Barmhartige God,

Gij die omziet naar uw volk

en zoekt wat verloren is geraakt,

Gij die bevrijdt

wie in duisternis gevangen zit,

wij komen tot U.

Vergeef ons, Heer,

maak ons tot uw mensen,

vol van genade.

Open ons naar U

en naar elkaar,

naar uw toekomst.

Amen.

Heer,

omdat U wilt en gebiedt

dat wij zullen bidden

en tot U moeten komen,

willen wij komen

en genoeg meenemen om te bidden:

O God, keer U òm naar ons toe

Laat ons, o Heer, uw liefde zien

O Heer! Hoor ons gebed

... de ouderling bidt nu een schuldbelijdenis ...

Heer, onze God,

wat zijn wij zonder U?

Onze geest heeft uw licht nodig,

onze wil uw kracht,

onze ziel uw vrede.

... gebedsstilte ...

Vernieuw ons naar het beeld van Jezus Christus,

Amen.

Menslievende God,

wij danken U.

De levenskracht van uw Woord

heeft ons samengeroepen

naar uw huis.

Sterk de mensen die hier

over U spreken,

en steun hen die vandaag

niet aanwezig zijn.

Luister naar ons loflied, Heer –

dat het mag opstijgen voor uw Naam,

hemelhoog.

Amen.

Here God,

onze Vader in Jezus Christus,

wij danken U dat Gij het zijt

die ons oproept tot een leven met elkaar.

Wij bidden U:

wees met uw Geest in ons midden

en geef aan uw dienaren

het geloof en de moed

uw woorden te doen klinken,

opdat ze weerklank vinden

in onze harten.

Help ons dat wij niet versagen

in het gebed

en de dienst van uw Koninkrijk.

Door Jezus Christus, onze Heer.

Amen.

Met heel uw kerk,

in hemel en op aarde,

hebt Gij ons hier samengebracht,

Heer, onze God.

Verbind ons met hen die gekomen zijn

en met hen die verhinderd zijn.

Schenk uw genade aan hen

die ons vandaag voorgaan

in de bediening van uw Woord,

in lofzang en gebed.

Laat uw Geest klinken door hun mond,

opdat ons hart gaat zingen,

vol blijdschap om uw nabijheid.

Dat bidden wij

door uw Zoon,

Jezus Christus, onze Heer.

Amen.

Onze-Lieve-Vrouw gaf de volgende boodschap:

"Lieve kinderen, vandaag roep ik op tot een nederige, mijn kinderen, nederige devotie. Uw hart moet rechtvaardig zijn. Moge uw kruisen de hulpmiddelen zijn in de strijd tegen de zonden van de huidige tijd. Moge uw wapen geduld en grenzeloze liefde zijn, een liefde die kan wachten en die het u mogelijk maakt om Gods tekenen te herkennen. Dat uw leven door een nederige liefde de waarheid mag tonen aan hen die het zoeken in de duisternis van de leugen. Mijn kinderen, mijn apostelen, help me om de wegen naar mijn Zoon te openen. Eens te meer roep ik u op om te bidden voor uw herders. Aan hun zijde zal ik zegevieren. Dank u wel!"

Ivan vertelt over een Verschijning

Eigen bericht - Tijdens het voorbije Jongerenfestival werd de dagelijkse Verschijning aan Ivan Ivankovic live uitgezonden op internet. De Verschijning vond plaats in Ivans privékapel in Medjugorje en werd telkens gevolgd door een korte vraagstelling vanuit het publiek. Je kan de uitzendingen hier herbekijken.

Hieronder vindt u de transcriptie en vertaling van Ivans toelichting en antwoorden na de Verschijning op 2 augustus 2010. Het livebeeld vindt u vanaf de 50 min en 45 sec.

 

Ivan: "Ook vandaag, zoals elke dag na elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw, zou ik jullie willen beschrijven wat het belangrijkste is. Ik zou ook aan u willen vertellen wat het belangrijkste is. Velen onder u hier zijn al vaak bij een Verschijning aanwezig geweest, maar voor hen die hier voor het eerst zijn, zou ik eerst een paar woorden willen zeggen bij wijze van inleiding.

Na elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw vind ik het erg moeilijk om iets te zeggen. Het is niet gemakkelijk om uit Hemelse hoogten terug te komen tot de aardse realiteit. Het is heel moeilijk om de ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw te beschrijven, de schoonheid van zo'n ontmoeting, en nog het moeilijkst te beschrijven is de liefde van de Moeder, hoezeer de Moeder ons allen bemint. Het is erg moeilijk om de juiste woorden te vinden om dit te beschrijven.

