TOEVAL...  OF BESTAAT TOEVAL NIET?

John Lennon zei enige jaren geleden: “ Het christendom loopt op zijn eind.  Wij Beatles  zijn meer beroemd dan Jezus.”   Enige tijd nadien werd hij door 6 schoten gedood!

Tancredo Neves (President van Brazilië) zei : “ Als  ik 500.000 stemmen haal bij de verkiezingen, zal zelfs God mij niet kunnen weerhouden van het presidentschap. “    Hij haalde 500.000 stemmen, maar hij werd door ziekte geveld, en stierf de dag voor hij de eed zou afleggen als president.”

Cazuzza (Braziliaans dichter en zanger) zei gedurende een show in Rio de Janeiro, terwijl hij een sigaret rookte en de rook naar boven blies: “God ... dat is voor jou...!”

Hij stierf in de ouderdom van 32 jaar aan longkanker, na een verschrikkelijke doodstrijd.

De man die de Titanic bouwde zei ironisch: “Zelfs God kan die boot niet doen zinken ...!”  Kapitein Smith herhaalde deze woorden aan de tafel van zijn laatste avondmaal, aan boord van het schip...

Iedereen weet wat er nadien gebeurde.

Marilyn Monroe (filmactrice) zei tot Billy Graham (beroemd prediker), toen deze haar zei dat hij de Geest van God kwam brengen: “Ik heb uw Jezus niet nodig...!”  Een week later werd zij in haar appartement dood gevonden.

Bob Scott (Zanger), zong in een van liederen: “Hou mij niet tegen ik ga de ganse weg naar beneden, naar de hel...!”   Enige weken later vond men hem dood, gestikt in zijn braaksel.

In Caminas (Brazilie) zei een moeder tegen haar dochter die aanstalten maakte om met vrienden uit te gaan met de wagen: “Dochtertje, wees voorzichtig, ga met God en dat Hij u beschermt.”

De dochter antwoordde: “ De wagen is vol, er is voor God alleen nog plaats in de koffer.”

De wagen raakte betrokken in een verschrikkelijk ongeval, de auto was onherkenbaar ... op de koffer na. Deze was volledig intact gebleven.

De Duitse weermacht soldaten droegen gedurende de Tweede Wereldoorlog een koppelriem met als opschrift : ”God met ons”. De geschiedenis heeft uitgewezen dat dit een leugen was.

(Interviewboek ‘ Licht van de wereld’ door P. Seewald, Adveniat, 2010)

 1. Misbruikschandalen : “ De gedachte was dat de Kerk niet een Kerk van recht maar van liefde moest zijn; zij mocht niet straffen. het besef dat straffen een daad van liefde kan zijn, was verloren gegaan. Zelfs bij oprecht goede mensen is in die jaren een opvallende verduistering van het denken vast te stellen…De waarheid, verbonden met liefde in de ware zin, is boven alles verheven…Waarom reageerde men vroeger vroeger niet op dezelfde manier als wij tegenwoordig doen ? Ook de pers bracht zulke dingen voeger niet ter sprake, het besef was toen anders…”

2. Hebt u eraan gedacht om af te treden?  :  “ Bij groot gevaar mag je niet weglopen. Het is dus beslist niet het moment om af te treden. Juist op zulke ogenblikken  moet je volhouden en de moeilijke situatie beheersen…”( p 45). “ Je zou kunnen denken dat de duivel niets op heeft met het Jaar van de priester en daarom dat vuil over ons heeft uitgestoten. Alsof hij de wereld wilde laten zien hoeveel smerigheid er juist

Bijvoegsel aan de Boodschap

        van 25 juni 2012

ook onder priesters voorkomt. Maar je zou ook anders kunnen denken en zeggen : de Heer wilde ons testen en ons tot een dieper gaande reiniging oproepen…”.

“ Natuurlijk heeft het geestelijk klimaat van de 70er jaren, dat zich al in de 50er jaren begint af te tekenen, hiertoe bijgedragen. In die tijd hebben sommigen zelfs pedofilie verdedigd als iets positiefs. Waar het om draaide was met name de stelling – die ook in de katholieke moraaltheologie is binnengedrongen – dat er geen absoluut kwaad bestaat. Kwaad is slechts ‘relatief’. Wat goed of slecht is hangt af van de gevolgen….Goed en kwaad werden inwisselbaar, ze stonden niet meer helder tegenover elkaar.” 

3. Economische en financiële crisis: “ Natuurlijk, want wij leven op kosten van de volgende generatie. Daaraan zie je de onwaarachtigheid van onze levenswijze. Het is schone schijn waarin wij leven, en wij doen alsof die grote schulden er gewoon bijhoren…Naast specifieke financiële plannen is er ook een globaal gewetensonderzoek nodig. De Kerk heeft op dit punt een bijdrage proberen te leveren in de encycliek ‘ Caritas in veritate’ “

4. Bestaan van God: “ Veel mensen leven tegenwoordig volgens het praktisch atheïsme. Misschien is er wel iets of iemand, denken ze, die in een onheuglijk verleden de wereld ooit een zetje heeft gegeven, maar daar hebben wij niets meer mee te maken. Als die houding gemeengoed wordt, dan zijn er voor de vrijheid geen criteria meer, dan is alles mogelijk en geoorloofd. Daarom is het ook zo belangrijk dat de Godsvraag weer een centrale plaats krijgt. Het gaat niet om een willekeurige God, maar een God die ons kent,  ons aanspreekt en iets met ons van doen heeft – en die dan ook onze Rechter is”

5. Sociale druk om te denken zoals iedereen: “ Maar het is werkelijk zo dat concrete vormen van doen en denken als de enig rationele, en daarom enig menselijke worden gepresenteerd. Daaruit volgt een dwingende druk op het christendom; eerst wordt het geridiculiseerd, want het hangt een verkeerde, valse manier van denken aan, en vervolgens wil men het , uit hoofde van die ene vorm van rationalisatie, de levensruimte ontnemen…Het is heel belangrijk dat wij ons tegen de verabsolutering van een bepaald soort rationaliteit verzetten. Want dit is niet de rationaliteit als zodanig, maar de inperking van de rede tot de inzichten van de natuurwetenschap, en het buitensluiten van alles wat daar bovenuit gaat…”

6.  Het geloof in combinatie met de echte, de goede moderniteit : “ Op welke punten kan en moet het geloof de vormen en uitdrukkingen van de moderniteit aannemen, en waartegen moet het geloof verzet bieden ? Die enorme worsteling is momenteel voelbaar in heel de wereld…Het belangrijkste is dat wij zorgen dat mensen God niet uit het oog verliezen, dat zij weten welke schat zij bezitten. En dat zij vervolgens zelf , uit de kracht van het eigen geloof, de confrontatie aangaan met secularisme en de scheiding der geesten teweeg brengen. Precies dat enorme proces is de grote opdracht die wij op dit moment hebben” .

7. Over de erfzonde: “ De mens is structureel door de erfzonde bepaald. Dat het heidendom in hem telkens weer de kop opsteekt, is een ervaring van alle tijden. De erfzonde bestaat echt. Steeds opnieuw laat de mens het geloof los, dan heeft hij weer aan zichzelf genoeg, wordt hij een heiden in de diepste betekenis van het woord. Maar ook zien wij steeds opnieuw God terug in de mens. Dat is de worsteling van heel de geschiedenis. Zoals Augustinus zei : de wereldgeschiedenis is een strijd tussen twee vormen van liefde : de eigenliefde, die leidt naar de zelfvernietiging van de wereld, en de naastenliefde, die leidt naar zelfverloochening …” 

8. Een nieuw concilie nodig?  “ Wij hebben in totaal meer dan 20 concilies gehad, en er komt zeker ooit weer een nieuw concilie. Op dit moment zie ik de voorwaarden daarvoor niet vervuld. Naar mijn mening is de bisschoppensynode in deze fase een goed instrument…Op dit ogenblik hebben wij vooral geestelijke bewegingen nodig…Zij maken Gods aanwezigheid weer tot het wezenlijke punt.”

