|
DE EUCHARISTISCHE WONDEREN VAN NAJU.
Door A.B. van t Hooft.
De conferentie bestaat uit een inleiding door de heer A.B van t Hooft, een DVD over deze wonderen en een DVD over de wonderen die in het Vaticaan gebeurden. Verder is deze tekst aangevuld met een vertaling genomen uit Marys Touch 2006. Hierna volgt onder de hoofdding: Tweede Eucharistisch Wonder in het Vaticaan een samenvatting van de gebeurtenissen aldaar.
Verschijningen van Jezus en Maria.
Maria, onze Hemelse Moeder, is in alle eeuwen op aarde verschenen wanneer het geloof in gevaar was of sterk verminderde.
De allereerste verschijning, voor zover bekend, is geweest toen Maria zelf nog op aarde leefde. Jezus wilde een heiligdom ter ere van Zijn Moeder. Het was in de tijd dat de apostelen volop bezig waren met evangeliseren. Maria verscheen op een rots in Zaragossa - Spanje aan de Apostel Jacobus en bracht dit verzoek over. Zoals bekend ligt het gebeente van Jacobus begraven in Santiago de Compostella. Zaragossa is een bekende bedevaartsplaats en Maria wordt daar vereerd onder de titel Senora del Pilar -
Onze Lieve Vrouw van de Rots Wij weten dit uit de openbaring van Maria aan de Spaanse mystica Maria van Agreda. Deze vrouw, overste van een klooster, leefde in de eerste helft van de 17de eeuw (1602-1665). Aan haar werd het gehele leven van Maria geopenbaard en het behoort tot de mooiste werken die over Maria zijn gepubliceerd. Wij kennen de werken van A.K. Emmerick en die van Maria Valtorta, deze laatste uit de jaren zestig van de vorige eeuw en ook de werken van de H. Birgitta van Zweden. In een boodschap van Jezus aan prof. Albert Drexel, een vermaard taalwetenschapper en heilige priester, sprak Jezus op 3 september 1971: Het is een uitzonderlijk werk van de door de Heilige Geest verlichtte zieneres Maria van Jezus van Agreda. Het werk dat het mooiste en meest verheven verheerlijking van Mijn Onbevlekte Moeder Maria beschrijft.
Maria is in de vorige eeuw, de twintigste eeuw tot en met heden, vaker, langduriger en meer verschenen dan in alle voorgaande eeuwen. Wat is de reden hiervoor? Nooit eerder is de mensheid zo ver van God afgedwaald dan in de 20ste eeuw tot en met heden. De 20ste eeuw wordt wel de eeuw van dood en verderf genoemd. Enkele cijfers: de eerste wereldoorlog (1914-1918) ca. 30 miljoen slachtoffers, de tweede wereldoorlog (1939-1945) ca. 60 miljoen slachtoffers, de communistische revolutie vanuit Rusland ca. 80 miljoen slachtoffers, de communistische revolutie vanuit China ca. 110 miljoen slachtoffers. Verder tellen (burger)oorlogen in Korea, Cambodja, Vietnam, Angola, Liberia, Ruanda, Congo, Soedan Darfur, etc. nog eens tientallen miljoenen slachtoffers.
Er zijn altijd perioden geweest van bloei en verval. In een boodschap van Maria in Naju van 31 maart 2006 zegt onze Hemelse Moeder: De actuele zonden hebben een verzadigingspeil bereikt, erger dan in de tijd van Sodoma en Gomarra en hebben reeds de onvermijdelijke goddelijke kastijding verdiend. Het is daarom niet te verwonderen dat Maria op meerdere plaatsen in de wereld zo lang verschenen is of nog altijd verschijnt. In Seuca (Roemenië) van 1995 tot 2005, in Schio (Italië) van 1985 tot 2004, in Manduria (Italië) van 1992 tot 2005, in Medjugorje (Bosnië-Herzegovina) van 1981 tot op heden en in Naju (Korea) van in 1985 tot op heden.
Hoe komt het dat bisschoppen en priesters het daarmee zo moeilijk hebben? René Laurentin, één van de bekendste Mariologen binnen de Katholieke Kerk, die zelf wereldwijd bij verschillende verschijningen nauw betrokken is geweest en ook heel wat daarover heeft gepubliceerd, geeft als één van de belangrijkste het rationalisme aan. Hij zegt dat dit virus tot in het hart van de Kerk is doorgedrongen. Dat wil zeggen dat de tegenwoordige mens alleen wil aannemen wat hij met zijn verstand kan bevatten. Maar het bovennatuurlijke is niet met ons beperkt verstand te verklaren. Een andere oorzaak noemt hij de gebrekkige kennis bij de priesters van mystiek. De opleiding daartoe is te kort.