Op elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw bereiden we ons voor door de Rozenkrans te bidden, ik samen met jullie. Wanneer twintig voor zeven nadert, voel ik in mijn hart haar aanwezigheid meer en meer. Het moment dat ik naar hier kwam en knielde, dat ik bad en stopte met bidden met jullie, dat jullie mijn stem niet meer konden horen, dat was het moment waarop Onze-Lieve-Vrouw kwam.

Het eerste teken van haar komst is steeds een licht en nadat licht verschijnt Onze-Lieve-Vrouw. Dat licht kan niet vergeleken worden met enig ander licht dat we op aarde kunnen waarnemen. Zoals ik reeds aangaf, dat licht is een licht uit de Hemel. Een stuk van de Hemel verschijnt met haar.

Van zodra Onze-Lieve-Vrouw verschijnt, zie ik niets meer voor of achter mij. Ik ken geen tijd om ruimte meer. Onze-Lieve-Vrouw verscheen erg vreugdevol en gelukkig. Zoals altijd begroette Zij ons moederlijk met de woorden: "Geloofd zij Jezus, mijn lieve kinderen"

Daarna zei ze: "Lieve kinderen, ook vandaag is de Moeder vreugdevol bij jullie. Ook vandaag breng ik u liefde. Ik hou van u met die liefde. Breng die liefde tot bij de anderen. Wees mijn levend teken. Teken van mijn aanwezigheid. Ik breng u vrede. Breng die vrede tot bij de anderen. Jullie zouden moeten weten, lieve kinderen, dat de Moeder altijd bij je is en altijd voor jullie bidt. Dank je, lieve kinderen, om mij te aanvaarden, om mijn boodschappen te aanvaarden en om ernaar te leven."

Daarna bad Onze-Lieve-Vrouw een tijdje met uitgestrekte handen over ons, in het bijzonder voor de aanwezige priesters. Zij zegende ons allen met haar Moederlijke zegen en zegende alle daartoe meegebrachte religieuze voorwerpen. Daarna beval ik u allen aan, uw noden, uw gezinnen, de zieken en in het bijzonder jullie, de priesters, al wat jullie in jullie hart dragen en de parochies van waaruit jullie gekomen zijn.

Daarna begon een langere conversatie tussen mij en Onze-Lieve-Vrouw, maar dat blijft tussen ons. Daarna bad ik met haar een Onze Vader en een Glorie. Vervolgens bad Onze-Lieve-Vrouw nog verder over ons. Ze bad over de jonge mensen hier en diegenen die bij de kerk zitten. Tijdens dat gebed vertrok ze. Zij ging heen, omgeven door een verlicht kruisteken en met de woorden: "Ga in vrede, mijn lieve kinderen."

Dit is het voornaamste van de ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw vanavond, en met de beperkte woorden die ik bezit. Als u vragen wilt stellen, ga uw gang."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw in haar boodschappen ooit onze betreurde H. Vader Johannes Paulus II vermeld?"

Vader bidt, bidt ze ook voor de bisschoppen en de priesters. Onze-Lieve-Vrouw bidt vaak voor haar priesters, bisschoppen en de H. Vader."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw al eens de Verenigde Staten vermeld?"

Antwoord: "Voor zolang als ik me tijdens deze 29 jaar kan herinneren heeft Onze-Lieve-Vrouw nooit in het bijzonder over één bepaald land gesproken. Wanneer ze tot ons spreekt, spreekt ze telkens voor de hele wereld. Daarom ook begint elk van haar boodschappen met "Lieve kinderen", omdat ze een Moeder is, omdat ze van ons allemaal houdt, omdat we allemaal belangrijk zijn. Niemand wordt uitgesloten. Ze kijkt niet naar onze huidskleur. Zij is een Moeder en wij zijn allen haar kinderen."

Vraag: "Gisterenavond kwam Onze-Lieve-Vrouw met drie engelen. Ivan, kan je beschrijven hoe die engelen eruit zien?"

Antwoord: "Soms verschijnt Onze-Lieve-Vrouw samen met engelen. Aan elke zijde van Onze-Lieve-Vrouw verschijnt een engel en een derde staat achter haar. De engelen zijn oneindig vredevol. Ze dragen een wit zijdewit kleed met rond de mouwen en aan de hals een gouden lint."

Vraag: "Onze-Lieve-Vrouw nodigde ons uit om haar apostelen te zijn, apostelen van vrede. Hoe doen we dat het best?"