9. Steeds actief zijn?  “Niet opgaan in activisme betekent aandacht houden voor consideratie, voor omzichtigheid, beschouwing, om je heen kijken, tijd houden voor innerlijke afweging, voor het bezien van en omgaan met de dingen, met God en over God. Niet denken dat je onophoudelijk moet werken, is belangrijk voor ieder mens, voor iedere manager en met name voor de paus. Hij moet veel overlaten aan anderen, zodat hij innerlijk overzicht houdt en de innerlijke concentratie waarin het wezenlijke kan oplichten…Het is niet goed om alleen maar dossiers door te werken. Ik lees er zoveel mogelijk.

Bijvoegsel aan de Boodschap

        van 25 juni 2012

10. Paus : een superster?  “Moet je je wel voortdurend blootstellen aan de massa en je als een superster laten bekijken? Dat is de vraag. Anderzijds, mensen willen nu eenmaal graag de paus zien…Zo moet je het dan maar aanvaarden en de loftuitingen niet op jezelf betrekken als een persoonlijk compliment.”

11. Het gevoel opgesloten te zitten , een ommetje willen maken?  “ Dat doe ik niet. Maar dat ik nu niet meer gewoon een uitstapje kan maken, vrienden kan bezoeken, of gewoon thuis zijn, net als vroeger weer in mijn huis in Pentling verblijven…is wel een verlies”. 

12. Geloof en rede. “ God heeft nu een professor tot paus gemaakt. Ik denk dat Hij dat element van reflectie op de voorgrond wil hebben, en vooral het zoeken naar eenheid tussen geloof en rede.”

13. Benoemingen. “ Ik neem pas beslissingen als ik anderen veelvuldig geraadpleegd heb. En ik denk dat het in de afgelopen jaren toch gelukt is, een reeks goede benoemingen te doen…”  “ Beslissend is of hij de kwaliteiten bezit en of hij een spiritueel mens is, iemand die echt gelovig  en vooral moedig is”.

 14. Verdraagzaamheid en waarheid t.o.v. andere religies. “  Wat betekent tolerantie ?  Hoe verhouden waarheid en tolerantie zich tot elkaar ?  En vervolgens in verband daarmee de vraag of tolerantie ook het recht inhoudt van godsdienst te veranderen. Dat is moeilijk te aanvaarden voor de islamitische gesprekspartners.  Zij zeggen : wie in de waarheid is gekomen, kan niet meer terug” 

15. Hogere eisen van het mens-zijn? “  Wij moeten weer beseffen dat het iets heel bijzonders is mens te zijn, een grote uitdaging. Daar hoort niet bij dat je je gewoon maar op de stroom laat meevoeren. Net zo min als een levensinstelling die alleen maar uit is op comfort of de idee dat wellness het hoogst bereikbaar geluk is. Het moet weer voelbaar worden dat wij hogere eisen willen stellen aan het mens-zijn, ja, dat pas daardoor een hogere vorm van geluk toegankelijk wordt…”

16. Vernieuwde en vroegere vorm liturgie. “ Ik heb de vroegere vorm vooral beter toegankelijk willen maken, om de innerlijke continuïteit van de Kerk door de tijd heen te behouden. Wij kunnen niet zeggen : voeger was alles verkeerd, nu is alles goed. Want in een gemeenschap waarin niets belangrijker is dan bidden en Eucharistie vieren, kan iets wat vroeger het allerheiligste was, niet volstrekt verkeerd zijn. Het ging mij om de verzoening met ons eigen verleden, om de innerlijke continuïteit van het geloven en bidden in de Kerk”

17. Het persoonlijk voorkomen :   “ Ik heb tegen mijzelf gezegd : ik ben zoals ik ben. Ik probeer niet iemand anders te zijn. Wat ik geven kan, geef ik, en wat ik niet geven kan, probeer ik ook niet te geven. Ik probeer niet mezelf anders voor te doen dan ik ben. Ze hebben mij nu gekozen – daar hebben ook de kardinalen schuld aan – en ik doe wat ik kan”.

18.  Reacties media opheffing excommunicatie bisschop Williamson. “ Hier is kennelijk – ik heb het ook in mijn brief daarna opgeschreven – een vijandigheid aan het werk die op zulke dingen zit te wachten, en abrupt opspringt om erop los te slaan zodra de gelegenheid zich aandient. Aan onze kant is de fout gemaakt dat er niet genoeg  onderzoek en voorbereiding is gedaan voor deze zaak”.

19.  Een tijdperk van evangelisatie?  “ Wij moeten afwachten wat wij aankunnen en tot stand kunnen brengen. Maar dat wij met frisse energie opnieuw aan de wereld het evangelie moeten verkondigen, zodat het de wereld innerlijk raakt,  en dat wij daarvoor heel veel energie moeten verzamelen, dat alles hoort bij het programma dat mij is toevertrouwd” .

20. Wetenschap zonder God? “ Tegenwoordig denkt de mens dat hij alles zelf kan wat hij vroeger alleen van God verwachtte. Die manier van denken houdt hij voor wetenschappelijk. Daarbinnen lijkt alles wat met geloof te maken heeft archaïsch, mythisch, behorend bij een beschaving uit het verleden. Godsdienst, de christelijke godsdienst in ieder geval, wordt beschouwd als een relict uit het verleden. Al in de 18-de eeuw beweerde de Verlichting dat ooit ook de paus, (de dalai lama van Europa), zou moeten verdwijnen  De Verlichting zou deze mythische overblijfselen definitief wegwerken… De mens zoekt  niet meer het mysterie, het goddelijke, maar hij denkt dat de wetenschap alles wat wij nu nog niet begrijpen ooit zal ontraadselen. Het is alleen een kwestie van tijd. Dan beheersen wij alles. Wetenschappelijkheid wordt daardoor het allerhoogste criterium…De andere kant is dat de wetenschap nu ook tegen haar grenzen aanloopt. Veel wetenschappers zeggen dat het geheel toch ergens vandaan moet komen, en dat we die vraag opnieuw moeten stellen. Dat brengt een nieuwe openheid voor het religieuze mee”.

Bijvoegsel aan de Boodschap

        van 25 juni 2012

21. Veel theologen en priesters zijn zo vervreemd geraakt van de fundamenten,  dat een katholiek profiel vaak nauwelijks nog herkenbaar is. Wat is er fout gegaan? “ Wel, dat zijn de eigen ontbindende krachten in de menselijke ziel. En de wens om bij het publiek in de smaak te vallen. Of om een niemandsland te vinden, waar je alles nog vrij vorm kunt geven…Het kan gaan in de richting van politiek moralisme, zoals het geval is in de bevrijdingstheologie en in andere experimenten; het christendom moet zo weer relevant en actueel worden. En het kan gaan in de richting van psychotherapie en wellness, en dan wordt godsdienst geïdentificeerd met een algemeen gevoel van welbevinden. In al deze gevallen wordt de kern van het geloof zelf weggelaten. Wat overblijft… zijn zelf ontworpen projecten, die tot op zekere hoogte levenswijsheid inhouden, maar die geen overtuigende gemeenschap met God tot stand brengen, en ook de mensen onderling niet blijvend met elkaar kunnen verbinden”.

22. Kerkelijke media nemen slogans over van kritiek op de Kerk. Bisschoppen volgen adviseurs, die hen aanraden zich niet te scherp te profileren. Problematisch voor een nieuwe evangelisatie? “ Al die verschijnselen kun je alleen maar betreuren…we moeten echt zorgen dat dat gaat veranderen…Wat is echt wezenlijk, dat is de vraag. Dat betekent dat wij steeds weer terugkeren naar het evangelie en de woorden van het geloof”.

