ZEVENDE VERSCHIJNING

Woensdagavond, 27 december 1972 om 19.00 uur

Madeleine verlaat samen met de pastoor de sacristie van de parochiekerk en ziet nu het Lichtende Kruis verschijnen, veel kleiner, en het lijkt wel hoger aan de hemel te staan.

Enige seconden later vormt zich aan de voet ervan een ovale wolk, daarna verdwijnt plotseling het Kruis en op de wolk zet zich een menselijke gedaante neer :

"Nog nooit heb ik zoiets moois gezien. Zijn hoofd was voorover gebogen en zijn handen naar mij uitgestrekt als om mij te begroeten".

Zij hoort :

"Vreest niet, Ik ben Jezus van Nazareth, de verrezen Mensenzoon..."

"Weest zo goed dit te herhalen : “O sorte nupta prospera Magdalena  ! Annuntiate virtutes Ejus qui vos de tenebris vocavit in admirabile Lumen suum."

Vertaling uit het Latijn : "Oh Madeleine, welk een gunstig lot heeft u tot bruid gemaakt ! Verkondigt de deugden van Hem die u geroepen heeft vanuit de duisternis tot zijn wonderbaar Licht."

En Madeleine schrijft :

"Ik heb deze schone pracht nog even mogen bewonderen en toen was alles ineens verdwenen."

Verder : "Vurig heb ik begeerd dat de tijd stil zou staan... dan zou ik niet de enige zijn geweest om Jezus te zien, die avond van de 27e december, dan zou de hele mensheid die Schoonheid hebben kunnen bewonderen... allen zouden hetzelfde verlangen als ik hebben gekend : Hem voor altijd te aanschouwen in alle eeuwigheid...

Zijn ogen zijn vol liefde, allervriendelijkst en vol droefheid tegelijk, en zijn stem is van een weergaloze mildheid... En op zekere dag, lang niet ver weg, zal iedereen Hem zien, komende op een wolk, en op die Dag zal het aanschijn van de aarde in een schitterend licht zijn gedompeld. Nu is de tijd om het hoofd omhoog te heffen, u kunt nog gered worden... Wij zijn allen een enige geest in God. Jezus die zich verwaardigd heeft mij te bezoeken... Hij is evengoed aanwezig bij u, maar ons lichaam werkt belemmerend ten aanzien van Hem en belet het geestelijke te zien..."

Opmerking :

Madeleine had zojuist de kerk voor een huwelijk met bloemen versierd, een taak die haar door de afwezigheid van de zusters was toevertrouwd, en wat al die avond tevoren gereed had moeten zijn. Maar toen had de eerwaarde l’Horset geen tijd weten te vinden om haar aan te geven waar zich de bloempotten en nodige versiersels bevonden.

Jullie hebben gehoord dat er gezegd is: U zult uw naaste liefhebben en uw vijand haten. Maar Ik zeg jullie: heb je vijanden lief en bid voor wie je vervolgen, dan zullen jullie kinderen worden van je Vader in de hemel, want die laat zijn zon opgaan over slechten en goeden, en Hij laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Want als je liefhebt wie jou liefheeft, welk loon verdien je dan? Doen de tollenaars dat ook niet? Als je alleen je broeders groet, wat voor bijzonders doe je dan? Doen de heidenen dat ook niet? Jullie zullen dus onverdeeld goed zijn, zoals jullie hemelse Vader onverdeeld goed is.

Kijk ik naar wie met mij samen leven?
Ben ik gevoelig voor hun vreugde en hun pijn?
Beoordeel ik hen? Waarop?
Ben ik eerlijk en rechtvaardig in mijn oordeel?
Oordeel ik of veroordeel ik?
Sta ik open voor hen, kan ik luisteren?
Zie ik hun noden?
Ben ik bereid blij mét hen te zijn?
Ben ik altijd eerlijk?
Geef ik iemand een tweede, een derde een zoveelste kans?
Kies ik voor mijzelf partij of voor de ander?
Wat bepaalt mijn dienstbaar zijn?
Zoek ik op de een of andere manier voordeel uit mijn dienst?
Cijfer ik mijzelf voldoende weg?
Geef ik voldoende steun vanuit mijn eigen zijn en denken?
Kan iemand op mij leunen?
Probeer ik van mijn medemens te houden?
Ben ik bereid verder te gaan dan wat eenvoudig te doen valt?
Durf ik mij echt geven voor iemand?
Kan ik iemand met zijn gebreken toch ondersteunen?
Bedenkt ik wel eens wat Jezus mij zou kunnen zeggen bij mijn werk?
Ben ik tevreden over mijn inzet ondanks alle tegenslag?
Zoek ik de kracht op van het gebed om mijn dienst te vervullen?