Antwoord: "Wanneer Onze-Lieve-Vrouw ons vraagt om vredesapostelen te worden, wilt Zij in de eerste plaats dat wij een teken zouden zijn in onze gezinnen. Wanneer we apostelen zijn in onze gezinnen wordt het een stuk gemakkelijker voor ons om een levend teken van vrede te zijn voor diegenen rondom ons. Wanneer we vrede uitdragen, moeten we zelf in vrede leven. We kunnen geen aposten van vrede zijn als we zelf niet in vrede leven. We zouden eerst zelf in vrede moeten leven, zodat men een reflectie van die vrede in ons kan zien. Daarom zeg ik ook dat we moeten bidden voor die gave van vrede. Vrede is een gave en we moeten daarvoor openstaan. Dan zul je zien dat God spreekt tot ons hart. Bij het uitdragen van de vrede zal Hij ons de kracht van de Heilige Geest schenken, ons de kracht van Genade schenken en we moeten in die Genade bijven."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw iets bijzonders gezegd over de H. Eucharistie?"

Antwoord: "Vooreerst wilt Onze-Lieve-Vrouw dat de priesters in hun parochies aanbidding van het H. Sacrament organiseren. Onze-Lieve-Vrouw stelt heel bijzonder de H. Mis op de eerste plaats. Onze-Lieve-Vrouw zegt dat de H. Mis centraal zou moeten staan in ons leven. "Lieve kinderen, ik nodig u uit te bidden voor het Heilig Kruis in uw gezinnen." Om het Kruis en het H. Sacrament te verwelkomen... hoe Onze-Lieve-Vrouw die beide verbindt, dat is erg belangrijk."

Vraag: "Zoveel mensen hebben hun twijfels bij de Verschijningen hier in Medjugorje en zoveel testen werden reeds uitgevoerd. De zieners werden onderzocht door tal van artsen en psychiaters. Spreekt Onze-Lieve-Vrouw hierover met u? En nu is er ook nog de nieuwe commissie over Medjugorje."

Antwoord: "Tot dusver sprak Onze-Lieve-Vrouw niet over deze nieuwe commissie. Dat wil niet zeggen dat ze er te gelegener tijd niets over zal zeggen. Zo heeft ze ons ook altijd bemoedigd en ons raad gegeven en ons kracht gegeven gedurende al die jaren, en dat verwachten wij ook nu nog van haar. We hebben al teveel meegemaakt om nu nog bevreesd te zijn. Er zullen altijd mensen zijn die twijfelen en niet geloven. Ik zeg zoals het in het Evangelie staat: "Zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven." We zouden naar de vruchten moeten kijken."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw ooit gezegd hoe we beter tot Jezus zouden kunnen bidden?"

Antwoord: "Elke dag nog leert ze me dat. Stap voor stap, want het is een proces, een levensprogramma. Een school waarin ik leer en terwijl ik leer probeer ik ook mijn gezin iets bij te brengen. Ik moet volhardend zijn, en geduldig. Vandaag de dag zijn wij zo ongeduldig, maar we moeten net geduldig zijn en bidden voor die gave. Onze-Lieve-Vrouw nodigt ons zo sterk uit tot éénheid in het gezin. Priesters en bisschoppen zeggen vandaag al te vaak: "Kijk naar de zieners, ze zijn alle zes gehuwd, niemand van hen is priester of non geworden." Al wat ik wil zeggen is dat we allemaal samen op school zitten, op de school van Onze-Lieve-Vrouw. Onze-Lieve-Vrouw is ons aan het opvoeden. Het priesterschap is een H. Sacrament, maar het huwelijk is ook een sacramenteel leven. Het Tweede Vaticaans Concilie stelt dat we door het gezin tot Heiligheid kunnen komen."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw ooit iets gezegd over het einde van de Verschijningen en wanneer ze zou stoppen met verschijnen aan u, Ivan?"

Antwoord: "Drie van ons krijgen nog steeds dagelijks een Verschijning, ikzelf, Vicka en Marija. We weten niet wanneer de Verschijningen zullen ophouden. We zijn slechts instrumenten in Gods handen. We willen leven en volgen en wanneer de tijd komt, dat zullen we zien."

Ivan: "Ook vandaag, zoals elke dag na elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw, zou ik jullie willen beschrijven wat het belangrijkste is. Ik zou ook aan u willen vertellen wat het belangrijkste is. Velen onder u hier zijn al vaak bij een Verschijning aanwezig geweest, maar voor hen die hier voor het eerst zijn, zou ik eerst een paar woorden willen zeggen bij wijze van inleiding.

