Ik had drie deugden bij mijn dood. Ten eerste, geloof, wanneer ik knielde en bad, wetend dat de Vader me uit mijn lijden kon weghalen. Ten tweede, hoop, toen ik resoluut volhield, zeggend: “Niet zoals ik wil.” Ten derde, liefde, toen ik zei: “Uw wil geschiede.” Ik had ook lichamelijke nood vanwege de natuurlijke angst van lijden en bloedend zweet verliet mijn lichaam. Dus, om ervoor zorgen dat mijn vrienden niet zouden huiveren om aan hun lot te worden overgelaten als het moment van beproeving tot hen komt, toonde ik hen in mijzelf aan dat het zwakke vlees altijd wegloopt voor pijn.

Maar misschien vraag je je af hoe bloedend zweet uit mijn lichaam kwam. Nou, op dezelfde manier als het bloed van een ziek persoon opdroogt en in zijn aderen wordt verbruikt, wordt mijn bloed verbruikt vanwege de natuurlijke angst voor de dood. Mijn Vader wilde de weg laten zien waardoor de hemel geopend zou worden en hoe mensen er binnen konden gaan na hun ballingschap, de Vader heeft me toen liefdevol overgeleverd aan mijn lijden, opdat mijn lichaam glansrijk verheerlijkt zou worden eens het lijden volbracht was. Omdat mijn menselijke natuur niet gewoon zijn heerlijkheid zonder lijden kon binnengaan, ook al was ik hiertoe in staat door de kracht van mijn goddelijke natuur.

Waarom dan zouden mensen met weinig hoop, ijdele hoop en geen liefde, het verdienen om mijn heerlijkheid binnen te treden? Als ze geloof hadden in eeuwige vreugde en in verschrikkelijke straf zouden ze niets anders dan mij wensen. Als ze echt geloofden dat ik alles weet en zie en de macht heb over alles en dat ik een oordeel vel voor iedereen, zouden ze afkeer voor de wereld inboezemen en zouden ze eerder, uit vrees voor mij, bang zijn om te zondigen in mijn aanwezigheid, dan uit menselijke zienswijze. Als ze een sterke hoop hadden, dan zouden al hun gedachten en begrip op mij gericht zijn. Als ze goddelijke liefde hadden, zou hun geest zich op z’n minst herinneren wat ik voor hen heb gedaan, de inspanningen die ik heb verricht in het preken, hoeveel pijn ik had in mijn lijden, hoeveel liefde ik had bij mijn dood – zoveel liefde dat ik liever stierf dan hen te verliezen.

Maar hun geloof is zwak en wankelt, dreigt snel te vallen, want ze zijn klaar om te geloven, wanneer de impulsen van verleiding afwezig zijn, maar ze verliezen vertrouwen wanneer ze tegenslagen tegenkomen. Hun hoop is ijdel, omdat ze hopen dat hun zonden worden vergeven zonder een beproeving en zonder een eerlijk proces. Ze vertrouwen erop dat ze het rijkdom der hemelen gratis verkrijgen. Ze willen mijn genade ontvangen zonder gerechtigheid. Hun liefde voor mij is koud, omdat ze nooit vurig naar me zoeken, tenzij ertoe gedwongen uit tegenspoed. Hoe kan ik warm worden tegenover mensen die geen oprecht geloof, noch een sterke hoop, noch een vurige liefde voor me hebben? Als ze bijgevolg tot me uithuilen en zeggen “God, heb genade met me!” verdienen ze het niet om te worden gehoord of mijn heerlijkheid binnen te treden. Omdat ze hun Heer niet willen bijstaan in het lijden, zullen ze hem niet bijstaan in zijn heerlijkheid. Geen enkele soldaat kan zijn Heer behagen en terug in gunst verwelkomt worden na een val, tenzij hij zich eerst vernedert om zo zijn minachting recht te zetten.

