UITNODIGING AAN ALLE LEZERS EN SYMPATHISANTEN ZOWEL UIT NEDERLAND ALS UIT BELGIË VAN

"HET WARE LEVEN IN GOD"

12 mei a.s.

met het Ware Leven In God

1-daagse pelgrimage naar Banneux op zaterdag 12 mei aanstaande

Programma te Banneux:

12.30 uur: Heilige Eucharistieviering.

Afhankelijk van het tijdstip dat de pelgrims uit Nederland aankomen bezoekt de groep:

De Bron – de Verschijningskapel – de Aanbiddingskapel van Sint Michaël

In de namiddag: Lof en genezingsdienst en ziekenzegening

Voor de Belgische pelgrims werd geen bus ingelast, dus iedereen komt individueel

Eigen lunchpakket meenemen. Verder komt alle zegen van boven! De weersvoorspelling schijnt te zijn gecheckt: het weer een warme, gezellige en zegenrijke lentedag!

Meer naties verbinden zich onderling en meer van Gods kinderen zullen door één organisatie bestuurd worden.

Maandag 23 april 2012 20.00u

Mijn liefste beminde dochter, de tijd voor de veranderingen in de manier waarop de overheden hun landen besturen, staat op het punt plaats te vinden.

Meer natie verbinden zich onderling en meer van Gods kinderen zullen door één organisatie bestuurd worden.

Het is tijd voor jullie om jullie ogen wijd open te houden en te luisteren naar eventuele wijzigingen in wetten waardoor jullie armer zullen worden.

Bestrijd wetten die jullie voedselvoorziening controleren !

God, Mijn Eeuwige Vader, zal deze verdorven groeperingen straffen als zij zouden proberen Zijn kinderen uit te hongeren.

Dit, Mijn volgelingen, is het moment waarop het derde zegel geopenbaard wordt.

Hoewel het nog een tijdje niet geopend zal worden, vertel Ik jullie dit zodat jullie kunnen proberen voorbereidingen te treffen voor jullie voedsel door zelf te telen en door levensmiddelen zo te bewaren dat ze niet zullen bederven.

Na verloop van tijd zal jullie voedsel beperkt worden evenals de toegang tot drinkwater.

Deze groepering is van plan – ook al is deze aan het verzwakken door de kracht van jullie gebeden – om veel onschuldige mensen te laten verhongeren en te vergiftigen in een poging om de wereldbevolking in te krimpen.

Zij zullen knokken om dit te bewerkstelligen.

Terwijl zij verschrikkingen blijven opleggen aan Gods kinderen, zal Mijn Eeuwige Vader ecologische straffen teweegbrengen en miljoenen van deze goddeloze mensen van de aardbodem wegvagen.

Jullie weerpatronen zullen blijven veranderen. Na verloop van tijd zal dat het vermogen om handel te drijven beïnvloeden waardoor de goddeloze plannen van de wereldmachten een halt toegeroepen zullen worden.

Doorheen heel deze crisis moeten jullie, Mijn strijdmacht, bidden tot God de Vader om jullie te beschermen tegen deze mensen en dat zij hun versteende hart zouden openen voor de waarheid over Gods barmhartigheid.

Ik vertel jullie dit zodat jullie je kunnen voorbereiden.

Deze gebeurtenissen zullen niet meteen plaatsvinden en een groot deel van dit plan kan afgewend en ingeperkt worden door jullie gebeden en offers.

Het kwaad is niet afkomstig van God. Het vloeit voort uit hebzucht, eigenliefde en dorst naar macht en controle. Elk van deze zwakheden worden door Satan opgewekt en aan de wereldleiders voorgehouden om hen te verleiden zodat zij Gods kinderen kunnen schaden.

Laat de krachten van Satan jullie landen niet beheersen !

Bid, bid, bid dat jullie de kracht hebben om jullie te verzetten tegen maatregelen die ontworpen zijn om jullie arm, afhankelijk te maken en overgeleverd aan de genade van diegenen die jullie landen controleren. Zij regeren krachtens de wereldmachten, bestaande uit het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, de Europese Unie, China en Rusland.

Ik, jullie Jezus, zal jullie helpen vervolging te vermijden maar, denk eraan, het gebed zal jullie belangrijkste wapen zijn.

Gebed kan voorkomen dat deze goddeloze mensen beslag leggen op jullie vermogen om te eten, te drinken, jullie te kleden en om Christelijke Kerken te bezoeken.

Strijd in Mijn naam en Ik zal te allen tijde naast jullie staan.

Jullie geliefde Jezus.

Kruistocht van gebed (48) ‘Gebed om de genade om de Tweede Komst van Christus te verkondigen’

Zondag 22 april 2012 15.30u

O mijn Jezus,

Verleen mij de genade om Uw heilig woord te verkondigen aan de hele mensheid

zodat de zielen gered kunnen worden.

Stort Uw Heilige Geest uit over mij, Uw nederige dienaar,

opdat Uw heilig woord gehoord en aanvaard kan worden,

vooral door die zielen die Uw barmhartigheid het meeste nodig hebben.

