Verslag van de marathondag.

Wat een rotweer op zondagmorgen.
Toen Rudi om 8u naar de start van de halve marathon vertrok was het nog enigszins droog, en daarom hij heeft ook gelopen met normale loperskledij.
Blijkbaar was het in België toen al hard aan het  regenen, want de familiale steun belde al af rond 8u30, en even later hebben ook Jef en Ingrid verrwittigd dat ze van Geel uit zouden supporteren. 
Cédric heeft mij en Laurens telefonisch op de hoogte gehouden hoe het met Rudi verliep. Alleen bij de aankomst, terwijl wij naar onze start gingen, hebben ze mekaar gemist, zodat we Rudi's tijd nog niet kende. Maar hoofdzaak was dat het volgens Cédric goed zat.

Na veel getwijfel hebben Laurens en ik toch een beetje warmere kledij aangetrokken. En gelukkig, want toen we om 10u30 vertrokken vielen ook de eerste regendruppels.
De ongeveer 20minuten in de startbox gingen snel voorbij, echte 'karnaval'-stemming. En die stemming zat er gedurende de hele koers in : héél véél volk, héél véél muziek-bandjes, mensen die vanuit hun huis muziek speelden, inkloppende kinderen, kleppers en toeters,.... Op bepaalde plaatsen was de massa zo groot dat de doorgang voor de lopers wel erg smal werd.

Eens het startschot gegeven hebben we elk ons eigen tempo gezocht, om mekaar terug te zien na de aankomst. Tijdens de koers heeft Cédric ons zeker op 6 verschillende plaatsen aangemoedigd. Ik zou hem nooit opgemerkt hebben tussen al dat volk, gelukkig dat hij telkens luidkeels op de Mamoed kon roepen en zijn fluitkunst kon toepassen! Zo kreeg ik ook iedere keer bericht hoe het ondertussen Laurens verging. De 3 laatste keren had hij het gezelschap gekregen van Rudi,die ondertussen al opgefrist was. 
En verrassing : kort na de 10km stond daar Reinhilde Vanvelk om mij aan te moedigen.  En of dat nog geen extraatje geeft aan je kunnen!  Ze was er trouwens nog op 2 andere plaatsen en bij de aankomst. (rond km2 heeft ze mij wel gezien, maar ik haar niet )

Het weer is van wisselvallig naar archi-slecht geevolueerd, met regen en af en toe ook serieuze windvlagen (die niet bepaald in de rug waren). Maar het vervelendste aan dit weer is dat er na een tijdje zo veel plassen liggen, dat je voeten doorweekt geraken, met als gevolg dat je schuift in je loopsloefen en dus meer kans op blaren. 

Hoe mijn koers is verlopen?
Zeker tot kilometer 24 had ik 'vleugels' :
10km op 55', hallf-marathon op 1u56!!!
Stilaan kwam de vermoeidheid wat opzetten, en werd het ritme lager. 
Rond km 33-34 ging het wat moeizamer, nietzozeer in de benen, maar door een  eigenaardig 'hongergevoel' had ik precies wat minder kracht. Omdat ze zagen dat het moeilijker werd, hebben Rudi en Cédric rond km37 me nog eens serieus aangevuurd, "want het einde is in zicht"!!
Bij de laatste bevoorradingspost heb ik naast 2 bekers thee een halve banaan genomen, en dat heeft me er volledig terug bovenop gebracht. De 2,5 laatste kilometers, die niet de gemakkelijkste van het parcours waren door de brug over de Rijn (= stijging + extra wind), was alles weer oke.

En als je dan het 'Ziel' bereikt,
na alles wat je meegemaakt hebt gedurende 5 jaar,
ben je niet meer moe, kan het je geen barst schelen dat het regent,
je bent alleen maar : GELUKKIG!!!
En besef je dat een mens met wat doorzettingsvermogen en in zichzelf te geloven héél véél kan bereiken!

Mijn eindtijd mag er eigenlijk ook best zijn : 4u10'.