Nu komen we bij de verschijningen van Jezus en Maria in Naju, Zuid-Korea. Naju wordt wel de meest opzienbarende verschijningsplaats in de geschiedenis van de Kerk genoemd. Waarom?. In een boodschap van 30 juni 2006 zegt de Heilige Maagd in Naju, dat nergens ter wereld zovele, nooit eerder geziene, door talrijke aanwezigen waargenomen wonderen gebeurden, dan op deze gezegende plaats. En wat zijn dan die wonderen? Het zijn 33 Eucharistische Wonderen waarvan het 10de en het 33ste plaats vonden binnen het Vaticaan.
Verder deelt Julia, de zienster, in het Lijden van de Heer, in het lijden van de geseling, in het lijden van de kroning met doornen. Dit is zichtbaar voor alle mensen die aanwezig zijn tijdens het bidden van de Kruisweg. Zij deelt in het lijden van de Koreaanse martelaren. Korea was tijdens de 19de eeuw een keizerrijk en Franse missionarissen brachten het katholiek geloof vanuit Japan naar Korea. Vele mensen bekeerden zich. De keizer zag daarin een groot gevaar en gaf bevel dat alle christenen gedood moesten worden. Op de meest barbaarse manier werden deze christenen onthoofd. Julia deelt verder in het lijden van de ongeboren kinderen. Tijdens de gebedsbijeenkomsten in haar kapel zwelt haar onderlichaam op als bij een zwangere vrouw, waarbij zij dezelfde pijn ondergaat, die een baby doorstaat die in de moederschoot wordt gedood. Onder nog verdere fenomenen mogen genoemd worden: het beeld van Onze Lieve Vrouw van Naju, dat 700 dagen geweend heeft, gewone tranen afgewisseld met bloedtranen. Daarna heeft het beeld gedurende 700 dagen olie afgescheiden, bloeddruppels die in de slaapkamer van Julia neerdalen of tijdens gebedsbijeenkomsten. Fotos, genomen van het beeld van Onze Lieve Vrouw vertonen in de plaats een kelk met een hostie met daarboven de Griekse letters Alfa en Omega.
Tijdens het bidden van de kruisweg op 9 november 2001 zien de pelgrims stenen en bladeren bedekt met vers bloed, vanaf de 9de tot de 15de Statie, veroorzaakt door de Bloedtranen van Jezus en Maria. Meerdere malen vond een zonnewonder plaats. Talloze andere bovennatuurlijke tekenen zijn hier gegeven.
Priesters, Bisschoppen, de Pauselijke Nuntius in Korea en zeer vele pelgrims zijn van deze indrukwekkende gebeurtenissen getuigen geweest.
Onze Lieve Vrouw vraagt in Naju om deze Boodschappen wereldwijd te verspreiden.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
DE REDENEN EN DE BETEKENIS VAN HET LIJDEN VAN JULIA KIM.
www.marys-touch.com
Onze Heer boette voor alle menselijke zonden, door pijnen te lijden en te sterven op het Kruis. Niemand anders kan deze rol van Onze Heer vervangen als Redder van het mensdom. Jezus Christus is voor ons de enige Redder, Die volledig de Goddelijke gerechtigheid voldoening kan schenken, beledigd door onze zonden. Gelijktijdig verlangt de Heer dat Zijn volgelingen delen in Zijn werk van verlossing van de mensen met hun persoonlijke offers, lijden en andere werken van barmhartigheid, om zo op deze wijze Zijn genaden te schenken aan de zondaars, opdat Zijn werk van redding van de mensen meer vruchten zou dragen. Met Zijn mededogen en barmhartigheid ziet God onze gebeden en boete en schenkt overvloedige genaden aan vele mensen omwille van hun berouw.