Na elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw vind ik het erg moeilijk om iets te zeggen. Het is niet gemakkelijk om uit Hemelse hoogten terug te komen tot de aardse realiteit. Het is heel moeilijk om de ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw te beschrijven, de schoonheid van zo'n ontmoeting, en nog het moeilijkst te beschrijven is de liefde van de Moeder, hoezeer de Moeder ons allen bemint. Het is erg moeilijk om de juiste woorden te vinden om dit te beschrijven.

Op elke ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw bereiden we ons voor door de Rozenkrans te bidden, ik samen met jullie. Wanneer twintig voor zeven nadert, voel ik in mijn hart haar aanwezigheid meer en meer. Het moment dat ik naar hier kwam en knielde, dat ik bad en stopte met bidden met jullie, dat jullie mijn stem niet meer konden horen, dat was het moment waarop Onze-Lieve-Vrouw kwam.

Het eerste teken van haar komst is steeds een licht en nadat licht verschijnt Onze-Lieve-Vrouw. Dat licht kan niet vergeleken worden met enig ander licht dat we op aarde kunnen waarnemen. Zoals ik reeds aangaf, dat licht is een licht uit de Hemel. Een stuk van de Hemel verschijnt met haar.

Van zodra Onze-Lieve-Vrouw verschijnt, zie ik niets meer voor of achter mij. Ik ken geen tijd om ruimte meer. Onze-Lieve-Vrouw verscheen erg vreugdevol en gelukkig. Zoals altijd begroette Zij ons moederlijk met de woorden: "Geloofd zij Jezus, mijn lieve kinderen"

Daarna zei ze: "Lieve kinderen, ook vandaag is de Moeder vreugdevol bij jullie. Ook vandaag breng ik u liefde. Ik hou van u met die liefde. Breng die liefde tot bij de anderen. Wees mijn levend teken. Teken van mijn aanwezigheid. Ik breng u vrede. Breng die vrede tot bij de anderen. Jullie zouden moeten weten, lieve kinderen, dat de Moeder altijd bij je is en altijd voor jullie bidt. Dank je, lieve kinderen, om mij te aanvaarden, om mijn boodschappen te aanvaarden en om ernaar te leven."

Daarna bad Onze-Lieve-Vrouw een tijdje met uitgestrekte handen over ons, in het bijzonder voor de aanwezige priesters. Zij zegende ons allen met haar Moederlijke zegen en zegende alle daartoe meegebrachte religieuze voorwerpen. Daarna beval ik u allen aan, uw noden, uw gezinnen, de zieken en in het bijzonder jullie, de priesters, al wat jullie in jullie hart dragen en de parochies van waaruit jullie gekomen zijn.

Daarna begon een langere conversatie tussen mij en Onze-Lieve-Vrouw, maar dat blijft tussen ons. Daarna bad ik met haar een Onze Vader en een Glorie. Vervolgens bad Onze-Lieve-Vrouw nog verder over ons. Ze bad over de jonge mensen hier en diegenen die bij de kerk zitten. Tijdens dat gebed vertrok ze. Zij ging heen, omgeven door een verlicht kruisteken en met de woorden: "Ga in vrede, mijn lieve kinderen."

Dit is het voornaamste van de ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw vanavond, en met de beperkte woorden die ik bezit. Als u vragen wilt stellen, ga uw gang."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw in haar boodschappen ooit onze betreurde H. Vader Johannes Paulus II vermeld?"

Vader bidt, bidt ze ook voor de bisschoppen en de priesters. Onze-Lieve-Vrouw bidt vaak voor haar priesters, bisschoppen en de H. Vader."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw al eens de Verenigde Staten vermeld?"

Antwoord: "Voor zolang als ik me tijdens deze 29 jaar kan herinneren heeft Onze-Lieve-Vrouw nooit in het bijzonder over één bepaald land gesproken. Wanneer ze tot ons spreekt, spreekt ze telkens voor de hele wereld. Daarom ook begint elk van haar boodschappen met "Lieve kinderen", omdat ze een Moeder is, omdat ze van ons allemaal houdt, omdat we allemaal belangrijk zijn. Niemand wordt uitgesloten. Ze kijkt niet naar onze huidskleur. Zij is een Moeder en wij zijn allen haar kinderen."

Vraag: "Gisterenavond kwam Onze-Lieve-Vrouw met drie engelen. Ivan, kan je beschrijven hoe die engelen eruit zien?"

