Maar natuurlijk ben ik ook vandaag weer erg slecht uit mijn bedje geraakt.
Weer in mijn zomeruniformke gesprongen en door de regen (ijskoud, waar ik nog steeds niet aan gewend ben) naar t scholeke getrokken. Het was dus geen 2de productie vandaag, spijtig genoeg, want daar keek ik wel naar uit!! Na school ben ik dan weer gaan fitnessen.
Eens thuis, hebben Jess en ik eten gemaakt. (groentjes met noodles in de wok) En zijn we ook beginnen schilderen. Jess een schilderijtje ik een tafeltje. Daarna was het weer bedtijd.
Het opstaan die ochtend was erg zwaar, maar gelukkig zag ik mijn Brammeke en mijn parents op skype, om mij wat wakker te maken.
Op school was het nog oké, hoewel mijn Food leerkracht er niet was en dat is wel spijtig, want dat wil zeggen, geen 2de producie op dinsdag.
Na school ben ik met Lodovicka gaan fitnessen, en ik was DOOD!!
Daarna ben ik nog even, voor het avondeten in mijn bedje gekropen, aangezien ik doodmoe was en het hier ook wel vrij koud is (17° i.p.v. rond de 30° op bushtrek)
Na avondeten ( vis met aardappelen en groenten) gaan slapen in de hoop uitgerust te zijn voor mijn volgende schooldag.
Na een vlug, vlug ontbijt, had Kim ons afgezet aan het station waar ik en de andere Wodonga AFS-ers de bus namen richting Bendigo, waar ik ook van hen afscheid moest nemen en waarna ik de bus verder nam naar Meldura om daar een trein te nemen richting Melboure.
Omdat het uurverandering was, namelijk een uur later, dat wil zeggen een uurverschil van 9 tegenover daar in België, waren Jess en Nethy mij te laat komen oppikken van het station, maar ben na een koffietje in het station, toch eindelijk thuis geraakt.Eens thuis,heb ik een zalige douche genomen, wat kleren gewassen, gegeten en gaan slapen want morgen is het alweer school, PFF! J
Zaterdag 4 oktober 2008, afscheid nemen is zwaar, zelf als je iemand maar 10 dagen kent!
Het was tijd om op te ruimen, onze pakken en zakken te maken en met de bus naar onze einde, begin of tussenbestemming te vertrekken. Het was echt zwaar het afscheid. Raar, maar waar. Met ons 30igen waren we zon hechte groep, haast échte vrienden!! De sfeer zat van gisterenavond en al de vorige avonden zat er dus niet écht meer in
Maar gelukkig is er facebook, msn en al die andere technologische snufjes
Die dag zijn we nog naar Kims huis gegaan, een douche genomen, een filmpje bekeken en dan weer naar de camping getrokken, om er deze keer geel slapeloze nacht door te brengen.
Iedereen was kapot en blij dat we eindelijk eens konden slapen!!
Vrijdag 3 oktober 2008, het einde in zicht, spijtig genoeg
Vandaag was het een rustig dagje, zonder slaap weliswaar.
Het waren de voorbereiding voor de Talentenshop waar ik en Skin (zo is haar nickname, echte naam Anna) , het meisje uit Holland, iedereen de plopdans hebben leren dansen, écht té grappig! Ook vandaag hebben we onze ervaringen over de bushtrek moeten opschrijven, die ze gaan bundelen en ons binnenkort gaan opsturen, inclusief wat fotos en een filmpje!!
Ik kijk er écht al naar uit!!! Natuurlijk was er weer gaan spraken van slapen die nacht.
En het onweer toen was ook wel prachtig om te zien, hoewel die na 10 minuten al voorbij was.
Het talent van Levon zo ook het talent van Thomas Nog eens Levon sommigen konden er nog tegen, anderen iets minder
Vandaag was het weer een hete dag, laat me inschatten, 33 graden, zeker!
We hebben vandaag het Mutawintji National Park bezocht onder leiding van échte aboriginals. En, jawel dat was de eerste die ik zag. Hoewel het eerst niet zo goed verliep, aangezien we niet binnen mochten, omdat we niet op de visitors-list stonden.
Maar achter lunch zijn we dan toch in het park geraakt en hebben we wat eeuwen oude stenen gezien waarin Aboriginals hun tekeningen kerfden. Omdat het zó heet was, zijn we naar a holl in a rock gegaan, met heerlijk koud rivier, rotswater.
