(Met mijn gedachten bij een vriend)

Compleet belachelijk, maar wat moet ík daar aan doen? Koppigheid wordt de dood van ons allen. Ok, misschien nogal dramatisch, maar niets zegt dat de wereld er zonder koppigheid niet honderd keer mooier uit zou zien. De nutteloosheid van dit soort situaties is rechtevenredig aan de duur ervan. En als zaken en ook al situaties (misschien zelfs alle) volledig nutteloos kunnen zijn, hoe schat je dan de waarde in van mensen, van gezelschap, aanwezigheid, gesprekken, aandacht. Méér nog,waarom hechten we dan nog belang aan al het tegenovergestelde, nl. solitude, afwezigheid, oppervlakkigheid en negatie?
Misschien zijn al die zaken helemaal niet van belang, misschien doet het er net niets toe of we nu wel of niet aanwezig zijn, of we dan aandachtig zijn en of we elkaar begrijpen of niet. Toch laat iedereen zijn humeur, stemming, afhangen van die al dan niet nutteloze zaken. Hoe iemand zich voelt, wordt volledig bepaald door wat ze die dag of week hebben gehoord, gezien en wat ze daarbij dachten. En dit wordt dan ook wel soms beïnvloedt door het weer of iets dat op hun maag ligt, mensen met’ zuur zijn namelijk vaker zuur. Volledig zinloze gedachten houden ons dag in dag uit bezet en hebben effect op alles dat we doen of zeggen en daarmee beïnvloed je dan weer anderen. Wat mogelijk een oplossing is voor de miserie in deze wereld is één nietig iemand, die zegt: en nu ben ik blij, want die vindt mijn haar afschuwelijk lelijk, de ander vindt dat ik stink en er ligt absoluut iets op m’n maag (al sinds dat avondmaal), maar ik bén er, Hoera!”

12-12-2008, 16:04 geschreven door Dot Pompoen