For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
24-09-2010
SOMS BRENGT GOD DE STORM TOT BEDAREN.
M.
Medjugorjegebedsdag in Kevelaer.
Medjugorjegebedsdag in Kevelaer
Zaterdag 25 september 2010 wordt in de prachtige Duitse bedevaartplaats Kevelaer een Medjugorjegebedsdag georganiseerd.
Programma:
o 11u Conferentie door E.P. Pervan in het Petrus-Canisius-Huis
o 14u Kruisweg en Rozenkrans tot de Goddelijke Barmhartigheid
o 17u Rozenkransgebed, H. Mis, Genezingsgebed en Aanbidding
De voertaal is Duits. Het Petrus-Canisius-Huis bevindt zich naast het Forum Pax Christi.
Pater Tomislav Pervan is voormalig Pastoor van Medjugorje en weet als geen ander Medjugorje erg overtuigend te verdedigen en te promoten.
Kevelaer is een bedevaartsoord kort bij de Duits-Nederlandse grens, op een uurtje rijden van Eindhoven. Al sinds 1642 wordt er een wonderbaarlijk beeldje van de H. Maagd Maria vereerd, de "Troosteres der bedroefden".
Weer is er een zware dag voorbij weer pijnig ik mijn hoofd. Waarom , mijn God , moet het zo zijn ? Weer zag ik moede ogen en weer het hopeloze zijn van afgematte uitgeleefde wezens die toch dan ook uw kinderen zijn waar bent U , God , dat dit alles zo kan zijn ? Zo gaarne zou ik hen hulp willen bieden een steun en troost zijn voor hen die lijden voor hen die levensmoe en uitgeput alleen nog verlangen naar het einde en ik die zelf geen weg meer vind met al mijn pijnen en mijn lasten ik krijg geen antwoord op mijn vragen. Gij Heer die almachtig zijt Gij die alle pijnen en nood verzachten kunt Gij in wiens hand en hart wij ons bevinden waarom moeten kwaad en smart ons deel zijn ! Ik weet , mijn God , dat U dit kwaad niet wilt dat al die ellende rondom ons niet van U komt maar Gij kunt in ons hart de zon laten schijnen en veel vreugde brengen aan hen die lijden. Vaak ben ik dan moedeloos en voel ik alleen mijn eigen lasten ben niet in staat om daar te gaan waar velen op mij wachten. Ik smeek U , goede God , geef ons een groter geloof dat al dit lijden niet voor niets is , nodeloos , leer ons vertrouwen op uw voortdurende nabijheid laat ons toch niet zo alleen. geef ons nog een beetje zon , morgen als het kan een blije dag , een beetje vreugde bevrijd ons van de angst voor elke nieuwe dag en geef vooral vrede in ons arme hart.
Amen.
Gods Zegen.
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
Christus' woorden tot zijn bruid over hoe er nederigheid moet zijn in het huis van God, en over hoe een dergelijk huis (klooster) staat voor het religieuze leven en gebouwd moet worden, en over de wijze waarop gebouwen en aalmoezen op een rechtmatige manier verworven moeten worden en over hoe onrechtmatig verworven goederen teruggegeven dienen te worden.
BOEK 1 HOOFDSTUK 18
In mijn huis, dat nu slechts minachting krijgt, moet nederigheid zijn. Er moet een stevige muur tussen de mannen en vrouwen staan, want hoewel ik in staat ben iedereen te verdedigen en te ondersteunen, zonder dat daar enige muur voor nodig is, wil ik toch als een preventieve maatregel en als gevolg van de sluwheid van de duivel, de twee ruimtes scheiden. Het moet een stevige muur zijn, niet erg hoog, maar matig hoog. De ramen moeten eenvoudig en transparant zijn, het dak redelijk hoog, zodat er niets gezien kan worden dat geen nederigheid betreft.
De mannen die tegenwoordig huizen voor me bouwen zijn als grootse bouwmeesters, die wanneer de heer des huizes bij hen binnen komt, geen spier vertrekken en hem voor de voeten lopen. Ze hogen modder op en vertrappen het goud. Ze bouwen modder, ik bedoel hiermee, dat ze tijdelijke en aan bederf onderhevige goederen naar de hemel opstapelen, om het zo te zeggen, hoewel ze niet voor de zielen zorgen, die kostbaarder zijn dan goud. Als ik tot ze wil komen via mijn priesters of door goede gedachten, vertrekken ze geen spier en lopen ze me voor de voeten, ik bedoel hiermee dat ze vloeken in mijn naam en mijn werken en woorden zo verwerpelijk als modder beschouwen. Ze denken zelf veel wijzer te zijn. Als ze dingen wilden bouwen voor mij en mijn roem, zouden ze op de eerste plaats aan hun eigen ziel moeten bouwen.
