|
Beste Blogger en sympathisant van dit project,
Sorry dat u gisteren even op uw honger bleef zitten maar door computertechnische problemen was gisteren geen blogaanvulling mogelijk.
Echter, de crew heeft het probleem opgelost en we staan terug in verbinding met de buitenwereld. Driewerf Hoera voor onszelf dus en in extremisch nog een update van de gebeurtenissen van gisteren...
Wist u dat er in deze contreien 784 Boulevards, Avenues, Rues en boerewegeltjes zijn die genoemd zijn naar 's lands nationale Held en sterkhouder der Franse Natiën Charles De Gaulle? (Charel voor de vrienden) Wij wel. Sinds de "Crew Evaluatie Meeting" die dagdagelijks in het Mobilhome Command Center van onze Held Peter De Ridder gehouden wordt en de coördinaten voor de rustpauze van de volgende dag besproken worden.
En dat terwijl wij dachten dat "de Charel" een chauffeur van 420 was...
784 dus jawel. Waar enkele eeuwen geleden ene Mercator nog verschillende uren nodig had om te berekenen wat zijn positie was, kunnen de Tomtommekes van Nonkel Pat en ome Danny met de middelen van de moderne techniek op enkele seconden berekenen waar we zijn!
Enfin, de rit van 11 september was er een die kon tellen. Wat aanvankelijk gebriefd werd als een "Frans Vlakke Rit" bleek enigszins anders uit te draaien. De rit ging van Maubeuge naar Epernay, een licht zaterdagtripke van 168 km.
Plat dus.
Terwijl voor de pauze het peleton nog volledig in gevechtsorde de vijand trotseerde, brak de veer van sommige pedaalridders finaal af na de middagspeeltijd. Dat Frans Vlak bleek een lichtelijk onderschatte term voor een parcours dat zwaar geaccidenteerd kon genoemd worden.
Hoge steile heuvels wisselden zich af met nog steilere en nog hogere en de eerste tranen van pijn rolden over verwrongen gezichten....
Een Franse charmezanger schalt "On Ira tous au paradis" op de radio, een mening die niet door iedereen gedeeld werd op dat moment.
Het is dan ook aandoenlijk te zien dat de sterksten de zwakkere broeders proberen te helpen tijdens de moeilijkere stukken. Vooral de immer grappende Dave en Halve Fransman Glenn ontpoppen zich als regelrechte Helpertjes. Als doorgedreven musketiers stuiven deze d'Artagnans terug naar beneden om collega's de berg over te helpen of om water te komen halen... Merci jongens.
Onnodig te zeggen dat de Dietse woordenschat stevig uitgebreid werd vandaag, een bloemlezing mogen wij u niet onthouden :
Op 35 km na vertrek vliegen ongeïdentificeerde gele attributen uit de GFT bak continu tegen de voorruit van den Dockx. Een en ander bleken bananenschillen te zijn die door ongecontroleerde renners stomweg tegen de bus gesmeten worden.
Dit fenomeen wordt nu in de volksmond het "bannannenschellensyndroom" genoemd...
Zo Dames en Heren, de Tarte a Tin of hoe schrijf je dat wacht!
Straks meer! Uw eventuele reacties horen wij graag op het door u reeds gekende adres, dat blijkbaar door u reeds zeer goed gekend is, waarvoor dank!
12-09-2010, 17:57 geschreven door de fietsers 
|