In onze moderne tijden is er een sterke neiging van de mens om in alles te denken in functie van de eigen oogmerken, verlangens en voorkeuren in plaats van de Wil van God te doen en Zijn glorie na te streven. Omwille hiervan is hun zienswijze omtrent het begrip zonde verwaterd en wazig geworden. Wanneer we onszelf in het middelpunt van ons waardeoordeel plaatsen, gaan we minder gevoelig worden voor het begrip zonde, een belediging tegen God, en minder ijverig ze te vermijden en meer gevoelig voor hetgeen wij zelf wensen. In de plaats van boosheid te zien in de zonden die wij begaan tegen God, kan het zijn dat wij boosheid zien in om het even wat ons verhindert onze wensen te bevredigen.
De waarheid echter is dat zonde, die een belediging van God is, Die de bron is van alle waarheid, gerechtigheid, goedheid en liefde, het grootst mogelijke kwaad en het grootst mogelijke ongeluk is in het leven van de mens. Zijn gezondheid verliezen, tegenslag in zaken en welstand en aanzien verliezen betekenen zeker rampspoed, maar zondigen door onze Schepper te beledigen, de vrede verstoren en welwillendheid en aanzien bij onze buren en onbekwaam te worden het eeuwige leven te bereiken, is ongetwijfeld het grootste kwaad dat ons kan overkomen.
Dieren kunnen niet zondigen aangezien zij geen vrije wil hebben, maar aan de mensen werd een vrije wil gegeven en zij kunnen vrijwillig ervoor kiezen God te dienen of vrijwillig ervoor kiezen Hem niet te dienen. Het gehele Christelijke Geloof is geconcentreerd op hoe wij van de erfzonde en van onze tegenwoordige zonden gezuiverd kunnen worden en geheiligd door in overeenstemming met de Wil van God te leven.
De levens van alle heiligen in de gehele Kerkgeschiedenis zijn ook geconcentreerd geweest op hetzelfde oogmerk. Onze Heer heeft ook de Zeven Sacramenten ingesteld in de Kerk met het doel ons van zonden te reinigen en ons de genaden te geven die wij nodig hebben. Het is ook de plicht van de priester de mensen streng te waarschuwen tegen het kwade van de wereld, hen aan te porren berouw te hebben over hun zonden en penitentie te doen en hen aan te moedigen om te streven vooruitgang te maken in de deugden, vooral de liefdadigheid om alzo hun zelf te heiligen met de hulp van Gods genade.
Met het doel de mensen te redden uit de ellende van hun zonden, die hun grootste rampspoed uitmaken, heeft God de Zoon het vlees aangenomen en onderging de dood, om op deze wijze uit te boeten voor alle zonden van de mensen en de mensheid met God te verzoenen. Door deze werkelijkheid in geloof te omarmen, berouw te hebben over onze zonden, gedoopt te zijn, kunnen wij de tocht van verlossing beginnen als leden van de Kerk, die het Mystieke Lichaam van Christus is.
Anderzijds kan, volgens het denken van de protestantse hervorming, verlossing bekomen worden door eenvoudig ons geloof in Jezus Christus te belijden als onze Verlosser, en geen verdere menselijke inspanningen kunnen bijdragen aan onze verlossing, ook al worden een deugdzaam leven en het vermijden van de zonden aangemoedigd als vruchten van het geloof. Vele protestanten bidden veel, doen heel wat liefdadigheidswerk en vasten zelfs regelmatig, maar van niets van dit alles wordt aangenomen dat het enig verschil uitmaakt in verband met of we nu al dan niet zullen gered worden. Wat in dit denken ontbreekt is de waarheid dat een positief antwoord van onze kant op de genaden van de Heer noodzakelijk is voor onze verlossing zolang als wij leven op aarde en, daarom, aan onze redding werken, wat onze heiligmaking betekent, is een levenslange opdracht. Zonder deze waarheid te verstaan, zal het moeilijk zijn dit begrip van onze deelname in het lijden van de Heer te waarderen.
In werkelijkheid schijnen in deze tijd zelfs vele katholieken het gewicht niet te begrijpen van onze deelname in het verlossende lijden van de Heer en daarbij het kleine helpers worden van ons voor de Heer.
Dit is het droevige gevolg van de wijdverspreide propaganda van het protestantse gedachtegoed, zelfs onder katholieken. Een correct verstaan van de authentieke katholieke Leer is op deze wijze in onze tijd verzwakt.