Antwoord: "Soms verschijnt Onze-Lieve-Vrouw samen met engelen. Aan elke zijde van Onze-Lieve-Vrouw verschijnt een engel en een derde staat achter haar. De engelen zijn oneindig vredevol. Ze dragen een wit zijdewit kleed met rond de mouwen en aan de hals een gouden lint."

Vraag: "Onze-Lieve-Vrouw nodigde ons uit om haar apostelen te zijn, apostelen van vrede. Hoe doen we dat het best?"

Antwoord: "Wanneer Onze-Lieve-Vrouw ons vraagt om vredesapostelen te worden, wilt Zij in de eerste plaats dat wij een teken zouden zijn in onze gezinnen. Wanneer we apostelen zijn in onze gezinnen wordt het een stuk gemakkelijker voor ons om een levend teken van vrede te zijn voor diegenen rondom ons. Wanneer we vrede uitdragen, moeten we zelf in vrede leven. We kunnen geen aposten van vrede zijn als we zelf niet in vrede leven. We zouden eerst zelf in vrede moeten leven, zodat men een reflectie van die vrede in ons kan zien. Daarom zeg ik ook dat we moeten bidden voor die gave van vrede. Vrede is een gave en we moeten daarvoor openstaan. Dan zul je zien dat God spreekt tot ons hart. Bij het uitdragen van de vrede zal Hij ons de kracht van de Heilige Geest schenken, ons de kracht van Genade schenken en we moeten in die Genade bijven."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw iets bijzonders gezegd over de H. Eucharistie?"

Antwoord: "Vooreerst wilt Onze-Lieve-Vrouw dat de priesters in hun parochies aanbidding van het H. Sacrament organiseren. Onze-Lieve-Vrouw stelt heel bijzonder de H. Mis op de eerste plaats. Onze-Lieve-Vrouw zegt dat de H. Mis centraal zou moeten staan in ons leven. "Lieve kinderen, ik nodig u uit te bidden voor het Heilig Kruis in uw gezinnen." Om het Kruis en het H. Sacrament te verwelkomen... hoe Onze-Lieve-Vrouw die beide verbindt, dat is erg belangrijk."

Vraag: "Zoveel mensen hebben hun twijfels bij de Verschijningen hier in Medjugorje en zoveel testen werden reeds uitgevoerd. De zieners werden onderzocht door tal van artsen en psychiaters. Spreekt Onze-Lieve-Vrouw hierover met u? En nu is er ook nog de nieuwe commissie over Medjugorje."

Antwoord: "Tot dusver sprak Onze-Lieve-Vrouw niet over deze nieuwe commissie. Dat wil niet zeggen dat ze er te gelegener tijd niets over zal zeggen. Zo heeft ze ons ook altijd bemoedigd en ons raad gegeven en ons kracht gegeven gedurende al die jaren, en dat verwachten wij ook nu nog van haar. We hebben al teveel meegemaakt om nu nog bevreesd te zijn. Er zullen altijd mensen zijn die twijfelen en niet geloven. Ik zeg zoals het in het Evangelie staat: "Zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven." We zouden naar de vruchten moeten kijken."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw ooit gezegd hoe we beter tot Jezus zouden kunnen bidden?"

Antwoord: "Elke dag nog leert ze me dat. Stap voor stap, want het is een proces, een levensprogramma. Een school waarin ik leer en terwijl ik leer probeer ik ook mijn gezin iets bij te brengen. Ik moet volhardend zijn, en geduldig. Vandaag de dag zijn wij zo ongeduldig, maar we moeten net geduldig zijn en bidden voor die gave. Onze-Lieve-Vrouw nodigt ons zo sterk uit tot éénheid in het gezin. Priesters en bisschoppen zeggen vandaag al te vaak: "Kijk naar de zieners, ze zijn alle zes gehuwd, niemand van hen is priester of non geworden." Al wat ik wil zeggen is dat we allemaal samen op school zitten, op de school van Onze-Lieve-Vrouw. Onze-Lieve-Vrouw is ons aan het opvoeden. Het priesterschap is een H. Sacrament, maar het huwelijk is ook een sacramenteel leven. Het Tweede Vaticaans Concilie stelt dat we door het gezin tot Heiligheid kunnen komen."

Vraag: "Heeft Onze-Lieve-Vrouw ooit iets gezegd over het einde van de Verschijningen en wanneer ze zou stoppen met verschijnen aan u, Ivan?"

Antwoord: "Drie van ons krijgen nog steeds dagelijks een Verschijning, ikzelf, Vicka en Marija. We weten niet wanneer de Verschijningen zullen ophouden. We zijn slechts instrumenten in Gods handen. We willen leven en volgen en wanneer de tijd komt, dat zullen we zien."

