Dit is uit het werk van Dr. Melvin Morse.
Dr Melvin Morse een kinderarts met onderzoek naar bijna doodervaringen.

Geloof je een kind van 9 jaar, dat opstaat uit een bijna- dood. Nou ik wel, ook de mensheid zal hier ook niet meer aan kunnen blijven twijfelen. Als dit een meisje van 9 jaar haar wonderbaarlijke gebeurtenis verteld, over de Hemelse Vader. Hoe kan ze vertellen dat een Elisabeth een beschermengel haar de hemel liet zien? Het gaat hierover een kind 9 jaar dat bijna verdronk. Drie dagen balanceerde het meisje op de rand van de dood. Ze lag in zo'n diepe coma, dat er apparatuur noodzakelijk was om haar te laten ademen. Niemand, ook dr. Morse, verwachtte ook niet dat ze ooit nog zou herstellen. Aan het einde van de derde dag werd ze gewoon wakker, alsof ze alleen maar heel diep geslapen had. Binnen vierentwintig uur was de schone slaapster op, wandelde rond, en praatte met haar ouders. Ze vertoonde geen enkel teken van hersenbeschadiging. Het was gewoon een wonder, maar een paar dagen na haar ontwaken, ontdekte dr. Morse het echte wonder. Hij was bijzonder nieuwsgierig naar de toedracht van haar ongeluk. Had iemand haar onder water geduwd? Had ze tijdens het zwemmen misschien een toeval gekregen, waardoor ze bewusteloos was geraakt? De gebruikelijke vragen die een arts stelt om de juiste nabehandeling te kunnen geven. De antwoorden, die Morse te horen kreeg, waren echter zeer ongebruikelijk. Toen hij vroeg wat er in het zwembad was gebeurd, antwoordde ze, U bedoelt toen ik de Hemelse Vader zag? Vervolgens beschreef ze haar prachtige spirituele reis naar de Hemel. Dr. Morse luisterde gefascineerd. Ze had God gezien, een man met helder licht haar met liefde en vriendelijkheid omhulde. En beschermengel die Elizabeth heette, liet haar de Hemel zien, en ze mocht zelfs even naar huis om haar familie te zien. Toen vertelde ze dat ze van God mocht kiezen of ze wilde blijven, of terugkeren naar haar moeder. Zij koos er voor om terug te keren naar haar moeder en daarom kon ze Dr. Morse nu haar verhaal vertellen. Het verhaal van haar bleef Dr . Morse achtervolgen. Hij ging een onderzoek instellen, om het wetenschappelijk te kunnen benaderen. Het onderzoek gaf hem aan: Iemand moet perse dood zijn om een bijna doodervaring te kunnen hebben. De dokter zei ik wil een catheter aansluiten, of jullie even weggaan omdat het niet zo'n prettig gezicht is. De familie gaven aan wij willen blijven, en wij willen gebeden opvoeren naar God, en ze begonnen te bidden. Waarom gaf hij aan, ze gaat toch dood. Het kind lag er bewegingloos bij. Twee verpleegsters en anesthesist hielpen mij. Een prik was voldoende om het bloed uit de slagader te laten spuiten. We deden ons werk snel en nerveus. Het leek wel dat de familie van het kind rustiger was dan wij, toen het bloed uit de slagader spoot, begonnen zij hardop te bidden. Hoe kunnen ze in hemelsnaam kalm blijven dacht ik bij mezelf. Ik dacht dringt het dan helemaal niet tot hun door dat het kind zou sterven. Drie dagen later was het kind volledig hersteld. Dit was een van de medische wonderen die getuigen van de ongelooflijke herstelkracht van het menselijke organisme. Sommigen mensen zien alleen maar de drempel van de dood en keren dan volledig gezond terug. Een paar dagen later kwam het kind in mijn kantoor binnen. Ze was een mooi meisje met lang blond haar en een wat verlegen, banginge manier van doen. Haar ogen straalden intelligentie uit en niet matheid veroorzaakt door tekort aan zuurstof in de hersenen, dat altijd samengaat met verdrinking. Er was niets afwijkends in haar lopen of manier van doen. Ze was een heel gewoon negenjarig meisje.

Het kind kon hem nog goed herinneren. Nadat ik mezelf had voorgesteld, wende zich tot haar moeder en zei: Dat is nou die man met die baard. Eerst was er alleen een grote dokter die geen baard had en daarna kwam hij binnen. Haar uiteenzetting klopte helemaal. Als eerste was de baardloze dokter de eerste hulp binnen gekomen. Dat kon het meisje goed herinneren. Eerst lag ik in de grote kamer, en toen brachten ze me naar een kleinere kamer waar ze rontgenfoto's maakten. Ik heb een slangetje in mijn neus gehad, wat haar beschrijving was van nassale intubatie. Maar ze beschreef nog meer details. Ik vroeg kun je nog iets herinneren van wat er in het zwembad gebeurd. Het eerste was een donkere tunnel voor haar en uit die tunnel kwam Elizabeth. U, bedoelt toen ik de Hemelse Vader bezocht. Ja ik ontmoette Jezus de Hemelse Vader zei ze. Vervolgens beschreef ze haar prachtige spirituele reis naar de Hemel. Fantastisch, dacht ik. Dat is een goed uitgangspunt om te beginnen. Vertel me meer over je ontmoeting met de Hemelse Vader. Ik ontmoette Jezus en de Hemelse Vader zei ze. En over de tunnel. Toen werd ze verlegen en werd een nieuwe afspraak gemaakt. Bij een volgende afspraak, vroeg Dr. Morse wat kun je nog meer herinneren. Het eerste wat zij kon herinneren was de duisternis en dat ze zich zo zwaar voelde, dat ze niet kon bewegen. Toen opende zich een tunnel voor haar en door die tunnel kwam Elisabeth. Elizabeth was lang lief en had schitterend goudkleurig haar. Ze vergezelde haar door de tunnel, waar ze haar overleden grootvader zag en veel andere mensen ontmoette. Tussen haar nieuwe vrienden bevonden zich twee jongetjes, die nog geboren moesten worden. Ze speelden met haar en stelden haar aan veel mensen voor. Op en gegeven moment tijdens haar reis kreeg zij een glimp te zien van haar eigen huis. Ze mocht even door het huis dwalen en zag haar broers en zussen op hun kamer met hun speelgoed spelen. Een van haar broers speelde met GI Joe en duwde hem in een jeep door de kamer. Een van haar zusjes kamde het haar van een barbiepop en zong en wiegelied. Ze ging naar de keuken en zag hoe moeder het eten klaarmaakte: gebraden kip met rijst. Toen keek ze de woonkamer in en zag haar vader op de bank zitten. Hij keek wat voor zich uit en ze veronderstelde dat hij zich zorgen over haar maakte, nu zij in het ziekenhuis lag. Toen zei dit later allemaal aan haar ouders vertelde, shockeerde ze hen met haar levendige beschrijving van de kleren die ze droegen, de plaats waar ze zich in huis bevonden en zelfs het eten dat haar moeder aan het maken was. Het klopte namelijk allemaal. Uiteindelijk nam Elisabeth die een beschermengel van haar bleek te zijn haar mee naar de Hemelse Vader en naar Jezus. De Hemelse Vader vroeg aan haar of zij terug wilde. Toen huilde zij en wilde graag bij Hem blijven. Toen vroeg Jezus haar of ze haar moeder weer wilde zien. Ja antwoordde ze. Daarna was ze wakker geworden. Het koste haar bijna een uur om dit verhaal te vertellen. Ze was buitengewoon verlegen, maar ze wist het verhaal zo krachtig en op zo'n meeslepende wijze te vertellen.