Heer,
Geef jij mij woorden om uw woord te spreken?,
handen om uw werk te doen?,
uw armen om mijn vreugde te delen?,
uw schouders om mij van mijn last te ontdoen?
Geef jij mij ogen om de waarheid te zien?,
een hoofd om degelijk te kunnen helpen?,
uw voeten om lang vol te houden?,
uw benen bij mijn zoveelste aarzeling?
Jij voelt mijn nood, mijn hulpeloze blik,
jij doet het werk dat mij zo moeilijk lijkt,
jij geeft mij adem als ik al stik
wanneer ik 't opgeef anderen te dragen.
Als ik wankel geef jij steun
als ik dwaal geef jij licht,
als ik tegen de muren loop
heb jij al een zacht bed ingericht.
Ik ben jouw dienstknecht,
jij mijn Heer,
enkel met jouw aanwezigheid
geef ik anderen hun vreugde weer.

           Als je 'ja' zegt, zeg dan 'ja'

Jezus sprak nog steeds het volk toe dat aan de voet van de berg naar hem luisterde. En dit vertelde hij:
Jullie hebben gehoord wat er vroeger al tegen jullie ouders en voorouders gezegd werd:
"Jij zal geen valse verklaringen afleggen,
maar je zal je in je verklaringen beroepen op God."
Maar ik zeg U: Jij hoeft niet te zweren, jij hoeft niet hemel en aarde te bewegen om uit te leggen wat je te zeggen hebt.
Zweer niet bij de hemel, want Uw Vader woont er,
zweer niet bij de aarde, want ook daar leeft Uw God.
Zoveel woorden vuil maken brengt immers toch geen verandering.
Houd je kortweg hieraan:
Als je 'ja' zegt, zeg dan 'ja',
als je 'neen' zegt, zeg dan 'neen' !
Wat er meer gezegd wordt is gewoon te veel gezegd.

 

Heer, onze God,
trek met ons mee,
Geweldloze God,
door heen onze dagen.
Dat wij, vallend en opstaand,
de taal van de vrede leren spreken?.
Dat wij zelf bron van vrede worden
dank zij Jezus,
die ons in geweldloosheid
en in actieve goedheid is voorgegaan.
Hij leeft nu met U
en blijft ook heel dicht bij ons,
vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Maria heeft vreugdevolle dagen gekend,
maar ook dagen van zorgen en verdriet.
En toch bewaarde zij in haar hart een diepe vrede,
die niet werd aangetast, de vrucht van haar geloof in God.
Laten we bidden :
Heer Jezus Christus,
U bent altijd een bron van vreugde geweest
voor uw Moeder Maria.
Door het geloof in uw zending
kon Zij vrede bewaren in haar hart.
Geef ons ook geloof en vrede,
overal waar het leven ons brengt,
Zo bidden wij U,
die leeft in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Heer, onze God,
vanwaar komt toch
dat onbedwingbaar verlangen
naar vrede in ons?
Is het uw scheppingskracht die ons beroert,
is het de gestalte van Jezus van Nazareth die ons niet loslaat,
is het zijn Geest die in ons bezig is?
Wij bidden U:
laat de droom nooit in ons verloren gaan
die in ons spreekt van een goede schepping
van mensen in verbondenheid.
Wek in ons de taal van de vrede
die bemoedigt en samenbrengt.
Dat vragen wij U voor vandaag en morgen en alle dagen.
Amen.

Heer ontferm U over ons. Christus, ontferm U over ons.
Heer ontferm U over ons.
God de Vader, uit de hemelen, waar Gij zijt nedergezeten, ontferm U over ons.
God de Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons.
God de H. Geest, Heiligmaker van de zielen, ontferm U over ons.
H. Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons.

