God,
in Jezus herkennen we U,
in zijn liefde zien we uw liefde voor elke mens,
zien we dat U geen onderscheid maakt tussen mensen.
In Jezus zien we hoe U,
God de mensen dient.
Aan U vertrouwen wij ons toe,
opdat wij eensgezind volhouden
met een hart voor elkaar en oog en oor voor U,
vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Indrukwekkend nieuws ditmaal op de maandelijkse fax, met ook de volledige berichtgeving over de verdronken jongen dat al eerder op een hele reeks blogs verscheen, maar waarbij een aantal dingen niet helemaal correct en/of niet volledig waren.

Vriendelijke groeten,

Josiane

Fax  van  12.09.2010                                                                                                     Medjugorje, 12 september  2010

Feest van de H. Naam van Maria

Dierbare kinderen van Medjugorje, Geloofd zij Jezus en Maria !

1 - Op 2 augustus  2010  kreeg Mirjana Soldo haar verschijning aan het blauwe kruis, omringd door een ontelbare menigte, vooral Italiaanse, bedevaarders. Na de verschijning gaf ze ons de volgende boodschap door :

“Lieve kinderen !  Ik ben bij u omdat ik u wil helpen de beproevingen te overkomen, die deze tijd van zuivering voor u meebrengt.  Mijn kinderen, één daarvan is : niet vergeven en geen vergeving vragen.  Elke zonde kwetst de liefde en verwijdert er u van – en de liefde, dat is mijn Zoon !  Daarom, lieve kinderen, als ge stap voor stap met mij wilt gaan naar de vrede van Gods liefde, dan moet ge leren vergeven en vergeving vragen. Ik dank u”.

2 – Dominik en het jongerenfestival.  Er is op 3 augustus iets verrassends gebeurd.  Voor ik er over wilde spreken, wilde ik eerst een ernstig onderzoek doen bij de ouders van Dominik in Slowakije. Ik vertel u bijgevolg de feiten.  (Er staan fouten in de artikelen op internet).

Een jonge Slowaak van 16 jaar, Dominik Juroš, uit een Katholieke familie uit het dorp Hran is deze zomer naar het jeugdfestival gekomen met vrienden van zijn leeftijd. De laatste maanden had Dominik een periode van inwendige crisis doorgemaakt, vooral tegenover het geloof.  Hij wilde geen H. Mis meer dienen en weigerde samen met zijn ouders te bidden. Hoewel deze jongeren naar het jongerenfestival gekomen waren, moeten we  bekennen dat ze niet veel belangstelling hadden voor het festival, noch voor  God in het algemeen.  Ze gedroegen zich eerder als toeristen op vakantie.

Op 3 augustus was het extreem warm in Medjugorje. De groep besloot om, in plaats van het programma te volgen van het festival, samen met hun gids Janko,  te gaan zwemmen aan de watervallen van Kravica.  Dominik gleed uit en viel in het ijskoude water. Hij ging 3 tot 4 meter diep onder water, maar kwam nog enkele keren boven. Niemand merkte dat hij aan het verdrinken was, men dacht dat het een spel was. Tien minuten later begon Janko zich ongerust te maken omdat hij hem niet meer zag boven komen. Hij zwom naar de plaats waar hij hem laatst had gezien en geholpen door enkele mensen slaagde hij er in Dominik uit het water te halen. Zij hart was stil gevallen. Er waren 15 tot 20 minuten nodig om het weer aan het kloppen te krijgen. Op weg naar Mostar viel het echter opnieuw stil. Zijn longen werkten niet meer. In het ziekenhuis hield men Dominik dan in een kunstmatige slaap en werden zijn vitale organen kunstmatig ondersteund.

In allerijl kwamen zijn ouders ’s anderendaags naar Mostar. Al de jongeren van het festival baden vurig voor hem en een mooie liefdesketting kwam tot stand, dag en nacht !  Zelfs de vrienden uit de bus van Dominik, plots aangegrepen door vreze Gods, begonnen te bidden.  Ze gingen allen te biechten  en volgden de H. Mis met grote vurigheid.

Van 5 augustus af, omringd door zijn familie en veel gebed begon Dominik onverwacht tekens van “bewustzijn” te geven. Hoewel hij nog steeds bewusteloos was, neep hij soms in de hand van zijn moeder of had hij tranen in de ogen (Zijn moeder had hem, van zijn ontvangenis af, aan de H. Maagd toegewijd).  Op 7 augustus werd hij wakker en zijn organen begonnen terug te werken.  Zijn eerste reactie was te wenen en zijn ouders te smeken om hem te vergeven. Hij nam de hand van zijn moeder en vroeg haar met hem te bidden, veel te bidden.  Hij wilde zijn zonden biechten (men liet een priester komen). Daarna werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Slowakije, waar hij opnieuw begon te lopen en vrijuit te spreken. Vier weken later ging hij opnieuw naar school. Zijn Slowaakse dokter zegt nu dat zijn herstel verrassend is.

