Je zal het maar meemaken dat op een nacht een engel aan je bed staat die je verzoekt om mee te gaan. Wim Holtschlag, een eenvoudige timmerman en vader van twee, nu volwassen, kinderen overkwam dit tot vijf maal toe in zijn huis te Haaksbergen (Ned). Nadien volgden 28 gesproken boodschappen. De boodschapper noemt zich Raphael, engel en derde in rang. Zijn naam staat voor geneesmiddel van God en liefdespijl die de harten verwond. Hij staat in het koor der aartsengelen. Hij is één van de zeven die voor de heerlijkheid Gods staan. Hij is met naam gekend vanuit de bijbel waar hij in het boek Tobit de jonge Tobias begeleidt. De Kerk roept hem aan als engel van de liefde, van de artsen, van de rondtrekkenden en de reizigers. In dit boekje vindt u het relaas van wat zich afspeelde van 1984 tot mei 2000 en waarvan de engel vroeg om het op schrift te stellen. De ziener, zijn vrouw Diny en velen die kennis namen van deze boodschap bracht het een verdieping van hun geloof en een bewustere beleving van de tijd die ons gegeven is.
L. Buyens pr.
Wim Holtschlag.
Wordt dagelijks vervolgd.
BOODSCHAP. God de Vader : Het lijden in de wereld werd in deze tijd verenigd met het lijden van Mijn Zoon, Jezus Christus.
God de Vader : Het lijden in de wereld werd in deze tijd verenigd met het lijden van Mijn Zoon, Jezus Christus.
Woensdag 23 mei 2012 15.38u
Mijn liefste dochter, vertel al Mijn kinderen over de liefde en de bescherming die Ik bied aan diegenen die op Mij een beroep doen.
Mijn heilig woord op aarde wordt eindelijk gehoord en veel zielen zijn klaar om de grootste sprong in het diepe te maken, om de Goddelijke Barmhartigheid van Mijn Zoon, Jezus Christus, te omhelzen.
Zij hebben er geen idee van dat het nochtans een eenvoudig iets is om het Nieuw Paradijs, Het Nieuw Tijdperk van Vrede, binnen te gaan.
Richt de blik omhoog en aanvaard dat je in de eerste plaats een kind van Mij bent.
Erken dat Ik ieder van jullie geschapen heb, niet één van jullie is een toevalligheid, en dat jullie Mijn kinderen zijn. Mijn familie. Mijn dierbaren.
De tederheid van Mijn Hart is vol liefde voor ieder van jullie.
Velen denken dat Mijn macht Mij trots maakt omdat Ik Ben, de Alfa en de Omega, het begin en het einde.
Dat kan natuurlijk nooit zo zijn.
Hoe kan de oprechte liefde van een ouder voor een kind vertroebeld worden door trots ?
Ik lijd voor ieder van jullie. Ik huil om diegenen die voor Mij verloren zijn. Ik zal alle macht aanwenden om Mijn verdwaalde kinderen terug naar Mijn familie, Mijn Koninkrijk te brengen.
Stel jullie een ouder voor die door zijn kind verworpen wordt. De pijn die Ik voel is niet om Mij, hun Vader, maar om hen en om de kwelling die zij zullen ondergaan als Ik hen niet kan redden.
Het lijden in de wereld werd in deze tijd verenigd met het lijden van Mijn Zoon, Jezus.
Waarom doe Ik dat ? Waarom laat Ik lijden toe ? Het komt door de zonde.
Zondaars die niet vrijwillig tot Mij komen, kunnen enkel gered worden door het lijden van anderen.
Diegenen die in dit leven lijden, zullen in het volgend leven beloond worden met Mijn geschenken.
Hulp die vrijelijk wordt aangeboden door deze kinderen, die van Mij houden, is een krachtig wapen tegen de aan Satan verleende macht.
Diegenen die naast Mijn Zoon strijden om de zielen van anderen te redden, kunnen de hele mensheid redden.
Satan heeft macht, maar slechts deze die hem gegeven werd - een macht die niet teruggenomen kan worden tot de Dag van het Oordeel.
Velen onder jullie, lieve kinderen, begrijpen de goddelijke wetten niet die deze dingen toelaten. Maar vertrouw op Mij wanneer Ik dit bekendmaak.
Satan zal de ziel wegkapen van Mijn kinderen die niet geloven in Mij of in de goedheid waarmee Ik voor Mijn kinderen zorg.
Hij wordt machteloos wanneer zondaars, door te lijden, offers brengen om hun broeders en zusters ervoor te behoeden dat zij naar de hel gaan.
Hij wordt vleugellam gemaakt wanneer Mijn kinderen er voor bidden dat deze zondaars gered worden.
Gebed is de wapenrusting van Mijn kinderen die Mij willen helpen om de hele mensheid te redden.
Kom bij elkaar, Mijn kinderen, samen met Mijn Zoon en help Mij om Mijn familie eindelijk te verenigen.
Help Mij om jullie allemaal naar het nieuw, prachtig Tijdperk van Vrede te brengen.
Pas dan kan Mijn Wil geschieden op aarde zoals in de Hemel.
Ga kinderen. Verenig jullie in gebed!
Werk samen met Mij, jullie Vader, om te helpen Mijn familie te redden.
Jullie geliefde Vader God de Allerhoogste
( Spr. 3: 11 )
Let goed op elke situatie wanneer het niet loopt zoals je het verwacht had. Hetgeen je ziet als anders dient om de grenzen van je geestelijke horizon te vergroten. Ik wil dat je aandacht besteed aan die grenzen en je verheug in het ontvangen van de juiste richtlijnen. Ik ben met je om je te leiden op het smalle pad naar je bestemming, zegt de Heer.
D O E N, V R A G E N.
D O E N. Denk aan je eigen fouten in het eerste deel van de nacht, als je wakker ligt. Denk aan andermans fouten in het tweede deel van de nacht, als je slaapt.
V R A G E N. Als satan aan de deur komt bellen met zijn bekoringen, zeg dan: Jezus wilt U even voor mij opendoen, ik denk dat de Vader in de Hemel wil dat U dat doet voor mij!
EEN HUISARTS DIE RELIGIEUZE WERD.
EEN HUISARTS DIE RELIGIEUZE WERD. Geplaatst door Rorate op vrijdag
Zuster Hilde Reynders over haar roeping
MECHELEN / HASSELT (RKnieuws.net) - De Hasseltse huisarts Hilde Reynders die de overstap maakte naar de zusters van de Heilige Harten van Jezus en Maria en nu vicariaal verantwoordelijke voor Caritas en Diaconie is in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, getuigt in Pastoralia over haar roeping.
