Er moet mij eerst iets van het hart: Amerikanen zijn behulpzaam, vriendelijk en attent! Voila, je mag er van denken wat je wil! Over de vlucht en aanverwanten kan ik zeer kort zijn. Dat veliep allemaal naar wens. De angst dat mijn handbagage te groot en te zwaar ging zijn, leek ongegrond. Geen vragen over laptop of fotomateriaal, alles verliep vlot. Eens in Miami toegekomen meer dan een uur moeten aanschuiven aan de paspoortcontrole. Hier geraak je niet zo maar binnen! Daarna maken dat ik buiten was, want meer dan 14 uur zonder een sigaret was meer dan lastig. 4pm plaatselijke tijd ben ik toegekomen in het hotel. Eens ingechecket, was er dus niet veel tijd meer om nog iets te doen. Dan maar de dichtsbijzijnde trekpleister bezocht: Bayside Marketplace. Een terrein van 6ha met meer dan 150 winkeltjes, kraampjes, eetstandjes, en restaurants. Een een jachthaven waar die van Blankenberge een flink punt kan aan zuigen... Ook het Hard Rock Café (opgericht door Sylvester "Rocky" Stallone himself) bevindt zich daar, maar dat is alle moeite niet waard. Voor de rest straalt het daar een sfeer van de Gentse Feesten, en dan vooral Polé Polé, uit. 365 dagen per jaar, met de optredens inclusief! Daar zullen de talrijke Cubaanse, Mexicaanse en andere Zuidamerikaanse inwijkelingen veel mee te maken hebben. Wist je dat Miami de enige Amerikaanse stad is waar meer andere talen dan Engels wordt gesproken (vooral Spaans en Portugees)? Alles staat hier in twee talen op de bordjes: Engels en Spaans. Dat zie ik in België nog niet zo snel gebeuren. Van hier had je trouwens een prachtig zicht op de Skyline van Downtown Miami...
Om het kort samen te vatten: je kan evengoed naar Oostende gaan, overdag toch. Alleen is het hier een stuk duurder. Maar eigenlijk moet je het wel eens hebben gezien. Ik heb hier op een hele dag meer Rollsen, Bentleys en Ferrari's zien rijden als op die andere 31 jaar. Ik loop daar dan met een rugzak, op mijn sletsen en zo bleek als een blad papier... Een kwestie van zien en gezien worden, soms heeft het wel nog iets... Oh ja, in de boekjes spreken ze van de prachtige Art Deco-gebouwen. Veel schiet er toch niet van over, tenzij neonverlichting in die tijd ook al bestond. Dan maar op jacht... Het duurt niet lang voor ik prijs heb: de eerste anolis!! Dat is een hagedisje van ongeveer 15 cm, waarvan acht centimeter staart. Er komen hier twee soorten veel voor: Anolis Carolinensis (groene Anolis) en de Anolis Sagrei (Bruine Anolis). De tweede kwam hier oorspronkelijk niet voor. Hij is samen met de Cubaanse immigranten naar hier gekomen en gebleven. Hij verdringt de inheemse anolis met rasse schreden... Maar het zijn wel prachtige diertjes. De volgende uren heb ik mij dus goed kunnen bezighouden. Tegen de avond verdwijnen de beestjes, dus ik weer naar Ocean Drive (de dijk van Miami Beach) om te eten. Rond een uur of 8pm barst het feest daar op de Ocean Drive pas goed los. Overal security waar ik om vestimentaire redenen nergens van binnen mocht. Dan maar terrasjes, en het moet gezegd, er valt wat te zien! Tijdens Zele Kermis tutten de mensen hun op, maar hier is dat blijkbaar de gewoonte, en hoe meer vel te zien, hoe beter blijkbaar... Ik werd hier gek van de muziek overal en ben dan maar nog iets gaan drinken in een Ierse Pub. En dan naar het hotel om te slapen, want morgen weer een dag!!