Laat degenen die mijn huis bouwen zorgvuldig bewaken dat geen cent die niet rechtvaardig verworven is naar het gebouw gaat. Er zijn genoeg mensen die weten dat ze onrechtmatig verworven goederen bezitten en er toch geen spijt van hebben, noch de intentie hebben en verheugd zijn om hun bedrog en gestolen goederen terug te geven. Hoewel ze teruggave en tevredenheid zouden kunnen bewerkstelligen als ze ertoe bereid waren. Zij geven echter een deel van hun onrechtmatig verworven goederen aan de kerken, omdat zij zich realiseren dat ze deze niet voor altijd kunnen houden, alsof ze zich met mij kunnen verzoenen door hun donatie. Maar voor hun nageslacht bewaren ze de goederen, die waarschijnlijk gekocht zijn. Hier ben ik helemaal niet gelukkig mee.
Een persoon die mij wil verheugen door middel van zijn donaties moet in de eerste plaats de wens hebben om op het rechte pad te lopen en zou dan de goede werken moeten doen, waarvan hij in staat is ze te doen. Hij zou het kwaad dat hij heeft verricht moeten betreuren en teruggeven als hij kan. Als hij het niet kan, zou hij het voornemen moeten hebben om zijn onrechtmatig verworven goederen terug te geven. Dan moet hij ervoor zorgen dat hij in de toekomst niet weer zulke zonden begaat. Als de persoon aan wie hij zijn onrechtmatig verkregen goederen dient terug te geven niet meer leeft, dan kan hij aan mij, die in staat is om iedereen terug te betalen, doneren. Als hij niet in staat is het terug te geven, maar de bedoeling heeft zich te beteren en met een berouwvol en nederig hart zich tot mij richt, dan kan ik, hetzij nu of in de toekomst, middelen gebruiken om hun eigendom terug te geven aan al diegenen die bedrogen zijn, aangezien ik rijk genoeg ben.
Laat me je uitleggen wat de bedoeling is van het huis dat ik gebouwd wil hebben. Het huis is het religieuze leven. Ikzelf, de Schepper van alle dingen, door wie alle dingen gemaakt werden en bestaan, ben het fundament ervan. Er zijn vier muren in dit huis. De eerste is de gerechtigheid waardoor ik degenen die vijandig zijn ten opzichte van dit huis, veroordeel. De tweede muur is de wijsheid waardoor ik de inwoners zal verlichten met mijn kennis en begrip. De derde is de kracht waarmee ik ze zal versterken tegen de intriges van de duivel. De vierde muur is mijn genade, die iedereen die erom vraagt, verwelkomt. In deze muur zit de deur van genade, waardoor alle zoekenden welkom zijn. Het dak van het huis is de liefdadigheid waarmee ik de zonden bedek van degenen die mij zo liefhebben dat ze niet veroordeeld worden voor hun zonden.
Het dakraam waardoor de zon binnenkomt is de overweging van mijn genade, die de warmte van mijn goddelijkheid laat doordringen op de inwoners. Dat de muur groot en sterk moet zijn betekent dat niemand mijn woorden kan verzwakken of vernietigen. Dat het matig hoog moet zijn betekent dat mijn wijsheid deels begrepen en herkend kan worden, maar nooit volledig. De eenvoudige en transparante ramen betekenen dat mijn woorden eenvoudig zijn, maar dat het licht van de goddelijke kennis er toch de wereld mee binnentreedt. Het matig hoge dak betekent dat mijn woorden niet op een onbegrijpelijke, maar in een overzichtelijke en begrijpelijke manier tot uiting komen.
Wordt vervolgd.
HERINNERINGEN VAN ZUSTER LUCIA.
5. Dertien juli
13 juli 1917. Enige ogenblikken nadat we in de Cova da Iria
bij de steeneik waren aangekomen zagen we, temidden van een
grote volksmenigte tijdens het bidden van het rozenhoedje, de
reflex van het bekende licht en vervolgens Onze Lieve Vrouw
boven de eik.