Die avond was er geen overnachting in het Tiltra station. We zijn naar een andere plek getrokken, hebben er een groot kampvuur gebouwd en hebben er onder andere leren didgeridoo spelen. Ook moest ieder land zijn volkslied zingen, waar ik natuurlijk top in was, niet dus!!! Die nacht zijn we niet gaan slapen, de sfeer zat er dus goed in. Hoewel de volgende ochtend onze ogen niet goed open bleven!
rotsen waar Aboriginals eeuwen geleden woonden
het bewonderen van tekeningen in de rotsen door Aboriginals
tekeningen
opweg naar het water
uitzicht tijdens onze tocht naar het water
nog een uitzicht
het water
het kampvuur die avond Thomas met het beest
waar we die nacht hoorden te slapen
de vrijwilligers met hun Australisch volgkslied
ze waren moe maar hielden hun oogjes open! de didgeridoos en ik, ik kon er nog tegen, nog energie genoeg!
Zoals iedereen weet, staat Australië onderandere bekend voor zijn sport.
Wie de Olypische spelen zag, (zoals ik dus ook aangezien 3 van de 5 zenders Olympische Spelen zijn), zal wel weten dat Australië heel wat medailles heeft gewonnen!!
En ook wij hadden Olympische Spelen op Bushtrek.
Iedereen was in groepen verdeeld en hoorde aan allemaal opdrachten en actieve spelen deel te nemen. Natuurlijk is onze groep NIET gewonnen, neen, we waren 4de, dus net geen bronzen medaille, maar als troostprijs was er toch een tatoeage van de Australische vlag, WOEHOEW!
Vandaag was het een hete dag. We bezochten een paar huizen en motels onder de grond, in de rotsen. Lekker koel daar, maar volgens mij écht zalig om in te wonen. Het valt een beetje te vergelijken met het huis van de Flinstones. Daarna nog naar de bijhorende souvenirshops, die redelijk saai waren en dan na lunch weer naar Tiltra Station, om wat af te koelen in water, dat normaal voorzien is om voor schapen van te drinken.
Die avond was er kangoeroesteak. Niet echt mijn lievelingsvlees, maar toch ook weer eens een ervaring. Na een lange nog veel gebabbel rond het kamvuur was het weer even tijd om te slapen onder de sterren.
Het was een speciale dag vandaag. Na lang rijden achterin de tractor in dat gigantische station was het tijd voor koelabeling en zwangerschapstest. Koelabeling was vrij moeilijk, eerst te kalven proberen vangen was al een zware opdracht en dan ze nog eens labelen, amaj!
Daarna hebben we zwangerschapstest gedaan bij koeien. Jawel, letterlijk onze hele arm en het achterste van de koe gestoken, zover als ver als we konden en dan het kalf proberen voelen. Verschrikkelijk, maar natuurlijk een hele ervaring!!! En zo verliep ongeveer de lekker warme en ervaringvolle dag, de koeiendag.
Uitleg bij koelabeling
De koeien
De kalven proberen vangen.
Kalf gevangen
Aangevallen door kalf
kalf labelen
gemakkelijkere mannier van koelabeling, met dat groene ding op daar achteraan, waar de kalven werden tussengedreven en vastgelemd.
Zondag 28 september 2008, op naar het volgende kamp
Vandaag was het na vroeg opstaan en een ontbijt tijd om onze zakken en bedden en al de rest te pakken om naar onze volgende locatie te vertrekken. Onderweg daar naartoe hebben we natuurlijk nog een paar mooie plekjes gaan bewonderen waaronder een plekje waar we heel Broken Hill konden zien vanuit de lucht. Broken Hill staat bekend als het laatste dorp voor de woestijn en dat was zeker en vast ook van op die plek te zien!! Daarna zijn we nog naar de Big Picture gaan kijken. Die ik niet écht interessant vond, maar misschien toch wel de moeite was om eens te zien!! Daarna zijn we nog een uurtje of 2 doorgereden en hebben we Sculpture Sumposium bezocht, waarvan 1 van die aboriginalwerken vrij bekend is in Australische gidsen. En dan kwamen we eindelijk aan in het Tiltra Station waar we de familie Jackson (de eigenaars van dit gigantische domein) en de rest van de vrijwilligers ontmoette.
Daarna hadden we avondeten, avond activiteiten en gezellige babbels rond het kampvuur tot in de vroege uurtjes, waar we ook de prachtige zonsondergang bewonderden. Dan was het weer even tijd om te slapen, rond het kampvuur of in de loods waar de schapen worden geschoren.
Weetje 1:A sheep station is a large property (station, the equivalent of a ranch) in Australia or New Zealand whose main activity is the raising of sheep for their wool and meat. In Australia, sheep stations are usually in the south-east or south-west of the country. In New Zealand the Merinos are usually in the high country of the South Island. These properties may be thousands of square kilometers in size and run low stocking rates to be able to sustainably provide enough feed and water for the stock.