DE CHRISTELIJKE GEMEENTE.

Na de toespraak van Petrus sloten zich, volgens het boek Handelingen 3000 mensen aan bij de discipelen en stichtten ze in de dagen daarna een opmerkelijke gemeente:

De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. Ze loofden God en stonden in de gunst bij heel het volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden. ( Handelingen 2,43-47 ). Zoals we later in dit boek zullen zien, had dit idyllische verslag grote invloed op latere christelijke maatschappelijke hervormers. Maar hoe juist is het eigenlijk ? Er bestaat namelijk grote onenigheid over de reconstructie van de geschiedenis van de allereerste christenen. Onze voornaamste bronnen zijn het boek Handelingen en de brieven van Paulus, maar omdat deze niet overeenkomen, moeten de geleerden kiezen welke bron de betrouwbaarste is. Daarom bestaat er veel onzekerheid over wat er echt gebeurde. Een voorbeeld : hoe vaak bracht Paulus een bezoek aan Jeruzalem ? Hij zegt zelf drie keer, maar in Handelingen heeft hij het over vijf keer. Leefden de eerste christenen werkelijk zoals de schrijver van Handelingen beweert, of is dit een idealisering die vijftig jaar later is opgeschreven ? Ondanks deze vage details kunnen we nog steeds een schets maken van wat later bekend zou worden als het christendom. Er zijn goede redenen om aan te nemen dat de toespraak van Petrus, zoals eerder aangehaald, het geloof van de eerste christenen weergeeft. Zij interpreteerden de opstanding van Jezus vooral als bewijs voor zijn boodschap en persoon. Jezus was immers door God gezonden en zijn boodschap over de komst van het koninkrijk van God was waar. Ze geloofden ook dat Jezus de messias was, de grote leider van wie veel joden dachten dat hij ooit zou komen, alhoewel we al hebben gezien dat de joden verschillende ideeén hadden over wat ‘messias’ betekende. Het Griekse woord voor ‘messias’ is ‘christos’ ( oftewel ‘Christus’ ) en daarom werden de volgelingen van Jezus ‘christenen’ genoemd en Jezus zelf ‘Christus’ , alsof dit bijna letterlijk zijn naam was.

Wordt vervolgd.

Lieve Moeder Maria,

Uw Liefde heeft mij de genade bekomen, onder de ban van Uw macht te worden gebracht, want slechts als Uw bezit en eigendom kan een hart de echo van de lokroep der Hemelen in zielen laten weerklinken met elke klop en elke verzuchting.

Hoe zou mijn hart niet branden, hoe zou het plaats bieden aan een ander vuur dan dat van de zuiverste Liefde nadat de strelende roep van de stilte binnen zijn perken heeft weerklonken ?

Mijn hart heeft de lokroep der Hemelen herkend in de beukende golven der vervoering waarmee Uw Hart Uw Bloed door mijn hele wezen heeft gestuwd tot mijn ziel door niets meer werd gevoed dan door U.

Het heeft de lokroep der Hemelen herkend in de zoete bries der stilte, het hoogheilige gefluister waarmee U de eeuwige Mysteries aan mijn arme ziel wil openbaren.

Wat geen aardse storm vermocht, heeft Uw stille glimlach van brandende Liefde aan mij volbracht.

Heilig wil U mij, want slechts een heilige ziel leidt andere zielen naar het Land der Verrukking.

Zuiver wil U mij, want slechts in een zuivere ziel bloeien de lelies van Uw deugden.

Vurig wil U mij, want slechts een brandend hart brengt de zielen in vervoering.

Stralend wil U mij, want slechts de schoonheid van een bezield hart laat harten smachten naar de Hemelse Bron waaruit alle schoonheid ontspringt.

O onbevlekte Koningin van het Rijk der volmaaktheid, heilig als de adem van Gods Geest, zuiver als de wateren in de Tuin der Hemelen, vurig als de vlam uit het Hart van de Drieëne God, en mooi als de bloemen uit het Paradijs.

Maak mij heilig zoals U, opdat mijn ziel zich over gewonde harten kan vleien als een weldoende Hemelse dauw.

Maak mij zuiver zoals U, opdat mijn ziel door haar aanraking harten moge genezen als de betoverende geur uit de heerlijkste bloem.

Maak mij vurig zoals U, opdat de ontboezemingen van mijn hart het heilig vuur mogen ontsteken in elk hart dat zich door het mijne laat aanraken.

Maak mij mooi zoals U, opdat de schoonheid van mijn ziel harten aan U moge overleveren tot uitbreiding van Uw Rijk van de Schone Liefde, want ik wil Uw dienaar zijn tot in eeuwen der eeuwen.

O verheven Stem uit het Paradijs, als een spiegel van Uw ziel hebt U mij gewild. Bekleed mijn hart met de bloemen die voor eeuwig in het Uwe bloeien, opdat het ook andere harten moge betoveren met de echo van de lokroep der Hemelen.
AMEN.

Dat is wat Hij steeds veracht,

wat Hij vraagt is alleen maar liefde.

Om de pijn en het verdriet tegen te gaan,

wat je leven steeds geriefde,

Hij vraagt alleen maar om geloof, hoop en liefde

en dat is toch maar een klein gebaar.

Elkeen kan dit opbrengen en dan zou je Zijn

liefde gewaar worden.

Als je, je naaste moet vergeven, vergeef dan jezelf.

