één van de laatste weekends ondertussen.. en eigenlijk het laatste volledige weekend, aangezien het komende zaterdag 'werken geblazen' is (conferentie) en ik de zaterdag nadien terugreis van auckland (waar ik nog een paar interviews ga doen). dus het was de hoogste tijd om eens een bezoekje te brengen aan waekenae, waar mijn huisbazen hun tweede woonst hebben.
op ongeveer driekwartier rijden van wellington, ligt waekenae, een aangenaam dorpje, wederom aan de kust gelegen (wat ligt er in NZ niet aan de kust..),vlakbij een bredere riviermonding; waar rust en niets doen hoog op de agenda staan..
zaterdagavond aangekomen, waarbij er een 'traditioneel kiwiana diner' op het programma stond, niet exotisch spectaculair, maar wel lekker: kiwi lam, gegrilde groenten (zoete aardappel, mais, brocolli, courgette,..) & muntsaus; en als nagerecht bosbessentaart met het fameuze hokey pokey ijs.
zondag was het een typisch dagprogramma van een relaxte kiwi: stevige wandeling in de natuur, gezapig koffie drinken op een terraske aan het strand en in de namiddag een stevig potje kayak op de kapiti-rivier & langs de kustlijn. wat moet een mens nog meer.. als ontstress-remedie vond ik het in elk geval geslaagd..
zoals de foto's al illustreerden, was het tijdens de easter break het ideale moment om nog eens wat kiwi natuurschoon te gaan bekijken hoewel ik denk dat de beelden voor zich spreken, hierbij toch een kort verslagje..
ik had vijf dagen om een stapje in de wereld te zetten, wat natuurlijk beperkt is, maar dan is het fantastisch dat in NZ de afstanden relatief klein zijn, en vooral, dat de natuur zeer gevarieerd is, maar allemaal om ter schoonst (als je't mij vraagt..)
het plan was alsvolgt: - op donderdagavond met de ferry richting Zuidereiland (waar de omgeving door de band genomen nog net ietsiepietsie fantastischer is dan op het Noorder-eiland) - vrijdag dan na een busrit van ongeveer 1,5 uur om dan een dag gaan 'stappen' in één van de vele natuurparken die NZ rijk is (foto's: abel tasman) - dan drie dagen op de 'kiwi-bus', langs de westkust van het Zuidereiland: redelijk impressionant: grillige kustlijn wisselt af met regenwoud en imposante bergketens; de westkust staat bekend als één van de knapste stukken kiwi-land, met een heel aparte mentaliteit van de lokale bewoners ('de west coast mentality': door de band genomen stoere kerels, die hun kost verdienen met te werken in de koolmijnen en het goudzoeken) - tenslotte nog een daguitstap van queenstown (de 'adventure capital' van NZ die veel weg heeft van een zwiters ski resort waar alles om de toeristen draait - en hun geld - : hier begon het bungy-springen verhaal dat later de hele wereld zou veroveren; ik beken, ik heb de bungy-sprong echter aan mij laten voorbij gaan) naar christchurch (de grootste stad van het Zuidereiland) met een zijsprong naar mount cook, de hoogste berg van NZ, waar de eeuwige sneeuw steeds present is.
al was het kort, het waren vijf zeer fijne dagen. de kiwi-bus is fun op zich: het is een busbedrijf dat routes heeft door heel NZ, volgen het 'hop on, hop off' principe, je koopt een buspas voor een bepaald traject, en dan heb je maximaal 12 maanden om die pas 'op te gebruiken'. aangezien het good value for money is, kom je dus jonge (en soms ook iets minder jonge) rugzaktoeristen tegen van over heel de wereld, allemaal erg easy going..
ik heb vijf dagen fantastisch weer gehad, wat absoluut uitzonderlijk is, aangezien de west coast erg veel regen krijgt (regenwolken die boven de zee gevormd worden en dan de bergketen niet overgeraken etc.). tegen dat ik op woensdagochtend echter mijn vlucht uit christchurch richting wellington nam, was de pret echter gedaan: zeer was helemaal omgeslagen, met stevige turbulentie en aanverwanten als gevolg..
ondertussen schijnt de zon wel terug, maar je voelt toch dat de herfst in het land is (met de befaamde wellington wind voelt het al snel behoorlijk frisjes aan..) en op het zuidereiland is het ondertussen hier en daar aan het sneeuwen..