Wat wilt u van me? vroeg ik.
Ik wil dat jullie de dertiende van de volgende maand hier
komen, dat jullie doorgaan iedere dag het rozenhoedje te bidden
ter ere van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans om de vrede
van de wereld te verkrijgen, alsook het einde van de oorlog, want
alleen zij kan dat verkrijgen.
Ik zou u willen vragen ons te zeggen wie u bent en een
wonder te doen, zodat alle mensen geloven dat u ons verschijnt.
Jullie moeten iedere maand hier komen. In oktober zal ik
zeggen wie ik ben en wat ik wil en zal ik een wonder doen dat
iedereen zal zien, opdat ze geloven.
Op dat ogenblik stelde ik een paar vragen, die ik me niet
goed meer herinner. Wel herinner ik me nog dat Onze Lieve Vrouw
zei dat de mensen de rozenkrans moesten bidden om in dat jaar
de gevraagde gunsten te verkrijgen. En ze vervolgde:
Jullie moeten je opofferen voor de zondaars en vaak
zeggen, vooral voordat jullie een offer brengen: Jezus, het is uit
liefde tot u, voor de bekering van de zondaars en tot eerherstel
van de zonden, die bedreven zijn tegen het Onbevlekt Hart van
Maria.
Bij het uitspreken van die laatste woorden opende ze weer
haar handen, zoals in de twee vorige maanden.
De weerkaatsing leek in de aarde te dringen en we zagen
een schouwspel als een zee van vuur. In dat vuur waren de duivels
en de zielen ondergedompeld. Ze leken doorzichtige, zwarte en
donkerbruine gloeiende kolen met menselijke vormen die in die
vuurgloed dreven, nu eens opgeheven door de vlammen die uit
henzelf opstegen samen met de wolken van rook, dan weer naar
alle kanten neervielen zoals vonken bij grote branden, zonder
gewicht of evenwicht. Dat alles onder kreten en zuchten van pijn
en wanhoop, wat ons deed huiveren en rillen van ontzetting. Bij
deze aanblik moet ik wel de kreet ai! geslaakt hebben die de
mensen, naar men zegt, gehoord hebben. De duivels onderscheidden
zich van de zielen door hun afschuwelijke en weerzinwekkende
vormen van onbekende, schrikaanjagende dieren, maar
ze waren doorzichtig en zwart. Ontzet en als om hulp te vragen,
sloegen we onze ogen op naar Onze Lieve Vrouw, die ons goedig
en bedroefd zei:
Jullie hebben de hel gezien, waarheen de zielen van de
arme zondaars gaan. Om hen te redden, wil God de devotie tot
mijn Onbevlekt Hart in de wereld verbreiden. Als de mensen doen
wat ik jullie zeg, zullen veel zielen worden gered en zal er vrede
zijn. Maar als de mensen niet ophouden God te beledigen, zal er
onder het bestuur van Pius XI een nieuwe, nog ergere oorlog
uitbreken. Wanneer jullie een nacht zien, die wordt verlicht door
een onbekend licht
15, weet dan dat dit het grote teken is, dat God
jullie geeft, dat hij de wereld gaat straffen voor zijn misdaden,
door middel van oorlog, honger en vervolgingen van de Kerk en
van de H.Vader.
Om dit te verhinderen zal ik de toewijding aan mijn Onbevlekt
Hart en de eerherstellende communie op de eerste zaterdagen
komen vragen
16. Als wordt gedaan wat ik vraag, zal Rusland zich
15
Het gaat hier om het noorderlicht in de nacht van 25 januari 1938, een
buitengewoon verschijnsel dat Lucia altijd heeft beschouwd als het teken
dat haar door de hemel beloofd was.
16
Vgl. bijvoegsel I.
bekeren en zal er vrede zijn. Zo niet, dan zal het zijn dwalingen
over de hele wereld verspreiden en oorlogen en vervolgingen tegen
de Kerk veroorzaken. De goede mensen zullen gemarteld worden,
de H.Vader zal veel te lijden krijgen en verscheidene naties zullen
vernietigd worden. Mijn Onbevlekt Hart zal uiteindelijk zegevieren.
De H.Vader zal Rusland aan mij toewijden en er zal aan de wereld
enige tijd van vrede geschonken worden
17. In Portugal zal men
altijd het ware geloof bewaren, enz. Dit alles mogen jullie tegen
niemand zeggen.