Op 29 januari 2011 legde ze haar eeuwige geloften af. Familie en vrienden begrepen niet waarom ik een mooi leventje de rug toekeerde. Een beroep opgeven dat ik met veel vreugde uitoefende om opnieuw te gaan studeren en misschien iets te doen dat ik niet graag zou doen? Een zelfstandig en actief leven vaarwel zeggen om met grotendeels oudere zusters samen te leven en te moeten gehoorzamen aan anderen?. Een jaar na mijn engagement durf ik zeggen dat ik een gelukkige zuster ben. Nog steeds voel ik diezelfde diepe vreugde als op de dag dat ik openlijk ja zei aan God en aan onze congregatie, aldus zuster Reynders. Ik ervaar dat de religieuze geloften mij dichter bij God en de mensen brengen. Door de gelofte van armoede verbind ik er mij toe om niets voor mezelf te houden, geen persoonlijke rijkdom op te bouwen, maar alles te delen met anderen. Door de gelofte van gehoorzaamheid weet ik dat niet mijn plannen of projecten primeren, maar dat we samen kijken en luisteren om te onderscheiden wat God ons zegt. Door de gelofte van kuisheid verbind ik er mij toe om geen exclusieve relatie te hebben met één persoon maar open te staan voor elke mens die ik ontmoet.
B E Z I N N I N G.
B E Z I N N I N G.
Hadden de wonderlijke gebeurtenissen niet plaats gevonden tijdens het leven van Jezus, dan hadden zijn apostelen geen concrete basis gehad voor hun zekerheid. Dan waren zij enkel een groep fantasten die zich specialiseerden in het uitvinden van stichtelijke leugens. Zij zouden de zoveelste nieuwe sekte geweest zijn en zij zouden zich nooit hebben laten doodmartelen voor hun overtuiging. Enkel de zekerheid van wat zij met hun eigen ogen gezien en zintuiglijk beleefd hadden, in het bijzonder de ervaring van de Verrezen Heer, kon hen de moed geven om het evangelie te verkondigen ondanks de vervolgingen, nadat zij daarenboven hiertoe de kracht kregen van de Heilige Geest. Het is Hij die ons naar het geloof leidt, niet de twijfel. De twijfel zal misschien altijd latent aanwezig zijn, maar een christen die zijn geloofskennis verdiept overwint de twijfel door een groeiend inzicht. Dat inzicht is niet te verkrijgen door het lezen van theologische geschriften (de modernistische theologie verhoogt enkel de twijfel, de onzekerheid en het misverstand), maar door het overwegen van het getuigenis van de apostelen en de evangelisten in het licht van de eigen levenservaring, geholpen door de Heilige Geest. Als wij Hem aanroepen, zal Hij ons begenadigen met een dieper en rijker geloofsinzicht. Geschriften van heiligen en raad van betrouwbare geestelijken kunnen ons eveneens veel bijbrengen. Voor de volledige kennis en het begrip van Gods plan met deze wereld en onze rol hierin, moeten we echter vertrouwvol wachten tot in het hiernamaals: ook dat inzicht behoort tot onze christelijke geloofsschat. Het is een beetje zoals bij de arts: we moeten hem vertrouwen en geloven dat we iemand gekozen hebben met de vereiste competenties. Geloven behoort immers onafscheidelijk bij onze dagdagelijkse bezigheden. Voor een ware christen is het geloof in de Mensenzoon als Redder van de mensheid de grondslag van al zijn handelen en keuzes.
Ivo Van Hemelryk.
Levensregel voor elke kleine ziel.
Levensregel voor elke kleine ziel.
Ga naar wie lijdt, troost hem. Ga naar wie twijfelt, stel hem gerust. Ga naar wie weent, droog zijn tranen. Ga naar wie wacht, leer hem geduld oefenen. Ga naar wie verdwaalde, wijs hem de weg. Ga naar wie vertwijfelt, geef hem hoop. Ga naar wie ontrouw is, sterk hem. Ga naar wie in het duister zit, zorg ervoor dat hij weer licht verwacht. Ga naar wie overspannen is, breng hem tot bedaren. Ga naar de besluiteloze, verleen hem standvastigheid. Ga naar uw broeders, breng hun de liefelijke geur van Christus Jezus, Zijn zachtmoedigheid en Zijn nederigheid.
Dagboek van Marguerite op 21 juni 1973
DE GESCHIEDENIS VAN DE HEILIGE COMMUNIERITUS. ( E.H. P. van de Kerckhove.).
DE GESCHIEDENIS VAN DE HEILIGE COMMUNIERITUS.
E.H. P. van de Kerckhove.
Inleiding.
Getuigenissen van Kerkvaders, de communieritus.
Bij Zijn agonie (d.i. doodsangst) in de Hof van Olijven zei Jezus tot Zijn apostelen: "Mijn ziel is bedroefd tot de dood toe." Vragen we ons af waarom Jezus ziel bedroefd was vlak voor het Offer dat Hij zou brengen aan het kruis. Het antwoord is dat Jezus droefheid er was omwille van onze zonden waarvoor Hij heeft geleden. "Om onze zonden werd Hij doorboord." (cfr. Jes.) en niet om Zijn eigen zonden, want die had Hij niet begaan.
Bij het begin van de traditionele Mis (Mis in de bijzondere vorm of volgens de ritus van 1062) maakt de priester een kruisteken en zegt dan de woorden: "Introibo ad altare Dei. Ad Deum qui laetificat juventutem meam.", d.i. "Ik zal opgaan naar het altaar (het Huis) van God. Naar God, die de blijdschap is van mijn jeugd." Het huis van de Heer was in het Oude Testament de tempel van Jeruzalem. De Heilige Mis weerspiegelt de structuur en de bouwstructuur van de tempel en van de tempelliturgie. Het opgaan naar het Huis van de Heer kan men vergelijken met de treden of trappen van het binnengaan in het mysterie van het Heilig Misoffer dat de priester opdraagt.
De priester bidt daarin de Psalm JUDICA ME (Ps. 42). Deze psalm werd eerst als
privégebed gezegd, als voorbereiding op de Heilige Mis. In de liturgie van de Mis kwam deze psalm voor vanaf de 10de eeuw. De keuze van deze psalm was zeer geschikt. Psalmen 42 en 43 zijn zeer geschikt als voorbereiding van het Misoffer. De psalmen, die één geheel vormen, werden in de tempel van Jeruzalem gezongen door tempelzangers op het plein waar men zich verzamelde om de offerdiensten te vieren.
Sommige verzen van Psalm 42 zijn reeds zeer geschikt in de context van de voorbereiding van de Heilige Mis: "Mijn ziel, wat zijt ge bedroefd Mijn ziel is bedroefd. Daarom denk ik aan U in het land van Jordaan en Hermon. Waarom ga ik in rouw door de druk van mijn vijand?" Psalm 43 is het vervolg: Schaf mij recht tegen een goddeloos volk. Gij zijt mijn toevlucht, oh mijn God. Waarom ga ik in rouw onder de druk van mijn vijand? Zend mij Uw Licht en Uw Waarheid. Ze zullen mij leiden en mij voeren naar de Heilige berg en Uw woontent."
Dit is de context van de voorbereiding van de Heilige Mis, een allusie op de Calvarieberg. Door Zijn Offer op Calvarie is Jezus voor ons de hemelse tabernakeltent binnengegaan, niet door het bloed van bokken en stieren, maar met Zijn eigen Bloed (cfr. Hebr.). "Dan zal ik naar Gods altaar gaan, naar de God van mijn jubelende vreugde en ik zal met de citer U loven, mijn Heer en mijn God."
