|
Tekst: Michael Frizell --- Tekeningen: M.Anthony Gerardo.
Reeve werd geboren als zoon van schrijver Franklin Reeve (1928-2013) en journaliste Barbara Johnson. Hij voltooide een opleiding aan de Cornell University in 1974, waarna hij werd uitverkoren om te studeren aan de Juilliard School of Performing Arts onder John Houseman. Tijdens zijn studie aan Juilliard raakte hij bevriend met komisch improvisatietalent en klasgenoot Robin Williams.
Reeve was toneelacteur en droeg bij aan de soapserie Love of Life, totdat hij werd gekozen om het internationale icoon Superman uit te beelden in de gelijknamige film uit 1978, geregisseerd door Richard Donner. Deze film was meteen een geweldig succes, en kende drie vervolgen. Ironisch genoeg was dit nu juist het type rol dat Reeve het meest tegenstond. In zijn hart was hij een toneelacteur die het liefst klassieke toneelrollen speelde of rollen in films die hem uitdaagden tot goed acteren. Hij zei ooit eens "Ik wil mezelf uitdagen in mijn rollen, niet op het scherm rondrennen met een machinegeweer." ("I want to challenge myself in my roles, not run around on screen with a machine gun.").
In 1980 speelde Reeve naast actrice Jane Seymour in Somewhere in Time, een romantische film met tijdreizen als thema. Hoewel deze film aanvankelijk niet populair was, werd hij langzamerhand een cultfilm die vooral onder studenten populair werd. Seymour was zo onder de indruk van Reeve dat zij een van haar kinderen naar hem noemde.
In 1984 werd Reeve gelauwerd voor zijn rol in de film The Bostonians waarin hij een zuidelijke advocaat uit de 19e eeuw speelde.
Op 27 mei 1995 viel hij tijdens een wedstrijd in Charlottesville (Virginia) van zijn paard en brak zijn nek. Door de hierdoor ontstane dwarslaesie raakte hij vanaf de nek verlamd en kwam hij voor de rest van zijn leven in een rolstoel terecht. Deze gebeurtenis vond plaats, exact zes dagen na de officiële release van de film Above Suspicion, waarin Reeve een verlamde man in een rolstoel speelde. Na het ongeluk trok hij zich grotendeels terug uit de filmwereld en spendeerde hij zijn tijd aan allerhande therapieën. Samen met zijn vrouw Dana opende hij het Christopher and Dana Reeve Paralysis Resource Center, een instelling in New Jersey waar wordt getracht verlamde mensen te leren onafhankelijker te leven.
Reeve verscheen ook in zijn rolstoel nog in (televisie)films.
Zo speelde hij in 1998 de hoofdrol in een re-make voor tv van de beroemde film Rear Window van Alfred Hitchcock. De film speelt in de tijd waarin hij is opgenomen en kenmerkt zich doordat er allerlei technische snufjes voor mensen die aan een rolstoel gebonden zijn in voorkomen. Dit onderscheidt de film duidelijk van het origineel. Interessant is bijvoorbeeld de manier waarop hij met spraakherkennings-software e-mails verstuurt.
In 2003 werd de Lasker-Bloomberg Public Service Award aan hem toegekend.
Op 25 februari 2003 verscheen Reeve in de televisieserie Smallville als Dokter Swann, die de jonge Clark Kent nuttige inzichten biedt in zijn herkomst. De episode werd zowel door pers als publiek toegejuicht en wordt beschouwd als een passende verbinding tussen twee generaties Supermannen. Reeve verscheen nog eenmaal in dezelfde rol op 14 april 2004 in een aflevering met de titel Legacy.
In 2004 regisseerde Reeve zijn laatste filmproject, de televisiefilm The Brooke Ellison Story. Deze biografische film verhaalt over een meisje dat net als hij tetraplegisch is en is gebaseerd op haar biografie. Een paar weken voor de film verscheen overleed hij.
Christopher Reeve stierf op zondag 10 oktober nadat hij de dag ervoor in coma was geraakt na een hartstilstand. In de week voorafgaand aan zijn dood was hij in behandeling voor een doorligwond en een daarop volgende ernstige infectie.
|