Betreffende hoe we verlossing kunnen verwerven, zegde Onze Heer:
Niet ieder die tot Mij zegt: Heer, Heer!, zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar enkel hij die de Wil doet van Mijn Vader Die in de hemel is. (Mat. 7.21),
en
Wie Mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en elke dag opnieuw zijn kruis op te nemen. (Luc. 9.23).
De heilige apostel Paulus zegde:
daarom werk aan uw heil met vrees en ontzag
(Fil. 2.12),
en
Op het ogenblik verheug ik mij dat ik voor u mag lijden en in mijn lijdend lichaam aanvullen wat nog ontbreekt aan de beproevingen van Christus, ten bate van Zijn Lichaam dat de Kerk is. (Kol. 1.24).
Onze Heer zegt dat alleen maar betuigen dat we geloven niet voldoende is om verlossing te verwerven en dat we een leven zouden moeten leiden in het volgen van de wil van God de Vader en dat wij de Heer zouden volgen door ons dagelijkse kruis te dragen. Omtrent dit zouden sommigen kunnen protesteren: Bedoelt u dat het lijden en de dood van Onze Heer onvoldoende waren voor onze verlossing? Kunnen wij niet eenvoudig het feit van Zijn Passie aanvaarden en Hem daarvoor danken?
Hoe dan ook, de vraag hier gaat niet over het voldoende zijn van het lijden van de Heer om alle zonden van de mensen uit te boeten. In 1343 zegde Paus Clemens VI dat zelfs de kleinste druppel van het Bloed van de Heer, meer dan genoeg zou zijn om alle zonden van de gehele mensheid te reinigen. Dat is omdat Onze Heer volledig mens is en volledig God als God de Zoon, en daarom heeft zelfs Zijn kleinste lijden een oneindige waarde in het uitboeten voor de zonden van de mensen. In weerwil van deze oneindige verdiensten van het Lijden van de Heer, hebben wij mensen echter onze vrije wil en kunnen dus kiezen de verlossende genade van de Heer bereidwillig te aanvaarden of ervoor kiezen deze te weerstaan en ze te verwerpen. Dit is niet enkel waar op om het even welk bijzonder ogenblik maar gedurende ons ganse leven op aarde. Omdat wij deze vrije wil hebben, is het nodig dat wij hem op de juiste wijze gebruiken en onze gedachten, woorden en handelingen elke dag en elk ogenblik in overeenstemming beheersen, zodat we steeds in de waarheid, de gerechtigheid en de liefde van de Heer zouden zijn. Omgekeerd, bij het misbruiken van onze vrije wil, kunnen wij ingaan tegen Gods Wil in onze gedachten, woorden en daden en van de weg naar onze verlossing af vallen.
Feitelijk is er zoveel hand over hand toenemende teugelloosheid in de wereld omwille van het misbruiken van hun vrije wil door zovele mensen, rebellerend tegen God en Zijn Geboden. Ook, zelfs indien iemand lid wordt van de Kerk, betekent dit niet automatisch dat hij verder zal gaan met trouw te blijven aan de Wil van de Heer en het helpen van Zijn van de menselijke verlossing. Zelfs indien iemand het geloof heeft, is het mogelijk dat de werken niet volgen, tenzij er medewerking is van de vrije wil.
Onze Heer vertrouwde de opdracht, het bekend maken van de genade van de verlossing, de genezing van de zieke zielen en heiliging hiervan, toe aan de Kerk. Als leden van de Kerk ontvingen wij allen deze zending van de Heer, Die de Stichter en het Hoofd is van de Kerk. Natuurlijk, Hij zegde ons niet dit enkel met onze eigen kracht te doen. De Heer zegde:
want los van Mij kunt u niets. (Joh. 15.5). Wij kunnen enkel goede vruchten voortbrengen door in eenheid te blijven met de Heer, door Zijn genaden te ontvangen en door te rekenen op de kracht van de Heilige Geest. Als Sint Paulus, de apostel, zegt dat hij in zijn vlees aan het aanvullen was wat er ontbrak aan de kwellingen van de Heer ten behoeve van Zijn Kerk, bedoelde hij dat hij deelnam aan het lijden van de Heer, hij was een bijdrage aan het leveren aan de heiliging van de lidmaten van de Kerk met andere woorden, hij was het Lichaam van de Kerk aan het helpen (dat zijn de lidmaten) te bereiken, wat reeds bereikt was in het Hoofd, rekenend op de genaden van het Hoofd, dat Christus Zelf is. Aangezien ditzelfde werk aan elk lidmaat van de Kerk is toevertrouwd, moeten wij in ons dagelijkse leven offers, boete en gebeden op te dragen om alzo bij te dragen aan de groei en de heiliging van de Kerk en de evangelisatie van de gehele mensheid. Door dit te doen kunnen wij allen kleine helpers worden van de Verlosser, dat betekent, kleine medeverlossers. Dat wij medeverlossers van Christus kunnen worden, is niet omdat Zijn verdiensten tekort schieten, maar omdat Hij, met Zijn goedheid en Zijn edelmoedigheid, wil dat wij vrij en liefdevol deelnemen in Zijn werk en kleine maar werkelijke bijdragen leveren in het vervullen van Zijn plan dat Zijn glorie zal vergroten.