Gij, die de dood van de zondaar niet wilt, maar dat hij zich bekeert en leeft, ontferm U over ons.
Gij, die met geduld op de bekering van de zondaar wacht,
Gij, die de boetvaardige zondaar zo genadig ontvangt,
Gij, die U verheugt in de bekering van de zondaar,
Gij, die de volmaakste geneesheer van onze zielen zijt,
Gij, die de goede Herder zijt,

Dat ik gezondigd heb, het is mij leed uit geheel mijn hart, o mijn God.
Dat ik zo lang, zo dikwijls en zo zwaar heb gezondigd,
Dat ik gezondigd heb door gedachten, woorden en werken,
Dat ik gezondigd heb door al de zintuigen van mijn lichaam,
Dat ik gezondigd heb door al de krachten van mijn ziel,
Dat ik gezondigd heb met vrije wil en volle kennis van mijn boosheid,
Dat ik U heb verloochend om mij aan de ijdelheid te hechten,
Dat ik Uw oneidige volmaaktheden heb versmaad,
Dat ik Uw gaven en weldaden heb misbruikt,
Dat ik het lijden van Jezus Christus heb vernieuwd,
Dat ik Uw gunst en vriendschap heb verstoten,
O mijn God, het is mij leed uit geheel mijn hart, en maar alleen om U. Het is mij leed uit geheel mijn hart, o mijn God.
Omdat ik U heb mishaagd, Omdat ik U heb vergramd,
Niet door de vrees voor straf,
Niet door de hoop op enig loon,
Maar uit liefde tot U,
Uit eerbied voor uw opperste Majesteit,
Omdat Gij oneindig heilig, oneindig beminnelijk zijt, en de zonde U boven alles mishaagt,
Ik beween mijn zonden, Heer, met dezelfde droefheid, welke de heiligen erover gevoeld hebben,
Omdat ik U bemin, o mijn God, wil ik mij beteren met Uw genade,
U van heden nooit meer vergrammen,
Al de gelegenheden tot zonde vluchten,
Mijn kwade driften steeds bestrijden,
Weerstaan aan alle bekoringen,
Alle zondige gedachten verdrijven,
Liever al wat ik bezit verliezen, dan U opnieuw te vergrammen,
Liever alles lijden, en zelfs sterven, dan U voortaan nog te vergrammen,

Christus hoor ons. Christus verhoor ons.
Onze Vader, enz.

Laat ons bidden,
O God, die in Uw oneindige goedheid altijd bereid zijt om de zondaar in genade te ontvangen, aanschouw de menigvuldigheid en de grootheid van mijn boosheden niet, maar wel Uw oneindige barmhartigheid.
O, verstoot toch niet een vernederd en vermorzeld hart! Met de hulp van Uw genade wil ik mijn leven beteren, de gevaren en de gelegenheden tot zonde vluchten. Liever zou ik sterven dan U nog door één enkele zonde te vergrammen. Kastijd mij gelijk het U behaagt; geen straf is te groot voor mij, die U, o mijn God, zo dikwijls en zo zwaar beledigd heb.
Alleen deze genade smeek ik U af, door uw lieve Zoon, die voor de zondaars gestorven is: verleen mij, dat ik in dit leven nog boetvaardigheid moge doen, opdat ik eenmaal, met al de heiligen van de Hemel, Uw oneindige barmhartigheid zal kunnen loven.
Amen.

De eerste stap is een oprecht berouwvol hart en dat je gods verdriet voelt voor de zonden in je leven. Zonder dit kom je niet ver in het Koninkrijk Gods en gelukkig is het erg eenvoudig om tot bij God te komen door Christus Jezus, zeg maar hardop:


Lieve Heer Jezus,

ik vraag U om in mijn leven te komen, ik weet nu dat ik een zondaar ben en ik uw vergiffenis nodig heb.
Alles wat ik ken over mij geef ik aan alles wat ik weet over U, Heer Jezus.
Ik verwerp het oude en verlang naar het nieuwe van U,
ik vraag vergeving voor al mijn zonden zoals ik anderen ook vergeef.
Ik vraag U om mijn hart te reinigen en van mij een nieuwe persoon te maken.
Ik geloof dat U de Zoon van God bent, dat U ook voor mijn zonden aan het kruis gestorven bent en dat U,
Here Jezus Christus uit de dood bent opgestaan en verrezen.
Ik wil mijn zonden achter mij laten en accepteer uw voorzieningen voor mij om me te reinigen.
Ik ontvang U nu als mijn Verlosser en ik nodig U nu uit om in mijn leven te komen.
Heer Jezus ik open mijn hart voor U.
Ik wil U vertrouwen en volgen als mijn Heer en vriend, toon me nu waar ik vergeving om moet vragen en geven.
Ik verwerp en vraag om vergeving voor...... en ....................
Vader ik bid dit in Jezus Christus naam. Amen

Lezing uit het boek Exodus 14,21-31.15,1.
Exodus 15,8-9.10.12.17.
Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,46-50.