Wanneer jullie de rozenkrans bidden, zeg dan na ieder
mysterie: o mijn Jezus, vergeef ons; bevrijd ons van het vuur van
de hel; breng alle zielen naar de hemel, vooral degenen die dit
het meest nodig hebben.
Er volgde een ogenblik van stilte en ik vroeg:
Wilt u verder nog iets van me?
Nee, vandaag verder niets.
En zoals gewoonlijk steeg ze omhoog in oostelijke richting
totdat ze verdween in de onmetelijke afstand van het uitspansel.
Wordt vervolgd.
Genesis 18, 1-10a - Lucas 10, 38-42 .
Op een dag, vertellen de oude geloofsverhalen, kregen Abraham en Sara letterlijk en figuurlijk 'hoog' bezoek. De Heer zelf, vertelt de eerste lezing, naderde zijn tent, terwijl Abraham drie mannen zag. Gastvrij worden ze onthaald. Abraham en zijn vrouw Sara sloven zich uit om het hun naar de zin te maken. Het beste is niet goed genoeg. De beloning, Gods antwoord, is er dan ook naar. Heel onverwacht zullen ze nog een kind krijgen -God wil het zo -, en dat godskind zal een heel volk worden, Gods volk. Wanneer Jezus, goede vriend van Lazarus en zijn zussen, hun huis aandoet, gaat Marta meteen aan de slag voor het eten, en ook hier is het beste niet goed genoeg. Maar soms is niks doen en luisteren het beste. Gastvrij de deur van je huis openzetten, maar de deur van je hart dicht laten, en meer aandacht aan je eten besteden dan aan datgene wat je gast aan je kwijt wil, is niet het beste. En dus, lieve Marta, mag je deze keer een voorbeeld nemen aan Maria. Volgende keer zij misschien weer aan jou. Als je in onze kerk rondkijkt, zie je, zoals in alle gezinnen, allerlei mensen, maar er zijn twee stromingen te ontdekken, geen twee partijen, maar twee zusters: Marta en Maria. De ene stroming -de Maria's -wilde en wil het accent leggen op luisteren, op innerlijkheid, op godsdienstigheid, meditatie en gebed. En je ziet gelovigen die -als Marta -hun christen-zijn vertalen in grote sociale bewogenheid en inzet voor een betere samenleving. Je kunt ze naast (beter niet tegenover) elkaar zetten: 'de bidders' en 'de doeners'. En soms wonen ze allebei in je. Soms wil je stil zijn, aandacht geven aan je binnenste, ruimte maken voor je ziel. En andere keren voel je je het meest godsdienstig als je je inzet voor hen die je hulp, je zorg nodig hebben, en maak je je samen met anderen druk voor het goede doel. Wat we niet moeten doen, is de ene manier of de ene groep afzetten tegen de andere. Mensen, gelovigen tegen elkaar uitspelen hoort niet. Hoeveel verdriet heeft het al niet gebracht als in een gezin de ene broer altijd vergeleken werd met die andere voorbeeldige zoon, die wel zijn huiswerk maakte. En te dikwijls worden in onze kerk mensen en groeperingen tegen elkaar uitgespeeld: de ouderen tegen de jongeren, de zekerweters tegen de twijfelaars, de gehoorzame tegen de kritische congresgangers, de Latijnse tegen de Nederlandse koren; terwijl we zusters zijn van elkaar, en broeders, bidders en doeners, die elkaar aanvullen. Want dezelfde Jezus die vandaag de drukdoeners vraagt stil te zijn en aandachtig naar Hem te luisteren, zegt morgen tegen de bidzielen: 'Niet iedereen die roept: 'Heer, Heer...', zal het koninkrijk Gods binnengaan, maar zij die de wil doen van de Vader'. De kunst is in onze kerkgemeenschap ruimte te laten voor beiden, Marta en Maria, en in onszelf een goed evenwicht te vinden tussen bidden en doen.
God van liefde.
God van liefde, uw woorden zijn niet te zwaar, Uw stem klinkt niet veraf. In het diepste wezen van ons hart wijst uw gebod de weg naar blijvend leven. Wij bidden U: help ons met alle kracht die in ons is gestalte geven aan de opdracht van uw Zoon. Dit vragen we U alle dagen die ons gegeven zijn. Amen.
