Klaar om morgenmiddag te vertrekken maar mijn vriendinnen Axelle, Ine, Charlien en Emma vonden dat dit niet kon zonder een verrassing. Ze hebben een afscheidsfeest geregeld met familie, vrienden en zelfs oud-leerkrachten. Het was een avond om echt niet te vergeten en ik ben zoooo blij dat ze mijn vriendinnen zijn en zoveel moeite wouden doen voor mij nog een laatste mooie en leuke herinnering te geven en de kans om afscheid te nemen van iedereen voor een jaartje...
Ik zal dus een gans schooljaar naar school gaan in Laon. Ik doe er het 6de middelbaar, Bac L Terminale.
Laon is niet de grootste, maar toch wel de meest merkwaardige stad van het département Aisne. Het oude Laon ligt op een tafelberg van 181 meter hoog en strekt zich 100 meter boven de omgeving uit, vandaar kreeg het de naam 'gekroonde berg', nadat het van omwallingen was voorzien. Sinds 1989 is de bovenstad verbonden met de benedenstad door een kabelspoor. Dit is een onbemand en computergestuurde kabine dat je op minder dan 4 minuten naar boven brengt.
Uiteraard is de ganse bovenstad een bezienswaardigheid, maar toch is de kathedraal de belangrijkste bezienswaardigheid. De bouw werd gestart in de 12de eeuw nadat de vorige kerk samen met het paleis werd plat gebrand. De stijl is vroeg gotiek met romaanse invloeden. Oorspronkelijk waren er 7 torens maar er werden twee toren afgebroken tijdens de Franse revolutie. Bovenop de hoogste torens (56 meter) kan je beelden zien van ossen. Dit is een huldebetoon aan deze dieren die de kathedraal hebben helpen bouwen.
De benedenstad werd volledig herbouwd na de Tweede Wereldoorlog. Alles was vernield omdat de geallieerden de spoorlijnen onbruikbaar maakten en door hun 'precisiebombardementen' zowat de hele stad hebben vernietigd. De bovenstad bleef tijdens beide wereldoorlogen evenwel gespaard. Vroeger was er ook nog een citadel maar deze werd in 1870 (Frans-Pruisische oorlog) volledig verwoest door een opzettelijke ontploffing in de kruitkamer.
Romane en Jean wachten vol ongeduld op mijn komst. Ze tellen, net als mij, de dagen af!
Bij hen en hun ouders Aurélie en Loïc zal ik logeren en zo worden Romane en Jean een schooljaartje mijn kleine zusje en broertje.
Ik kijk er al naar uit, want het zijn zéér sympathieke en lieve mensen, die mij zullen aanzien als hun grote zus en dochter en die ik zéér dankbaar ben dat ze mij die kans willen geven!