Maar dan eindelijk hebben we de top bereikt! Joepie de poepie, jammer genoeg was er op het topje van de berg geen plaats om een vreugdedansje te doen ...
Nette schrijft onze namen in het 'bergboek' met veel groeten uit Olen!
Joepie, we hebben het gehaald! En daar zijn we terecht fier op want het laatste stukje was echt wel spannend: veel rotsen, losliggende stenen, steil omhoog, sneeuw, ravijnen (en echte hé) maar we waren zo druk bezig dat we vergeten zijn om foto's te nemen.
onze boterbloempjes
Na een rustmomentje in ons huisje namen we de bus naar Jerzens Dorf. Het valt ons op hoe vriendelijk iedereen hier is en hoe rustig en stil het overal is. We hebben soms echt het gevoel dat we hier de enige toeristen zijn dus we genieten volop van de rust en de stilte (het getater van ons Nette natuurlijk niet meegerekend). Ik denk dat er hier vooral in de winter geleefd wordt aangezien er overal skiliften te vinden zijn. een beetje reclame maken voor de gladiolen
en nog 2 foto's die Stijn met zijn gsm gemaakt heeft! bodybuildster Nette