Lezing uit het boek Exodus 14,21-31.15,1.

Nu strekte Moses zijn hand uit over de zee. En Jahweh wierp de zee terug door een sterke oostenwind, die de hele nacht bleef waaien. Hij maakte de zee droog land; want de wateren waren in tweeën gespleten.
En de kinderen Israëls trokken droogvoets midden door de zee, daar de wateren aan hun rechter(-) en hun linkerzij als een muur bleven staan.
De Egyptenaren joegen hen na, en alle paarden van Farao met zijn wagens en ruiters trokken achter hen aan naar het midden der zee.
Maar in de morgenstond wierp Jahweh in de vuur(-) en wolkkolom een blik op het leger der Egyptenaren: Hij bracht het leger der Egyptenaren in verwarring,
liet de raderen van hun wagens aflopen, en vertraagde hun mars. En de Egyptenaren riepen: Laat ons vluchten voor Israël; want Jahweh strijdt voor hen tegen Egypte!
Nu sprak Jahweh tot Moses: Strek uw hand uit over de zee; dan golven de wateren terug over de Egyptenaren met hun wagens en ruiters.
Moses strekte zijn hand uit over het water, en tegen de morgen golfde de zee naar haar oude plaats terug. En toen de Egyptenaren naar de andere kant wilden vluchten, dreef Jahweh ze terug naar het midden der zee;
de wateren stroomden terug en overstelpten al de wagens en ruiters van het leger van Farao, die hen in de zee achtervolgden; geen een bleef er over.
Maar Israëls kinderen waren droogvoets midden door de zee getrokken, daar de wateren aan hun rechter(-) en linkerzij als een muur bleven staan.
Zo redde Jahweh Israël op die dag uit de greep van Egypte, en zag Israël de lijken der Egyptenaren op het strand der zee.
En toen het volk van Israël het machtige wonder aanschouwde, dat Jahweh aan de Egyptenaren had gewrocht, kreeg het ontzag voor Jahweh, en vertrouwde het op Jahweh en op zijn dienaar Moses.
Toen zongen Moses en Israëls kinderen dit lied ter ere van Jahweh: Laat ons zingen voor Jahweh, Want hoog is Hij verheven; Paard en ruiter wierp Hij in zee!


Exodus 15,8-9.10.12.17.

Door uw briesen hoopten de wateren zich op, Bleven de golven staan als een dam, Stolden de baren in het midden der zee.
De vijand sprak: Ik zet ze na, haal ze in, Ik verdeel de buit, ik zal mij verzadigen; Ik trek mijn zwaard, Mijn hand slaat ze neer.
Maar Gij hebt met uw adem geblazen en de zee golfde over hen heen; Zij zonken als lood in de vreselijke wateren.
Gij strekt uw rechterhand uit, En de aarde verslindt ze!
Nu brengt en plant Gij hen Op de berg van uw erfdeel; Op de plaats van uw woning, o Jahweh, die Gij U hebt bereid: Heer, in het heilige oord, Dat uw handen hebben gegrond!


Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,46-50.

Terwijl Hij nog sprak tot de scharen, zie, daar stonden zijn moeder en broeders buiten, en wilden Hem spreken.
Men zei Hem: Zie, uw moeder en broeders staan buiten, en willen U spreken.
Maar Hij antwoordde aan die Hem dit zeiden: Wie is mijn moeder, en wie zijn mijn broeders?
En Hij strekte de hand naar zijn leerlingen uit en sprak: Ziedaar mijn moeder en broeders;
want wie de wil van mijn Vader volbrengt, die in de hemelen is, hij is mijn broeder en zuster en moeder.

Bron : Petrus Canisius bijbelvertaling

Heer Jezus,
Uw Kostbaar Bloed herinnert ons aan uw lijden, dood en verrijzenis.
Gij hebt de mensen bevrijd van een zinloos bestaan en van een blijvende dood.
Geef moed aan hen die onder verdrukking gebukt gaan.
Geef leven aan hen die het leven als zinloos ervaren.
Geef kracht en uithoudingsvermogen aan hen die zich inzetten voor vrede en welzijn.
Wakker het vuur van liefde aan onder alle mensen, het vuur van eenheid en verdraagzaamheid onder de christenen.