Na deze Psalm JUDICA ME heeft men het CONFITEOR, een belijdenis van de fouten en men vraagt om vergeving. Die traditie ontstond in de 11de eeuw en het is vooral Cluny dat deze hervorming verspreidde in Italië. Wij hebben de gewoonte om voor de Heilige Communie een tweede maal het CONFITEOR te bidden. De gelovigen belijden hun schuld en vragen om vergeving. Deze gewoonte ontstond eerst in de abdijen in de 12de eeuw waar men zich voorbereidde op een vurige H. Communie door een akte van berouw in de vorm van het CONFITEOR. Deze gewoonte is nadien overgegaan in de parochiekerken. Eigenlijk zou het ook zeer gepast zijn om nogmaals de Psalm JUDICA ME ervoor te bidden. Deze Psalm drukt zeer goed de gevoelens van droefheid uit omwille van onze zonden en de gevoelens van vreugde omwille van de bevrijding, want door de vergeving van de zonden die we bekomen hebben in de absolutie door de priester aan het altaar, zijn we bevrijd en we drukken onze jubelende vreugde uit in de psalm. Men zou voor de H. Communie dezelfde ordening kunnen volgen als aan het begin van de H. Mis.
Het ECCE AGNUS DEI en het DOMINE NON SUM DIGNUS gaan onmiddellijk vooraf aan de Heilige Communie. Deze gebeden zijn van de 16de eeuw. De Hymne AGNUS DEI voor de Heilige Communie van de priester is veel ouder. De invoering van deze Hymne onze Heilige Mis zou zijn beïnvloed door Syrische monniken die de gewoonte hadden ze te reciteren in hun liturgie. De aanroeping "Ecce agnus Dei, ecce Qui tollis peccata mundi", is gericht tot Christus Die Slachtoffer is in het Eucharistisch Offer. Deze manier van bidden is ook afkomstig uit het Oosten en was onbekend in Rome, waar men de gewoonte had te bidden tot God maar niet tot de geslachtofferde Christus (cfr. Jungmann, vol III, p. 261).
Het LAM GODS drukt uit:
1. De onschuld van Christus. Als God had Christus een geweldige afkeer van alles wat zonde is. Hij is de tegenpool van de zonde.
2. Het Offer van Christus. Als Lam offert Hij Zich als Slachtoffer aan God.
3. Christus, ons Paaslam. Het paaslam van de Joden is de voorafbeelding van Jezus Christus. Paulus schrijft: "Pascha nostrum Christus est immolatus."Het Paaslam is de samenvatting van de persoon en de zending van Christus.
Deze beschouwingen zijn van belang voor de Heilige Communie. Wij willen ook op Jezus Christus gelijken. Door de H. Communie ontvangen wij de genade om Hem meer lief te hebben en Hem beter na te volgen en Hem vooral na te volgen in Zijn Onschuld en in Zijn Offer als Slachtoffer voor de zonden. Tot de oudste voorschriften in verband met de Heilige Communie behoren de regels die de apostel Paulus geeft in 1 Kor. 10-11.
In 1 Kor. 10,15 schrijft Paulus: "Ik spreek tot verstandige mensen. Vorm uw eigen oordeel over wat ik ga zeggen." Paulus wil zeggen: "Jullie hebben verstand. Gebruik het dan ook !" 1 Kor. 10,16: "De beker van de zegening (d.i. de Eucharistische beker met het Heilig Bloed), die we zegenen, geeft ons gemeenschap met het Bloed van Christus. Het brood dat we breken (d.i. het Eucharistische Brood van het Heilig Lichaam), geeft ons gemeenschap met het Lichaam van Christus." Ik heb deze woorden exegetisch uitgelegd in het artikel over de werkelijke tegenwoordigheid.
In 1 Kor. 11,22 schrijft Paulus i.v.m. de Maaltijd des Heren (d.i. de Eucharistie die reeds in de apostolische tijden een eigen ritus werd, los van het laatste Avondmaal): "Zoals jullie nu samenkomen, kan er geen sprake zijn van de Maaltijd des Heren. Ge kunt toch thuis eten en drinken?" Paulus wil hier juist zeggen dat de Maaltijd des Heren geen gewone maaltijd is als elke andere Vervolgens verwijst Paulus naar de Traditie: "Zelf heb ik van de Heer de overlevering ontvangen, die ik op mijn beurt heb doorgegeven. Dat de Heer op de nacht dat Hij werd overgeleverd " Paulus gaat dan verder met de instelling van de Heilige Eucharistie. De Eucharistie werd in de apostolische tijd een aparte ritus, met woorden en handelingen, de "Maaltijd des Heren" genoemd. Vanaf het einde van de 1ste eeuw wordt "Eucharistia" de technische term voor deze Maaltijd des Heren.
Vanaf 1 Kor. 11,26 gaat het over de Communie: "Wie op onwaardige wijze (Gr. anaxiôs onwaardig) het Brood eet of uit de Beker van de Heer drinkt, bezondigt zich aan Lichaam en Bloed van de Heer." Dit wil zeggen dat Paulus en zijn gemeente geloofden in de werkelijke tegenwoordigheid, en dat geloof had Paulus van de Traditie. "Iedereen moet zichzelf onderzoeken alvorens te communie te gaan. Wie eet en drinkt zonder het Lichaam te onderkennen (Gr. diakrinô onderscheid maken, oordelen, beslissen; het gaat over een beoordelen met het verstand in het licht van de Traditie, bron van Openbaring. Geloven is toch met het verstand aanvaarden van wat God heeft geopenbaard en wat de Kerk voorhoudt te geloven ), die eet en drinkt zijn eigen vonnis." Dit is een zeer sterke passage!
Paulus raadgevingen over heiligheid en devotie waarmee gelovigen de Heilige Communie moeten ontvangen, weerklinken nog doorheen de Oudheid in de geschriften van Kerkvaders en van Pausen tot op heden. Joh. Crysost. Hom. In Nativ. 7; Hom. 82,6; Sermo 34; Cyr. Van Jer. Catech. Mystag. 5,21; Tertull. De Corona 3,4; Origenes In Exod. Hom. 13,3; Hiëron. In Psalm 147,14; Romeinse Catech. Deel II; Johannes-Paulus II Ecclesia de Eucharistia "We overdrijven nooit in onze eerbied voor het Heilig Sacrament; Benedictus XVI Sacr. Carit.).
Kerkvaders riepen vaak op om niet het minste partikel van de geconsacreerde hostie te laten verloren gaan. Sint Efrem van Syrië getuigt van hetzelfde geloof. De extreme zorg die werd besteed aan de Heilige Eucharistie was een universeel fenomeen in de Kerk. Vandaar ook tongcommunie en het gebruik van een communieschaal.
