Ik, de arrogante zelve, ben student. Een student om U tegen te zeggen. Ik, vriend van de gierigheid, vijand van de onzekerheid ontmoette haar, Isabella, ergens halverwege 1999. Was het haar introversie die mijn onzekerheid omarmde en afwachtte? Isabella, mijn dirrigente voor de wals op de rand van afgrond. Oogverblindend mooi zoals ze was, vergat ze haar alter-ego te laten leven. Schoonheid was haar alles Ik vroeg mezelf steeds waarom is Gaultier zoveel meer? 't Was mijn "ik" die haar hart stal met mijn "mij" vermomd achter Gaultier. Ik hield me groot tot op die dag, die dag aan het kerkhof. Isabella deed de doden reizen op hun laatste reis. Ook Gaultier stond erbij. Gaultier, het perfecte dode, hij die de schuld perfect verpakte in de onschuld. Ik voelde de haat langzaam de onzekerheid doden. Het bloed smaakte me, door het krijsen kwam ik klaar. Vanaf dan werd het kerkhof mijn genot. Daar ligt hij nu, Gaultier, niet Armani en zomeer. Nu is hij een "echte" Strattier zoals hij ooit geboren en getogen was, getint met het perfecte kleur van Gaultier.
Bedankt, klerenhater. Je bent wel te laat want ik ben reeds al begonnen aan mijn laatste dans met m'n Calvin Klein, de ideale partner, voor eenieder die er niet mag zijn.
't is niet zo lang geleden en toch lijkt het al eeuwen achter mij te liggen. Die dag, dat moment, we waren duivels en voelden ons goden in den hoge. Dat zalig geluid, dat stootje in mijn buik vergeet ik nooit. De angst gesnapt te worden verloor zijn doel bij elke aanraking. We zouden het doen, nu, nu, hier zouden we nu groot worden. Geen enkele beweging was ons nog geheim, enkel en alleen de daad telde. Ik zet me er bovenop, giechel zenuwachtig, volg het ritme van het gekraak. "Egoïst", mompel ik. Rillingen overmeesteren me. Ik vraag me af: doe ik het nu in mijn broek? "Ik, ik, ik doe het!" schreeuw ik hees fluisterend. Ik geef een stoot met mijn voet, draai mijn hand op en neer. Het geluid is er weer, harder en hoger. Ik licht mijn voeten van de grond, knijp mijn dijen dicht. Ik voel de rillingen, de schokken golven door- heen mijn lijf. Ik geef mijn hand de vrije loop. "Je doet het," hoor ik verdwijnen in het niets. "De max! Ik rijd op een brommer!" fluister ik schreeuwerig tot mezelf.
De kanker van het cynisme sluipt het lichaam binnen, de glimlach masturbeert zichzelf tot grijze gelaatsuitdrukkingen. De dagen worden enkel nog geleefd in negligé, de dood verleidend. De eenzaamheid toont zen ware gelaat, de troost is dakloos want elke "..." werd verbouwd tot een theater. Kanker, je huwde mijn moeder, zaaide je erfelijkheid door haar lichaam heen. De hemel opende haar deuren voor de perfecte huwelijksreis. Starend naar de hemel verliest de pijn zijn kracht, want ik zie je glimlach gesigneerd in de nacht.
Vreemdeling van men hand de storm der drachtigheid doorstaan. Aanvallen van euforie achterhaalt bij Gods gebeden. Kapotgeslagen gebit door het vergif der leven verzuurd. Naturist in gedachten over de lelijkheid van het mooie. Ik heb een vin, vis-vin-. Wroeging wroetend zoals een hond zijn geslachtsorgaan van de vuilheid ontdoet. Gekraakte nagels vasthangend in de vetheid van sinds weken ongewassen haar. Om men rug aanstaar ik de lafheid van het hemels bestaan.
bedoeling was een koppel bij elkaar te houden......
De aanval wordt afgevuurd terwijl de verdediging zich nog niet eens ontblootte. Vergeving is geen ziekte of vergif, vriendschap is de waarheid in conversatie. Jullie missen elkaar, geef elkaar opnieuw de hand. Vervanging bestaat niet, enkel slachtoffer "in use".
Besef van wreedheid in volle glorie van zaligheid. Alleen zittend geen gemis, enkel geen ademhaling te bespeuren. Vrijheid van meerdere persoonlijkheden, gebuisd bij examen.
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