In het protestantse denken is de redding van de mens enkel afhankelijk van de verdiensten van het Lijden van de Heer en het vergieten van Zijn Bloed die, vanzelfsprekend, niet kunnen vervangen worden door wat dan ook, maar dit denken laat geen ruimte voor medewerking. Martin Luther zelf was pessimistisch omtrent de menselijke vrije wil en hij geloofde dat de menselijke natuur onherstelbaar corrupt is. Met betrekking tot dit onderwerp leert de Kerk als volgt:
God is de soevereine Meester van Zijn heilsplan. Maar om dit te verwezenlijken bedient Hij zich ook van de medewerking van Zijn schepselen. Dit is geen teken van de zwakheid, maar van de grootheid en de goedheid van de almachtige God. Want God schenkt Zijn schepselen niet alleen het bestaan, maar ook de waardigheid zelf te handelen, elkaars oorzaak en grondbeginsel te zijn en zo mee te werken aan de voltooiing van Zijn heilsplan. (Catechismus van de Katholieke Kerk § 306).
Doorheen de voorbije tweeduizend jaren van Kerkgeschiedenis, werden ontelbare christenen gemarteld in de verdediging van het christelijke geloof. Ook in Korea werden tussen 1784, toen Seung-Hoon Lee, een confuciaans seminarist in China op bezoek, er gedoopt werd met de doopnaam Peter, en het einde van de 19de eeuw werden er ongeveer 20.000 katholieken gemarteld. Tot nog toe werden er honderdendrie tot de eer van de altaren verheven. Dit martelaarschap van dezen was het ultieme offer door deelname in de Passie van Christus alsook het sterkst mogelijke getuigenis dat mensen kunnen geven voor de Heer en Zijn boodschappen. Het is waarschijnlijk omwille van deze talrijke offers dat God bijzondere genaden schenkt aan Korea, door middel van speciale boodschappen en miraculeuze tekenen van nooit geziene intensiteit en diepte in Naju. Bovendien, waarschijnlijk omwille van de onophoudelijke gebeden van Julia en haar extreem lijden, gaat God verder met het sturen van de genaden van bekering niettegenstaande de koppige afwijzing van vele mensen, daarbij begrepen enkele geestelijken.
Sang M. Lee uit Marys Touch By Mail, 8 September 2005.
TWEEDE EUCHARISTISCH WONDER IN HET VATICAAN.
Tijdens een gebedsbijeenkomst op de vooravond van 24 november 2009 gaf de gezegende Moeder aan Julia de instructie om aartsbisschop Giovanni Bulaitis te bezoeken. In deze bijeenkomst werd herdacht dat het vijftien jaar geleden was dat aartsbisschop Giovanni Bulaitis Naju bezocht had. Hij was er op diezelfde dag getuige van geweest dat de Heilige Hostie twee keer wonderbaarlijk neerdaalde.
Op 26 februari 2010 stapte Julia Kim, samen met de priester Aloysius Chang en een paar vrijwilligers die als assistenten meegingen op een vliegtuig dat Rome als bestemming had. Julia had ook de Heilige Hostie bij die op 16 oktober 2006 had gebloed, evenals boodschappen van Jezus en van de gezegende Moeder van 15 en 16 oktober 2006 meegenomen voor de Heilige Vader.
Toen Julia op 27 februari 2010 met haar gezelschap het bezoek bij aartsbisschop Giovanni Bulaitis aflegde, vroeg Zijne Excellentie aan Julia wat haar programma was voor de reis. Julia gaf als antwoord dat zij inzake wat zij in Rome moest gaan doen, alleen uit gehoorzaamheid aan de aartsbisschop wilde handelen.