Handcommunie is na het Concilie ingevoerd, maar dit ging gepaard met een geest van oneerbiedigheid en zelfs misprijzen voor de Heilige Eucharistie! Handcommunie, zoals die nu wordt bedreven, is in strijd met de Oudheid waar men, met beide handen, een troon maakte en hostie (vanuit de bovenste hand) met de mond nuttigde.
De moderne cultuur begrijpt niet veel meer van de aanbidding van de Ene, Ware God. We zijn toch in het internettijdvak en we sturen satellieten de ruimte in. Een echte tele-tijdmachine heeft men nog niet kunnen maken en terugkeren in de tijd kan men niet, maar moest men kunnen terugkeren in de tijd van de Kerkvaders, dan zouden we kunnen zien dat de Heilige Communie nog iets heel anders was voor de Kerk dan nu in de moderne Kerk waar men moderniteit zoekt en oecumenisme met allerlei christelijke groeperingen die geen of weinig geloof hebben in de werkelijke tegenwoordigheid en waarbij men de Kerk wil openstellen voor de "moderne cultuur" die niet eens meer God wil erkennen, laat staan dat men Hem zou erkennen onder de Heilige Gedaanten.
De vrucht van de invoering van de handcommunie na Vaticanum II is een verminderd geloof in de werkelijke tegenwoordigheid. Een terugkeer naar een praktijk die zou bestaan hebben in de eerste eeuwen, is niet zonder gevaar voor het geloof gebleken (1).
(1) Nota: Paus Pius XII waarschuwde in zijn encycliek Mediator Dei tegen het gevaar om alles terug te voeren tot de Oudheid. Met hart en ziel terugkeren tot de bronnen van de Liturgie is zeker wijs en lofwaardig omdat de studie van deze tak van de wetenschap, door terug te grijpen naar haar begin, er niet weinig toe bijdraagt, de betekenis van de feesten, de ceremoniën en teksten dieper en nauwkeuriger te doorvorsen. Daarentegen is het niet wijs en niet lofwaardig alles, tot elke prijs, tot de Oudheid terug te voeren. Zo zou van de rechte weg afdwalen wie het altaar zijn oude vorm van tafel zou willen teruggeven. Die manier van denken en handelen, laat die overdreven en ongezonde zucht naar de Oudheid opleven die de impuls gaf aan de onwettige synode van Pistoia (1786: deze synode wilde één altaar per kerk, de invoering van de volkstaal en de afschaffing van de privémissen. Pius VI veroordeelde de synode met de bulle Auctorem Fidei). Evenzeer streeft zij ernaar (deze wijze van denken) de veelvuldige dwalingen weer in het strijdperk te brengen die tot het bijeenroepen van vermelde synode hebben geleid.
Ook Paulus VI, in zijn encycliek Mysterium Fidei waarschuwde ertegen omdat de doctrinaire context van nu niet meer hetzelfde is als vroeger. De invoering van nieuwe formuleringen of uitdrukkingen, die weliswaar in teksten van Kerkvaders en concilies voorkomen, die nu in éénzijdige zin worden gebruikt zonder onderwerping aan de doctrine waarmee ze een ondeelbare eenheid vormen. Wat de paus zegt van formuleringen, kan ook gezegd worden van het liturgisch ritueel
Van de nieuwe, postconciliaire Mis, gaat een protestantiserende invloed uit waardoor men in de praktijk meer het protestantisme benadert dan in de Heilige Mis uit de eerste eeuwen. In de eerste eeuwen was het geloof in de werkelijke tegenwoordigheid zeer levendig! De bedoeling van de Liturgiehervormers zal wellicht geweest zijn een "oecumenische ritus" van de Mis uit te werken, maar men kan de vraag stellen of men zich wel voldoende rekenschap gegeven heeft van de gevolgen dat dit zou hebben voor het geloof. Men beoordeelt een boom toch naar zijn vruchten!
Vroeger gebruikte men ook een Hostie die niet brokkelde, juist om te vermijden dat er geconsacreerde partikels zouden verloren gaan. Een van de redenen waarom gelovigen vroeger niet in de hand mochten communiceren is dat het gevaar van profanatie werd uitgesloten.
Sommigen beweren dat gedurende de eerste 1000 jaar van de Kerk, of nog langer, het in Oost en West gebruikelijk was om de communie op de hand te geven. Kardinaal Danneels, in een brief van 28 maart 1994, schrijft zelfs dat het " maar vanaf het Concilie van Trente was dat de communie op de tong gegeven werd"!! Niets is minder waar! Ik geef hieronder een samenvatting.
De communie werd gedurende de eerste eeuwen (de eerste 700 jaren) toch algemeen op de hand gegeven. Hierover zijn talrijke getuigenissen zowel in Oost als in West, van Egypte en Noord-Afrika, tot Antiochië, Klein-Azië en Europa. In de 4de eeuw ontstond het gebruik de rechterhand te bedekken met een doekje en dan, zoals voorheen, de Heilige Communie rechtstreeks met de mond te nuttigen vanuit de rechterhand. Ook werd aan de gelovigen gevraagd hun handen te wassen in een speciaal aan de ingang van de kerk geplaatste waterbron ("thalassa" genaamd). De uiterlijke reinheid symboliseert ook de innerlijke zuiverheid waarmede men communiceert. Het was onder de Joden een gebruik om een ritueel bad te nemen voor het vieren van het Paasmaal als teken van zuiverheid waarmee men het offerlam wilde nuttigen. Van die rituele reiniging blijft het Lavabo van de priester over tijdens de offerande van de Heilige Mis.
"Maar men zou de Kerk van de eerste eeuwen groot onrecht aandoen", schrijft O. Nussbaum, "wanneer de uitdeling van de Eucharistie in de handen van de gelovigen met een gebrek aan eerbied of een niet overtuigd geloof in de werkelijke tegenwoordigheid zou geassocieerd worden! (2)
(2) Nota: O. Nussbaum, Die Handkommunion, 1969, Köln, p. 22: Man würde der Kirche jener Zeit grosses Unrecht antun, wenn man die Austeilung der Eucharistie in die Hand der Laien mit einer noch mangelhaften Ehrfurcht vor dem Leib des Herrn oder sogar mit einem nicht konsequent durchdachten Glauben an die permanente Realpräsenz des Herrn in den eucharistischen Gestalten zu erklären suchen würde."
De vermaning om met reine handen te communiceren als teken van innerlijke reinheid en de grote zorg om niets van de Heilige Eucharistie te laten verloren gaan bij het communiceren, bewijst het tegendeel (cfr. Cyrillus van Jeruzalem, Catecheses). Men dacht er toen nog niet aan om misbruiken tegen de Heilige Eucharistie te bestrijden door een verbod van handcommunie. Wat telde was de innerlijke gesteldheid van zuiverheid en geloof bij diegenen die de Heilige Communie ontving.
Dit was een beknopte schets van hoe de communie werd ontvangen in de eerste eeuwen. Maar men moet vooral onthouden wat de geest was waarin de Communie ontvangen werd. Hoe dan ook, vanaf de 9de eeuw veranderde de communieritus zowel in Oost als in West. Het Concilie van Rouen (878) verbood de communie op de handen van de leken te geven. Deze communieritus werd reeds in de 6de eeuw toegepast, maar dat was toen eerder uitzonderlijk.
