie,daarna een relatie gehad waar een huwelijk en scheiding uit voortvloeide..

Ik kan hier veel details over schrijven maar wil eventuele lezers dit besparen,het is het verleden met negatieve aflopen en daar ik positief en toekomstgericht ingesteld ben wil ik het daar bij houden.

Ik ben zo een jaartje alleen op verkenning geweest en ergens in mei 2011 leerde ik Arne kennen..Me happy!

Arne is zelfstandig in een met momenten tijdrovende sector en bleek ook 2 kinderen in co-ouderschap te hebben.

Het kwam er dus op neer dat we elkaar niet veel zagen,dit was soms maar enkele uurtjes op 2weken tijd.

Ondertussen ging ik nog met vriendinnen op stap want tussen Arne en mij kwam het niet veel verder dan om de zoveel tijd een afspraakje bij hem thuis en wat sms-verkeer.

Soms kwam ik tijdens de uitstapjes met vriendinnen wel eens een andere leuke man tegen maar toch moest ik steeds aan Arne denken en daarom hield ik ook altijd de boot af.

Ergens hadden we een verbintenis  maar dan ook weer niet.

Soms duurde het dagen voor ik een antwoord op een smsje kreeg en werd ik daardoor meer en meer gefrustreerd.

Het gevoel dat het op deze manier toch niets kon worden.

Mijn vriendinnen waren verwonderd hoeveel geduld ik met hem had,ze maanden mij zelfs aan er een punt achter te zetten,wat dan ook vaak door mijn hoofd speelde.

Maar dan kwam er weer een smsje met de woorden: "Zie ik je vanavond?" en dan sloeg mijn hart op hol en de dagen nadien bleef dat dan ook nog nazinderen.

Tot ik hem weer een tijd niet hoorde en zo hield ik dit met veel moeite al bijna een jaar vol tot ik hem eens 2maanden niet heb gezien en toen heb ik er een punt aan gezet!

Ik had hem gesmst dat ik zo niet verder kon dat dit me kapot maakt.

Ik hield mezelf in om hem te sms-en na 3 dagen stuurde hij me een sms waarin stond dat hij mij niet uit zijn gedachten krijgt en dat hij niet zomaar wil opgeven..zodoende hebben we weer bij hem thuis afgesproken en waren we weer vertrokken..

Dit ging dan een tijdje goed en ik bleef dan al eens bij hem slapen dus dit was een kleine vooruitgang in vergelijking met het eerste jaar..

Maar toch werd ik niet bij zijn vrienden laat staan met zijn familie betrokken,het was net of niemand mocht weten dat wij samen waren..

Dus zat ik nog met heel veel vraagtekens..

Ik ging nu en dan mee met hem naar zijn werk of bezocht hem met een lunchpakket.

Ik genoot dan telkens van die momenten samen.

Zo heeft hij er dan ook eens een punt achter gezet omdat hij vond dat een relatie niet combineerbaar was met zijn werk.

Dit deed mij echt pijn maar ik bleef hard en zette mijn leven verder..maar we konden elkaar niet loslaten en kwamen toch weer dichter bij elkaar.

Het was dus constant aantrekken en wegduwen,geloof me dit was geen gemakkelijke periode!

In november werd ik 40,ik was van plan om een feestje in mekaar te steken omdat ik niet wou zitten wachten of hij iets zou doen voor mijn verjaardag of niet.

Toen hij toch aangaf iets te doen ben ik maar afgestapt van het idee om een feest te geven.

Ik heb het mooiste weekend van mijn leven gekregen,hij had hotel geboekt,bloemen,taart etc..

Vanaf dan is alles in een stroomversnelling gekomen.

Ik had zijn kinderen al paar keer ontmoet maar zij wisten niet dat wij een koppel waren,ze dachten dat ik een gewone vriendin was net als zijn ouders wisten zij niets van onze relatie af.

Sedert mijn verjaardag ben ik bij hem gaan wonen en waren we plots een officieel koppel!

Opeens werd ik gevraagd wat ik deed met Kerst en Nieuwjaar en werd ik overal mee naartoe gesleurd.

Ik stelde mij wel de vraag van waarom kan het nu wel en een paar maanden terug niet?

Maar ik ben gestopt met daarover te piekeren en genoot volop van alle familiebezoekjes en het gevoel dat hij eindelijk een keuze had gemaakt.

Hij begon ook over verhuizen want het appartement was ook te klein met de kids erbij enz

Dus zijn we huizenzoektocht gestart,alle sites bijna dagelijks aflopen maar daar ben ik dan mee gestopt want telkens liep dit uit op een sisser omdat telkens ik iets had gevonden dit niet goed bleek en als we dan al eens een huis hingen bekijken dan werd het toegewezen aan iemand anders.

Maar ongeveer april van dit jaar keek ik toevallig nog eens rond en vond een huis dat ik hem toen toonde,we zijn weest kijken en ondertussen wonen we nu sedert begin juni in ons huis!