Als je naaste honger heeft, zorg dan dat hij ook met

jou aan  tafel  het  brood  mee eet.

Als je naaste verdriet heeft of pijn, troost hem dan.

Als je naaste naakt is, kleed hem dan.

Als je naaste geen onderdak heeft, deel dan samen met hem het

huis van jou.

Als je naaste geen innerlijke liefde in zich heeft,

vraag God dan om hulp, dan zal Hij je beide dragen.

Want geeft Jezus niet aan, wat je voor de minste

hebt gedaan, dat heb je ook voor Mij gedaan.

NOG MAAL OP EEN VAN HAAR BOODSCHAPEN TE WIJDEN

DAT HET NOOIT DE BEDOELING MAG ZIJN UIT GEWOONTE ZIJN UIT GEWOONTE NAAR DE HEILIGE MIS TE GAAN MAAR BEWUST HEEN TE GAAN MET DE BEDOELING GOD TE ONTMOETEN. OOIT ZEI MOEDER GODS.
Lieve kinderen wanneer jullie zouden kunnen. Tussen een Heilige Mis of Mij te zien kies dan voor de Heilige Mis, want daar is Mijn Zoon waarachtig tegenwoordig. PAUS, JOHANNES PAULUS II ZEI EENS, DAT PRIESTERS NIET ALLEEN DE EERSTEN MOETEN ZIJN DIE BIDDEN MAAR OOK LERAREN EN MEESTERS VAN HET GEBED MOETEN ZIJN ZO HANDELT OOK ONZE GOEDE HEMELSE MOEDER. ZIJ LEERT ONS BIDDEN EN WEL OP EENVOUDIGE EN DEEMOEDIGE WIJZE. De Barmhartige God, heeft door zijn geboorte van Zijn Zoon de duisternis verdreven, en deze dag verlicht met de glans van Zijn licht. Van Zijn genade De herder liet Hij door de engel deze grote vreugde verkondigen moge Hij uw hele leven met deze vreugde vervullen, in Christus heeft God Hemel en Aarde verbonden. Moge Hij daardoor met de Kerk van de Hemel verenigen. Dus met Haar zegen schenkt de moeder Gods ons de onuitsprekelijke liefde van Haar Zoon Onze Heer Jezus Christus en het is ook daarom dat zij tegen ons kan zeggen Geef Mij je Hart opdat Ik het kan vullen met het Heilig Bloed en tot de rand ervan met Mijn Liefde, opdat er geen plaats is voor egoisme en nijd en het niet meer zal kunnen zonder jou de zegen van de kleine Jezus.

Mijn kleine Heer, en meester, Ik kom naar U toe en leg alles voor U neer Mijn Ik Mijn gedachte Mijn spreken en Mijn doen. Mijn fantasieen en gevoelens, Mijn Wil en Mij ziel Ja Mijn geheel en al; Neem mij verander mij! Maak mij bruikbaar Zoals U mij hebben wilt. Tooi mij met een rein en nederig Hart vol < zachtmoedigheid en>Om van U te getuigen. Leer mij Uw wegen gaan. en geleid mij zegenend door de dag Mijn kleine Heer en meester. BID NOOIT ZONDER DANK TE ZEGGEN DE LIEFDE EN DE ONUITSPREEKBARE DANKBAARHEID VAN EEN IN FEITE ALLEEN IN DE WERELD STAAND KIND. ZICH VOOR ANDEREN OPOFFEREN EN HEN TE BEMINNEN. WAT GOD MET EEN IEDER VAN ONS PERSOONLIJK VAN PLAN IS. DE WAARHEID ZAL ONS VRIJ KUNNEN MAKEN. VERLOSSING VAN ALLE MENSENKINDEREN VAN DE ZONDEN EN HET VERBREKEN VAN DE KETENEN VAN DE HEMEL. BID NOOIT ZONDER DANK TE ZEGGEN.

Aan Maria werd bij de geboorte van Jezus al aangegeven. Dat Jezus een lange weg van lijden en smart zou ondervinden. Zodoende dat Maria die op de achtergrond alles meedraagt in Haar Hart dat, zo zwaar dat zij door dat lijden van Jezus met een zwaard zou worden doorboord. Wij, voor wie Hij alles gedragen en geleden heeft en voor wie dus ook Maria's Hart met dit zwaard werd doorboord kunnen ons dan ook nauwelijks voorstellen welke pijn Hij voor en na de Kruisiging moest verdragen alvorens HIJ DE GEEST GAF en DAARMEE SCHONK HIJ ONS REEDS ZIJN GEEST. DIE VOOR ALTIJD BIJ ONS ZOU BLIJVEN.

Mijn lieve kinderen, open jullie harten en geef Mij hetgeen in jullie is; vreugde verdriet, ja alles, zelfs de kleinste smart op dat Ik ze bij Jezus kan brengen, zodat hetgeen jullie bedroeft, met Zijn onmetelijke liefde veranderen kan en met de VREUGDE van Zijn verrijzenis om kan vormen. DE VREUGDE VAN DE VERRIJZENIS iK NEEM JULLIE LIJDEN,PROBLEMEN EN KWELLINGEN AAN EN JULLIE LEED IS OOK HET MIJNE

Jezus verandert door Maria's Zijn en Onze Moeder, ieder pijn, smart en verdriet in VREUGDE welke ons nu in het vooruitzicht gesteld werd door de opgestane Jezus ons pas bij onze eigen opstanding . Het eeuwig leven in de Hemel ten deel zal vallen. Jezs zelf ging deze weg door Zijn lijden en dood aan het Kruis, met name toen Hij zich volkomen door God verlaten voelend uitriep: Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten. HET IS VOLBRACHT EN VADER IN UW HANDEN BEVEEL IK MIJN GEEST. HEIL VAN DE ZIEKEN, TOEVLUCHT VAN DE ZONDAARS DE TROOSTERES VAN DE BEDROEFDEN EN DE HULP DER CHRISTENEN. O, MIJN JEZUS, KONING VAN LIEFDE KONING VAN VREDE IK VERTROUW OP U EN BEMIN U. De vriendschap met Jezus is iets wonderbaarlijks en ieder mens probeert te beleven en zal ervaren.