Paus Agapitus (+ 536) gaf de Heilige Communie op de tong van een doofstomme en uit de Vita Gregorii (ca. 872 geschreven) weten we dat paus Gregorius de Grote (Pontifex 590-604) de H. Communie op de tong gaf in Rome. De synode van Cordoba (839) verbood de Heilige Communie op de hand te ontvangen. Communie op de tong was in die tijd reeds gebruikelijk in Spanje. Het oudste decreet hierover uit Gallië is uit 878 (Rouen). Ook in de Oosterse Kerken werd handcommunie verboden. Men kan stellen dat tongcommunie algemeen gebruikelijk werd in de Kerk einde 9de begin 10de eeuw!
Wat was de reden van de ommezwaai?
Echter, de Instructie bevat nog een toevoegsel: "Daar waar zich reeds de praktijk van de handcommunie heeft gevestigd, vertrouwt de Heilige Stoel aan de bisschoppenconferentie de taak toe om de omstandigheden te beoordelen, op voorwaarde dat gewaakt wordt over de eerbied en dat geen valse opinies over de Eucharistie ingang zouden vinden." Op het moment van het verschijnen van de Instructie had de handcommunie nog bijna nergens ingang gevonden (behalve op enkele plaatsen in Nederland en in Duitsland waar men ermee begonnen was in flagrante ongehoorzaamheid aan de H. Stoel!). In de daaropvolgende jaren werd de handcommunie overal toegelaten (6 juni 1969 Franse bisschoppenconferentie)!!
Handcommunie werd na het Concilie overal ingevoerd, maar dit ging gepaard met oneerbiedigheid, zelfs met misprijzen van de Eucharistie en met algemene afvalligheid van het geloof in de werkelijke tegenwoordigheid. Misbruiken allerhande ontstonden: geconsacreerde hosties werden op de grond gegooid, zelfs verkocht. Dergelijke profanatie vermijden was juist één van de redenen waarom men in de Middeleeuwen tongcommunie heeft verplicht gesteld. Men heeft zich geen rekenschap gegeven van de gevolgen en van de historische redenen die eertijds geleid hebben tot het invoeren van de Heilige Communie op de tong (o.a. het reële gevaar van profanatie en heiligschennis!). Men wilde terugkeren tot een praktijk die zou bestaan hebben in de eerste eeuwen maar men gaf zich geen rekenschap van de gevolgen die dit kon hebben en men vergat de vermaningen tot eerbied en het diepe geloof dat bij de christenen van de eerste eeuwen veel sterker was dan in deze tijd!
In onze tijd van crisis en theologische verwarring had men m.i. juist handcommunie niet mogen invoeren. Het is pastoraal niet verantwoord. De actieve deelname van de gelovigen komt ná de deelname aan het geloof van de Kerk en de actieve deelname van de gelovigen is gericht op de grotere eer en glorie van de Heer Jezus Christus in de Liturgie. Deze eer en glorie van Jezus Christus is wel erg ver zoek geraakt in de Liturgie van Na Vaticanum II.
Met de handcommunie heeft met niet een oude ritus heringevoerd die zou bestaan hebben, maar een ritus nagebootst van de protestanten. Men kan gewoon stellen dat de ritus van de handcommunie, zoals die nu overal wordt uitgevoerd, geen ritus is van vroeger van de Katholieke Kerk, maar gewoon een protestantse ritus. Zoals de nieuwe ritus van de Heilige Mis "versus populo" (d.i. "naar het volk gericht") geen ritus is van de vroegere Katholieke Kerk, maar gewoon een protestantse ritus. Nooit ofte nimmer zijn dat liturgische principes geweest van de Katholieke Kerk, maar wel protestantse uitvindingen. Handcommunie was niet Luthers maar eerder Calvinistisch. Handcommunie en de Heilige Mis "naar het volk" zijn protestantse ritussen die om oecumenische redenen in de hervormingen van na Vaticanum II zijn ingevoerd in het Kath. Misritueel; deze hervormingen zijn in strijd met Vaticanum II.
Ik ben ervan overtuigd dat men door terug te keren naar de Heilige Communie op de tong ook zal terugkeren naar een groter geloof in het gewijde priesterschap. Zou de postconciliaire Kerk daar eens willen aan denken? De priester is toch geen gewone leek! Hij is bemiddelaar tussen God en de mensen.
Paus Benedictus XVI schrijft in "Sacramentum Caritatis": "De Eucharistie ontvangen, betekent: Hem aanbidden Die we ontvangen. De houding van aanbidding is van oudsher geknield en in de mond, niet op de hand, terwijl men de handen in gebed vouwt of in kruisvorm voor zich houdt." Tot deze houding wil de paus ons terugbrengen.
De huidige positie van de Heilige Stoel i.v.m. hand- en tongcommunie is duidelijk uit enkele documenten. O.a. een brief van het Officie van 7 oktober 1996 aan Mgr. R. Laise, bisschop van San Luis (Argentinië), die in zijn bisdom terug tongcommunie invoerde tegen de beslissing in van de Argentijnse bisschoppenconferentie: "Door de Traditie van de tongcommunie in uw bisdom te herstellen, hebt U gehandeld conform het Recht van de Kerk en is op geen enkel wijze de kerkelijke communio geschaad." Iedere bisschop kan in zijn bisdom zulke beslissing nemen ALS HIJ MAAR VAN GOEDE WIL IS!
Paus Benedictus XVI deelt zelf de Heilige Communie uit in Rome op de tong aan gelovigen die hierbij geknield zijn (hiervan bestaan fotos). Deze praktijk zal in de toekomst terug de algemene praktijk worden. Handcommunie is in de Kerk een "indult" geweest en is het nu nog. Tongcommunie is nog altijd de algemene regel. Daaraan wil de paus ook herinneren. Tongcommunie drukt ook beter het geloof uit in de werkelijke tegenwoordigheid en draagt meer bij tot de devotie van de gelovigen. Pastoraal dus reden genoeg om terug te keren naar de oude praktijk van tongcommunie, vooral in onze tijd van culturele zinloosheid.
Nota over de veelvuldige H. Communie.
De Communie neemt haar normale plaats in de H. Mis in. De H. Mis vindt haar voltooiing in de Communie van de gelovigen; de Communie, d.w.z. de sacramentele deelname aan het Offer op het altaar. Daarom gaat de Heilige Mis bijwonen ook samen met de H. Communie ontvangen.