"Geloofd zij Jezus en Maria! Geloofd zij Jezus Christus!

Beste Ivan,

Eerst en vooral bedankt voor jullie komst. Bedankt dat jullie opnieuw wilden komen. Bedankt voor jullie zorgen gedurende zovele jaren. Voor jullie werk, voor jullie inzet om boodschappers te zijn van de Gospa.

Jullie brengen ons, kinderen van deze wereld, haar liefde en haar aanwezigheid. Moge God jullie honderdvoudig belonen voor wat jullie zo onvermoeibaar doen.

Vooraleer we dadelijk verdergaan met de Aanbidding, zou ik u kort drie zaken willen vertellen uit het diepste van mijn hart.

Ten eerste, wanneer ik terugdenk aan de beginperiode van de gebedsgroep hier in Wenen -het was in het begin van de jaren '80- in de kerk van de Dominicanen -ik ben Dominicaan- herinner ik me hoe verbaasd ik was dat elke donderdag de kerk vol zat. Dat waren we niet gewoon. De mensen baden gedurende ùren. Er werd gebiecht en de rozenkrans gebeden.

Maar weet je, dit is 30 jaar geleden, en het meest verbazende is: ik stel vanavond vast dat jullie nooit opgehouden hebben te bidden! Dat is niet normaal. Dat is zoals Onze-Lieve-Vrouw altijd zegt op het einde van haar Boodschap: "Dank dat u aan mijn oproep gehoor hebt gegeven." Ik kan enkel maar herhalen: dank u wel dat u Haar gehoord hebt, tot op vandaag, en dat u verder gaat met luisteren naar Haar.

Het tweede punt gaat over onze geliefde ikoon uit Mariapocs. Mariapocs ligt in het oosten van Hongarije. Ik was er te gast bij het jubileum van dit bedevaartsoord. Het origineel van deze ikoon hangt hier bij ons, in Mariapocs hangt een reproductie.

"Geloofd zij Jezus en Maria!  Geloofd zij Jezus Christus!

Beste Marija,

Beste Ivan,

Eerst en vooral bedankt voor jullie komst.  Bedankt dat jullie opnieuw wilden komen.  Bedankt voor jullie zorgen gedurende zovele jaren.  Voor jullie werk, voor jullie inzet om boodschappers te zijn van de Gospa.

Jullie brengen ons, kinderen van deze wereld, haar liefde en haar aanwezigheid.  Moge God jullie honderdvoudig belonen voor wat jullie zo onvermoeibaar doen.

Vooraleer we dadelijk verdergaan met de Aanbidding, zou ik u kort drie zaken willen vertellen uit het diepste van mijn hart.

Ten eerste, wanneer ik terugdenk aan de beginperiode van de gebedsgroep hier in Wenen -het was in het begin van de jaren '80- in de kerk van de Dominicanen -ik ben Dominicaan- herinner ik me hoe verbaasd ik was dat elke donderdag de kerk vol zat.  Dat waren we niet gewoon.  De mensen baden gedurende ùren.  Er werd gebiecht en de rozenkrans gebeden.

Maar weet je, dit is 30 jaar geleden, en het meest verbazende is: ik stel vanavond vast dat jullie nooit opgehouden hebben te bidden!  Dat is niet normaal.  Dat is zoals Onze-Lieve-Vrouw altijd zegt op het einde van haar Boodschap: "Dank dat u aan mijn oproep gehoor hebt gegeven."  Ik kan enkel maar herhalen: dank u wel dat u Haar gehoord hebt, tot op vandaag, en dat u verder gaat met luisteren naar Haar.

Het tweede punt gaat over onze geliefde ikoon uit Mariapocs.  Mariapocs ligt in het oosten van Hongarije.  Ik was er te gast bij het jubileum van dit bedevaartsoord.  Het origineel van deze ikoon hangt hier bij ons, in Mariapocs hangt een reproductie.

Ikoon Mariapocs Hongarije

Het is een ikoon waarlangs de Moeder Gods ons Haar nabijheid heeft getoond door een mirakel van tranen.  In 1697 gebeurde er een groot mirakel toen de ikoon dagenlang tranen weende.  Waarom weende zij?  Zij weende om het lijden van de mensen.  Maar ik denk vooral omdat Zij samen met ons weende, omdat Zij 'mede-lijdend' is.  Zij is werkelijk de moeder van ons allen en heeft door haar tranen vele mensen terug tot het geloof gebracht, tot dieper geloof gebracht.