Paulus, ( wederom in 1 Kor. ) noemt het lege graf niet. Dit is vreemd, aangezien hij beweert dat de opstanding echt was, wat erop wijst dat hij niets wist van het lege graf, of het in ieder geval niet beschouwde als bewijs voor de opstanding. Bovendien zegt Paulus dat hij de opgestane Heer heeft gezien, maar het verslag van deze gebeurtenis in het boek Handelingen vermeldt alleen dat Paulus een licht uit de hemel zag en een stem hoorde, maar niet dat hij iemand ontmoette. Paulus beweert ook dat bij een opstanding het fysieke lichaam verandert in een spiritueel lichaam. De betekenis hiervan is moeilijk te bepalen, want dit suggereert dat de opgestane Jezus een lichaam had, maar tegelijkertijd op de een of andere manier niet stoffelijk was. Wat er ook daadwerkelijk met Jezus gebeurde en wat de leerlingen ook zagen, ze geloofden in ieder geval dat ze de opgestane Jezus hadden gezien, hoewel ze het er niet over eens waren wie hem had gezien en wat er was gebeurd. Velen van hen zouden vanwege dit geloof sterven. Dit basisgegeven - het gegeven van de ‘opstandingservaringen’ - is de oorsprong van het christendom.

PINKSTEREN.

Hoe deze groep geestdriftige leerlingen de eerste christelijke gemeenschappen stichtte, is moeilijk te bepalen. De reden hiervoor zal snel duidelijk worden. De discipelen geloofden niet alleen dat God Jezus uit de dood had opgewekt, maar dat de geest van God, of van Jezus, met hen was. In het evangelie van Johannes geeft Jezus de Heilige Geest rechtstreeks aan de discipelen door over hen heen te blazen. Een andere versie staat in het boek Handelingen, een geschiedenis van de vroegere kerk die door dezelfde persoon is geschreven als Het Evangelie volgens Lucas, waarschijnlijk in de jaren tachtig van de eerste eeuw. Handelingen zegt dat de verrezen Jezus de discipelen na veertig dagen verliet en zij kort daarna tijdens het joodse pinksterfeest de Heilige Geest ontvingen, die hen allen vervulde en waardoor ze op miraculeuze wijze in vreemde talen konden spreken. Op deze manier gemachtigd, volgens Handelingen, sprak Petrus tot de menigte die zich in Jeruzalem had verzameld voor het pinksterfeest ;

Israélieten, luister naar wat ik u zeg ; Jezus uit Nazaret is door God tot u gezonden, hetgeen gebleken is uit de grote daden en de wonderen en tekenen die God, zoals u bekend is, door zijn toedoen onder u heeft verricht. Deze Jezus, die overeenkomstig Gods bedoeling en voorkennis is uitgeleverd, hebt u door heidenen laten kruisigen en doden. God heeft hem echter tot leven gewekt en de last van de dood van hem afgenomen, want de dood kon zijn macht over hem niet behouden. ( ..) Laat heel het volk van Israél er daarom zeker van zijn dat Jezus, die u gekruisigd hebt, door God de Heer en messias is aangesteld. ( Handelingen 2,22-24,36 ).

WORDT VERVOLGD.

“Apostel van Mijn macht, vandaag wil Ik tot alle zielen woorden richten, die doorheen de schepping zullen gaan als een vurige pijl. Zeg aan de zielen dat God alle schepselen heeft gemaakt uit Liefde. Hij heeft hen voorzien van het vermogen om lief te hebben. Het zijn de beleving en de verspreiding van deze Liefde, en de zuiverheid waarmee dit gebeurt, die de Goddelijke oorsprong van een schepsel aantonen.

Elke mensenziel wordt van nature gedreven door de behoefte, gelukkig te zijn. Het ware geluk is de toestand die de ziel herinnert aan haar Goddelijke oorsprong. Het is een voorsmaak van de beleving van het een-zijn met God, dat na het aardse leven volkomen wordt zodra de ziel tot dit volkomen een-zijn in staat is. Het vermogen om één te zijn met Gods Hart, de Bron van al het geschapene en de Bron van alle Liefde, wordt bepaald door de mate waarin de Liefde in de ziel de volmaaktheid benadert.

Lieve zielen, de mens kan niet waarlijk gelukkig worden zolang zowel zijn gedrag als zijn innerlijke gesteldheden de stroming van Gods Liefde naar elk medeschepsel toe – mens en dier – belemmeren of verontreinigen.

De ziel die haar medeschepsel – mens of dier – niet liefheeft met een zelfverloochenende Liefde, zal het ware geluk niet vinden. Dat kan ook niet, want zij onthoudt deze Liefde ook aan God, die alle ervaringen in de harten en lichamen van alle schepselen – mensen en dieren – voelt.

De ziel die haar medeschepsel – mens of dier – mishandelt, pijnigt of kwelt in lichaam, hart of geest, zal het ware geluk niet vinden, want zij mishandelt, pijnigt of kwelt het Hart van God Zelf.

De ziel die onverschillig is voor het welzijn en geluk van haar medeschepsel – mens of dier – zal het ware geluk niet vinden, want zij betoont zich hierdoor onverschillig jegens God.

Of een ziel het ware geluk vindt, wordt bepaald door:

- de mate waarin zij Gods Liefde in zich opneemt;

- de mate waarin zij deze Liefde in zich vruchtbaar laat worden tot eigen zuivering en innerlijke bloei. Inderdaad, God stort Zijn Liefde in een ziel niet in de vorm van een ontloken bloem, doch in de vorm van zaadjes, die moeten openbloeien in de warmte van het hart. Deze warmte wordt in de ziel ontwikkeld wanneer zij werkelijk ontvankelijk is voor Gods Liefde en haar vrije wil in dienst stelt van het Plan dat God met haar heeft;

- de mate waarin zij onvervalste, onzelfzuchtige Liefde geeft aan al haar medeschepselen – mensen en dieren.

Lieve zielen, God heeft jullie voorzien van de grootste schat: het vermogen om waarlijk gelukkig te zijn – niet zoals de wereld dit geeft, doch zoals de ziel dit slechts in Gods Hart ervaart, door de eenheid met de Bron van alle Liefde te vinden. De ziel die deze schat aanvaardt, en hem niet wegsluit in de kerker van duisternis van een hart dat is vervuld van wereldse verlangens, straalt Gods schoonheid uit, want uit deze ziel schitteren edelstenen uit de schatkamer van de Schepper van alle dingen. De hele schepping wordt slechts in stand gehouden doordat de Liefde uit Gods Hart doorheen de schepping blijft stromen, eeuw na eeuw, dag na dag, seconde na seconde. Indien deze stroming der Goddelijke Liefde één seconde lang zou ophouden, zou de hele schepping haar levenskracht en haar bloei verliezen.