Dominik vertelde enkele interessante aspecten over zijn ervaring. Zo, bij voorbeeld, toen hij bewusteloos werd weggevoerd na zijn verdrinking,”zag” hij zijn ouders in Slowakije, die op dat moment voor de televisie zaten en hij wist wat ze deden en waar ze gingen !  Op 8 augustus, volgens de mensen die er bij waren en ook volgens zijn eigen zeggen, werd Dominik overvallen door een over-gevoeligheid, die gepaard ging met zeer sterke inwendige strijd.  Hij had toen ongewone waarnemingen.

Hij vertelt dat, toen hij zich tussen leven en dood bevond, hij zich bedreigd voelde door duivels, “duistere gedaanten”,die er waren in het ziekenhuis, sommigen aan zijn deur, anderen die verwarring zaaiden in zijn kamer en hem beschuldigden. Deze gedaanten trachtten voortdurend de gebeden te verhinderen van zijn moeder, die aan zijn bed zat. Het gelaat van Dominik lichtte echter op toen hij de aanwezigheid zag van een persoon, vervuld van licht, van vrede en van vreugde. Hij denkt dat het de Maagd Maria was. Als iemand in zijn kamer kwam met water, wist hij dat het wijwater was en hij dacht : “O, wijwater, dat zal me helpen !”. Hij zegt dat hij de gebeden kon opvangen van zijn verwanten en hij zag ze als vredevol, positief, zeer helpend en vol licht.

Hij zag het vagevuur, hij zag twee jongeren (uit een stad in de omgeving van de zijne) die er leden. Hij zag hoe ze een wagen hadden in brand gestoken met benzine en hoe ze bij een ongeval om het leven gekomen waren.  Hij zag engelen, prachtige wezens, heel wit en met mooie gezichten.  Hij zegt dat hij Jezus zag, van aangezicht tot aangezicht en dat Jezus ogen heeft van een onbeschrijfelijke schoonheid. Als zijn familie aan zijn bed de Rozenkrans bad van de Goddelijke Barmhartigheid, vroeg hij hen : “Ruikt ge die heerlijke geur ?” “Welke geur ?” vroeg zijn moeder. “Het bloed van Jezus ! Hij heeft een heerlijke geur !” antwoordde hij.

Ik moet veel bijzonderheden daar laten.

Dikwijls herhaalde Dominik dat we mekaar moeten beminnen en mekaar vergeven. dat het belangrijkste in het leven de liefde is. Met nadruk vroeg hij aan de leden van zijn familie mekaar met meer liefde te behandelen, zelfs in de kleinste dingen. Altijd te vergeven en geen enkele vijand te hebben. Tegelijkertijd speet het hem dat de dokters zijn leven gered hadden !

Ik heb de medische staf in Mostar nog niet ondervraagd.  Het is zo dat na enkele minuten onder water, de hersenen beschadigd zijn door het gemis aan zuurstof. In het geval van Dominik, weet God alleen of het op medisch gebied al dan niet om een mirakel gaat. Het heeft weinig belang !  Wat me prachtig lijkt in dit voorval, dat gebeurde terwijl 40.000 jongeren van het festival in Medjugorje aan het bidden waren, is, dat de Heer zich bediend heeft van deze jongeman in crisis, om al zijn vrienden op de knieën te brengen (en meerdere anderen van zijn verwanten), ze laten biechten (wat geen luxe was !) en zich naar God te keren. En bovendien, voor degenen onder hen, die de dingen van de wereld op de eerste plaats zetten in hun leven en dachten dat ze God niet nodig hadden, heeft de ervaring van Dominik hen open gemaakt voor een andere wereld, andere waarden en hen herinnerd aan het meest vitale gebod van Jezus : “Bemint elkaar, zoals Ik u heb bemind !”

Dominik herinnert zich niet alles meer maar de uitwerking van de genade laat zich in zijn leven voelen. Nu is het een jongeman, die diep bidt, die vurig zijn geloof beleeft en zich bereidwillig aansluit bij zijn familie.  Hij toont een diepe eerbied voor het Kruis van Jezus en voor de Maagd Maria. Al de zijnen leven in dankzegging voor wat de barmhartigheid van God voor hem gedaan heeft. Zelfs de grootvader, vroeger een hevig tegenstander van Medjugorje, wil er nu op bedevaart gaan. Magnificat !