Oorspronkelijk werd de Communie ook dagelijks ontvangen. Hiervan getuigen de "Handelingen der apostelen" in Jeruzalem (Hand. 2,46: "Dagelijks gingen ze naar de tempel en braken thuis het Brood). Maar men communiceerde ook één keer per week, de eerste dag van de week (d.i. onze zondag cfr. Paulus in Troas Hand. 20,7). Ook de Didachè en Justinus (I Apol. Kap. 67) spreken erover. Maar men communiceerde ook vaker (op donderdag en vrijdag; cfr. Tertullianus) en men communiceerde ook dagelijks thuis uit de reserve die men op zondag had meegenomen en die men thuis bewaarde in een "arca" (een soort tabernakel cfr. Tertullianus en Cyprianus). Tertullianus schrijft dat men in dagen van vasten, als dus de gehele dag niets gegeten werd, men de Heilige Communie kon nuttigen s avonds. Het was o.m. de gewoonte van de woestijnvaders die één keer per week bijeen kwamen voor de H. Eucharistie en dan terugkeerden in hun afzondering met hun provisie geconsacreerd Brood voor de gehele week. Zij namen er elke dag van vóór enig ander voedsel. Cyprianus (midden 3de eeuw = + 250) schrijft over "het dagelijks Offer dat de priesters opdragen." (Epistula 57 en 58).
De Eucharistische interpretatie van het Onze Vader "ons dagelijks Brood" bevorderde ook de dagelijkse Communie. Maar een verplichting was het niet! Er bestonden blijkbaar verschillende praktijken in de eerste eeuwen. Hiëronymus getuigt van de dagelijkse Communie in Rome en Spanje. Met de vrede van Constantinus (begin 4de eeuw) werd de Communie ook meer en meer gereserveerd voor tijdens de Heilige Mis. Misvieringen, dagelijks of toch bijna omvatten dan ook de Communie van de aanwezigen. Maar twee of meer Communies per dag is niet bekend uit de Traditie tot aan de Codex Iuris.
De H. Gerontius (Vita S. Melaniae 5de eeuw) schrijft: "In Rome bestaat het gebruik om dagelijks te communiceren en dit gebruik is afkomstig van Petrus en Paulus." Dit sluit aan bij het 1ste eeuws gebruik in de Kerk van Jeruzalem waar de eerste christenen elke dag bijeen kwamen voor het "breken van het Brood" (d.i. een technische term voor de Heilige Eucharistie).
Eusebius bericht dan echter weer dat in Palestina, reeds in de 1ste eeuw, de Eucharistie alleen op zondag werd gevierd (In Psalm. 21,30) en Athanasius bericht hetzelfde voor Egypte (Contra Arianos11) terwijl Basilius bericht dat de gelovigen in Klein-Azië vier maal per week communiceerden (Epistula 93). In de eerste vier eeuwen waren er nog geen rechtsregels op dit gebied
Dagelijkse Mis en Communie waren in de eerste eeuwen een "consuetudo" (d.i. een gewoonte), geen wettelijke verplichting. De eerste wetten kwamen er midden de 4de eeuw toen de frequente Communie in verval geraakte. Dit kan te maken hebben met de lauwheid van vele nieuwe bekeerlingen, vooral na de vrede van Constantijn (313). De oudste wettelijke regel werd in 341 uitgevaardigd door het concilie van Antiochië dat stelde dat men moest communiceren in de H. Mis die men bijwoonde. Het was een verplichting op straffe van uit de Kerk gezet te worden. Hetzelfde decreteerde het concilie van Toledo omstreeks 400.
Van de 5de tot de 8ste eeuw kende men grote volksverhuizingen en een sociale omwenteling. De communiepraktijk raakte helemaal in verval. Het concilie van Agde (506) maakte communiceren verplicht minstens met Kerstmis, Pasen en Pinksteren; dit ook zo bij de synode van Tours. Gregorius de Grote beval dan weer het dagelijkse Misoffer met Communie van de gelovigen aan. Het Frankisch Concilie (818) decreteerde dat gelovigen veel vaker moesten communiceren. Het bleef echter bij "vermaningen" en de grote massa van de gelovigen bleef in gebreke. In 1215 decreteerde het concilie van Lateranen dat men minstens ééns per jaar moest communiceren. Dat is een wet sub gravi die nu nog steeds geldt! De overdreven nadruk op de waardigheid van de Communie schrok vele gelovigen af Thomas van Aquino (III a pars, 82 A.3).
De Eucharistie en de dagelijkse Heilige Communie werden weer herontdekt in de 16de eeuw. De 13de zitting van het Concilie van Trente (1551) verklaarde dat de Communie ons bevrijdt van dagelijkse zonden en ons behoedt tegen doodzonde, en dat de H. Communie vaker zou moeten ontvangen worden. In elke Heilige Mis die ze bijwonen, moeten de gelovigen kunnen communiceren (22ste zitting). Maar dit laatste was een wens van het Concilie, geen wettelijke verplichting. Er is hierover nooit een canon geformuleerd, wat het concilie van Lateranen wel gedaan heeft! Pius V herinnerde ook aan de oorspronkelijke gewoonte om dagelijks te communiceren. De Jezuïeten en de Jansenisten zagen een gevaar in de terugkeer naar de dagelijkse Communie. De nieuwe Eucharistische beweging in de 19de eeuw leidde onder Pius X tot de herinvoering van de dagelijkse Communie die eigenlijk de wens was van het Concilie van Trente. Pius X decreteerde ook dat kinderen rond 7 jaar tot de eerste Communie moeten worden toegelaten onder bepaalde voorwaarden (zij moeten de elementaire catechismus kennen!).
De normale dag van de Misviering was de zondag (d.i. "de eerste dag van de week" bij de Joden: in de synagoge hebben de dagen geen namen maar een volgnummer. In de gewone omgang worden die namen natuurlijk ook wel gebruikt).
Het uur van de Misviering was het derde uur (= 9 uur in de morgen). In tijden van kerkvervolging was het nog vroeger en zelfs s nachts. Avondmissen bestonden niet behalve tijdens de Vasten. Men at dan ook niets gedurende de dag en men communiceerde tijdens de Avondmis (cfr. Ambrosius). Men moet ook niet trachten avondmissen te rechtvaardigen vanuit het Evangelie door te stellen dat Jezus Christus het Laatste Avondmaal s avonds gevierd heeft. Als men zo redeneert dan moet men ook gaan aanliggen aan ligbanken (Luc. 22,14).
In 1953 heeft paus Pius XII avondmissen voor heel de Kerk toegelaten en de nieuwe richtlijnen voor de eucharistische vasten (het nuchter zijn vóór de H. Communie) werden aangepast aan de nieuwe noden. Het nuchter zijn vóór de H. Communie is sinds Paulus VI tot één uur teruggebracht. In sommige kerken werd het nuchter zijn gewoon afgeschaft, zogezegd voor het "nut" van de gelovigen. De voorwaarde van het "nuchter zijn" was reeds een verplichting in de 4de eeuw. Augustinus beweerde zelfs dat het een apostolische traditie was. Men nam de H. Communie vóór enig ander voedsel en met at dan ook niets meer vanaf de avond tevoren. Dit was tot aan W.O. II de discipline in de H. Kerk.
Misschien kun je dit doorsturen aan al de leden van de 'gebedsgroep'?
Hartelijke groet en Gods zegen, Bert Meijknecht.
Georgia Guidestones tegenover de Mozes Guidestones EN wel of niet euthanasie!!