23. Het  niet kunnen communiceren van echtgescheidenen. U hebt gezegd dat  over die regel ‘intensiever moet worden nagedacht’. “ Natuurlijk moet dat gebeuren. Er zitten twee kanten aan. Enerzijds weten we dat de Heer zegt : een huwelijk dat in geloof is gesloten, kan niet worden ontbonden. Die woorden kunnen we niet manipuleren. We moeten ze zo laten - ook al staan ze haaks op de moderne levenswijze…De crisis die wij op dit punt doormaken in de zich langzaam ontbindende Westerse samenleving, beperkt zich dus niet tot de Westerse wereld. maar om het monogame huwelijk daarom maar op te geven, of de inzet voor deze samenlevingsvorm te staken, zou tegen het evangelie zijn…”.

24. Seksuele ethiek en resultaten van enquêtes. Men zegt dat tegenwoordig bijna geen vrouw nog als maagd het huwelijk ingaat… “ Resultaten van enquêtes – over hoe mensen leven  en wat ze doen – zijn op zichzelf geen criterium voor wat waar is en juist…Als je seksualiteit en vruchtbaarheid radicaal van elkaar losmaakt – en dat doet de anticonceptiepil – dan wordt seksualiteit iets triviaals. Alle vormen van seksualiteit zijn vervolgens gelijkwaardig… Wij zijn zondaars. Maar als onze hoge moraal niet nageleefd wordt, moeten wij dat niet beschouwen als een pleidooi tegen de waarheid. We moeten zoveel mogelijk het goede proberen te doen…”.

25. Protestanten en ontvangen van de Communie? “ Ook de wereldorthodoxie leert dat alleen wie in volle gemeenschap met de Kerk leeft, de H. Communie kan ontvangen….De Eucharistie is niet zomaar een sociaal ritueel, waar mensen elkaar vriendelijk bejegenen, maar een uitdrukking van wie wij zijn in het hart van de Kerk…”.

26. Priesterlijk ambt ook voor gehuwden?  “ Dat de bisschoppen in onze verwarrende tijd daarover nadenken, kan ik begrijpen. Maar vervolgens is het moeilijk te bedenken, hoe die twee systemen naast elkaar zouden moeten bestaan… Het celibaat…, iets dat alleen te realiseren en te geloven is, als God bestaat, en als ik daardoor voor het Rijk Gods opkom. in die zin is het celibaat een bijzonder teken” 

27. Jezus zou vrouwen niet geroepen hebben tot het priesterschap, omdat dat tweeduizend jaar geleden ondenkbaar was. “ Dat is onzin, want de wereld van toen was vol priesteressen. Alle godsdiensten hadden hun priesteressen. De formulering van Johannes Paulus II is erg belangrijk : de Kerk heeft ‘generlei volmacht’ om vrouwen te wijden. de Heer heeft de Kerk een vorm gegeven...is constitutief. De Heer wil iets voor ons, en daar houden wij ons aan, ook wanneer dat deze cultuur en deze beschaving moeite kost en ingewikkeld is. Overigens vervullen vrouwen zoveel belangrijke en betekenisvolle functies in de Kerk “.

28. Homoseksualiteit.  “ Het gaat om de innerlijke waarheid van de seksualiteit in de opbouw van het mens-zijn. Als iemand diep gewortelde homoseksuele neigingen heeft – men weet tot op heden nog niet of ze aangeboren zijn, of in de vroege kinderjaren zijn ontstaan – als zij in de persoon macht uitoefenen, dan is dat voor zo iemand een grote beproeving, zoals ook andere dingen een mens geweldig kunnen beproeven. Maar

Bijvoegsel aan de Boodschap

        van 25 juni 2012

dat betekent niet dat homoseksualiteit daardoor moreel goed wordt. Het blijft iets dat haaks staat op Gods oorspronkelijke bedoelingen “.

29. Ook waarheid bij andere godsdiensten?  “ Je moet twee dingen zeggen; Enerzijds: Christus is de Zoon van God en in Hem is de gehele waarheid over God geconcentreerd zichtbaar. Anderzijds: er zijn ook in andere godsdiensten veel soorten van waarheid zichtbaar, ze hebben fragmenten van de waarheid, sprankjes van het grote licht in zich”.

30. Creatief zijn en de liturgie   “ Niet wij doen iets, niet wij tonen onze creativiteit en wat wij zoal tot stand kunnen brengen. Liturgie is geen show, geen toneelopvoering, geen spektakel – de Ander blaast er het leven in. Dat moet duidelijk overkomen… De mens presenteert in de liturgie niet zichzelf…maar ze moet altijd bevatten wat ons vanuit het geheel van het geloof van de Kerk, het geheel van haar traditie en het geheel van haar leven wordt aangereikt en niet aan de mode van de dag ontleend is”

31. Jezus’ aanwezigheid in de Eucharistie. “ Als het waar is – en dat geloven wij – dat Christus werkelijk aanwezig is in de Eucharistie, is dat de allerbelangrijkste gebeurtenis, ... van de hele wereldgeschiedenis, de beslissende kracht, die veranderingen kan voortbrengen…Ik deel nu de Communie uit op de tong en de gelovigen knielen daarbij. Daarmee wil ik de eerbied bevorderen en de werkelijke aanwezigheid van Christus benadrukken. Vooral ook omdat bij massale bijeenkomsten die wij kennen in de Sint-Pieterskerk en op het Sint-Pietersplein het risico van oppervlakkigheid groot is. Ik hoorde dat er ook mensen zijn die de hostie dan bijvoorbeeld in hun portefeuille steken en als een soort souvenir mee  naar huis nemen… iedereen gaat naar voren, en daarom ga ik ook. In die context wilde ik een duidelijk teken stellen. Mensen moeten weten dat hier iets bijzonders gebeurt. Hier is de Heer, voor Wie je neerknielt. Opgelet! Het is niet alleen maar een sociaal ritueel waaraan je al dan niet kunt deelnemen”.

32. Betekenis Mariaverschijning in Fatima. “Het geloof ontvouwt zich. En daar hoort ook bij dat de Moeder Gods steeds sterker binnentreedt in de wereld om ons de weg te wijzen, als licht dat van God uitstraalt, als de Moeder door wie wij vertrouwd worden met de Zoon en de Vader. Zo geeft God ons tekenen, zelfs in de 20-ste eeuw”.

33. Betekenis van het ‘Jezusboek’ door de paus geschreven als collega-theoloog. “ Het is geen boek dat uitgegeven is door het leergezag…Ik wilde proberen een exegese, een Schriftuitleg te ontwerpen, die niet vertrekt vanuit een positivistisch historisme, maar die het geloof laat wegen in de exegese. Dat is in het huidige exegetisch landschap natuurlijk enorm riskant…Dat er in de mens Jezus – Hij is echt mens – meer dan een mens aanwezig is. Niet een mens aan wie het goddelijke geleidelijk is toegevoegd dankzij latere mythevorming- nee, in zijn persoon is al meteen bij de eerste ontmoetingen en overleveringen iets te zien geweest dat alle verwachtingen overtrof…ik wilde laten zien dat de Jezus in wie wij geloven, ook echt de historische Jezus is, en dat de figuur die de evangeliën ons schilderen, veel realistischer en geloofwaardiger is dan de vele andere Jezusfiguren, die ons steeds weer worden voorgehouden”.