Bezinningtekst.
Wie is mijn naaste, God? Het klinkt als een uitvlucht om niet lief te hebben en als een verontschuldiging omdat ik mensen laat sterven in eenzaamheid en verdriet. Want de eigenlijke vraag is niet wie mijn naaste is, maar wel of ik de naaste wil zijn van mijn medemensen. Geef mij daarom de durf mijn handen uit de mouwen te steken en gekwetste en lijdende mensen nabij te zijn én te bljven, voor altijd!
Heer,..
Heer , geef mij mensen om mij heen die in mij blijven geloven en die mij opwachten als ik achterblijf Mensen met durf, moed en fantasie, Mensen die mij weer op weg zetten als ik aarzel of het niet meer zie zitten. En misschien, Heer vind ik dan morgen zelf de kracht om iemand op mijn schouders te dragen . Zo groeit uw Rijk van recht en gerechtigheid solidariteit en wereldwijde verbondenheid. Amen.
Lucas 10, 25 - 37 .
In die tijd kwam een wetgeleerde naar Jezus toe. om Hem op de proef te stellen. Hij vroeg : " Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verkrijgen ? " Jezus zei tegen hem : " Waarom vraagt gij dat aan Mij ? Gij kent toch de Wet. Wat staat hierover in de Wet van Mozes ? " De wetgeleerde antwoordde : " Gij zult de Heer uw God beminnen met hart en zie1, met a1 uw krachten en uw naaste als uzelf. " Hierop zei Jezus : " Uw antwoord is juist. Doe dat en ge zult leven. " Maar de wetgeleerde wilde zijn vraag verantwoorden en vroeg : " Wie is eigenlijk mijn naaste ? " Toen vertelde Jezus dit verhaal : " Er was eens een man op reis van Jeruzalem naar Jericho. Onderweg viel hij in handen van rovers. Zij mishandelden en plunderden hem. En toen ze er vandoor gingen, lieten ze hem halfdood liggen. Toevallig kwam daar een Joodse priester langs. Hij zag de man wel maar misschien was hij dood en volgens de wet mocht een priester geen dode aanraken Dus hield hij zich aan de wet en ging aan de overkant voorbij. Zo deed ook een tempeldienaar die daar langs kwam. Hij zag de man liggen , hield zich aan de wet en ging voorbij. Toen kwam daar een Samaritaan langs die op reis was. De Joden nu kijken met misprijzen neer op de Samaritanen omdat die de wet niet onderhielden Zij konden mekaar niet uitstaan. Toen de Samaritaan de gekwetste Jood zag liggen, kreeg hij medelijden. Hij ging naar hem toe, goot olie en wijn op zijn wonden om de pijn te verzachten en verbond ze. Daarna legde hij hem op zijn eigen rijdier en bracht hem naar een herberg om hem daar verder te laten verzorgen. De volgende morgen gaf hij aan de herbergier twee zilverstukken en zei : Zorg goed voor hem en moest het meer kosten dan zal ik de rest bijbetalen als ik terugkom. " En Jezus besloot zijn verhaal met de vraag : " Wie van de drie heeft zich volgens u gedragen als de naaste van de man die in handen van rovers was gevallen ? " De wetgeleerde antwoordde: " De man, die voor hem barmhartig was ! " En Jezus zei : " Ga dan en doe gij evenzo. "
God , Vader ,
God , Vader, in Jezus Christus , Uw Zoon zijt Gij ons menselijk nabij gekomen om ons te tonen wie Gij zijt en hoe Gij zijt : Liefde zonder grenzen . Gij zorgt voor ons zoals een Vader en een moeder dat voor hun kinderen doen, en hebt ons als broeders en zusters aan elkaar toevertrouwd Geef ons de moed en de kracht om Uw Liefde tastbaar en voelbaar te maken in deze soms harde wereld vandaag en morgen en altijd tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.
God,
We hebben geprobeerd God, de taal te verstaan waarin U ons hebt aangesproken. We hopen en bidden dat het ons lukt om uw oproep te beantwoorden en dat we welzijn kunnen worden voor al onze medemensen. Amen.
Bezinningstekst.