Weetje 2: In Australië bestaat er een Station, groter als België!!
Broken Hille het laatste dorp voor de Woestijn. De meisjes
een paar minuten van Tiltra Station, met niets niets en nog eens niets, behalve natuur dan. Met bekende Aboriginal werk.
Met zijn allen rond dat bekend aboriginal werk. Onze slaapplaats in het Tiltra Station, waar normaal gezien de schapen worden geschoren.
Het was alweer vroeg opstaan die ochtend (7u) om eerst te genieten van een ontbijt in de Outback en rond 9u Silverton te gaan verkennen. Enorm veel wilde beesten heb ik gezien, waarvan ik niet eens dacht dat ze in het wild bestonden. Waaronder, onder andere kamelen.
Waarop we dan ook mochten rijden. Daarna zijn we naar wat Art galeries gegaan om wat Aboriginalkunst te leren kennen. (Van onder andere een zekere John Dynon.) Dan was het alweer middag en dus tijd voor lunch.
Die namiddag zijn we naar een Day dream mine gegaan waar ze vroeger hopen zilver uithaalden. Alle hoekjes van de day dream mine hebben we leren kennen en er was zelfs nog zilver te bespeuren!! Maar de avond viel al snel en er was weer tijd voor avondeten en wat spelletjes.
kamelentoch met mezelf op kameel 3 Thomas (Tsjechië) en Adriano (Italië) met kameel
Die ochtend zijn we dus erg slecht uit ons bed geraakt.
Na een kort ontbijtje, zijn we met de auto naar Broken Hill getrokken (bekend als het laatste dorp voor de woestijn) waar we Kims Beth (de vrouw die ons op camping liet overnachten) familie leerde kennen, waaronder ook 2 AFSers die samen met ons de bushtrek zouden beleven. Daar, bij hen thuis hebben we nog een filmpje bekeken en zijn dan weer op de bus naar Silverton gereden, waar we de 2 eerste dagen van de bushtrek zouden doorbrengen.
Die dag hebben niets anders meer gedaan dan elkaar te leren kennen en de algemene regels te bespreken. Tot 12uur s nachts hebben we nog gewacht op de Sydney-studenten die na een erg lange busrit toch, uiteindelijk zijn gearriveerd. Omdat iedereen enorm moe was, zijn we vlug vlug in ons slaapzak gekropen om onze nacht onder de PRACHTIGE sterrenhemel door te brengen.
Het meer, dat het uitzicht was vanuit het kamphuis
De plaats waar we de eerste 2dagen in Silverton verbleven, maar slapen dat was voor buiten!!
Het rare, onbekende beest dat we daar buiten hebben gevonden.
Eindelijk was het zover, de Australische Outback gaan verkennen.
Die ochtend ben ik om 10:15u met de trein vanuit Melbourne vertrokken naar Bendigo. (Wat ongeveer 2uur duurde). Eens daar aangekomen moest ik alweer met al mijn bagage op de bus klimmen richting Meldura. Onderweg zijn ook de AFSers van Wodonga op die bus gestapt en samen hebben we ongeveer 6 uur op de bus doorgebracht. Maar eens aangekomen in Meldura, was de reis naar de Outback nog niet voorbij. Daar, in Meldura, wachtte een zekere Kim Beth ons op om ons mee te voeren naar een camping, waar we in een kamphuis de nacht hoorden door te brengen EN jawel, onderweg ben ik de eerst wilde kangoroes tegen gekomen, hopen en hopen, misschien wel twintig in één groep. Hoewel deze erg gevaarlijk zijn om die in het donker tegen te komen (aangezien die beesten enorm groot zijn en een zwaar verkeersongeval kunnen veroorzaken) was het toch érg, érg fascinerend!!
Zoals ik al zei, in dat kamphuis, hoorde we te slapen 6 jonge pubers van rond 18 jaar gaan op de eerste dag van een bushtrek, wanneer ze alleen met zijn 6en verblijven in een kamphuis.
Nee, die avond was er een leuk feestje!! Tot in de vroege uurtjes. Uit ons bed geraken de dag nadien, dat was wat anders!!!
Ze was gewoon onbeschrijfelijk zalig!! Ik heb écht veel nieuwe vrienden gemaakt van overal uit de wereld. Thailand, Japan, Italië, Tsjechië, Zweden, Noorwegen, Brazilië, Namibië,
Hieronder kunnen jullie meelezen wat we daar die 10 dagen allemaal hebben uitgestoken!
Woensdag 24 september 2008, Voorbereidingen voor de trip.