Zielen, de mens is van in den beginne uitverkoren om God te vertegenwoordigen naar de hele schepping toe. Op ieder van jullie rust de taak, Gods Liefde verder te leiden naar elk medeschepsel – mens en dier. Omdat de mensenziel geschapen is als kroon van de schepping, ontvangt zij als eerste de stromen van Gods Liefde. Het hangt dus van de mensenziel af, in welke mate in de hele schepping het beeld van God zichtbaar kan worden. Hoe meer de mensenziel de ware onzelfzuchtige Liefde in zich opneemt, beleeft, uitstraalt, en uitwerkt ten gunste van haar medeschepselen – mens en dier – des te vlotter en zuiverder stroomt Gods Liefde en de kracht van het Goddelijk Leven doorheen de schepping. Het resultaat voor de ziel zelf, is de ervaring van het ware geluk. Hoe meer de mensenziel de ware Liefde inruilt voor werken van duisternis door haar medeschepsel – mens of dier – te haten, te mishandelen, te vervullen met angst of wantrouwen, of op welke wijze dan ook te kwellen of leed te berokkenen, des te meer verstikt in haar het vermogen om de eenheid met Gods Hart te ervaren en het ware geluk te vinden.

Ik wil elke mensenziel ertoe aansporen, zorgvuldig haar verantwoordelijkheid als vertegenwoordigster van Gods Liefde in de schepping te overwegen. Wanneer een ziel een medeschepsel – mens of dier – door verkeerde behandeling afsnijdt van de ware ervaring van Gods Liefde, laadt zij hierdoor een schuld op zich. De overweging dat een dier buiten Gods Heilsplan in de strikte zin zou staan, en een liefdeloze omgang met dieren dus in Gods ogen niet als zonde zal worden aangerekend, is een dwaling die door de satan schaamteloos wordt uitgebuit. Elk dier speelt op onrechtstreekse wijze een specifieke rol binnen Gods Heilsplan, via de wijze waarop de mensenziel ermee omgaat. Een schepsel – mens of dier – dat slecht wordt behandeld, verliest geleidelijk zijn levenskracht en kan hierdoor geheel of gedeeltelijk niet langer het plan volbrengen dat God met hem had. De ziel die geen of onvoldoende Liefde laat stromen naar haar medeschepsel – mens of dier – werkt dus Gods Plan tegen en verstoort het evenwicht binnen de schepping. Ga niet lichtzinnig aan deze overweging voorbij, want zij kan het herstel van de schepping en de grondvesting van Gods Rijk op aarde vervroegen. Bedenk dat de verkeerde omgang met dieren, gaande van schaamteloze uitbuiting tot ware mishandeling, de mensheid van jaar tot jaar met ontelbare zonden belast.

De ziel die Liefde zaait, oogst het ware geluk. De ziel die geen Liefde zaait of het zaad der Liefde in haar medeschepsel – mens of dier – verwoest, oogst ongeluk en verhoogt de schuld van de hele mensheid jegens Gods Gerechtigheid. Geen ziel leeft voor zich alleen: elke zonde en elke ondeugd leggen op haar een primaire en een secundaire schuld. Primaire schuld is deze, welke rechtstreeks op haar rust wegens de uitwerkingen van haar daden of nalatigheden op haar zelf, op haar persoonlijke staat van genade; secundaire schuld is deze waarvoor zij verantwoordelijk is wegens de uitwerkingen van haar daden of nalatigheden op de hele schepping. De ziel moge overwegen dat God alles ziet, hoort en voelt. Elke handeling van tederheid, elke kus, elk vriendelijk woord, elke akte van naastenliefde, elk woord van bemoediging, elke uiting van zachte Liefde, maar ook elk kwetsend of onvriendelijk woord, en elke kwelling die een medeschepsel – mens of dier – wordt aangedaan naar lichaam, geest of hart, wordt door Gods Hart in alle bijzonderheden gevoeld. Elke daad en elk woord van Liefde kust God, elke daad en elk woord van liefdeloosheid foltert God. Laten de zielen dus zorgvuldig overwegen hoe zij met elk medeschepsel omgaan.

Zielen, de Meesteres van de zielen is jullie gegeven als de Tuinierster die in jullie ziel het zaad van het Goddelijk Leven tot de ware vruchtbaarheid kan brengen, die het in zich draagt. Jullie Hemelse Meesteres kan in jullie de prachtige, welriekende bloemen van aards en eeuwig geluk laten bloeien. Aanvaard de schat die jullie uit Gods hand hebben gekregen. Niet de regens der tegenslagen en beproevingen van het leven maken een ziel ongelukkig, wel de wijze waarop zij zelf omgaat met de Liefde. De ziel die Gods Liefde waarlijk aanvaardt, in zich tot bloei brengt en over haar omgeving uitspreidt, ontwikkelt de kracht van het Goddelijk Leven. Deze kracht stelt de ziel in staat om elke beproeving en tegenslag te laten verdampen. Kan water weerstaan aan vuur zonder te veranderen? Welnu, de tegenslagen en beproevingen van het leven zijn als water: zij maken de levensweg vruchtbaar, en naarmate het vuur van de Liefde intenser brandt, verdwijnen alle plassen die de levensweg zouden kunnen maken tot moeasgrond waarin de ziel wegzinkt. In een ziel die Gods Liefde waarlijk in zich opneemt, deze in zich verwerkt en benut, en deze uitstraalt over haar medeschepselen – mens en dier – krijgen de regens van beproevingen en tegenslagen niet eens de kans om plassen en slijk te vormen.

Zielen, jullie zijn dragers van jullie eigen geluk. God geeft, Ik bewerk, en elke ziel kan de oogst ofwel gebruiken, ofwel hem op haar levensweg laten verkommeren zodat zijzelf en haar leefomgeving verhongeren. Ik roep elke ziel met klem op tot de ware navolging van Christus door bron te worden van ware Liefde, geluk en geborgenheid voor al haar medeschepselen – mensen en dieren. Vergeet nooit dat God, de Eeuwige Liefde, alles wat de ziel jegens haar medeschepselen doet, aanvoelt alsof het rechtstreeks jegens Hem werd gedaan. Ook Ikzelf voel alles wat in alle schepselen omgaat, en alle pijnen die zij lijden in lichaam, hart en geest. Volgens de gevoelens die de ziel God gedurende haar aardse leven heeft geschonken – geluk, Liefde, pijn of kwelling – oordeelt Hij haar. Licht schept méér Licht, duisternis schept méér duisternis. Wie de duisternis dient, zal duisternis oogsten, tijdens het aardse leven en erna. Wie Licht en Liefde zaait, zal Licht en Liefde oogsten, tijdens het aardse leven en erna. Het Licht dat een ziel verspreidt, wordt haar honderdvoudig als Wijsheid teruggegeven. De Liefde die een ziel verspreidt, wordt haar honderdvoudig als geluk teruggegeven.