34. Waarom wordt er in de verkondiging zo opvallend gezwegen over eschatologische thema’s  (hel, vagevuur, antichrist, vervolging van de Kerk in de eindtijd, wederkomst van de Heer)?  “ Dat is een heel serieuze kwestie. Inderdaad is onze verkondiging heel eenzijdig, ze is voornamelijk gericht op het verbeteren van deze wereld, en de echt betere wereld wordt nauwelijks nog genoemd. Op dit punt moeten wij ons geweten onderzoeken…Die laatste dingen zijn voor de moderne mens moeilijk te verteren. Ze lijken onwerkelijk. Liever hebben de mensen concrete antwoorden, die de nood van het heden verlichten…Er zal echt een laatste oordeel plaatshebben. Eerst komt het in de vorm van een, laten we zeggen, voorlaatste oordeel, een oordeel op het moment dat de mens doodgaat…er vindt werkelijk een oordeel plaats, de mensheid wordt opgedeeld, de mogelijkheid van verwerping bestaat ook, de dingen zijn niet om het even. Mensen denken tegenwoordig dat het niet zo een vaart zal lopen. Zo kan God toch niet zijn. Maar nee: God neemt ons serieus. Het kwaad bestaat, en waar het nog bestaat moet het veroordeeld worden…Op eigen kracht kan de mens de geschiedenis niet de baas…Die krachten kunnen enkel voortkomen uit een ontmoeting met God. Die morele krachten bieden weerstand. In die zin hebben wij God nodig, de Ander, die ons helpt te zijn wat we uit onszelf niet kunnen zijn...Daar gaat het om. Dat wij God waardig worden, en zo in het ware, eeuwige leven kunnen binnengaan”.

Paus Benedictus XVI.

DOET DE KINDERDOOP DE VRIJHEID GEWELD AAN?   ((13 juni 2012))

Doet de kinderdoop de vrijheid geweld aan? vraagt Paus Benedictus XVI zich af: in tegendeel, hij is “een anticipatie op de zin van het leven” en daardoor “rechtvaardigt” hij de gave van het leven.

Aan het slot van zijn lange overweging over het doopsel, bij de opening van het Kerkelijk Congres van het bisdom Rome, bleef Paus Benedictus XVI staan bij de vraag over de kinderdoop.

Dit doopsel stelt twee veel voorkomende vragen: “Is de kinderdoop goed of zou het beter zijn eerst het catechumenaat te volgen om te komen tot een doopsel dat goed begrepen wordt?” en “Kunnen wij aan ons kind de godsdienst opleggen die het moet volgen of niet? moeten wij het kind dat niet zelf laten kiezen?”

Deze vragen tonen volgens de Paus dat het christelijk geloof niet meer gezien wordt als “het nieuwe, het ware leven” maar als “een keuze tussen andere” en zelfs “een last die men niet zou mogen opleggen zonder goedkeuring van de betrokkene”.

Nochtans “is de werkelijkheid anders”: “het leven zelf wordt ons gegeven zonder dat wij konden kiezen of we al of niet willen leven”, inderdaad “nooit werd aan iemand gevraagd: wilt ge geboren worden of niet?”.

“Het leven zelf wordt ons noodzakelijkerwijze gegeven zonder onze voorafgaande toestemming, het wordt ons gegeven en wij kunnen niet vooraf beslissen of “ik al of niet wil leven”.

Voor Paus Benedictus XVI is de echte vraag dus: “Is het juist in deze wereld het leven te geven zonder toestemming gekregen te hebben – wilt ge al of niet leven? Kan men werkelijk het leven anticiperen, het leven geven zonder dat de betrokkene de mogelijkheid had om te beslissen?”

De gave van het leven “is mogelijk en juist” alleen wanneer met het leven ook “de waarborg (gegeven wordt) dat het leven met al de problemen die de wereld kent, goed is, dat het goed is te leven, dat dit leven goed is, dat het door God beschermd wordt en dat het een echt geschenk is”.

Trouwens, “alleen de anticipatie van de zin rechtvaardigt de anticipatie van het leven”.

Daarom “rechtvaardigt (het doopsel) ook de anticipatie van het leven als waarborg van het goede dat van God komt” want het is de “anticipatie van de zin, van het ‘ja’ van God die dit leven beschermt”.

“Zo is kinderdoop niet tegen de vrijheid”, integendeel “de kinderdoop is noodzakelijk om ook de gave van het leven te rechtvaardigen – die anders betwistbaar zou zijn”. “Alleen het leven dat in Gods hand ligt, in de handen van Christus, en ondergedompeld wordt in de naam van de drie-ene God, is een goed dat zekerheid biedt en dat men zonder scrupule kan geven.”

De uitdaging voor de gedoopte is dan “in overeenstemming met deze gave te leven”, “werkelijk een weg-na-de-doop te gaan, zowel de verzakingen als het ‘ja’ aan God en zo “goed te leven”.

Vert. Sorores Christi

Rome (ZENIT.org)

VATICAAN MAAKT HET PROGRAMMA

“JAAR VAN HET GELOOF” BEKEND

ROME (RKnieuws.net) - Rome heeft het programma van het Jaar van het geloof bekendgemaakt dat van 11 oktober 2012 tot 24 november 2013 in de ganse Kerk plaatsvindt. Paus Benedictus XVI kondigde het initiatief al op 11 oktober 2011 aan in zijn apostolische brief Porta Fidei. Met dit initiatief wil de paus de gelovigen de gelegenheid bieden hun geloof te verdiepen, één van de doelstellingen van zijn pontificaat.

Bij de voorstelling van het programma zei Mgr. Rino Fisichella, voorzitter van de pauselijke raad voor de nieuwe evangelisatie, dat we een algemene crisis meemaken die ook het geloof raakt. Hij zei ook dat er een internetsite en een gsm-applicatie komt om de manifestaties die in het kader van het Jaar van het geloof plaatsvinden aan te kondigen.

De officiële opening van het Jaar van het geloof vindt op donderdag 11 oktober in de Sint-Pietersbasiliek in Rome plaats en valt samen met de 50ste verjaardag van de opening van Vaticanum II. Dit samenvallen is een bewuste strategische keuze van Benedictus XVI. Alle deelnemers van de synode over de nieuwe evangelisatie en alle concilievaders die nog in leven zijn zullen de openingsplechtigheid bijwonen.

Eén van de objectieven van het Jaar van het geloof is van het Credo een dagelijks gebed te maken. Op 21 oktober zullen zes martelaren en belijders van het geloof, afkomstig uit de vijf continenten, in Rome heilig verklaard worden. Op 25 januari 2013 komt er in de Romeinse basiliek Sint-Paulus-buiten-de muren een grote oecumenische viering. Op 2 juni 2013 – Sacramentsdag – zal er in alle kathedralen en kerken ter wereld gelijktijdig stille eucharistische aanbidding worden gehouden.

GEBED VOOR DE PRIESTERS

Marthe Robin (Van wie het zaligverklaringsproces bezig is) bad als volgt: “O mijn God, houd alle priesters op Uw heilige weg, laat niet toe dat de verleidingen van de wereld en de verlangens van het vlees ook maar de minste aantrekking zouden hebben op hen. Maak dat ze allen meer en meer apostelen zouden zijn, meer onwrikbaar in hun geloof, trouw aan hun bediening en dat uw aanbiddelijke Wil steeds ten volle in hen zou verwezenlijkt worden.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 

Veel van onze mensen houden binnenkort hun jaarlijkse vakantie. Niet alleen onze kinderen maar ook onze werkende mensen en onze gepensioneerden. De vakantietijd is voor bijna iedereen een tijd die anders is dan anders. Voor velen is het niet alleen een tijd om wat uit te blazen en het wat rustiger aan te doen. De rust en het anders zijn van de tijd laat mensen ook even stilstaan bij de grote lijnen van het leven. Niet voor niets worden na een vakantietijd soms heel ingrijpende beslissingen genomen. De tijd van rust laat mensen gemakkelijker de vraag stellen: Waar zijn we in ons leven mee bezig ? Zie ik de grote lijnen van mijn leven nog ?  Is er voldoende aandacht voor mijn band met God, met mijn medemensen en met mijn eigen ik ? Een eerlijk antwoord daarop laat mensen wel eens, na een vakantietijd, een heel andere richting uitgaan in hun leven. Als ik iets aan mijn parochianen zou mogen wensen als vrucht van hun vakantietijd is het dat wel: kijk eens naar de grote lijnen van je leven voor je weer de drukte van het werkjaar ingaat !