10meter over de aankomst telefoon van Rudi die perfekt mijn eindtijd ingeschat heeft. 
Ook had hij Laurens' resultaat : 3u51' 
en zijn tijd : 1u54'
Nog 10m verder een tevreden en meelevende Reinhilde Vanvelk, afspraak achter de beveiligde zone.
Dan telefoon van Guido die het resultaat al direkt op internet afgelezen heeft, een SMS van Chantal die ook op internet aan't volgen was....
Zoals afgesproken heeft Laurens op mij gewacht in de aankomstzone, alhoewel we niet gedacht hadden dat het zo koud en nat zou zijn. Klappertandend in z'n zilverfolie heeft hij zich daar ondertussen wat versterkt met allerlei uit het extreem uitgebreide aanbod van eten en drinken.
Toen we uiteindelijk uit de beveiligde zone kwamen stond Reinhilde op ons te wachten. 
De laatste keer dat we mekaar gezien hebben was ook al 4 jaar geleden. Dus om eventjes bij te babbelen (ze is tenslotte helemaal van Zolder naar Keulen gekomen om mij extra aan te moedigen) zijn we samen naar het hotel gestapt, aan de andere Rijnoever. Daar waren ondertussen Rudi en Cédric bijna terug opgewarmd.

Wat is er na zo'n dag nog te wensen als een goed bad, een lichte (?) afsmakende maaltijd, getelefoneer met ouders en schoonmoeder en wat sms-en?

Tegen 9uur is Laurens vertrokken naar het centrum van Keulen  waar hij vanaf maandagmorgen deelneemt aan een literatuur-seminarie. De afspraak was zondagavond 7uur voor een kennsmakingseten, maar een etentje met ons om de 3 koersen nog eens te overlopen én om Pappendaag iets feestelijks te geven,  was wel een geldig excuus.

Cédric bedankt, je hebt je vandaag overtroffen!! Van 8uur 's morgens tot 15u30 rondgehost op het parcours, slepend met kleren, fotos nemen, meelopen, aanmoedigen... Je was een hele steun voor ons alle 3

En toen was voor mij emotionele dag ten einde ....
---------------------------------------------------------------------------

Vandaag stond een bezoek aan Keulen op het programma. 
Toen we terug in Bertrange aankwamen, bleek de mailbox goed gevuld te zijn.
Bedankt aan iedereen die meegeleefd heeft en van op afstand de afloop gevolgd heeft! .

Ondertussen is ook het bedrag dat gesponsord wordt voor het IKO-projekt nog gestegen.
Maar hierover en over de verdere afwerking ervan schrijf ik zeker morgen.





 

het belangrijke vandaag is natuurlijk de MARATHON,
máár dé Luxemburgse dag toch niet vergeten :


voor Rudi :

Fijne PAPPENDAAG van Laurens en Cédric!

Eigenlijk niet verwacht,maar de foto van de zwaaiende kindjes heeft enorm veel toffe reakties gehad bij mijn 'ondersteuners'.
En dan nog de mails uit de kring van Reinhilde : Maaike, haar zoon Jan en nu ook Anthony (de verantwoordelijke van het weeshuis ter plaatse).

Vandaag begint het programma van de laatste week.
De vorm zou er na ongeveer 5 maanden voorbereiding moeten zijn. De beenspieren krijgen deze week 'relatief' veel rust om er zondag tegen aan te gaan. Bovendien 'zou' dat ook beter zijn voor de koolhydratenvoorraad in het lichaam.
Deze voorraad zullen we nog aanvullen door de juiste voeding : koolhydratenrijk, genoeg eiwitten (voor de spieren) en véél véél drinken (vooral water)!
De geestelijke voorbereiding is ook vooral op rust gesteld : positief denken en zelfvertouwen opkrikken.

Uit de vele lektuur hebben we vroeger 'ons programma' samengesteld en aan onze situatie aangepast.
Dus dat zal nu ook wel lukken.

Ondertussen zijn er ook al een paar mensen die zich naar Keulen gaan verplaatsen om ons daar aan te moedigen. Echt tof hoor. Guido en Rita die mijn ouders meenemen, Jef en Ingrid die naar daar 'treinen' en Reinhilde.  Wel   spijtig dat mijn schoonmoeder er niet bij kan zijn.
Voor Laurens zijn er naast Corinne nog enkele studiegenoten. De meeste van hen begrijpen wel niet goed wat het betekend om die afstand te lopen, en zeker niet wat het is om zijn laatste vakantiemaand niet studentikoos door te brengen. Hij heeft zich in het begin zeker in dit avontuur gestort om mij te steunen. En als hij het haalt (waar ik 100% in geloof), zal de voldoening groot zijn!

een tijdje geleden dat ik me nog eens gemeld heb....
Niet dat het lopen of de bekommernis om dit Charity-projekt naar achter geschoven zijn, maar ondanks dat de marathon dichterbij komt, gaat het leven voort met zijn bezigheden en beslommeringen.