Mogen de zielen deze woorden beschouwen en naleven als een vurige oproep tot het herstel van de waardigheid van alle schepselen – mensen en dieren – want elk schepsel draagt Gods handtekening in zich. Zoals de ziel een medeschepsel behandelt, zo behandelt zij in feite God. Elke omgang met een mens of dier, die niet vervuld is van ware, belangeloze, onzelfzuchtige Liefde, werpt een hindernis op in de stroming van de Goddelijke Liefde. Help Mij, de duisternis uit alle betrekkingen tussen mensen onderling en tussen mensen en dieren te verwijderen, opdat Gods Rijk spoediger op aarde gevestigd kan worden. Help mij, hierdoor de satan te beroven van één van zijn machtigste wapens van verwoesting: dit van het gebrek aan Liefde van vele zielen jegens hun medeschepselen. Naarmate de liefdesstroom vrijer en krachtiger circuleert, wordt de hele schepping meer van Gods kracht doordrongen, en zal het ware geluk bloeien in méér zieletuinen. Ware Liefde schept Leven en geluk; haat, minachting en slechte behandeling schept duisternis en ongeluk, voor het slachtoffer, maar in nog veel hogere mate voor de schuldige ziel. Open jullie hart, en ervaar hoe elke daad en uiting van Liefde zich vermenigvuldigt en op jullie terugkomt als de ware Vrede van Christus”.

WETEN WIJ DE TEKENEN VAN DE TIJD TE DUIDEN? Jezus sprak tot de menigte:"Als gij een wolk in het westen ziet opkomen, zegt gij terstond er komt regen, en zo gebeurt het, en als de zuidenwind waait, zegt gij het gaat warm worden, en zo gebeurt het. Huichelaars, gij weet het uitzicht van de aarde en van de hemel te onderscheiden; en waarom beoordeelt gij deze tijd niet?"(Luk.12.54-56). Daar de Heer ons spreekt over regen en over mooi weer, blijven we op dezelfde golflengte als Hij. Er is geschreven: "Wanneer gij naar mijn wetten handelt, wanneer gij mijn geboden onder houdt en in praktijk brengt, ZAL IK U OP DE GESCHIKTE TIJD REGEN GEVEN DIE GIJ NODIG HEBT, DE AARDE ZAL ZIJN OOGST GEVEN EN DE BOOM VAN HET LAND ZIJN VRUCHTEN, gij zult tot de wijnoogst dorsen en gij zult de wijnoogst binnenhalen tot aan de zaaitijd. Zult gij uw brood eten tot verzadigens toe en veilig in uw land wonen.

Ik zal het land vrede schenken en gij zult slapen zonder dat iemand u opschrikt. Ik zal de wilde dieren uit het land laten verdwijnen". (Lev.26.3-61). Heel de wereld stelt vast, in Belgie evenals elders, dat wij sedert enige jaren castastrofale overstromingen kennen en, volgens onze vriend, broeder Jean-Dominique Talbot, religieus van de derde orde van Sint Franciscus te Quebec, gaat deze situatie in de komende maanden VERERGEREN.Is daar niet het tastbaar en zichbaar bewijs, dat men zich niet gedraagt volgens de wetten van de Heer ? Men moet over iedere zin van deze passage van het boek Levviticus mediteren: "Als men trouw is, zal de aarde zijn oogst geven en de boom van het land zijn vruchten"... De ontrouw van de mensen heeft men hen ertoe gebracht om eerst en voor alles hun persoonlijk belang te zoeken, dit wil zeggen, het financiele voordeel. Daarvoor, hebben ze geofferd wat het meest heilig was, d.w.z. het respect voor de natuurlijke orde. De landbouwkundige ingenieurs hebben hybride planten en granen gekweekt, d.w.z. dat ze steriel zijn en zich niet voorplanten. Deze laatste jaren hebben de laboratoria het bestek opgemaakt van insecticiden die de bijen vernietigen. Door dit chemisch produkt dat in Frankrijk gebruikt wordt om zonnebloemen te behandelen, bijvoorbeeld, worden de bijen volledig gedesorienteerd, vinden niet meer hun bijenkast en sterven. De essentiele taak van de bijen is niet honing te produceren, een pracht produkt als het er bij is, maar goed en wel bloemen te bevruchten. Hun rol is daarom essentieel in de lente om goede oogsten in de herfst te verzekeren. " Ik ben de driemaal Heilige God, Schepper van hemel en aarde, alles wat bestaat hoort mij toe en weinigen heinneren zich ons verbond. Ik heb de mensen van deze generatie met weldaden overladen, zoals ik nooit van te voren had gedaan. Ik dacht dat voor zoveel overvloed, hun hart tegenover deze God van goedheid erkentelijk zou betonen, maar de harten zijn ongevoelig gebleven voor zoveel weldaden.

Ik had gezegd dat de stormen zich zouden gaan vermenigvuldigen en grote schade zouden veroorzaken, gij ziet het, de stormen zijn er en gaan in kracht toenemen en heel wat oogsten vernietigen. Gaan de mensen het begrijpen? Sommigen wel, maar de grote meerderheid zal doorgaan zich te beklagen en op te staan. Ze zijn gewoon aan het oogsten, vernietigen zelfs de overvloed, en dat alles voor het geld. Er is niets meer dan hetgeen telt - de winst - ze stapelen alsof ze nooit sterven.Steeds in het passage van het boek Leviticus die ik in het begin dicteerde, zei de Heer:"Ik zal uit het land de schadelijke dieren doen verdwijnen"(Lev.26.6). U bent niet onkundig dat in Frankrijk, de mensen de dieren hebben ingevoerd in de Pyreneen en de wolf in de Alpen deze roofdierenbrengen aanzienlijke schade teweeg en het is dwaasheid ze in vrijgheid te hebben gelaten. Zeker is het goed de soorten in stand te houden met het oog op hun verdwijning maar nog steeds moet men ze aanschouwen voor hetgeen ze hoofdzakelijk zijn als het gaat over wilde omtembare dieren zoals het geval is bij de beer de wolf.