Een mooi verhaal wat ik daarbij ter overweging wil meegeven is het verhaal van het jongetje die naar zijn oma keek die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: “Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?” Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: “Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zoals dit potlood wordt”. Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon niets bijzonders ontdekken. Maar het is gewoon maar een potlood! Het is maar hoe je er naar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere

dingen die jou - maar dan moet je ze wel onthouden- tot iemand zullen maken die altijd in vrede met de wereld zal leven ...


Ten eerste: Je zult misschien grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn Wil.


Ten tweede: Af en toe moet je stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus moet je wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.


Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef. Corrigeren wat we gedaan hebben is niet slecht, maar belangrijk, om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.


Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.


Ten slotte, het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: het laat altijd een spoor na. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar bewust van te zijn.

Hoe is het met ons levenspotlood ? Maak er dit jaar een mooie vakantietijd van !

Gods Zegen, uw priester en pastoor                                                          A. Penne.
www.priesterpenne.be

Gebed voor hen die het scapulier dragen

van onze Moeder Maria van de Berg Karmel

Maria, Koningin en Moeder van Karmel,
Gij beschermt op een bijzondere wijze
allen die uw heilig scapulier dragen:
neem ook mij onder uw moederlijke bescherming.
Ik wijd mij geheel aan U toe,
en ik zal altijd uw heilig scapulier dragen,
om telkens opnieuw mijzelf eraan te herinneren,
dat ik U ben toegewijd
en als uw toegewijd kind wil leven.
Help mij door uw machtige voorspraak,
om vroom, eenvoudig, liefdevol en zuiver te leven
en sta mij bij in het uur van mijn sterven.
Amen.

DE TWAALF BELOFTEN

Van het  Heilig Hart aan allen die het Heilig  HART vereren.

1. Ik zal hun alle genaden schenken  die zij in hun staat nodig hebben.

2. Ik zal vrede brengen in hun huisgezinnen.

3. Ik zal hen troosten in hun kwellingen.

4. Ik zal hun een zekere toevlucht zijn in het leven en vooral bij de dood.

5. Ik zal overvloedige zegen uitstorten over al hun ondernemingen.

6. De zondaars zullen in mijn Hart de bron en een eindeloze oceaan van barmhartigheid  vinden.

7. De lauwe zielen zullen vurig worden.

8. De ijverige zullen spoedig tot hoge volmaaktheid komen.

9. Ik zal de plaatsen zegenen, waar de beeltenis van mijn Hart uitgesteld en vereerd wordt.

10. Aan allen, die werken aan het heil der zielen zal ik de  gave schenken, de meest versteende  harten te treffen.

11. Zij, die deze godsvrucht verspreiden,  zullen hun naam in mijn Hart schrijven en er nooit worden uitgewist.

12. Ik beloof u, in de overmatige barmhartigheid van mijn           Hart dat mijn almachtige liefde aan allen die negen maanden achtereen de eerste vrijdag te communie gaan de genade der eindboetvaardigheid zal geven, dat zij niet in mijn ongenade zullen sterven, noch zonder hun Sacramenten te ontvangen, en dat mijn Hart hun tot veilige schuilplaats zal strekken in dit laatste uur.

Heer, ontferm U over ons

Christus, ontferm U over ons

Heer, ontferm U over ons

Christus, aanhoor ons

Christus, verhoor ons

God, hemelse Vader, ontferm U over ons

God Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons

God, Heilige Geest, ontferm U over ons

Heilige Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons

Hart van Jezus, de Zoon van de eeuwige Vader, ontferm U over ons

Hart van Jezus, door de Heilige Geest in de schoot van de Moedermaagd gevormd, ontferm U over ons

Hart van Jezus, wezenlijk verenigd met het Woord van God, ontferm U over ons

Hart van Jezus, oneindige majesteit, ontferm U over ons

Hart van Jezus, heilige tempel van God, ontferm U over ons

Hart van Jezus, woontent van de Allerhoogste, ontferm U over ons

Hart van Jezus, huis van God en poort van de hemel, ontferm U over ons

Hart van Jezus, gloeiende oven van liefde, ontferm U over ons

Hart van Jezus, schatkamer van gerechtigheid en van liefde, ontferm U over ons

Hart van Jezus, vol goedheid en liefde, ontferm U over ons

Hart van Jezus, peilloze diepte van alle deugden, ontferm U over ons

Hart van Jezus, alle lofprijzingen overwaardig, ontferm U over ons

Hart van Jezus, Koning en middelpunt van alle harten, ontferm U over ons

Hart van Jezus, waarin alle schatten zijn van wijsheid en van wetenschap, ontferm U over ons

Hart van Jezus, waarin de Godheid in alle volheid woont, ontferm U over ons

Hart van Jezus, waarin de Vader zijn welbehagen heeft gesteld, ontferm U over ons

Hart van Jezus, dat ons allen deelgenoot hebt gemaakt van uw oneindige rijkdom, ontferm U over ons

Hart van Jezus, verlangen van de eeuwige heuvelen, ontferm U over ons

Hart van Jezus, geduldig en groot in barmhartigheid, ontferm U over ons

Hart van Jezus, mild voor allen, die U aanroepen, ontferm U over ons

Hart van Jezus, bron van leven en van heiligheid, ontferm U over ons

Hart van Jezus, verzoening voor onze zonden, ontferm U over ons

Hart van Jezus, van versmading verzadigd, ontferm U over ons

Hart van Jezus, om onze misdaden gebroken, ontferm U over ons

Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de dood, ontferm U over ons

Hart van Jezus, met een lans doorstoken, ontferm U over ons

Hart van Jezus, bron van alle troost, ontferm U over ons

Hart van Jezus, ons leven en onze verrijzenis, ontferm U over ons

Hart van Jezus, onze vrede en onze verzoening, ontferm U over ons

Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars, ontferm U over ons

Hart van Jezus, heil van hen, die op U hopen, ontferm U over ons

Hart van Jezus, hoop van hen, die in U sterven, ontferm U over ons

Hart van Jezus, hoogste vreugde van alle heiligen, ontferm U over ons

Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, spaar ons Heer.

Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, verhoor ons Heer.

Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons.

Jezus, zachtmoedig en nederig van Hart, Maak ons hart gelijkvormig aan uw Hart.

Laat ons bidden. Almachtige, eeuwige God, sla uw blikken op het Hart van uw zeer beminde Zoon en op de lofprijzingen en voldoeningen, die Hij U heeft gebracht in naam van de zondaars. Laat U verzoenen en schenk vergiffenis aan ben, die uw barmhartigheid afsmeken, in de Naam van dezelfde Jezus Christus, uw Zoon, die met U leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Opgesteld door de Heilige Margaretha-Maria Alacoque.

Ik, ................................ schenk mij aan het Heilig Hart van Onze Heer Jezus Christus, en wijd Hem toe mijn persoon en mijn leven, mijn werken en moeilijkheden, mijn lijden en mijn smarten, zodat ik mij van geen enkel deel van mijn wezen meer wil bedienen, tenzij om Hem te eren, te beminnen, en te verheerlijken. Mijn onwederroepelijke wil is geheel aan Hem toe te behoren, en alles te doen uit liefde tot Hem, uit ganser harte verzaken aan alles wat Hem zou kunnen mishagen. Derhalve neem ik U, o Allerheiligst Hart, tot enig voorwerp van mijn liefde, tot beschermer van mijn leven, tot verzekering van mijn zaligheid, tot geneesmiddel van mijn krankheid en onstandvastigheid, tot hersteller van al de missstappen van mijn leven, en tot veilig toevluchtsoord in het uur van mijn dood.