Straks gaat de kerkdeur weer open en gaan we naar buiten, de wereld in, naar mensen toe. Sommigen gaan dan links en anderen rechts de wereld in net zoals toen, die tweeënzeventig. En wat Jezus van hen verwachtte verwacht Hij ook van ons: dat wij zijn vrede delen met alle mensen die wij vandaag ontmoeten. Zo wordt de wereld nieuw met vrede die ons hier werd toegewenst.
Heer God.
Heer God, Geef dat wij ons geroepen voelen om zoals Jezus uw Zoon Uw menselijkheid en liefde te realiseren in ons midden. Geef dat wij vol moed, eenvoud en vrede de weg gaan die hij ons voorging, vandaag en morgen en elke dag opnieuw tot in eeuwigheid. Amen.
21-09-2010
AAN ALLEN EEN GEZEGENDE DINSDAG TOEGEWENST.
N. ( M ).
Psalm 104 : 31.
N.( M ).
Liedekerke , Afrikaanse Mis tijdens wereldcultuurfestival.
Tinga Tinga pakte dit jaar, tijdens de zesde editie van haar wereldcultuurfestival, ook uit met een Afrikaanse mis.
Zoals iedereen ondertussen weet draait het wereldcultuurfestival Tinga Tinga rond integratie. Twee Jaar geleden broeide bij de organisatoren al de idee om, gelijklopend met het festival, een Afrikaanse mis organiseren. Samen met pastoor Sven, die ook twee jaar geleden achter de idee stond en Tinga Tinga zeer genegen is, de Liedekerkse comités GROS en 11.11.11, organiseerde Tinga Tinga afgelopen weekend een Afrikaanse mis. Met succes trouwens want in de Sint-Niklaaskerk was geen stoel meer vrij.
De Zegen van de Schepping.
DeZegenvandeSchepping.
Vanmajestueuzebesneeuwdebergtoppen
toteindelozevlakkeweilanden.
Vanneerslaandegolventotlieflijk
kabbelendebeekjes.
Demooiewereldwaarinweleven
iseengeschenkvandeSchepperzelf.
Sommigenrakenopgetogenvande
adembenemendeschoonheidvaneen
vurigezonsondergang.
Anderenervareneengevoelvan
vredealszeeentereroosbekijken.
WathebbenweeencreatieveGod !
Hijwistdatiedereenietsanders
mooi zouvinden , dusHijmaakte
ietsvooriedereen.
Kijkgewooneensrondomde
creativiteitendiversiteitvande
natuurtezien ; dekleinekolibrie
endeenormebultrugwalvis , de
complexiteitvaneenbladenvan
destalagmietenenstalactieten
ineengrot.
DeScheppingisechtgeweldig.
ZeherinnertonsaanwatGod
allemaalkan.
ErisnietstegrootvoorHem
omaantepakken , nietsgaatzijn
mogelijkhedenteboven.
Niets.
DatbewijstdeSchepping.
GodsZegen.
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
Christus' woorden tot zijn bruid waarbij hij een zondaar met drie dingen vergelijkt: een adelaar, een vogelaar, en een bokser.
BOEK 1 HOOFDSTUK 17
Ik ben Jezus Christus, die met je spreekt. Ik ben degene die in de schoot van de Maagd was, waarachtig God en waarachtig mens. Hoewel ik in de Maagd was, heerste ik samen met de Vader nog steeds over alle dingen. Die man, mijn verderfelijke vijand, is als drie dingen. Ten eerste is hij als een adelaar die vliegt in de lucht, terwijl andere vogels eronder vliegen, ten tweede als een vogelaar die op een met kleverige pek besmeurde fluit speelt, waarvan de vogels van de melodie genieten, zodat ze ernaar toe komen vliegen en vast komen te zitten in de pek; ten derde is hij net als een bokser die eerste is in elke wedstrijd. Hij is als een adelaar, omdat hij het in zijn trots niet kan dulden dat iemand boven hem staat, en hij verwondt iedereen die hij in de klauwen van zijn kwaadaardigheid kan krijgen.
Ik zal later de vleugels van zijn macht en trots afsnijden en zijn kwaadaardigheid van de aarde verwijderen. Ik geef hem over aan het onuitblusbare vuur, waar hij, indien hij zijn pad niet herstelt, eeuwig gepijnigd zal worden. Hij is tevens als een vogelaar waarbij hij iedereen, door de zoetheid van zijn woorden en beloften, naar zich toetrekt, maar iedereen die tot hem komt wordt gevangen in verderf en kan nooit ontsnappen. Om die reden zullen de vogels van de hel zijn ogen uitpikken, zodat hij nooit mijn roem zal zien, maar slechts de eeuwige duisternis van de hel. Zij zullen zijn oren afsnijden, zodat hij de woorden van mijn mond niet zal horen.