Georgia Guidestones tegenover de Mozes Guidestones
NWO: Georgia Guidestones tegenover de Mozes
Guidestones (met video)
Op een van de
hoogste heuveltoppen in Elbert County, Georgia, bevindt zich een reusachtig granieten monument. Op de vier reuzenstenen die samen de deksteen
steunen staan in acht verschillende talen tien guides, of vrij vertaald
tien geboden. Maar het zijn niet de tien geboden die Mozes
volgens het boek Exodus op twee stenen tafelen ontving op de top van de
berg Horeb in de Sinaïwoestijn.
De groep die
verantwoordelijk is voor de Georgia Guidestones is een van de vele gelijkaardige
groeperingen die samen naar een nieuwe wereldorde, een nieuw economisch
wereldsysteem en een nieuwe wereldspiritualiteit werken. Achter die groepen
zitten echter duistere geesten. Als we de aard van die duistere geesten niet
begrijpen, is het onmogelijk om de wereldgebeurtenissen te ontcijferen: de
verwijzing van de Georgia Guidestones om een wereldtribunaal op te richten
overschaduwd de huidige stappen om een internationale rechtbank en een
wereldoverheid op te richten. Het streven naar oneindige harmonie reflecteert de
huidige inspanningen om het Joods-christelijke geloof door een nieuwe godsdienst
of spiritualiteit te vervangen.
Het
begrip dat we herhaaldelijk tegenkomen in gesprekken met mensen is: kwaliteit
van leven. Het leven is pas goed naar de mate dat het kwaliteit heeft. Op zich
kan men met dit begrip alle kanten uit want: wat is dan die kwaliteit van
leven en wie bepaalt dat dan, of wie maakt dat
uit?"
> Deze mooie tekst uit "van hart tot hart" van pater Gabriel van de > H.Maria Magdalene ocd 1962, wil ik u niet onthouden. > > "H.Geest, wezenlijke Liefde van de Vader en de Zoon, ongeschapen Liefde, > die in de rechtvaardige zielen woont, > schenk mij een nieuw pinkstervuur, breng mij de overvloed van uw gaven, > van uw vruchten, van uw genade en verenig U met mijn ziel. > Ik wijd mij heel aan U: vloei in mij over, grijp mij aan, neem bezit van > mij zonder enig voorbehoud. > Wees voor mijn verstand een doordringend licht, waardoor het helder > wordt, wees voor mijn wil een zachte beweegkracht die hem aantrekt en > bestuurt, > wees voor mijn lichaam een bovennatuurlijke macht die het kracht bijzet. > Voltooi in mij uw werk van heiliging, van liefde. > Maak mij rein, doorzichtig, eenvoudig, waarachtig, vrij, vredevol, mild, > rustig, vrolijk zelfs in het lijden, gloeiend van liefde voor God en de > naaste. > > Ontsteek in ons het vuur van uw liefde en de vlam van eeuwige overgave. > Vermeerder in mij de heilige opwellingen van de liefde, die mij spoedig > tot de omvormende vereniging brengen." Amen. > > Ik wens u een vurig Pinksteren en een nieuwe volhardend begin, vol van > innige liefde. > > Br. Hendrikus van der Wal ocd > Bierbeek (B) >
Kruistocht van gebed (55) Voorbereiding op de Waarschuwing
Kruistocht van gebed (55) Voorbereiding op de
Waarschuwing
Maandag 21 mei 201220.15u
Bid dit kruistochtgebed (55) als voorbereiding op de
Waarschuwing.
O mijn lieve Jezus,
Open a.u.b. het hart van al Gods kinderen
voor het geschenk van Uw grootse barmhartigheid.
Help hen Uw Goddelijke Barmhartigheid te aanvaarden
met liefde en dankbaarheid.
Stel hen in staat om in Uw tegenwoordigheid nederig te worden
en om te smeken om de vergeving van hun zonden
zodat zij deel kunnen gaan uitmaken van Uw glorieus Koninkrijk.
Amen.
BOODSCHAP. Mijn Boek der Waarheid zal zich, als een vuur, snel verspreiden over de hele wereld.
Mijn Boek der Waarheid zal zich, als een vuur, snel
verspreiden over de hele wereld.
Dinsdag 22 mei 201215.20u
Mijn zeer geliefde dochter, de volgende fase in deze
heilige missie staat op het punt zich te ontvouwen.
Mijn Boek der Waarheid zal zich, als een vuur, snel
verspreiden over de hele wereld.
De bekering zal snel plaatsvinden en Mijn heilig woord
zal in alle talen gehoord worden.
Al Gods kinderen zullen op hun beurt Mijn boodschappen
verspreiden en zij zullen vervuld worden met de Heilige Geest.
Hun lippen zullen de waarheid meedelen en allen zullen
in tongen profeteren waardoor de waarheid snel gehoord kan worden.
De dorst van Gods kinderen, die in verwarde staat
ronddwalen omdat hun ziel leeg is, zal gelest worden.
De knagende honger naar Mijn tegenwoordigheid zal
gestild worden zodra Ik deze zielen het voedsel bezorg dat zij zo hard nodig
hebben.
Wanneer dit gebeurt, zullen zeer weinig zielen in de
wereld zich niet bewust zijn van Mijn grootse Barmhartigheid.
Neem Mijn geschenk, Mijn heilig woord, Mijn Boek der
Waarheid aan en verslind deze. Want zonder zullen jullie als een lichaam zonder
ziel zijn.
Wanneer jullie Mijn woorden van wijsheid slikken,
zullen jullie weer ongeschonden worden.
Zodra jullie weer ongeschonden worden, zullen jullie
klaar zijn om met Mij het Nieuw Tijdperk van Vrede te bekomen.
Wacht nu af, Mijn geliefde volgelingen, want Mijn
geschreven woord zal spoedig met jullie zijn en jullie zullen je verheugen met
liefde en vrede in jullie ziel.
Ga door, al Mijn volgelingen !
Laat toe dat jullie, jullie dierbaren en alle
gelovigen in Mijn naam profeteren.
Loop met Mij mee terwijl Ik jullie naar het Eeuwig
Leven voer.
Jullie geliefde Jezus
Verlosser van de hele mensheid
BOODSCHAP. Het moment, waarop de Waarschuwing zal plaatsvinden, komt dichterbij.
Het moment, waarop de Waarschuwing zal plaatsvinden,
komt dichterbij.
Maandag 21 mei 201220.15u
Mijn zeer geliefde dochter, het moment, waarop de
Waarschuwing zal plaatsvinden, komt dichterbij.
Er staat nog zoveel werk te gebeuren om de zielen voor
te bereiden op Mijn grootse Barmhartigheid.
Ik doe een beroep op al diegenen, die van Mij houden,
om intens te bidden om de wereldwijde bekering die Ik verlang.
Zovelen zullen in Mijn armen komen lopen, hun ziel
overstromend van opluchting, omdat zij weten dat Ik het ben, hun geliefde
Jezus, die hen wenkt.
Zovelen zullen de waarheid bestrijden wanneer deze hen
aangeboden wordt. Het bewijs dat Ik zal openbaren, zal niet genoeg zijn om één
enkel vlammetje van liefde in hun ziel te doen ontbranden.