Wees daarom, o Hart vol van goedheid, mijn rechtvaardiging bij God de Vader, en wend van mij af de slagen van zijn rechtmatige gramschap. O Hart vol liefde, op U stel ik al mijn vertrouwen; want ik vrees alles van mijn boosaardigheid en zwakheid, maar ik verhoop alles van uw goedheid en liefde.

Vernietig dan in mij, alles wat U kan mishagen of weerstand bieden; dat uw zuivere liefde zo diep in mijn hart zou worden gedrukt, dat ik U nimmer kan vergeten, noch van U gescheiden worden.  Ik smeek u, door uw oneindige goedheid, maak dat mijn naam in uw Hart geschreven sta; want ik wil al mijn geluk en geheel mijn roem stellen, in het leven en in het  sterven als de ootmoedigste dienaar  van uw Heilig Hart.  Amen.

 (Bron: Ikon)  UTRECHT (RKnieuws.net) –

De exacte datum waarop Jezus is gekruisigd, is bekend. Dat melden onderzoekers in academisch tijdschrift “International Geology Review” op basis van een geologische studie.

Vrijdag 3 april in het jaar 33 zou de dag zijn waarop Jezus aan het kruis gestorven is.

Website Christianpost.com brengt dit nieuws donderdag. Wetenschappers hebben deze datum vastgesteld door de bodem van en aardlagen onder de Dode Zee in verband te brengen met de tekst van Mattheus 27, waarin staat dat de kruisiging van Jezus gepaard ging met een aardbeving.  Al langer willen wetenschappers weten wat de precieze datum is van de dag waarop Jezus aan het kruis gehangen werd. De onderzoekers die 3 april 33 aandragen als exacte dag, melden dat zij eerder niet met zoveel zekerheid als nu een datum aan hebben kunnen wijzen.

ANGLICAANSE PRIESTERS WORDEN RK-DIAKEN.

LONDEN (RKnieuws.net) - Zeventien anglicaanse priesters, die zijn overgestapt naar de Rooms-Katholieke Kerk, zijn tijdens een plechtigheid samen tot katholiek diaken gewijd. Dat gebeurde tijdens de grootste wijdingsplechtigheid uit de moderne geschiedenis van de Rooms-Katholieke Kerk van Engeland en Wales.  De geestelijken treden samen toe tot het Ordinariaat van Onze-Lieve-Vrouw van Walsingham, dat werd opgericht voor ontevreden anglo-katholieken uit Engeland en Wales. De zeventien anglicanen maken gebruik van het aanbod van paus Benedictus XVI in ’Anglicanorum coetibus,’ (met behoud van hun tradities) over te stappen naar de katholieke Kerk.   Met de overstap doen zij afstand van hun vaste bezoldiging en hun pensioenrechten bij de Anglicaanse Kerk. De helft van de groep is gehuwd. Dankzij deze diakenwijding kunnen zij na een korte opleiding wellicht al in de zomer tot katholiek priester worden gewijd. Die priesterwijding, door de plaatselijke bisschop, vindt in aparte plechtigheden plaats.

BOODSCHAP VAN 25 JUNI 2012.

Liefste kinderen

Met grote hoop in het hart roep ik u ook vandaag op tot gebed.  Kleine kinderen, wanneer u bidt zijt u bij mij  en zoekt u de Wil van mijn Zoon en leeft U er naar.  Wees open en beleef het gebed en moge het  op ieder ogenblik de geur en de vreugde voor  uw ziel zijn. Ik ben met u en ik bemiddel bij mijn Zoon voor u.  Dank U dat u aan mijn oproep gevolg  hebt gegeven.

Profetieën uit de boodschappen van het ware leven in God door Vassula Ryden

Lezing in Duitsland, Oostenrijk en Thessaloníki in oktober 2011

In het jaar 1991, op 11 september, precies 10 jaar vóór de grote ramp met de Twintowers in Amerika, waarschuwde onze Heer, toen Hij de aarde met ongenoegen bezag, ons met deze woorden:

“En Ik , wat Mijzelf betreft, Mijn ogen zien neer op de wereld van vandaag, zoeken volk na volk en ziel na ziel voor enige warmte, voor enige edelmoedigheid en voor enige liefde, maar slechts weinigen genieten Mijn genade. Slechts weinigen doen moeite een heilig leven te leiden en de dagen vlieden weg en de uren zijn nu geteld voor de grote vergelding(…). Jezus’ toon veranderde plotseling en sprak na enkele seconden zeer ernstig, hetgeen mij ontzag inboezemde: “De aarde zal beven en schudden en elk kwaad dat is aangebracht in torens (zoals de torens van Babel) zal instorten tot een massa puin en worden begraven in de stof van de zonde! Daarboven zullen de hemelen beven en de fundamenten van de aarde zullen heen en weer schudden! De eilanden, de zee en de continenten zullen door Mij op een onverwacht ogenblik worden bezocht met donder en vuur. Luister naar Mijn laatste woorden van waarschuwing, luister nu er nog tijd is. Lees onze Boodschappen en houd op smalend en doof te zijn wanner de Hemel spreekt (…). Spoedig, heel spoedig nu, zullen de hemelen zich openen en Ik zal je de Rechter doen zien.”(11 september, 1991)

Op 11 september 2011 werd de wereld gelittekend door d instorting van de beide torens, waarmee aan zoveel levens, onder hen zoveel onschuldigen, een einde kwam. Afgrijselijke apocalyptische taferelen gingen de wereld rond en ondanks deze afgrijselijke gebeurtenis die over ons kwam, in plaats van ons oprecht tot God te wenden en berouw te tonen, werd de wereld alleen maar slechter dan ervoor en bestemd voor oorlog. In plaats van te begrijpen dat dit was gebeurd omwille van onze eigen fouten, zonde, schuld, afvalligheid en de verwerping van God door de wereld, gingen wij door met luisteren naar satan en kozen zinn weg in plaats van de weg die God ons toonde.

Dan en daarvoor al, waarschuwde Christus ons diverse keren opnieuw voor de tsunami die op 26 december 2004 Sumatra teisterde. De eerst waarschuwing van Christus kwam al in 1987, op 10 september: Ik schreef toen in mijn aantekenboek: ”Plotseling herinnerde Jezus mij aan een droom die ik de afgelopen nacht had gehad en die ik was vergeten. Het was het visioen dat ik onlangs had gezien maar het kwam in mijn droom veel erger over”. De Heer zie toen:

 “Luister, Ik heb je dit visioen in je slaap laten zien om je het te laten voelen. Nee, er is geen ontsnapping mogelijk!”.

Ik schreef: ”Ik herinner me dat ik het zag aankomen als een reuzengolf. Ik probeerde weg te rennen en me te verbergen, wetend dat het onmogelijk is”. Toen vroeg ik onze Heer: “Maar waarom dit doen, als U van ons houdt? Waarom?” Hij antwoordde:

“Ik ben gekend als een God van Liefde maar ook als een God van Gerechtigheid”. Ik vroeg: “Wat kunnen wij doen om dit tegen te houden?” God antwoordde:

“Enorm eerherstel wordt nu van jullie allen geëist. Verenig jullie en wordt één. Heb elkaar lief, geloof in Mijn hemelse werken, want Ik ben altijd bij jullie”.