In ruil voor zijn zoete woorden, zullen ze hem bitterheid bezorgen,van zijn voeten tot aan de kruin van zijn hoofd en hij zal zoveel straffen te verduren krijgen als het aantal mannen dat hij tot verderf heeft geleid. Hij is tevens als een bokser die de eerste plaats inneemt in boosheid, niet bereid om toe te geven aan iemand en vastberaden om iedereen neer te halen. Net als een bokser, zal hij de eerste plaats innemen in elke bestraffing; zijn straf zal voortdurend vernieuwen en nooit eindigen. Desalniettemin, staat mijn genade voor hem klaar om te onbtvangen, zolang zijn ziel met zijn lichaam is.
UITLEG
Dit was een erg krachtige ridder die de geestelijken erg haatte en voor wie het gebruikelijk was om beledigingen naar ze te smijten. De voorgaande openbaring gaat over hem, alsmede de volgende: De Zoon van God zegt: "O, wereldse ridder, vraag de wijzen wat er gebeurde met de trotse Haman die mijn volk geminacht had! Was zijn dood niet smadelijk en een grote achteruitgang? Deze man spot met mij en mijn vrienden op een zelfde manier. Om deze reden, zullen mijn vrienden niet rouwen om de dood van deze man, net zoals Israël niet rouwde om de dood van Haman. Hij zal sterven door een zeer bittere dood, als hij zijn pad niet herstelt." En dat is wat er gebeurde.
Wordt vervolgd.
HERINNERINGEN VAN ZUSTER LUCIA.
4. Dertien juni
13 juni 1917. Nadat ik het rozenhoedje had gebeden met
Jacinta en Francisco en nog andere aanwezigen, zagen we weer
de afglans van het naderend licht dat wij bliksem noemden en
daarna Onze Lieve Vrouw boven de eik, precies hetzelfde als in
mei.
Wat wilt u van me? vroeg ik.
Ik wil dat jullie de dertiende van de volgende maand hier
komen, dat jullie regelmatig het rozenhoedje bidden en dat jullie
leren lezen. Daarna zal ik zeggen wat ik wil.
Ik vroeg om de genezing van een zieke.
Als hij zich bekeert, zal hij in de loop van het jaar beter
worden.
Ik zou u willen vragen ons mee naar de hemel te nemen.
Ja, Jacinta en Francisco haal ik binnenkort. Maar jij blijft
hier nog een tijdje. Jezus wil zich van jou bedienen om mij te
laten kennen en beminnen. Hij wil in de wereld de devotie tot mijn
Onbevlekt Hart vestigen
14.
Blijf ik dan alleen achter? vroeg ik teleurgesteld.
Nee kindje. Lijd je veel? Verlies de moed niet. Ik zal je
nooit in de steek laten. Mijn Onbevlekt Hart zal je schuilplaats zijn
en de weg die je naar God zal voeren.
14
Hier laat Lucia , misschien door de haast, het eind van de paragraaf weg,
dat in andere documenten als volgt luidt: Wie haar (de godsvrucht tot het
Onbevlekt Hart van Maria) ten uitvoer brengt, beloof ik de zaligheid en die
zielen zullen door God bemind worden als bloemen, die ik heb geplaatst
ter versiering van zijn troon.
Op het moment dat ze die laatste woorden sprak, opende
ze haar handen en deelde ze voor de tweede keer de reflex van
dat onmetelijke licht mee. Jacinta en Francisco leken te staan in
dat gedeelte van het licht dat opwaarts naar de hemel ging, en ik
in het gedeelte dat zich over de aarde verspreidde. Vóór de rechter
handpalm van Onze Lieve Vrouw bevond zich een Hart omgeven
met doornen die erin gestoken leken te zijn. Wij begrepen dat dit
het Onbevlekt Hart van Maria was dat, versmaad door de zonden
van de mensheid, om eerherstel vroeg.
Excellentie, hierop doelden wij wanneer we zeiden dat Onze
Lieve Vrouw ons in juni een geheim had meegedeeld. Deze keer
vroeg Onze Lieve Vrouw ons nog niet om het geheim te houden,