Deze dwaasheid waarmee de mensen aangetast zijn, zeer duidelijk intellectuele dwaasheid, is ook het teken dat men de Tien Geboden niet gehoorzaamt, zoals de Heer, het zegt in het boek Deuteronomium in hfdst. 28::" Als gij niet gehoorzaamt aan de stem van de Heer uw God, zijn voorschriften en zijn wetten niet onderhoudt... zullen alle vervloekingen die er zijn u treffen..De Heer zal u slaan met waanzin, met blindheid en verdwazing, zo zeer dat ge midden op de dag tastend zult gaan, zoals de blinde tastend gaat in de duisternis, en met uw stappen zult ge niet voortkomen" (Deut.28.28-29). Wat een blindheid, wat een dwaasheid in de menselijke wetten die wij allen in het Westenondergaan.. Het zou te lang duren om ze door te nemen, maar ze zijn oorzaak van dagelijks lijden voor hen die nadenken en u hoort daarbij.

In dit hoofdstuk 28 van Deutoronomium, kan men deze geheel en al actuele zin lezen( het gaat altijd om de vervloekingen voor hen die niet aan de wet van de Heer gehoorzamen:" Vervloekt zullen de vrucht van uw moederschoten en de vrucht van uw grond zijn, de dracht van uw koeien en de aanwas van uw schapen" (Lev.28.18). Nu is er de kwestie met de koeien. Men praat veel op het ogenblik, maar zijn het niet veeleer de mensen die dwaas zijn planteters tot vleeseters om te vormen en zelfs erger dan dat, om de koeien te hebben willen voeren met afgekeurde dieren, dit wil zeggen met zieke en gestorven dieren enz.... Waarom zich verwonderen dat hierna deze ziekte dieren hun ziekte aan de mens overbrengen? 1.* Magere koeien (socialisme) verslinden de vette koeien (liberalisme) teken van de hongersnood (Gen.41.20). 2.* Ander bewijs dat de profetie in vervulling gaat: Als we de Tien Geboden niet gehoorzamen verduidelijkt ons de Heer: Gij zult altijd slechts verdrukt en beroofd worden zonder dat iemand u verdedigt (Deut.28-29). laten we doorgaan, als u het echt wilt, de Hemel te beschouwen zoals de Heer ons zoeven uitnodigde. We hebben gezien dat vanwege de zonde van de mensen, het water in beroering komt om de aarde te zuiveren, om de oogst te verwoesten enz... Er staat immers geschreven:" De wolken voeren de opdracht uit die de Heer hun geeft" (Bar.6.61) En dit vers van het Boek van de Wijsheid zou ons moeten doen nadenken!

De Schepping die u onderworpen is, aan u zijn Schepper, zet zich helemaal in voor de kastijding van de goddelozen en ontspant ten gunste van hen die op u vertrouwen" (Wijsh.16.24). Men ziet hoezeer, in onze dagen de elementen ontketend zijn tegen de mensen. Na het water zien wij de wind: op 26 en 29 december 1999, hebben twee stormen van een zeldzame hevigheid in Frankrijk 350 mijoen bomen vernield! Nooit gezien. zij die dit veroorzaakte verwoesting aan onze bossen van nabij hebben geslagen hebben bemerkt dat een aantal bomen op ongeveer 4 meter hoogte van de grond gebroken waren en dat iedere boom als het ware om zichzelf was rondgedraaid! Ja, wij zullen moeten erkennen dat de macht van God veel groter is dan onze menselijke uitvindingen en dat wij nederig, op onze plaats van aanbidders inplaats van ons hoogmoedig tegen de Schepper van het Heelal en tegen zijn wetten te keren. Eertijds hoorden onze ouders, de stap van de Heer God die in de tuin wandelde in de koelte van de dag...(Gen.3.81). Vandaag breekt de natuur los tegen de mens die niet ophoudt de natuurlijke orde aan geweld aan te doen gevestigd door de Heer.

Er zijn winden geschapen voor de kastijding ; vuur, hagel, honger en dood, dat alles is geschapen voor de kastijding Speren, pijlen, (goed gericht), de blixemschichten zullen flitsen... een slinger zal grimmige hagelstenen lanceren" (Wijsh.21.21-22) Niemand is de verwoestende tornado's vergeten die het Westen hebben doorlopen gedurende de voorbije zomer. Het zijn niet meer alleen de tropische zone's die tyfonen kennen, maar nu is het de beurt aan de gebieden van onze planeet die we gematigd noemen. En wat het vuur betreft, zijn er hele gebieden die verwoest zijn in Rusland, Cannada, de Verenigde Staten, het zuiden van frankrijk, Griekenland enz... Voor wat de hagel betreft, in de loop van de afgelopen zomer,werden op de 30.000 ha die de wijnstreek van Champagne telt, 9000 ha getroffen door zeven opeenvolgende hagelbuien en van deze 9000 ha werden 3000 ha volledig verwoest, namelijk 1/10de van de wijngaarden van de champagne-streek. In dezelfde tijd, branden 2000 ha bos af in de Ardeche (d.w.z. het Centraal Massief), en meer dan 8000 ha gingen in vlammen op in Corsica. . Al deze straffen, deze casastoven zijn nietemin met gematigheid naar de mensen gezonden, zoals geschreven staat:"Uw geest is in onkreukelbaar in alles... ook neemt u langzamerhand hen op die vallen; gij waarschuwt door hen te herinneren aan hun zonden, opdat ze, van het kwaad, in u Heer, geloven... Niet dat het u onmogelijk was goddelozen in handen van rechtvaardigen uit te leveren in een gevecht in slagorde, of om hen met een enkele slag te vernietigen... maar door uw oordelen langzamerheid uit te oefenen, laat u plaats aan berouw" (Wijsh.12.1-10)

De bronnen zijn het niet eens over hun namen, wat kan betekenen dat het er meer dan twaalf waren. Het getal twaalf was zeer belangrijk voor de joden, omdat het land Israél ooit uit twaalf stammen had bestaan en dus is het mogelijk dat Jezus hen symbolisch ‘ de twaalf’ noemde terwijl hun aantal varieerde. Tijdens het verhoor en de executie van Jezus verspreidden de meeste leerlingen zich. Zijn beste vriend, Petrus, ontkende zelfs dat hij hem kende. Jezus werd in een graf gelegd dat was geschonken door een sympathisant, Josef uit Arimatrea, maar een paar dagen later beweerden enkele leerlingen dat ze Jezus hadden gezien, verrezen uit de dood. Er ontstond een nieuw gevoel van hoop onder de dicipelen.

DE OPSTANDING.