De aartsbisschop zei dat hij twee dagen eerder, tijdens zijn gebed, van de gezegende Moeder had gehoord dat Julia een boodschap voor hem zou meebrengen. De aartsbisschop vertelde Julia ook dat de gezegende Moeder had gezegd: De afgelopen keer (24 november 1994) ontving je de Heilige Hostie van Julia. Deze keer moet jij haar de Heilige Hostie geven. De aartsbisschop vervolgde: Laten we morgen de zondagsmis hier in de kapel van mijn officiële residentie houden.
Op 28 februari 2010 concelebreerden aartsbisschop Bulaitis en de priester Aloysius Chang om tien uur in de morgen de Heilige Mis. Tijdens de Heilige Communie gaf de aartsbisschop Julia de Heilige Hostie (op de tong) Die in het Kostbaar Bloed uit de kelk was gedompeld.
Terwijl Julia in biddende overweging was, riep ze een van haar vrijwilligers. Ze hield haar mond open. De assistent was verbaasd en vroeg de aartsbisschop om dichterbij te komen.
De aartsbisschop zag duidelijk de Heilige Hostie op haar tong in Vlees en Bloed veranderen. Hij was ontsteld en vroeg aan de vier religieuzen, die deze Heilige Mis ook mochten bijwonen, om te komen kijken.
De Heilige Hostie raakte met vers bloed overdekt en werd gelijktijdig groter. Een tijdje later werd er wat donker gekleurd bloed zichtbaar in de kleine ruimte tussen de Heilige Hostie en Julias tong. De Heilige Hostie bleef groter worden en pulseerde aanvankelijk ook sterk en daarna zwak. Dat zorgde ervoor dat de tong van Julia mee bewoog als een bootje dat op en neer gaat. De aartsbisschop nam iedere verandering in de Heilige Hostie waar, zonder zijn ogen ook maar één keer van de Heilige Hostie af te wenden.
Het was alsof door dit Wonder het echte Wezen van de Heilige Hostie, de Werkelijke Tegenwoordigheid van de levende en ademende Jezus, met Zijn Lichaam, Bloed, Ziel en Godheid, die normaal gesproken verborgen blijven onder de gedaanten van Brood en Wijn, openbaar werd gemaakt. Er werden vele video-opnames en fotos van gemaakt. Toen gaf de aartsbisschop aan Julia de opdracht de Heilige Hostie door te slikken. Het was het verlangen van Julia dat de Heilige Hostie bewaard zou blijven, maar ze gehoorzaamde onmiddellijk.
De aartsbisschop schonk daarna wat water in het ciborium en vroeg aan Julia om dat op te drinken. Nadat zij het water gedronken had, bekeek de aartsbisschop de binnenkant van haar mond nauwkeurig om te zien of die soms wondjes had. Daarna veegde de aartsbisschop Julias mond van binnen uit met een kelkdoekje (linnen), maar hij zag geen enkele bloedvlek op het kelkdoekje.
Al deze stappen, die door de aartsbisschop gezet werden, moeten de meest geëigende en doordachte procedure geweest zijn voor een herder van de Kerk om tot een duidelijke en geboekstaafde beoordeling te kunnen komen of het teken dat hij waargenomen had, een bovennatuurlijke oorsprong had of niet.
Er waren bij deze Heilig Mis twaalf mensen tegenwoordig die ooggetuigen werden van deze historische gebeurtenis: aartsbisschop Bulaitis, priester Aloysius Chang, vier religieuzen en zes leken waaronder Julia.
In de boodschap die tijdens dit wonder aan Julia gegeven werd, zei de gezegende Moeder dat dit het laatste Eucharistische Wonder was.
Er hebben, met dit wonder meegerekend, drieëndertig Eucharistische Wonderen plaatsgevonden: veranderingen van de Heilige Eucharistie in herkenbaar Vlees en Bloed in Julias mond; het bloeden van de Heilige Hostie in een monstrans of ciborium en de wonderbaarlijke neerdalingen van de Heilige Hostie. Dit getal herinnert ons aan de drieëndertig jaren van het Leven van Onze Heer Jezus Christus op aarde die aan Zijn Hemelvaart voorafgingen.
De hardnekkige aanvallen van de satan.