Heer,
Uw Heilig Bloed herinnert aan het Nieuw Verbond tussen God en de mensen.
Het is teken van Uw vriendschap met ons.
Laat die verbondenheid met U dagelijks sterker worden.
Open mijn hart en verstand voor iedere mens die Gij op mijn levensweg plaatst.
Dat Uw Heilig Bloed mij kracht mag geven om getuige te zijn.

Laat ze toch voelen uw liefde.
Dat ze eens verdriet en de pijn eens lieten berusten die hun leven griefde.
De mens heeft toch zoveel liefde nodig.
Velen leven er op los, help ze toch.

En dat doet U, U blijft steeds uw liefdes krachten sturen.
Dat hun leed, hun heel diep leed eens zal verzachten.
De een weet nog maar amper dat hij leeft.
En de ander leeft zich uit als een beest.

Er is toch zoveel verschil in het leven.
Laat ze toch eens om elkander geven.
Geef ze liefde, geef ze innerlijke krachten.
Dat men van hen ook het licht zal mogen verwachten.

Dat vraagt God aan u allen.
Maar ook als u niet kunt blijven staan, maar elke keer doet vallen.
Door je bewustzijn want dat is kracht van je innerlijke.
Als je zijn liefde aanvaard, is men geestelijk een hele rijke.

Een Rijkdom heb je dan, en dat heeft helemaal niets met geld te maken.
Door veel geld daar kan je geest mee in de war geraken.
Wat heb je dan als je 4 miljoen Euro had gewonnen.
Onrust en angst voor inbraak krijgt men dan, en dit is echt niet verzonnen.

Want wie de schatten van rijkdom als juwelen en geld in huis heeft.
Zal die nog wel rustig kunnen slapen, omdat hij innerlijke onrust beleeft.
Want hoevelen zielen zijn er al eerder door een overval naar God teruggeroepen.
Al verschillende zielen heeft zijn leven al teruggegeven op een van die stoepen?

En nog begrijpt men het niet.
Wat heb je aan al die rijkdom, als men je neerschiet.
Leef je leven anders, maar dan in de geestelijke wereld, daar word men gelukkig en rijk.
Dat is wat de Goddelijke wereld wil, eenvoud, dat je rustig kunt wandelen op een straat of in een wijk.

Een schrijven over alle kinderen van de gehele aard.
Vele voelen dat hun leven, weinig betekenis heeft en is in hun ogen niet veel meer waard.
Onrust, stress, en de macht dat speelt nu ook de overhand.
En het kan zo mooi zijn, want gevuld is toch zo snel een kinderhand.

Met moederliefde zijn de handen toch zo snel gevuld.
Is dat ook niet het licht, en de kracht te hebben van veel geduld.
Moeder velen hebben in U heel veel vertrouwen.
Want met Uw licht kan men heel veel liefde voor elkander opbouwen.

Vele zielen komen hier Moeder Uw Kapel bezoeken.
Voor hulp, voor kracht, en ook om een verloren weg terug te zoeken.
Moeder door vertrouwen en door eerlijkheid.
Geeft U aan dat U altijd door het gebed voor het goede strijd.

Moeder help dan degene die het licht van andere niet kunnen verdragen.
Waaruit alleen haat en nijd uitgaat, en nog zo vele moeilijke vragen.
Geef ze de kracht, dat zij deze haat en nijd willen vergeten.
Want dit heeft al zoveel verdriet en tranen gekost ook in het in verleden.

Telkens wordt de mens overrompeld door zijn kwaadheid.
Steeds gaat hij maar, door deze onenigheid in de strijd.
Geef hem de kracht, zodat hij in gaat zien, wat doe ik mijn moeder toch zo'n pijn.
Dat hij het eens en voor altijd gaat beseffen, liefde en een eenheid dat is toch zo fijn.

Lezing uit het boek Exodus 14,5-18.
Exodus 15,1-2.3-4.5-6.
Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,38-42.

Lezing uit het boek Exodus 14,5-18.