De verschijningen na de opstanding behoren tot de meest besproken onderwerpen in het onderzoek naar het vroegere christendom, alleen al omdat de bronnen moeilijk interpreteerbaar zijn. Jezus stierf niet in Jeruzalem en Het Evangelie volgens Lucas beweert dat Jezus daar aan zijn leerlingen verscheen en hun opdroeg in de stad te blijven. In Matteus lijkt het alsof ze Jeruzalem verlieten en hem in Galilea aantroffen. Volgens Matteus verscheen Jezus eerst aan zijn moeder en Maria uit Magdala, een dicipel. In Johannes verschijnt hij eerst alleen aan Maria uit Magdala. In Lucas zien de beide vrouwen de opgestane Jezus helemaal niet, maar vertellen ze alleen dat het graf leeg is en rent Petrus erheen om dat zelf te zien. In Johannes wordt Petrus vergezeld door een ‘andere leerling van wie Jezus veel hield’ die eerder dan hij bij het graf is. Paulus, de belangrijkste christelijke zendeling van de eerste eeuw, vertelt weer een ander verhaal in zijn eerste brief aan de Korintiérs en zijn verslag werd jaren of decennia eerder geschreven dan de evangelién :

(…) en dat hij is verschenen aan Kefas ( Petrus ) en vervolgens aan de twaalf leerlingen. Daarna is hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders en zusters tegelijk (…) Vervolgens is hij aan Jakobus verschenen en daarna aan alle apostelen. Pas op het laatst is hij ook aan mij verschenen (…) ( 1 Korintiérs 15, 5-8 ).

Deze indrukwekkende verschijning aan vijfhonderd mensen tegelijk wordt niet in andere bronnen genoemd. Ook is het raadselachtig wat de leerlingen nu precies zagen. De evangelién vertellen allemaal het verhaal van Jezus’ vrouwelijke dicipelen die zijn graf leeg aantreffen, wat suggereert dat Jezus is opgestaan en weggelopen. Andere evangeliepassages beschrijven dat de opgestane Jezus eet en mensen aanraakt, hoewel hij ook verscheen in afgesloten ruimtes of zijn verschijning kon beperken tot hen die hem konden herkennen, wat erop wijst dat hij geen gewoon mens was die weer tot leven was gekomen.

WORDT VERVOLGD.

Lieve Moeder Maria, Koningin van de Hemelse Bloementuin,

In Uw heilige Tegenwoordigheid en onder Uw tedere moederogen roep ik de voorspraak in van mijn ongeboren kind, dat nu reeds bij U leeft in het Paradijs.

Mijn lief kind, als een madeliefje had God jou aan mij toevertrouwd. Als een vergeet-mij-nietje heeft Zijn Mysterie je teruggeroepen nog vóór de wereld je schoonheid kon zien.

Zovele zaadjes heeft je offer onzichtbaar gestort in de zielen die in dit tranendal zijn achtergebleven.

In het verborgene van de moederschoot straalde voor jou reeds het Eeuwig Licht, in het verborgene heeft God je tot bloei gebracht in de Tuin der Hemelse Vreugden.

O kleine offerbloem voor de vruchtbaarheid van de tuinen der zielen, uit liefde voor jou voeg ik het offer van mijn tranen bij het offer van jouw leven, want zoals jij wil ik mijzelf geven voor alles wat God lief is. O jij die nu put uit de bronnen der Hemelse Vrede, bekom mij toch de vurige liefde die jouw zieltje reeds als een diamant in zich droeg toen zij mijn ziel begroette.

Mijn lief kind, zieltje nooit aangetast door de onzuiverheden der wereld, bid voor mij en leid mij, leef onzichtbaar naast mij verder, opdat ook de bloem van mijn ziel de engelen in verrukking moge brengen.

Mijn lief kind dat nu voor Gods Aanschijn speelt als een engel van onschuld, nooit heb je de zonde gekend. Jij die bloeit aan de Hemelse bronnen der zuivering, smeek toch Maria, de Koningin der Hemelen, dat Zij mijn ziel zou besprenkelen met het water der Genade, opdat ik heilig moge zijn zoals jij.

Ik mocht je nooit leren bidden. God heeft het zo beschikt dat jij mij tot gids zou worden, want jouw gebed is nu een tedere zucht in de gezangen der engelen.

O mijn lief kind, dat je leven hebt prijsgegeven nog vóór het begon, help mij een beter mens te worden door mijn dagelijks kruis in overgave te aanvaarden en Jezus en Maria tot het uiterste lief te hebben. Dit verlangen sluit ik in mijn hart uit liefde tot jou, want ooit wil ik jou zien, en voor eeuwig bij jou zijn in het Goddelijk Licht.
AMEN.

De ziel van een kind dat niet de kans heeft gekregen om het levenslicht te aanschouwen, wordt zonder meer bij God opgenomen, omdat de ongeborene geen enkele zonde heeft kunnen bedrijven. Een dergelijke ziel is een instrument van voorspraak bij God.

Je  bent  een  heel  lief  Moederke,
altijd  vrolijk  een  heel  gezellig  troeleke.
Gevig  als  een  Moeder  voor  haar  kinderen,
zo  kan  ik  dit  Moederke  niet  anders  herinneren.
Zelfs  bracht  ze  ijs  in  deze  warme  dagen  naar  God  en  mij  na,
wat  is  zij  toch  aardig,  echt  een  heel  lieve  Ma.
Het  lijkt  dat  ze  heel  blij  is,  dat  ze  God  als  buurman  heeft  gekregen,
altijd  straalt  zei  als  een  zonnetje,  ook  als  het  regent.
Annie,  jij  heel  lief  aardig  bloemke,
laat  zich  steeds  weer  zien  als  een  stralend  warm  zonnetje.
Een  zonnetje  dat  warmte  uitstraalt  die  ze  doorgeeft  aan  velen,
en  maar  verwennen  door  lekkernijen,  voor  onze  smakende  kelen.
Ach,  Annie  wat  ben  je  een  schat,
en  je  hebt  nog  niet  een  keer  onenigheid  gehad.
Annie  blijf  zoals  je  bent,  schoon  aardig  en  oprecht,
zoals  de  frisse  opkomende  ochtendstond.
Jij  bent  als  een  bloem  en  als  de  zon  tegelijk,
daarom  zonnebloemen,  want  heus  gij  bent  het  waard 
om  ook  te  komen  in  het  Hemelrijk.

( Dit  is  voor  een  heel  goede  Vriendin  van  mij ).

Nelly.