Na de H. Mis stelde aartsbisschop Bulaitis voor dat Julia en haar gezelschap naar het St. Pietersplein zouden wandelen om daar om twaalf uur het Angelus te bidden met de Heilige Vader en zijn zegen te ontvangen.
Toen Julia de volgende dag, 1 maart 2010, om acht uur s morgens op haar kamer de rozenkrans aan het bidden was, werd ze hevig aangevallen door demonen. Het hoofd van de demonen schreeuwde: Dood deze slechte vrouw voordat ze de aartsbisschop ontmoet. Ze is een hindernis voor ons werk.
Onmiddellijk ging een groot aantal demonen tot de aanval over. Ze sprongen op Julia en sloegen haar meedogenloos neer op de grond. Toen zei het hoofd van de demonen: Snijd met dit mes de slagaders in haar hals door zodat het op zelfmoord lijkt. Meteen pakte één van de demonen het mes en sprong op Julia om het in haar hals te steken, maar de in een blauwe mantel geklede gezegende Moeder kwam snel als de bliksem binnengevlogen en sloeg het mes weg. De demonen renden weg omdat ze het licht, dat de gezegende Moeder uitstraalde, niet konden verdragen.
Toen een vrijwilliger de kamer van Julia binnenging, vond hij Julia liggend op de grond met naast haar hoofd het fruitmesje waarmee de demon geprobeerd had haar te vermoorden. De demonen moeten bevreesd geweest zijn dat het verslag van het Eucharistische Wonder aan de Heilige Vader en aan andere hoogwaardigheids- bekleders van de Heilige Stoel gepresenteerd zou worden.
Na de aanval van de demonen voelde Julia hevige pijnen in haar hoofd, alsof het op het punt stond te barsten. Ze voelde ook pijnen over haar gehele lichaam, net alsof ze met een bot en zwaar wapen geslagen was. Ze kon zich nauwelijks bewegen. Terwijl zij over de Liefde van Jezus mediteerde, die Zijn Lichaam, dat men wonden overdekt was voortsleepte en zo de heuvel Golgotha beklommen had, bezorgde zij de Engelse vertaling die gemaakt werd van de boodschap die zij de vorige dag had ontvangen aan aartsbisschop Bulaitis omdat ze hem beloofd had dit te doen.
Aartsbisschop Bulaitis begroette Julia in de kapel en zei: Wijlen Paus Johannes Paulus II erkende in het openbaar de waarachtigheid van het Eucharistisch Wonder dat door Julia in de kapel van de Heilige Vader plaatsgreep op 31 oktober 1995 (dit was dus het eerste Vaticaanse Wonder). Hij stond toe dat er in Italië op 19 mei 2001 een landelijke TV-uitzending van dit wonder was.
Zijne Excellentie vervolgde: Het Eucharistische Wonder vond gisteren in dit gebouw plaats dat onder de jurisdictie van de Heilige Stoel staat. De officiële erkenning van dit wonder kan alleen door de Heilige Vader en door de Heilige Stoel gedaan worden. Niemand, noch het aartsbisdom Kwangju of wie anders ook in de wereld heeft de autoriteit om tussenbeide te komen. Hij herhaalde dit keer op keer.
Toen de aartsbisschop het voor de derde keer zei, vloeide er bloed van de rechterkant van Julias hoofd. Dit was een uitwendig teken dat Julia de pijn van de doornenkroon onderging.
(Julia lijdt regelmatig de pijnen van de doornenkroning).
Op 2 maart 2010 bevond Julia zich s morgens om tien minuten voor negen op haar kamer om de boodschap op te schrijven die ze de vorige dag ontvangen had. Toen de hulp, die Julia assisteerde, de badkamer binnenkwam, schreeuwde satan woedend: Nu is het onze kans. Dood haar direct zodat ze de boodschap die ze ontvangen heeft niet kan verspreiden!
Onmiddellijk begon een groot aantal zwarte demonen Julia aan te vallen. Ze werd, samen met een stoel, op de grond gegooid. Een van de demonen had een schaar om de halsslagaders van Julia door te snijden. Op dat ogenblik gooide de gezegende Moeder de schaar bliksemsnel neer, alhoewel Julia Haar niet duidelijk kon zien. De demonen renden knarsetandend en vloekend weg. De gehele kamer was een puinhoop. Er waren door de aanvallende demonen zwarte tekens op de notebook computer gemaakt. Er zaten ook drie langwerpige schrammen onder het linkeroog van Julia die door de demonen toegebracht waren.