Het nieuws van de tsunami ontzette en ontstelde ons allen, maar niemand kan zeggen dat God ons geen waarschuwingen zond. Toen de waarschuwingen gestuurd werden door diegenen die Hij koos als woordvoerders, reageerden velen met: “Wij hebben die waarschuwingen niet nodig, wij hebben de troost van de heilige boeken, van de Vaderen en de Heilige Schrift in ons bezit. Wij laten nooit na offergaven te brengen alsook gebeden te doen, dus wat heeft Christus ons nog meer te zeggen dan wat Hij ons gegeven heeft?”  En ze sluiten hun oren af.

Op 24 december 1991, de dag vóór Christus geboorte, gaf Christus , die zeer beledigd was, ons een  ander bericht:

“Ik kom heden en bied de gehele mensheid Mijn Vrede aan, weinigen echter luisteren. Vandaag kom Ik met vredesvoorwaarden en een bericht van Liefde. Maar de vrede die Ik aanbied wordt gelasterd door de aarde en de liefde die  Ik hun geef, wordt bespottelijk gemaakt en beschimpt op deze vooravond van Mijn geboorte. De mensheid viert deze dagen zonder Mijn Heilige Naam. Mijn Heilige Naam werd afgeschaft en ze maken van de dag van Mijn geboorte  een grote feestdag met vrije tijd en het aanbidden van idolen. Satan is in de harten van Mijn kinderen geslopen toen ze zwak en slaperig waren. Ik heb de wereld gewaarschuwd...". (24 december 1991)

Christus laat ons zien dat Hij zeer beledigd is als we Kerstmis alleen als een feestdag vieren zonder Zijn Heilige Naam en zonder ons de werkelijke betekenis te herinneren: De geboorte van Christus.

Met Kerstmis wordt aan iedere christen gevraagd de geboorte van Christus met vreugde te vieren, naar de kerk te gaan en de Heilige Naam van onze Redder en Verlosser te vieren. Velen, in hun afvalligheid, vieren en vereren daarvoor in de plaats de kerstboom, terwijl geschenken worden uitgewisseld, gegeten wordt tot men er ziek van is en men zich verliest in dwaas amusement. Na die datum kwamen er diverse waarschuwingen.

Een andere waarschuwing werd ons gegeven op 18 februari1993:

“Zeg hun: “Zie de dagen komen waarop Ik zal wederkeren met donder en vuur maar Ik zal tot Mijn verdriet velen van jullie niet wetend en in diepe slaap gedompeld aantreffen! Ik zend je, schepping, boodschapper na boodschapper om jullie doofheid te doorbreken, maar ik ben nu moe van jullie tegenstand en jullie apathie. Ik ben even zo moe van jullie harteloosheid. Ik ben moe van jullie aanmatiging en jullie onbuigzaamheid als het aankomt op verenigen tot eenheid. Jullie hebben de beker van gevoelloosheid gevuld en doen overlopen, vergiftigd door je eigen stem heb je weerstand geboden aam Mijn stem, maar dat zal niet eeuwig zo doorgaan, spoedig zullen jullie terneer storten omdat je Mijn stem hebt overschreeuwd door jullie stem, die onzin uitkraamt. Vanzelfsprekend is Mijn Kerk in puin gevallen als gevolg van jullie verdeeldheid (….). De aarde zal beven, en gelijk een vallen de ster uit haar baan wankelen, waarbij bergen en eilanden van hun plaats worden gehaald, voltallige volkeren zullen worden vernietigd, de hemel zal verdwijnen als een boekrol die opgerold wordt zoals je het in je droom hebt gezien, dochter. Een grote doodsstrijd zal alle burgers treffen en wee de ongelovige!  Luister naar Mij en als mensen je vandaag zeggen: “O, maar de Ene Levende zal medelijden met ons hebben, jouw profetie is niet van God maar komt uit je eigen geest voort’. Zeg hen dan: ‘Ofschoon je gehouden wordt levend te zijn , ben je dood. Je ongeloof veroordeelt je, omdat je weigerde te geloven in Mijn tijd van barmhartigheid en Mijn stem door  mijn woordvoerders hebt belet Mijn schepselen te waarschuw en te redden’”…

 

VANWEGE,  MIA  STASSEN.

Waarschuwing van Vassula.
En van de Vrouwe van Alle Volkeren, Amsterdam  (1 april 1951  !)

Boodschap 7 sept 1992 aan Vassula:

'Aan ieder die lastert tegen Mijn Heilige Geest zal niet worden vergeven'

'Luister nu en begrijp: geen enkel vergif is erger voor de ziel dan het vergif van de laster tegen Mijn Heilige Geest.

Aan ieder die lastert tegen Mijn Heilige Geest zal niet worden vergeven - wees dus op je hoede dat je niet van jezelf ontdekt

dat je Mijn Heilige Geest lastert.'

Verder bl 96: ' Daarom zeg IK jullie in alle waarheid, OPENT JULLIE HARTEN en begrijpt hoe Mijn Heilige Geest overal waait

waar Hij wil en vrijelijk ademt in Mijn afgezanten. Herkent hen aan hun vruchten en weest geen slaaf van jullie mening.

Iedere ziel zou moeten weten hoe spot, jaloezie, kleinzielige kritiek, oordeel en laster zich verzetten tegen de Heilige Geest

van Waarheid'.

Blz 97:

' IK heb je Mijn Heilige Geest gezonden uit den Hoge, om op je te rusten en je te leren waar je nog nooit van hebt gehoord, om jou en

miljoenen anderen te redden. 'Blijf Mij nabij, Mijn zoete leerlinge, onze reis is nog niet beeindigd. We moeten nog een mijl lopen om aan de rest van

 Mijn kinderen de kennis van de heilige dingen te leren.

Ik zal je naar veel naties zenden om Mijn Heilige Naam te eren, en op jou zal Mijn Kennis geschreven staan; Ik zal je toestaan

 te spreken zoals IK zou willen dat je spreekt. etc'.


Uit: 'Deze tijd is onze tijd'---- Boodschap vd Vrouwe, een samenvatting:

blz 35: (BOODSCH 1 APRIL 1951)

'Ik heb gezegd: THEOLOGIE MOET WIJKEN VOOR DE ZAKEN VAN MIJN ZOON.

DAARMEE WIL IK ZEGGEN: THEOLOGEN, DE ZOON ZOEKT IMMER HET KLEINE EN EENVOUDIGE VOOR ZIJN ZAAK.

Gelooft gij aan dat kleine eenvoudige zoals gij ook anderen voorhoudt? Eenvoudig geloven. WIJ HEBBEN GEEN TIJD OM LANG

TE WACHTEN. DEZE TIJD IS ONZE TIJD'. (laatste zin zegt de Maagd ook in Medugorje --- ongeveer 30 jr later)

Groet en Zegen,

Mirjam.

Pater Paul Sigl, Kerk in Nood,

Op www.k-tv.org

http://www.kathtube.com/player.php?id=25220

GOD BLESS

Maria-Catharina.

Beste vrienden van de gebedsgroep,

Gisteren gingen we ons nichtje Renée Stassen en haar overgelukkige ouders bezoeken.

Renée die zo dankbaar was voor haar wonderbare genezing op 24 maart van dit jaar.

Jullie herinneren zich vast nog wel hoe hard we voor haar gebeden hebben in 2007 nadat ze het slachtoffer was geworden van een zwaar verkeersongeval.

De brief die haar moeder Ine uit dankbaarheid schreef en die de meesten van jullie toen van mij gekregen hebben, was de volgende:

Lieve mensen, vrienden, familie,

Bij deze een dankbericht voor alle steun, gebed en goede wensen tijdens het ziekbed van Renée.

Zo slecht als het er in het begin uitzag, zo goed ziet het er nu uit.

Dinsdag 31 juli is ze ’s avonds naar huis gekomen. Ze was toen precies 40 dagen in het ziekenhuis geweest.

