1/04
Ik word wakker door het vele lawaai in het dorp Puerto Nariña. Blijkt vandaag feest te zijn. Ze vieren het 32 jaar bestaan van het dorp. Een grote optocht waaraan alle organisaties en kleine bedrijfjes deel nemen. Ideaal om wat fotos te nemen van mensen. Ze kunnen niet neen zeggen of gaan lopen. Dan de publieke bootbus terug naar Leticia. Op de boot maak ik kennis met een prof Spaans aan de lokale universiteit. Ik vraag hem of Spaans nu echt zó moeilijk is dat men het, net als Chinees en Japans, ook aan de unief nog op het leerprogramma staat. Het antwoord van de prof slaat me met verstomming. Hier lokaal kennen de mensen alleen hun dialect. Dat is een mengeling van slecht en slordig Spaans vermengd met de lokale indianentalen. Jij, zegt hij tegen mij, beheerst de Spaanse grammatica beter dan zij. Hier is dus duidelijk nog veel werk aan de winkel, want mijn Spaans is voldoende om te overleven en te discussiëren en gelijk te halen. Telefoongesprekken lukken ook al, maar niet altijd.
In Leticia eet ik snel wat, koop nieuwe mosquito verdrijver en bezoek het kleine lokale museum. Prachtige dingen hebben ze daar. Zo bv een pluimentooi van de cacique van de lokale Ticunas. Vijftig jaar oud. En erg mooie dansmaskers. Vervolgens vertrek dan terug naar het Natuurreservaat Tinamboca. De tijd die ik eergisteren had was te kort en het was bovendien al te laat om nog fatsoenlijke fotos te kunnen maken. En er gebeurt wat ik hoop: de zon schijnt en ik krijg een andere gids en een andere route. Prima. Allerlei beesten en beestjes gezien, onder andere zo een rups met heel lange haren die vreselijke jeuk veroorzaken. Ik heb ook die fameuze fluo blauwe reuzenvlinder zien fladderen. Met zijn opengeslagen vleugels gaat het om 7 bij 1O cm. Een gifkikker is ook de revue gepasseerd. Dan terug naar het Aquapark met de meeste vissen van de Amazone rivier. Maar daar vis ik achter het net. Ik kom er net aan als de boel sluit. Dat is pech.
s Avonds ga ik eten in Tierra Amazonica. Ze serveren daar Dorade. Ik besluit om er een feestmaal van te maken, want de volgende dagen zal het maar magertjes zijn. Ik begin met een Caperinha met mora en dan een Dorade filet gegaard in bananenbladeren. Het is een blok vis van 7-8 cm lang, 3-4 cm dik en 5-6 cm breed. Heerlijk. Zo fijn, dat ik er een tweede bestel, ditmaal gegaard in cocosmelk. Zeker zo lekkkkkkker. En dat alles doorgespoeld met twee lokale biertjes (Club Colombia dorada).
