Stel u voor! Die mensen van het werkloosheidsbureau sturen mij naar zo'n megapaleis in het midden van de stad om weer zo'n papiertje te halen. Zo'n papiertje waarop "ze" schrijven dat ik ben langsgeweest, dat ze mijn kandidatuur bestuderen enzo om dan te besluiten dat ze toch de voorkeur geven aan een andere kandidaat... Kort gezegd, die papiertjes zijn dus nodig om te bewijzen dat je werkt zoekt en bijgevolge recht hebt op een uitkering. Ik daar dus naartoe. Eerst uren en uren wachten. Dat begon mij daar geweldig te irriteren dus ik ben gewoon rechtgestaan en binnengegaan. Shock! Een moordgriet. Een vamp. Ik heb mij dan maar op haar geconcentreerd Toppunt van alles, die wilden dat papiertje niet direct meegeven. Ik moest nog speciaal een keer terugkomen. Weet je waarom? Die vent kan niet schrijven, niet lopen, niks! Verlamd tot aan zijn nek... En ik had dat eerst niet door ... Enfin, ik daarstraks terug naar dat paleis en ik heb mijn papiertje niet gekregen. Die gehandicapte heeft mij aangeworven... 't Is te gek voor woorden, ik heb dus een job. Ik werk. Wat ik met die gehandicapte ga doen dat weet ik nog niet. Maar, ik heb er ineens een onderkomen bij én ... Magali We zullen nog wel zien hoelang ze het hier met mij uithouden...