Na de aanrijding, op 21 juni (2007), rond 21u 30, is ze per helikopter naar Nijmegen gebracht. Ik was gebeld door de vader van de vriendin, waar ze met zeven meisjes uit haar klas een filmpje zouden kijken om te vieren dat de proefwerkweek voorbij was. Eerst waren ze in het dorp Arcen een frietje gaan eten en daarna liepen ze terug naar het ouderlijk huis van de vriendin, even buiten Arcen. Vlak bij huis kwam hen een scooter tegemoet, die met hoge snelheid vlak langs hen joeg en Renée geraakt heeft. Ze schijnt meters door de lucht gevlogen te zijn en ze is daarna op een hekje en het fietspad terecht gekomen. Ze was er meteen slecht aan toe, de traumaheli was en niet voor niets.

Pascal en ik zijn daarna naar Nijmegen gebracht door de broer van Elisabeth, de vriendin uit Arcen.

In Nijmegen kregen we meteen te horen dat het er niet goed uitzag, groot risico op overlijden.

Schedelbasisfractuur, ernstig hersenletsel, veel kans op blijvende schade, dubbele breuk in de linker onderarm.

Er werd een drukmeter in haar hersenen geplaatst en tegelijk de breuken in de linker onderarm gefixeerd.

Tijdens die operatie van 12u tot 3u ’s nachts werd ons gevraagd onze andere kinderen naar het ziekenhuis te laten komen.

Na de chirurgie, op de intensive care (IC), was het paniek omdat de druk in haar hoofd alsmaar opliep en niet meer wilde zakken.

Met medicamenten zakte dat uiteindelijk enkele uren. Na weer een CT scan werd in de namiddag van 22 juni besloten een drain in de hersenen te plaatsen om druk te verminderen. Dat werkte enkele uren goed, daarna begon de druk weer op te lopen. In de avond werd de druk opnieuw steeds hoger, medicatie werkte steeds korter, of niet meer. Ze werd inmiddels ook actief gekoeld om de stofwisseling van de hersenen zo laag mogelijk te houden.

De zorg op de IC was ronduit geweldig, bijzonder intensieve zorg.

Uiteindelijk kwam er rond 01u 00 weer een slechtnieuwsgesprek. Een laatste mogelijkheid was het uitnemen van botlappen (stukken schedel) om te proberen de druk naar buiten te kunnen laten.

Deze ingreep was omstreden en de vooruitzichten waren sowieso héél slecht vanwege het ernstige hersentrauma (veel kans op overlijden en als ze zou overleven, veel kans op ernstige blijvende schade).

We wilden toch graag alles proberen, ondanks de slechte vooruitzichten.

Er werd ons geadviseerd haar het sacrament van de zieken te laten geven en de andere kinderen weer naar Nijmegen te laten komen.

Aldus gedaan. Pastoor Smeets kwam uit Boxmeer en het chirurgieteam moest even wachten. Wij hebben Renée toen in Gods hand gelegd. Na enkel uren kwam Renée weer terug op de intensieve care, gelukkig. Men had ons vóór de operatie nog gevraagd vast over orgaandonatie na te denken. De drukken in haar hoofd bleven aan de hoge kant en na meer dan 24 uur hoge drukken en weer een CT scan is er weer een drain geplaatst. Daarmee bleef de intracraniale druk eindelijk op een aanvaardbaar niveau. Intussen bleek ze ook haar bloeddruk niet meer zelf op peil te kunnen houden en werd die met medicijnen helemaal vastgehouden. Rijen infusen aan beide zijden van haar bed perfecte zorg.

Op haar bed hadden we een mooie foto van Renée geplaatst met daarnaast de tekst: "Heer Jezus, wij geloven U, als u zegt: ‘Meisje sta op’ ."

(Mia)

Na 4 dagen koelen mocht ze langzaam weer opwarmen en dan…, afwachten wat er gebeuren zou.

Na één week begon er iets beweging te komen in lippen, handen en ogen openen. We zagen tot onze grote vreugde dat ze ons herkende. Enkele dagen later mocht ze van de beademing af en zaten we met spanning te wachten of en hoe ze zou kunnen praten.

Ook dat ging boven verwachting goed en na 12 dagen mocht ze van de IC naar de gewone neurologieafdeling.

De eerste dagen daar waren nog moeilijk, eten ging nog niet en geen dag/nacht ritme enz. , maar na 3 weken was het allemaal redelijk op gang: eten, drinken, naar toilet gaan.

Na vier en een halve week zijn de botstukken teruggeplaatst (drie en een half uur chirurgie) en na 40 dagen mocht ze naar huis.

Geen fysiotherapie, geen logopedie, geen revalidatie, alles lijkt volkomen normaal!

Volledig herstel.

Gezien de ernst van het letsel en de situatie nu, mag je van een wonder spreken.

Met grote dank aan alle verzorgers, artsen en specialisten enz. en aan de honderden mensen die voor haar gebeden hebben.

Inderdaad alles leek volkomen normaal!

Achteraf had Renée veel hoofdpijn, was ze constant moe en kon niet meer naar school.

Een dag zag eruit als volgt: "Zal ik vandaag douchen of met de hond gaan wandelen?". Ze moest steeds kiezen, geen twee dingen op één dag dat was onmogelijk! Iedereen hoopte dat, na veel rust, dit langzaam wel beter zou gaan maar dat was niet zo. Bijna vijf jaar niet meer naar school, vijf jaar geen energie.

Verschillende mensen uit de charismatische vernieuwing hadden in dit verband een woord van kennis gekregen: "Ze zal volkomen genezen", maar voor de familie duurde het wel héél erg lang!

Toen kwam de gelukkige dag van 24 maart 2012!

Er waren in onze familie drie kleinkinderen op komst, we hoopten op voorspoedige geboortes want er waren problemen, de aanstaande moeders waren niet meer van de jongste! Wie kan er beter helpen dan St. Jozef, de patroon van het gezin?

We gingen dus naar Sint Jozef in Smakt bij Venray, mijn drie zussen en ikzelf. Het zou een speciale dag worden, want pater Dr. Joseph Vadakkel gaf er een bezinningsdag. Hij komt uit de charismatische vernieuwing uit India maar werkt momenteel in Duitsland. Hij heeft een relikwie van de Heilige apostel Paulus. Pascal de vader van Renée was er ook, ik bad voor haar en in mij speelde de gedachte: "Waarom is Renée er nu niet zelf bij"! Ik dacht er gewoon niet aan dat zo’n hele dag veel te vermoeiend zou zijn. Er was ook een Syriër met Pascal meegekomen Hashem Jacoub die omwille van zijn katholiek geloof is moeten vluchten uit Syrië en nu in een asiel verblijft, hij werd vriend aan huis.

Diezelfde morgen was Renée thuis naar de dieren in de stal gegaan met haar kat en had gebeden: "Heer doet u met mijn leven wat U wil, voor mij is alles goed. Of U mij geneest of niet, doet U wat het beste is"!

Namiddag is Pascal zijn dochter Renée thuis gaan halen. Aan pater Vadakkel heeft hij het probleem uitgelegd en die heeft speciaal over haar en voor de problemen gebeden en haar gezegend met het Allerheiligste en de relikwie van de Heilige apostel Paulus. Die dag, ’s avonds thuis, hebben haar ouders haar nog gezegend met de Heilige olie van Mirna uit Soufanieh (Damascus, Syrië

www.soufanieh.com).

Hashem zei nog tegen Renée: "Bid vanavond de drie rozenhoedjes, je bent genezen, morgen kun je alles weer…….". Dat heeft ze gedaan……. en zo is het wonder geschied!

Deze olie had Hashem besteld in Damascus. Er is daar oorlog en de post werkte er niet, maar de olie kwam er toch door, dat was ook al wonderlijk.

Prijs de Heer!

mei 2012 25-jaar gebedsgroep "Koningin van de Vrede" Genk België