Ook volgens mij is rechtvaardigheid de maatstaf van alle rechtsystemen, het universele ideaal waaraan de rechtspraak zich op alle vlakken zou moeten spiegelen: tot daar kan ik volgen... Maar dit wil zeker niet zeggen dat alle uitgevaardigde wetten geijkt zijn volgens die norm. Vaak zijn in mijn ogen wetten en 'rechten' slechts holle omhulsels, makkelijke uitvluchten die een vertekend beeld van rechtvaardigheid verschaffen ten voordele van een beperkte gegoede elite. De dag van vandaag kan je met alles wegkomen, zolang je maar over genoeg financiële middelen beschikt om het honorarium van 's lands beste advocaten te vergoeden. Deze doortrapte gewetenloze individuen zijn meester in het vinden van verborgen sluipweggetjes om alle vorm van rechtvaardigheid te omzeilen, maar ze zijn (helaas) ook broodnodig in ons kapitalistisch wetsysteem. Zonder hen zouden we allemaal schapen voor de wolven zijn. Ze zijn uiteindelijk onze enige hoop in tijden wanneer we dreigen te verdrinken in de poel van onrechtvaardigheid. Alleen al in dit feit gaat één van de vele antitheses schuil waar het rechtsysteem zo vol van is. In mijn ogen is de westerse bureaucratie de subtiele dubbelspion van de rechtvaardigheid. Omslachtigheid kan vaak leiden tot onrechtvaardigheid omdat men na een bepaalde tijd liever de strijd opgeeft dan door te blijven vechten tegen een schijnbaar onoverwinnelijke vijand. Toch biedt ons rechtsysteem relatief gezien nog de meeste kans tot slagen en tot het bereiken van enig niveau van rechtvaardigheid. Als het op de rechtspraak aankomt, is de "wie niet waagt, niet wint" -mentaliteit ruimschoots vertegenwoordigd in onze maatschappij. De afwezigen hebben altijd ongelijk... Maar in andere culturen is dit geheel anders. Ten tijde van dictaturen domineert vooral de "wie waagt, verliest" -perceptie als het op rechtsvervulling aankomt. En de visie in de conservatieve Arabische culturen kan naar mijn mening het best worden omschreven door "wie een vrouw is, delft altijd het onderspit" (je betrapt mij hier nu toch niet op een vooroordeel zeker?). De definitie van 'rechtvaardigheid' is eenduidig en universeel, deze van 'recht' dubbelzinnig en cultuurgebonden... Maar het moet gezegd worden dat er ook argumenten bestaan die 'de wet van de sterkste' enigzins verschonen of ik kan hier toch alleszins één gefundeerd bewijs aanhalen: namelijk dat het in de aard van elk levend wezen ligt om zijn mede-levend wezen te domineren. Moest alle vorm van wetgeving worden uitgeschakeld, dan zouden op het einde alleen de sterkste, intelligentste, dapperste, rijkste,... mensen overblijven en samen heersen over een 'superbeschaving'. Dit alles wordt vaak samengevat in de term 'survival of the fittest'; oorspronkelijk bedacht door Herbert Spencer, maar later dan ook vanzelfsprekend in een biologische context geplaatst door Charles Darwin (in zijn boek 'The Origin of species'). Laten we dan maar van een geluk spreken dat het recht deze ideologie met grenzen beteugeld of wie weet waren we er allemaal al aan en domineerde Mr. Bracke de wereld... ( )
"Het is niet wat een rechter zegt dat ik mag doen, maar wat de mensheid, de rede en de rechtvaardigheid zeggen dat ik zou moeten doen." - Edmond Burke
23-05-2010 om 23:43
geschreven door Olivier
|