3 – Vergeven ,  Onmogelijk !    De boodschap van 2 september heeft ons allen geraakt (zie $1). Maar, hoe vergeven als mijn echtgenoot me slaat, me bedriegt, me verraadt en me het leven onmogelijk maakt ?  Hoe kan ik vergeven aan de man, die mijn kind verkracht heeft ?  Aan mijn schoondochter die mijn zoon zijn geloof heeft doen verliezen en me haar kinderen niet wil toevertrouwen ?   Aan mijn broer, die me mijn erfenis heeft gestolen ?  Aan mijn kinderen, die me verlaten hebben, na alles wat ik voor hen gedaan heb ?  Hoe vergeven aan mijn zuster, die mijn reputatie vernield

heeft ?  Aan die verleider, die mijn dochter naar zelfmoord gedreven heeft ? 

Onmogelijk !  Nochtans, in het Onze Vader  leert Jezus ons : “Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”.

Gelukkig is voor God mogelijk, wat voor de mens onmogelijk is.  De enige oplossing is dan ook aan Jezus te zeggen : “Ik kan het niet, mijn wonde bloedt teveel !  Maar U, Jezus, die enkel liefde en barmhartigheid bent, leg uw eigen vergeving in mijn hart voor deze persoon, ik smeek het U !”  En dan, het eenvoudig feit dit oprecht aan Jezus te vragen, is reeds vergeven. Zelfs als er nog flarden in u opkomen van woede, van haat of van geweld, die te wijten zijn aan onze gekwetste menselijkheid, toch zal de ziel mooi vooruitgaan. God ziet onze goede wil en Hij doet de rest !

“Daarom, lieve kinderen, als ge stap voor stap met mij wilt gaan naar de vrede van Gods liefde, dan moet ge leren vergeven en vergeving vragen.” De boodschap zou ons niet gegeven zijn als onze Moeder in de hemel – die ons vergeven heeft dat we haar Zoon ter dood gebracht hebben – geen tonnen genaden van vergeving zou hebben om ons te geven …  Laten we ze grijpen !  Laten we van vandaag af handelen !

Lieve Gospa, de 15^e september vieren we U als “Onze Lieve Vrouw van Smarten”.

U kent en deelt al onze smarten !

Giet uw balsem van vrede in onze kwetsuren en leer ons te vergeven !

Sr. Emmanuel

Vertaald uit het Frans

                                              ©  Enfants de Medjugorje 2010

Verheugend  nieuws  !!!

ZUSTER  EMMANUEL

        KOMT NAAR DE  “ABDIJ  TEN PUTTE”  TE GISTEL

         GEMEENSCHAP “ MOEDER  VAN  VREDE ” (Meetkerke)

       Op  donderdag, 25  november  2010,  te 16.30.

       Meer inlichtingen zal u vinden op de volgende faxen.

Gebogen  over  mijn  eigen  schaduw.

Waar  zijt  Gij  God ?

Ik  kan  U  nergens  vinden  de  wereld  is  te 

luid  ik  hoor  Uw  stem  niet  meer ,  ben  ik  dan

verlaten , verloren , alleen  met  een  stuk 

kruishout  op  mijn  schouder , haast  te  zwaar ,

om te  dragen , ik  kan  niet  opzien  naar  de 

hemel  want  mijn  hoofd  is  naar  de  aarde 

gebogen , bedroefd  loop  ik  over  mijn  eigen

schaduw , waarheen  ik  weet  het  niet...

Maar  dan , dan  voel  ik  plots  Uw  warme 

Hand , Uw  Hartslag , in  mij , in  iedere

medemens , bevrijd  van  al  de  dingen , die 

mijn  aards  bestaan  bezwaren , weet  ik  het 

licht  van  Uw  Aanwezigheid  gelijk  een 

dageraad  door  alle  leven  varen.

Amen.

Gods  Zegen.

N  ( M ). 

Help mij
de lamp van mijn hart
brandend te houden, God,
om meteen te kunnen opendoen
zls jij bij mij aanklopt.
Laat mij Jou herkennen wanneer ik je mag ontmoeten
in de ogen van een kind
of in het geloof van een arme.
Wil dan naar mij knipogen
en mij jouw liefde laten ervaren
zodat ik met heel mijn hart bij jou kan zijn
altijd en overal!