De Vader zei tegen de Zoon: “Ik kwam met liefde tot de Maagd en ontving je ware lichaam van haar. Je bent dus in mij en ik in jou. Zoals vuur en hitte nooit gescheiden zijn, zo is het ook onmogelijk om je goddelijkheid van je menselijke natuur te scheiden.” De zoon antwoordde: “Alle lof en eer komt u toe Vader! Moge uw wil in mij geschieden en de mijne in u.” De Vader antwoordde hem weer. “Kijk, mijn Zoon, ik vertrouw je deze nieuwe bruid toe als een schaap om geleid en gevoed te worden. Zoals een herder, dan krijg je kaas van haar om te eten en melk om te drinken en wol om te dragen. Wat betreft jou, bruid, je moet hem gehoorzamen. Je hebt drie taken: je moet geduldig, gehoorzaam, en bereid zijn”.

Toen zei de Zoon tegen de Vader: “Uw wil komt met macht, uw macht met nederigheid, uw nederigheid met wijsheid, uw wijsheid met genade. Moge uw wil, die is en altijd zal blijven zonder begin of einde, geschiede in mij. Ik zal haar tot me verwelkomen in mijn liefde, in uw macht, in uw leiding van de Heilige Geest, zijn we niet drie goden maar één God.” Toen zei de Zoon tegen zijn bruid: “Je hebt gehoord hoe de Vader je als een schaap tot me heeft toevertrouwd. Je moet daarom eenvoudig en geduldig zijn als een schaap en voedsel en kleding produceren.

Drie mensen zijn in de wereld. De eerste is helemaal naakt, de tweede heeft dorst en de derde heeft honger.
De eerste staat voor het geloof van mijn kerk en hij is naakt omdat iedereen bloost om te spreken van geloof en mijn geboden. En als sommige mensen spreken, worden ze geminacht en voor leugenaars uitgemaakt. Mijn woorden die uit mijn mond komen, dienen het geloof aan te kleden als wol. Net zoals wol op het lichaam van een schaap groeit door hitte, zo komen mijn woorden ook je hart binnen door de hitte van mijn goddelijke en menselijke natuur. Ze kleden mijn heilig geloof in het testament van de waarheid en wijsheid en ze bewijzen dat wat nu als betekenisloos wordt beschouwd, waar is. Dit heeft tot gevolg dat de mensen die tot nu toe lauw over het kleden van hun geloof in daden van liefde zijn geweest zich zullen bekeren wanneer ze mijn woorden van liefde horen en ze zullen opnieuw worden aangestoken om te spreken in geloof en handelen met moed.

De tweede persoon staat voor die vrienden van mij die een dorstig verlangen hebben om mijn eer geperfectioneerd te zien en zijn bedroefd dat ik geminacht wordt. De zachtaardigheid die ze in mijn woorden voelen zal hen een grotere liefde voor me schenken en samen met hen zullen anderen, die nu dood zijn, aangestoken worden in mijn liefde, wanneer ze van mijn barmhartigheid horen die ik aan de zondaars heb geschonken.

De derde staat voor degenen die in hun hart denken alsvolgt: “Als we maar wisten,” zeggen ze, “de wil van God en op welke manier we moesten leven en als we maar leerden over de goede manier van leven, zouden we graag doen wat we konden.” Deze mensen zijn hongerig om mijn weg te kennen, maar er is niemand om hen gerust te stellen, omdat niemand hen precies toont wat te doen. Zelfs als hen wordt getoond wat te doen, leeft niemand er precies naar. Derhalve lijken de woorden dood voor hen, omdat niemand er volgens hen naar leeft. Om die reden zal ik ze zelf laten zien wat ze moeten doen en zal ik ze vullen met mijn liefelijkheid.

Tijdelijke dingen, waar iedereen naar op zoek lijkt te zijn nu, kunnen de menselijke natuur niet gerust stellen maar slechts het verlangen aansporen om meer en meer dingen te zoeken. Mijn woorden en mijn liefde stelt de mens echter gerust en vult hen met overvloedige troost. En zo ook jij, mijn bruid, die een van mijn schapen bent, zorg ervoor dat je geduldig en gehoorzaam blijft. Je bent terecht de mijne en moet daarom mijn wil vervullen. Een persoon die de wil van een ander wil volgen moet drie dingen doen: Ten eerste, dezelfde geest als de ander hebben; ten tweede, dezelfde daden verrichten; ten derde, wegblijven van de vijanden van de anderen. Wie zijn mijn vijanden als niet de trots en elke zonde? Je moet daarom van ze wegblijven, als je mijn wil wilt volgen.