Tijd voor pakken van mij zakken. En amaj, na nog wat naar de winkel te zijn gelopen,ben er uiteindelijk toch klaar mee geraakt.
Of ik alles zo gemakkelijk ga kunnen meedragen is een andere vraag natuurlijk
Ik ben alleszins voorzien op koude nachten daar in de bossen!!
Dat wil natuurlijk zeggen dat ik 10 dagen niets van me ga kunnen laten horen via mijn blog.
Maar dat wil zeggen, dubbel en dik leesplezier en kijkplezier (fotos) voor wanneer ik terugkom! Daarna is het wel al direct terug school Of ik dan nog uit mijn bedje ga geraken ik hoop het maar! Nu gauw spaghetti carbonara gaan koken! Tot binnen 10 dagen!
Dinsdag 23 september 2008, afspraak met supportpersoon Yan.
Na een uitslaapvoormiddagje, ben ik die namiddag naar de stad getrokken om er Yan (mijn supportpersoon) te ontmoeten. Een supportpersoon is iemand van AFS (onze organisatie) die zich bezighoudt met 1 enkele uitwisselingsstudent. Dat wil zeggen, als ik problemen moest hebben, of iets hebben te melden over mijn verblijf hier, kan ik naast mijn gastgezin altijd bij haar en een andere volwassene supportpersoon terecht. (Niet dat ik nu problemen had ofzo, vandaag was het onze eerste ontmoeting.) Yan is een Chinees meisje (geboren in Australië) met perfecte kennis van het Engels) die een paar maand geleden naar Duitsland is getrokken om uitwisseling. Haar ouders hebben een Chinees restaurant en praten kan ze goed! Met haar ben ik naar een chocoladecafé gegaan. Écht OVERHEERLIJK! Gewoon al hoe het daar vanbinnen uitziet MM, alles chocoladebruin, met de geur van chocolade op tien meter afstand van het cafeetje en alle drankjes, toetjes, gebakjes (natuurlijk) met chocolade!
Dus wie mij eens komt bezoeken, daar neem ik jullie zeker mee naartoe! Na een Italiaanse Chocoladecocktail, heeft Yan me nog even door de leuk, kleine, voor mij nog onbekende straatjes van de stad meegenomen en ben zijn rond 7uur weer naar huis gegaan.
Daar heb ik eten gekookt, (kip met rijst en curry en groentjes) aangezien Jess en Nethy maar
Maandag 22 september 2008, beetje shoppen, beetje sporten
Vandaag de eerste dag van de vakantie. En natuurlijk een uitslaapdagje!!
Die voormiddag zat er dus al vrij snel op en die namiddag ben ik met wat meisjes van school gaan verjaardagsschoppen. (cadeautjes kopen voor mijn jarige vriendinnen en die dan zo snel mogelijk gaan posten). Na toch wel heel wat winkels te zijn afgelopen (aangezien ik niet zo gemakkelijk ben ik kiezen van cadeautjes) zijn we naar de fitness gegaan. Na een uurtje en half flink te hebben afgezien zijn we door de gietende regen weer naar huis gegaan, daar lekker avondeten te hebben gegeten (quiche met nog iets van groenten) en nog wat gezellig getetterd met wat familieleden van Jess. En dan natuurlijk weer naar dromenland
Vandaag was het een lekker uitslaapdagje. Na ontbijt en middageten samen met Nethy, zijn we naar een festivalletje getrokken. Ongeveer een 20 minuten van Melbourne-city.
Natuurlijk niet zon festivals als bij ons! Het festival nam plaats in een straat, een winkelstraat, met veel tweedehands winkels, gezellige cafés, In de meeste cafés was er een bandje of gewoon een zager of zangeres die zijn eigen muziek speelde. Geen echt bekende zangers, zangeressen of bands, eerder plaatselijke groepjes die folkmuziek, jazzmuziek, funkmuziek, speelde. Het was alleszins supergezellig! Kheb me daar écht goed geamuseerd!
Zaterdag 20 september 2008, verhuis of geen verhuis?
Vandaag gingen we normaal gezien Alices gerief verhuizen naar haar nieuwe appartementje.
Maar die ochtend lag iedereen nog goed te slapen terwijl ik klaar stond om aan de slag te gaan. Ik heb dan maar een filmpje (Peter Pan) op gezet en uiteindelijk is iedereen stilletjes aan beginnen opstaan. Van verhuizen is er die dag niet veel van in huis gekomen. Tegen de middag zijn we wel naar Alices appartement gegaan, maar we hebben er gewoon middageten gegeten en op Kate gewacht. Het was dus een vrij saaie dag vandaag. Niet veel spectaculairs gebeurd.