Toen dan ook aan den koning van Egypte werd bericht, dat het volk was gevlucht, sloeg de stemming van Farao en zijn hovelingen jegens het volk om, en ze dachten: Wat hebben we toch gedaan, dat we Israël uit onze dienst hebben laten wegtrekken?
Hij liet zijn wagen inspannen, riep zijn krijgsvolk op,
en nam zes honderd van de beste strijdwagens, behalve de overige wagens van Egypte, alle met de dapperste strijders bezet.
Want Jahweh had het hart van Farao, den koning van Egypte, verhard, zodat hij de Israëlieten achtervolgde, ofschoon de kinderen Israëls waren vertrokken onder de schutse van een machtige hand.
De Egyptenaren joegen hen na met al de paarden en wagens van Farao, met zijn ruiters en leger, en bereikten hen, terwijl ze nog aan de zee waren gelegerd bij Pi-Hachirot, tegenover Baal-Sefon.
Toen Farao zo dicht was genaderd, en de Israëlieten hun ogen opsloegen, zagen zij ineens de Egyptenaren achter zich aan. Nu werden de kinderen Israëls zeer beangst, riepen Jahweh aan,
en zeiden tot Moses: Waren er in Egypte geen graven genoeg, dat ge ons hebt meegenomen, om te sterven in de woestijn? Wat hebt ge gedaan, met ons uit Egypte weg te voeren!
Hebben we u al niet in Egypte gezegd: Laat ons met rust! We willen de Egyptenaren blijven dienen; want het is beter, de Egyptenaren te dienen, dan te sterven in de woestijn.
Maar Moses sprak tot het volk: Weest maar niet bang; blijft staan en ge zult de hulp van Jahweh ondervinden, die Hij u heden verleent. Waarachtig, de Egyptenaren, die ge op het ogenblik ziet, zult ge nooit meer zien, in der eeuwigheid niet!
Jahweh zal voor u strijden; gij kunt rustig toeschouwen.
Nu sprak Jahweh tot Moses: Wat roept ge tot Mij? Beveel de Israëlieten, op te breken!
Steek uw staf in de hoogte, strek uw hand uit over de zee en splijt haar in tweeën, zodat de kinderen Israëls droogvoets door de zee kunnen gaan.
Zie, Ik zal het hart der Egyptenaren verharden, zodat ze achter hen aan zullen trekken; dan zal Ik mijn heerlijkheid tonen aan Farao en zijn legermacht, aan zijn wagens en ruiters.
En wanneer Ik mijn heerlijkheid aan Farao, zijn wagens en ruiters getoond heb, zullen de Egyptenaren weten, dat Ik Jahweh ben!


Exodus 15,1-2.3-4.5-6.

Toen zongen Moses en Israëls kinderen dit lied ter ere van Jahweh: Laat ons zingen voor Jahweh, Want hoog is Hij verheven; Paard en ruiter wierp Hij in zee!
Mijn kracht is Jahweh en mijn roem, Want Hij heeft mij gered. Hij is mijn God, dien ik wil prijzen, De God van mijn vaderen, dien ik verheerlijk.
Een krijgsheld is Jahweh, Jahweh is zijn Naam!
Farao’s wagens en zijn leger wierp Hij in zee, In de Rode Zee ligt de bloem zijner helden verdronken.
De golven bedekten hen, Zij zakten als een steen in de diepte.
Uw rechterhand, Jahweh, is heerlijk door kracht, Uw rechterhand, Jahweh, verplettert den vijand!


Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,38-42.

Eens spraken enige schriftgeleerden en farizeën Hem aan, en zeiden: Meester, we verlangen een wonderteken van U te zien.
Maar Hij gaf hun ten antwoord: Een boos en overspelig geslacht vraagt een teken; maar geen teken zal hun worden gegeven, dan het teken van Jonas, den profeet.
Want zoals Jonas drie dagen en drie nachten in de buik van het zeemonster was, zo zal ook de Mensenzoon drie dagen en drie nachten in het hart der aarde zijn.
De Ninivieten zullen in het oordeel opstaan te zamen met dit geslacht, en het veroordelen; want zij bekeerden zich op de prediking van Jonas; en zie, meer dan Jonas is hier.
De koningin van het zuiden zal in het oordeel opstaan te zamen met dit geslacht, en het veroordelen; want zij kwam van het uiteinde der aarde om Sálomons wijsheid te horen; en zie, meer dan Sálomon is hier.

Bron : Petrus Canisius bijbelvertaling