Elke dag zie je hier in de Stephansdom duizenden kaarsjes branden voor haar afbeelding.  Ik wil u op iets wijzen bij deze ikoon, het is een bijzonderheid voor deze ikoon.  Deze ikoon is een wegwijzer die ons de richting toont.  Het is Maria die met haar hand naar Jezus wijst.  Zij toont ons de Weg.  Zij toont ons Jezus, die ons zegde: "Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven."  "Doe wat Hij u zeggen zal", dat zegt Zij ons in Kana, "Doe wat Hij u zeggen zal."

Deze icoon heeft iets speciaals: op ikonen uit het Oosten zegent het kind, de kleine Jezus, met zijn handen.  Hier is het anders.  Maria wijst naar Jezus en Jezus verwijst terug naar Haar.  Hij wijst naar zijn Moeder, zijn Moeder wijst naar Hem.   Jezus doet hier wat Hij later zal doen op het Kruis.  Hij zegt: "Ziedaar uw Moeder."  Hier is uw Moeder, kijk naar uw Moeder.  Het is erg uitzonderlijk om op een ikoon de liefde van Jezus voor zijn Moeder te zien.  Hij toont ons Haar.

Het derde punt is iets grappigs en amusant.  De voorbije 30 jaar heb ik heel veel getuigenissen gehoord uit Medjugorje.  Maar één wil ik u in het bijzonder vertellen.  Het is een beetje grappig maar ik denk wel dat ik dat mag vertellen.

Na mijn bezoek aan Medjugorje keerde ik met de trein terug naar huis.  Ik voelde een kleine knipoog van Onze-Lieve-Vrouw en verlangde om vroom te brevieren in de trein.  Een zeer corpulente dame zat naast mij.  Zij was echt heel, heel zwaarlijvig.  Ik moest mezelf helemaal in het hoekje wurmen om een beetje plaats over te houden.  Ik moet bekennen dat ik lichtjes geïrriteerd was.   Het was niet zo deugdzaam van mij.

Toen begon zij tegen me te praten.  Dat vond ik al helemaal niet zo prettig.  Ze vroeg me: "Eerwaarde, in welke parochie bent u pastoor?"  Ik reageerde nogal geërgerd.  Ze was een Roma uit Burgenland (een Oostenrijkse deelstaat, nvdr).  Ik zei nogal kortaf: "Ik wil lezen."  Maar opnieuw vroeg ze: "Hey Eerwaarde, waar bent u pastoor?"  Opnieuw antwoordde ik geërgerd: "Ik ben de Bisschop van Wenen".

Toen zei ze: "Oh ja, het spijt me, ik wou u niet storen."  Dat deed me wat tot rust komen en stemde me terug vriendelijker.  Toen, totaal uit het niets: "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest", zegde ze plots.  "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest.  Hij heeft de berg beklommen waar een groot kruis op staat en daalde terug af.  Sinds hij teruggekeerd is, is hij zo lief en vriendelijk tegen mij.  Zo is hij nog nooit geweest!"  (applaus)

Ze zei dat ze nu ook graag naar Medjugorje wilt gaan.  Misschien zal zij dan ook zo vriendelijk worden.

De Heer is waarlijk in ons midden.  Waarlijk, waarlijk zoals in de tijd van Gallilea, in Jerusalem, zo echt, de Verrezen Heer!

Wij willen Hem verwelkomen nu.  In grote dankbaarheid en met groot vertrouwen willen we Hem aanbidden."

Toen begon de Aanbidding in Wenen.

Na afloop, toen de Dom stilaan leegliep, brak de reportageploeg van Mary TV haar apparatuur weer af.  Kardinaal Schönborn liep nog rond in de Kathedraal en bedankte Tom Matasso, de technieker van Mary TV voor zijn werk.  Tom bedankte op zijn beurt de Kardinaal omdat hij het opneemt voor Medjugorje.

De Kardinaal antwoordde: "It is my duty!", "Het is mijn plicht!".

Wat een fantastische uitspraak van zo een nederig, maar briljant en innemend man.

Het is een ikoon waarlangs de Moeder Gods ons Haar nabijheid heeft getoond door een mirakel van tranen. In 1697 gebeurde er een groot mirakel toen de ikoon dagenlang tranen weende. Waarom weende zij? Zij weende om het lijden van de mensen. Maar ik denk vooral omdat Zij samen met ons weende, omdat Zij 'mede-lijdend' is. Zij is werkelijk de moeder van ons allen en heeft door haar tranen vele mensen terug tot het geloof gebracht, tot dieper geloof gebracht.