Gelukkig hebben we een ontspannend en lekker weekend kunnen doorbrengen bij Ingrid en Jef in Geel.
(verplaatst van 9-10 augustus toen ik plots in Ettelbruck ben gaan 'rusten') 
Daar hebben we zondagmorgen nog eens kunnen trainen op een vlak parcours. Maar of het gemakkelijker was??? Neen dus, want de lopen in losse Kempense zand is toch ook wel erg vermoeiend (en het leek me dat fietsen ook niet gemakkelijk was!!)

Zoals de marathon dichterbij komt, komt ook de verhuis van Laurens naar de 'Universität zu Köln' dichterbij. En als er dan nog geen onderdak hebt wordt het wel stressig!!  Een hele dag ter plaatse vorige vrijdag heeft niet veel opgeleverd.  Er wordt wat getelefoneerd, maar het woningtekort is er erg groot. Ondertussen zijn we de immobiliënkantoren al aan het raadplegen!

Vaststelling : nog 84km te lopen tot aan de eindmeet in Köln    42 als training en de volgende 42 als afsluiting!!!

De vakantie zit er op!

2 weken dubbel en dik kunnen profiteren van mooi weer, prachtige natuur, bezienswaardigheden, rust, lekker eten en  mijn kleine familie! Eén week in Puglia, de hiel van Italië (van Bari tot Lecce) en de tweede week in Calabrie, de teenspits (van Tropéa tot Reggio di Calabria).

Zoals vooraf gepland heb ik ook mijn sport terug kunnen beginnen. De eerste keer voorzichtig-jes en op een relatief vlak parcours (voor zover dat daar mogelijk is, en we zijn hier in Luxemburg ook al wat gewoon!) :  31', en ook de volgende dag geen vervelende trekkingen of pijnen. Dan nog 51', 56', 1u04 en 1u06', 's morgens vroeg, alhoewel het dan ook al aardig warm was.
 Ik kan niet zeggen dat de grootse vorm er is, maar met wat ik voor 3 weken meegemaakt heb ik gedachte, mag ik zeker niet klagen. En 5 keer lopen tijdens de vakantie is zeker niet slecht. Gelukkig maar dat we met 3 van de 4 echt op dezelfde golflengte zitten!

Door meer dan 1 uur vertraging op de vlucht waren we deze nacht pas rond 02u thuis. Maar blijkbaar heeft dat geen gevolg gehad voor het wakker worden en zijn we deze morgen al op tijd de bossen ingetrokken. 
Omdat ik sowieso mijn trainingsschema niet meer kan afwerken, ga ik maar proberen zoveel mogelijk kilometers in de benen te krijgen. Rudi en ik hebben 16km afgelegd, Laurens (die overigens nog wel het schema volgt) liep er 21.

De positieve respons die binnenkomt via de post, via het blog, mail en telefoon is echt een positieve stimulans. 
Aan al mijn 'ondersteuners' : dank je wel  (en blijf er aub maar mee doorgaan!) 
 

De sponsormails zijn nu quasi allemaal de deur uit.
Nog 3 klasgenoten uit mijn middelbare studietijd zijn nog niet her-vonden : Marina Verstraeten, Gerda Jordens, Annemarie Meurs. Als iemand van de lezers deze personen kent : een dikke 'dank je wel' om mij het adres/telefoonnummer te bezorgen.
Tot nu toe kan ik helemaal niet klagen van de respons, zowel voor het charity-idee als bezorgdheid voor mijn gezondheid. Héél tof!!

Medisch gezien had ik vandaag mijn training kunnen hervatten, maar omdat we morgen op vakantie vertrekken zal ik de loopsloefen pas maandag aantrekken. Dan kunnen we snel al een eerste conclusie trekken denk ik.
1.Wat zijn de gevolgen van 2 weken in-aktiviteit
2.Naar het schijnt zullen de bloedverdunners die ik nu neem veel meer gevolgen hebben dan alleen de inhoud van de slagaders ....

Ik heb dan wel 2 weken niet gelopen, Rudi en Laurens hebben dapper verder getraind. En het blijkt wel dat ze samen met mij hun tempo serieus aanpassen aan mij, want  hun trainingstijds is nu .... . Echt lief van hun hoor!!

Ik ga er dus nu 2 weken tussenuit. Ik wens jullie allemaal een fijne tijd en hoop dat ik hier op 31 augustus met goed nieuws in verband over het lopen (dus de Keulse Maraton) sta.

Tot dan, Ria