Zij werden Mij ontroofd en toch willen zij niet
bevrijd worden van hen overweldiger, het beest, dat hun ziel verslonden heeft.
Verspreid Mijn woord zo snel als je kunt, Mijn
dochter.
Negeer de beschimpingen, het grijnslachen en de spot
van diegenen die proberen om jou tegen te houden.
Sta op en verkondig Mijn allerheiligste woord tot elke
prijs.
Diegenen die beweren in Mijn naam te spreken en
proberen jou te vernederen, kruisigen Mij. Het is niet jou dat zij kwellen maar
Mij, hun geliefde Redder.
De menselijke opinie is niet belangrijk. Het enige wat
telt, zijn deze zielen die Ik hevig verlang te redden.
Bid dit kruistochtgebed (55) als voorbereiding op de
Waarschuwing.
O mijn lieve Jezus,
Open a.u.b. het hart van al Gods kinderen
voor het geschenk van Uw grootse barmhartigheid.
Help hen Uw Goddelijke Barmhartigheid te aanvaarden
met liefde en dankbaarheid.
Stel hen in staat om in Uw tegenwoordigheid nederig te worden
en om te smeken om de vergeving van hun zonden
zodat zij deel kunnen gaan uitmaken van Uw glorieus Koninkrijk.
Amen.
Weldra zullen vele miljoenen in de wereld luisteren
naar Mijn oproep en meer zielen kunnen en zullen gered worden.
Vergeet nooit het belang van het dagelijks gebed van
het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid om zielen te redden.
Ga heen in vrede en liefde.
Jullie geliefde Jezus
BOODSCHAP. Bid dat jullie de ware profeten kunnen onderscheiden van diegenen die niet in Mijn heilige naam spreken
Bid dat jullie de ware profeten kunnen onderscheiden
van diegenen die niet in Mijn heilige naam spreken.
Zondag 20 mei 201218.10u
Mijn zeer geliefde dochter, zeg Gods kinderen dat Mijn
profeten in de wereld van vandaag, net zoals deze in het begin, afgewezen
zullen worden.
Diegenen die heden belijden in Mijn naam te komen,
maar die geen boodschappen ontvangen van God, zullen omhelsd en aanvaard
worden.
Diegenen die Mijn heilig woord verkondigen en
profeteren in naam van Mijn Vader zullen lijden onder de grootste afwijzing.
Priesters en geestelijken zullen Mijn huidige profeten
aanvallen omdat Satan hen blind maakt voor Mijn heilig woord.
Laat ieder, die probeert de ware profeten van God
tegen te houden, weten dat zij in de ogen van God een zware zonde zullen
begaan.
Gewijde dienaren en diegenen die de waarheid van Mijn
Leer verkondigen, zullen gestraft worden als zij zouden proberen deze heilige
missie te saboteren.
Tot diegenen die niet geloven in Mijn heilig woord dat
op dit moment aan de wereld gegeven wordt : jullie moeten zwijgen !
Want als jullie dat niet doen en Mij aanklagen, zullen
jullie verantwoordelijk gesteld worden en jullie zullen huilen en Mij smeken
jullie te vergeven.
Tegen die tijd zal de schade, die jullie
veroorzaakten, voelbaar geworden zijn waardoor zielen verloren zullen gaan.
Wijs Mijn heilig woord, dat jullie door de profeten
gegeven wordt, nooit af !
Omhels het en aanvaard het want het vereist veel werk
om alle mensen voor te bereiden op Mijn Nieuw Koninkrijk.
Denk hieraan !
Wanneer de mens Mijn woord loochent terwijl Satan op
aarde rondzwerft, dat is te verwachten.
Wanneer een trouwe dienaar van God Mij verwerpt, is
dat als een zwaard dat Mij doorboort.
Dit is de pijnlijkste afwijzing van allen.
Kom tot Mij, jullie allemaal. Als jullie niet geloven,
bid dan dat de waarheid spoedig aan jullie getoond wordt.
Als jullie enige twijfel hebben, wend jullie dan tot
Mij en vraag Mij jullie hart te openen.
Laat Me jullie verzadigen met genaden zodat jullie Mij
zullen helpen om tijdig, in elk deel van de wereld, de zielen te verzamelen.
Geloof niet dat de Tweede Komst kan of zal
plaatsvinden zonder de hulp van Mijn profeten, die gestuurd zijn om jullie voor
te bereiden opdat jullie geschikt worden Mijn Koninkrijk te betreden.
Bid dat jullie de ware profeten kunnen onderscheiden
van diegenen die niet in Mijn heilige naam spreken !
Wee diegenen die verdeeldheid zaaien onder Mijn
profeten want zij zullen zich moeten verantwoorden voor hun beledigingen tegen
Mijn Heilige Vader, God de Allerhoogste.
Laat jullie ogen opengaan !
Kijk, wanneer Ik jullie de waarheid openbaar !
Wend jullie hoofd niet af !
Sluit jullie ogen niet !
Het is tijd voor jullie om te kiezen.
Volg Mij en help om Mijn kinderen naar het Eeuwig
Leven te voeren.
Keer Mij de rug toe en jullie ontzeggen deze zielen de
kans om zich in Mijn ogen te verlossen.
Jullie Jezus
BOODSCHAP. H. Maagd Maria : De Boze valt diegenen aan die God het meest liefhebben.
H. Maagd Maria : De Boze valt diegenen aan die God het
meest liefhebben.
Zondag 20 mei 201212.15u
Mijn kind, net zoals meer van Gods kinderen deze
boodschappen omhelzen, zo zullen ook meer mensen deze verwerpen.
Al diegenen die het dichtst bij Mijn Zoon staan,
zullen door de Boze bekoord worden om zich af te keren.
Zij zullen het meest lijden en twijfels zullen hun
denken afsluiten voor de waarheid.
De Boze valt diegenen aan die God het meest
liefhebben.
Wanneer hij hen blind maakt voor de waarheid, wint
hij.
Diegenen die Mij vereren, de Moeder van God, zullen
eveneens een doelwit zijn waarbij de Boze hen zal wegtrekken van het Boek der
Waarheid.
Hij, de Boze, geeft nooit op. Hij legt deze
liefhebbende zielen verschrikkelijke kwellingen op opdat zij het woord van God
zullen verloochenen.
Ik smeek al diegenen die van Mijn Zoon houden om gehoor
te geven aan Mijn oproep. Jullie moeten luisteren wanneer Mijn Zoon tot jullie
spreekt.
Verwerp de kans niet om jullie broeders en zusters te
helpen het Eeuwig Leven, dat hen beloofd werd, te verwerven.
Sta niet toe dat twijfels, ingeprent door de
Bedrieger, beletten dat miljoenen zielen gered worden.
Dat is de felle tegenstand die jullie, van deze dag
af, zal bestormen.
Jullie moeten een beroep doen op Mij, jullie Moeder,
om jullie te helpen, te geleiden en op het rechte pad te voeren.