Elke dag zie je hier in de Stephansdom duizenden kaarsjes branden voor haar afbeelding. Ik wil u op iets wijzen bij deze ikoon, het is een bijzonderheid voor deze ikoon. Deze ikoon is een wegwijzer die ons de richting toont. Het is Maria die met haar hand naar Jezus wijst. Zij toont ons de Weg. Zij toont ons Jezus, die ons zegde: "Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven." "Doe wat Hij u zeggen zal", dat zegt Zij ons in Kana, "Doe wat Hij u zeggen zal."

Deze icoon heeft iets speciaals: op ikonen uit het Oosten zegent het kind, de kleine Jezus, met zijn handen. Hier is het anders. Maria wijst naar Jezus en Jezus verwijst terug naar Haar. Hij wijst naar zijn Moeder, zijn Moeder wijst naar Hem. Jezus doet hier wat Hij later zal doen op het Kruis. Hij zegt: "Ziedaar uw Moeder." Hier is uw Moeder, kijk naar uw Moeder. Het is erg uitzonderlijk om op een ikoon de liefde van Jezus voor zijn Moeder te zien. Hij toont ons Haar.

Het derde punt is iets grappigs en amusant. De voorbije 30 jaar heb ik heel veel getuigenissen gehoord uit Medjugorje. Maar één wil ik u in het bijzonder vertellen. Het is een beetje grappig maar ik denk wel dat ik dat mag vertellen.

Na mijn bezoek aan Medjugorje keerde ik met de trein terug naar huis. Ik voelde een kleine knipoog van Onze-Lieve-Vrouw en verlangde om vroom te brevieren in de trein. Een zeer corpulente dame zat naast mij. Zij was echt heel, heel zwaarlijvig. Ik moest mezelf helemaal in het hoekje wurmen om een beetje plaats over te houden. Ik moet bekennen dat ik lichtjes geïrriteerd was. Het was niet zo deugdzaam van mij.

Toen begon zij tegen me te praten. Dat vond ik al helemaal niet zo prettig. Ze vroeg me: "Eerwaarde, in welke parochie bent u pastoor?" Ik reageerde nogal geërgerd. Ze was een Roma uit Burgenland (een Oostenrijkse deelstaat, nvdr). Ik zei nogal kortaf: "Ik wil lezen." Maar opnieuw vroeg ze: "Hey Eerwaarde, waar bent u pastoor?" Opnieuw antwoordde ik geërgerd: "Ik ben de Bisschop van Wenen".

Toen zei ze: "Oh ja, het spijt me, ik wou u niet storen." Dat deed me wat tot rust komen en stemde me terug vriendelijker. Toen, totaal uit het niets: "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest", zegde ze plots. "Mijn echtgenoot is naar Medjugorje geweest. Hij heeft de berg beklommen waar een groot kruis op staat en daalde terug af. Sinds hij teruggekeerd is, is hij zo lief en vriendelijk tegen mij. Zo is hij nog nooit geweest!" (applaus)

Ze zei dat ze nu ook graag naar Medjugorje wilt gaan. Misschien zal zij dan ook zo vriendelijk worden.

De Heer is waarlijk in ons midden. Waarlijk, waarlijk zoals in de tijd van Gallilea, in Jerusalem, zo echt, de Verrezen Heer!

Wij willen Hem verwelkomen nu. In grote dankbaarheid en met groot vertrouwen willen we Hem aanbidden."

Toen begon de Aanbidding in Wenen.

Na afloop, toen de Dom stilaan leegliep, brak de reportageploeg van Mary TV haar apparatuur weer af. Kardinaal Schönborn liep nog rond in de Kathedraal en bedankte Tom Matasso, de technieker van Mary TV voor zijn werk. Tom bedankte op zijn beurt de Kardinaal omdat hij het opneemt voor Medjugorje.

De Kardinaal antwoordde: "It is my duty!", "Het is mijn plicht!".

Wat een fantastische uitspraak van zo een nederig, maar briljant en innemend man.

Mariale bezinningsdag
door Pater Jan Meeuws

Waar : Scherpenheuvel
Wanneer : Maandag 11 Oktober

Programma :
11u rozenhoedje
11.30u Heilige MIS
12.30u Picknick in de Pelgrim (zelf meebrengen)
14u Mariale bezinning
16u Einde

Inschrijving ter plaatse : 5 euro
Inlichtingen Ooms Mia : 0491/25-61-20





Hartelijk welkom en een genade volle bedevaartdag toegewenst !
Mia.