Er staan een
paar grote veranderingen voor de deur, namelijk mijn gastgezin heeft besloten dat
ik niet langer bij hen kan verblijven. De reden is dat ze het
niet georganiseerd krijgen met mij er bij. Aurélie heeft andere uren op haar
werk waardoor ze ook op woensdag moet werken en waardoor alles in het honderd
loopt, enfin
Mama en papa
zijn vrijdag naar Laon gekomen om een studio te helpen zoeken want ik wil héél
graag mijn schooljaar hier uitdoen.
Na 2 dagen
zoeken en ongeveer een 10-tal kamers,
studios en appartementen te hebben bezocht, hebben we een studio gevonden op 3
minuten stappen van school, 2 min. stappen naar het centrum en net achter het
ziekenhuis. Het is een studio met living + kitchenette, aparte slaapkamer,
badkamer en apart toilet. In het gebouw wonen enkel studenten, allemaal meisjes
die studeren aan de universiteit of stage lopen in het ziekenhuis.
Op school
hebben ze mij super goed opgevangen, direct helpen zoeken naar oplossingen,
Ook mijn vriendinnen zijn direct in de bres gesprongen om een oplossing te
vinden en mij te steunen. Iedereen wou er alles aan doen dat ik hier zou kunnen
blijven, formidable nest-ce pas?! Indien
er vragen of problemen zijn kan ik steeds terecht bij de
leerlingenbegeleidster, sociale assistente, leerkrachten en natuurlijk mijn
vriendinnen.
Vanaf 1
november zit ik dus op kot en zal ik mijn plan moeten leren trekken, koken,
kuisen, de was en de plas, strijken, maar zo zal ik wat vlugger volwassen
worden hé! J
Het heeft
natuurlijk ook nog een aantal grote voordelen om in Laon zelf te verblijven.
Het is zeer
dicht bij school waardoor ik pas om 7.15u moet opstaan i.p.v. om 6.00u en op
zondag kan ik eens uitslapen.
Ik ben na school
direct thuis i.p.v. eerst nog eens een half uur te moeten rijden met de auto of
de trein, en nu de winter voor de deur staat is dat meegenomen. Tijdens mijn
vele springuren kan ik ook naar mijn studio om te studeren.
Vandaag is een rustig dagje, twee leerkrachten ziek dus ik heb enkel les van 14u tot 15u!! yoepi!!
Het voordeel aan de scholen in frankrijk is dat als de leerkracht ziek is je gewoon naar huis mag gaan en niet in de studie moet gaan zitten, ze zouden dat bij ons ook beter doen.
Terwijl de kindjes morgen al uitkijken naar de verjaardag van Jean en in de namiddag natuurlijk ook een klein feestje voor de familie moet ik mij morgenochtend toch nog even concentreren in de les philosophie, het gaat al veel beter om de les in het frans te begrijpen dus tegen het einde van het schooljaar ga ik alles perfect verstaan, gelijk een echte Française
Na een kort weekendje van 1 dag en een half is het weer maandag en begint school terug voor 6 dagen. Het is lastig om elke dag om 6:15 te moeten opstaan als je dat niet gewoon bent en zeker omdat het de zaterdag ook zo vroeg opstaan is! Het is een groot verschil met in België het zesde middelbaar, we hebben springuren we beginnen om 8uur of om 9uur 's morgens, de ene dag hebben we les tot 15u en de andere dag tot 18uur... het is gewoon worden.
De lessen opzich vallen wel mee, het is natuurlijk nog altijd moeilijk om de lessen geschiedenis, literatuur en filosofie volledig te verstaan maar het gaat al beter dan 3 september (gelukkig)!
De leerlingen in mijn klas zijn super lief en nemen je er direct bij, als ik iets niet versta staan ze allemaal klaar om mij te helpen... En nu ik ook mijn frans telefoonnummer heb heb ik meer en meer contact ook buiten school met mijn vriendinnen.
Na een kort weekendje maar een super tof weekendje achter de rug met Charlien, Axelle en Ine en mijn ouders is het school weer begonnen
Zes dagen school is toch moeilijk om gewoon te geraken hoor... Maar op school heb ik mijn vriendinnen die me graag helpen als ik iets niet snap in de les en die me helpen notities te nemen, gelukkig dat ik hun heb want van de lessen zelf snap ik nog niet alles en is het nog moeilijk om te volgen maar met hun hulp gaat het al beter dan de eerste dagen.
Vandaag de eerste schooldag... Leuke klas van 30 leerlingen. Vandaag al twee uur filosofie gehad, het was moeilijk om alles te begrijpen en om notities te nemen maar dat zal wel snel beteren naar gelang het schooljaar verder gaat. Een volledig ander systeem dan in België met veel springuren en zelfs op zaterdag een voormiddag les
Klaar om morgenmiddag te vertrekken maar mijn vriendinnen Axelle, Ine, Charlien en Emma vonden dat dit niet kon zonder een verrassing. Ze hebben een afscheidsfeest geregeld met familie, vrienden en zelfs oud-leerkrachten. Het was een avond om echt niet te vergeten en ik ben zoooo blij dat ze mijn vriendinnen zijn en zoveel moeite wouden doen voor mij nog een laatste mooie en leuke herinnering te geven en de kans om afscheid te nemen van iedereen voor een jaartje...
Ik zal dus een gans schooljaar naar school gaan in Laon. Ik doe er het 6de middelbaar, Bac L Terminale.
Laon is niet de grootste, maar toch wel de meest merkwaardige stad van het département Aisne. Het oude Laon ligt op een tafelberg van 181 meter hoog en strekt zich 100 meter boven de omgeving uit, vandaar kreeg het de naam 'gekroonde berg', nadat het van omwallingen was voorzien. Sinds 1989 is de bovenstad verbonden met de benedenstad door een kabelspoor. Dit is een onbemand en computergestuurde kabine dat je op minder dan 4 minuten naar boven brengt.
Uiteraard is de ganse bovenstad een bezienswaardigheid, maar toch is de kathedraal de belangrijkste bezienswaardigheid. De bouw werd gestart in de 12de eeuw nadat de vorige kerk samen met het paleis werd plat gebrand. De stijl is vroeg gotiek met romaanse invloeden. Oorspronkelijk waren er 7 torens maar er werden twee toren afgebroken tijdens de Franse revolutie. Bovenop de hoogste torens (56 meter) kan je beelden zien van ossen. Dit is een huldebetoon aan deze dieren die de kathedraal hebben helpen bouwen.
De benedenstad werd volledig herbouwd na de Tweede Wereldoorlog. Alles was vernield omdat de geallieerden de spoorlijnen onbruikbaar maakten en door hun 'precisiebombardementen' zowat de hele stad hebben vernietigd. De bovenstad bleef tijdens beide wereldoorlogen evenwel gespaard. Vroeger was er ook nog een citadel maar deze werd in 1870 (Frans-Pruisische oorlog) volledig verwoest door een opzettelijke ontploffing in de kruitkamer.
Romane en Jean wachten vol ongeduld op mijn komst. Ze tellen, net als mij, de dagen af!
Bij hen en hun ouders Aurélie en Loïc zal ik logeren en zo worden Romane en Jean een schooljaartje mijn kleine zusje en broertje.
Ik kijk er al naar uit, want het zijn zéér sympathieke en lieve mensen, die mij zullen aanzien als hun grote zus en dochter en die ik zéér dankbaar ben dat ze mij die kans willen geven!
 "Wink"){kind=icon}
 "Exclamation"){kind=icon}
 "Sad"){kind=icon}
 "Rolling Eyes"){kind=icon}
 "Razz"){kind=icon}