Priester Aloysius Chang zei: De boodschap die gisteren ontvangen is, moet erg belangrijk zijn als de demonen zo wanhopig proberen om Julia te vermoorden. De aanvallen van de demonen waren werkelijk hardnekkig.
Om ongeveer tien voor twee was Julia klaar met het opschrijven van de boodschap en ging ze naar de badkamer. Toen ze daar was hoorde ze het hoofd van de duivels zeggen: Nu is er werkelijk geen tijd om te aarzelen. Dood deze stijfhoofdige vrouw voordat ze naar buiten gaat. Deze keer moet je haar met één slag doden zonder een vergissing te begaan. Zo spoedig als het bevel gegeven was, werd Julia aangevallen. Ze viel met veel lawaai op de grond. Priester Aloysius Chang en anderen vlogen naar Julias kamer en zagen het ellendige schouwspel. Julias bovenkleding was in stukken gescheurd. Zij trok andere klederen aan en vertelde wat er gebeurd was. Plotseling begon er bloed te vloeien uit de nek van Julia, uit zes lange snijwonden bleef bloed stromen.
Julia is in Naju vele malen door demonen aangevallen. Er worden over haar gehele lichaam veelvuldig blauwe plekken gevonden. Ze klaagt niet maar bidt: Mogen de lichte pijnen die ik lijd tot eer van God worden, een vertroosting zijn voor de gezegende Moeder en een oorzaak van onze eindeloze dankbaarheid.
Enkele woorden van de Heilige Maagd en van Julia.
De Heilige Maagd: Mijn geliefde dochter, dank je. Omdat je jouw pijnenedelmoedig offert en ondanks je moeilijkheden en vermoeidheid alleen bidt voor de vervulling van de Wil van de Heer, wordt Mijn Moederhart vervuld met grenzeloze vreugde. Ik zal je vergezellen als jij mijn zoon Ivan (dit is een tweede Vaticaanse prelaat waar Julia op bezoek zal gaan tijdens deze reis), die Ik in het bijzonder gevoed en opgevoed heb, samen Giovanni gaat bezoeken. Wil je lijden ontvangen ten behoeve van hen?
Julia: Ja, natuurlijk wil ik dat. Ik ben bereid om alle mogelijke pijnen te lijden. Omdat deze onwaardige en geringe dochter geheel aan de Heer toebehoort, wil ik mijn hele lichaam en hart geven en opofferen.
De Heilige Maagd: Ik wist dat je dat zou doen. Als u, die Ik in dit tijdperk waarin op verschillende plaatsen in de wereldernstige rampen plaatsvinden in de lucht, op de grond en in de zeeën heb uitgezocht en uitgekozen,van tussen de zovele mensen ze zijn talrijker dan de sterren aan de hemel en zandkorrels op het strand zelfs je vrije wil volledig aan Mij onderwerpen en je zo diep in het Heilig Hart van Jezus en in Mijn Onbevlekt Hart laten zinken dat jullie erin overgaan en in vereniging (met deze Harten) werkt, zal het Hart van uw Mama zowel in vereniging met de Godheid van Mijn Zoon Jezus als met uw menselijke harten kloppen, terwijl u vertrouwelijker met Mij zult worden en meer overvloedige energie zult ontvangen.
Julia: AMEN.
Julia: Zelfs nog voordat mijn Amen helemaal was uitgesproken, begonnen de pijnen van de doornenkroon en begon het bloed te stromen. Men zei mij dat het ongeveer vier uur in de middag was.
Nog Julia: O, Heer! Ontvang glorie. Wat een gezegende pijn zal dit zijn als die maar voor het minste kan bijdragen aan de vervulling van de Wil van de Heer!
De Heilige Maagd: Ja, dat is het! Mijn geliefde dochter die zich zelfs verheugt als zij pijn lijdt! Zoals Mozes afstand deed van zijn Koninklijke macht en Abraham van zijn zoon Isaak, zo hebben jullie jezelf gegeven om in het onderhoud van talloze zielen te voorzien. Dus, hoe zou Ik niet bij u kunnen zijn? De tijd die Ik met u doorbreng, is een tijd van aangename rust voor Mij.
Tot zover een greep uit de gebeurtenissen en woorden tijdens Julias verblijf in het Vaticaan.
++++++++++++++++++++++++++
|