Help mij om Uw Heilige Wil te allen tijde te eerbiedigen

en om diegenen, die de hand van Uw barmhartigheid weigeren,

nooit te beledigen of te veroordelen.

Amen.

Help Mij de wereld voor te bereiden op Mijn Tweede Komst.

Zondag 22 april 2012 15.30u

Mijn zeer geliefde dochter, de mensheid moet weten dat Mijn tijd, om Mij te tonen aan een ongelovige wereld, niet meer veraf is.

Al Gods kinderen die toegewijde gelovigen zijn, moeten Mij nu helpen – uit hun trouw aan Mij, hun geliefde Jezus –om de wereld voor te bereiden op Mijn Tweede Komst.

Er werd reeds zoveel tijd verleend om de zielen terug naar Mijn Heilig Hart te lokken.

Dat was belangrijk, want zonder deze tijd zouden zeer weinig zielen in staat zijn om Mijn Nieuw Paradijs te betreden.

Ik verzoek al dezen dringend, uit Mijn heilige naam, Mij toe te staan jullie te begeleiden om jullie te helpen de waarheid over Mijn leer te verkondigen tot aan de uiteinden der aarde.

Predik eerst Mijn eenvoudige onderrichtingen.

Van al diegenen, die zeggen dat ze volgelingen van Mij zijn, wordt liefde voor de naaste verwacht.

Spreek uitsluitend over Mijn Tweede Komst.

Wijs iedereen, die jullie hekelen, erop dat Mijn belofte om in heerlijkheid terug te komen, om de levenden en de doden te oordelen, tijdens het leven van deze generatie vervuld gaat worden.

Mijn Heilige Geest zal de zielen overspoelen van diegenen aan wie jullie Mijn heilig woord meedelen.

Maar jullie moeten Mij eerst om deze bijzondere genade vragen. Alvorens Ik jullie bevestig om dit allerheiligste werk uit te voeren, verzoek Ik jullie Mij om deze genade te vragen door het bidden van kruistochtgebed 48.

Kruistochtgebed (48) ‘Gebed om de genade om de Tweede Komst van Christus te verkondigen’

O mijn Jezus,

Verleen mij de genade om Uw heilig woord te verkondigen aan de hele mensheid

zodat de zielen gered kunnen worden.

Stort Uw Heilige Geest uit over mij, Uw nederige dienaar,

opdat Uw heilig woord gehoord en aanvaard kan worden,

vooral door die zielen die Uw barmhartigheid het meeste nodig hebben.

Help mij om Uw Heilige Wil te allen tijde te eerbiedigen

en om diegenen, die de hand van Uw barmhartigheid weigeren,

nooit te beledigen of te veroordelen.

Amen.

Ga nu, Mijn strijdmacht, want jullie hebben de wapenrusting gekregen die jullie nodig hebben om de mensheid te bekeren.

Jullie zullen in jullie missie belachelijk gemaakt, beledigd en tegengesproken worden.

Weet dat wanneer dit gebeurt, jullie waarlijk een kind van God zullen zijn.

Vrees niet, want Ik zal jullie de kracht geven om dergelijke belemmeringen te overwinnen.

Ik zal jullie heel de weg voorgaan. Ga heen in vrede en liefde.

Jullie geliefde Jezus.

Boodschap van 25 april 2012.

"Lieve kinderen,

Ook vandaag roep ik jullie op tot gebed opdat uw hart zich opent naar God zoals een bloem zich opent naar de warmte van de zon.

Ik ben met jullie en bemiddel voor elk van jullie.

Dank dat jullie gehoor hebben gegeven aan mijn oproep."

2012-04-24 "Mijn echt beleidsprogramma"

Verjaardag van de aanvang van het pontificaat van Benedictus XVI

Rome (ZENIT.org)

Beleidsprogramma

De Paus had in de Sixtijnse Kapel enkele aanwijzingen gegeven: "Dierbare vrienden! Op dit ogenblik, is het niet nodig een beleidsprogramma voor te stellen. Ik had in mijn boodschap van woensdag 20 april, reeds de gelegenheid bepaalde aspecten naar voor te brengen van wat ik als mijn opdracht beschouw; ik zal niet nalaten dat bij andere gelegenheden te doen".

Hij preciseert op 24 april 2005 tijdens de inauguratiemis van zijn pontificaat: "Mijn echt beleidsprogramma is niet mijn wil te doen, niet mijn ideeën uit te werken, maar met heel de Kerk te luisteren naar het woord en de wil van de Heer, en mij door Hem te laten leiden, zodat Hijzelf de Kerk leidt op dit ogenblik van de geschiedenis".

De Paus legde de nadruk op twee symbolen van het Petrusambt: het pallium en de vissersring.

Vreugde en voorrecht

Het pallium is "een beeld van het juk van Christus, dat de bisschop van deze stad, de dienaar der dienaren, op zijn schouders neemt": "Het juk van God is de wil van God, die wij aanvaarden. En deze wil is voor mij geen uiterlijke last die onderdrukt en de vrijheid wegneemt. Weten wat God wil, de weg van het leven kennen – was de vreugde van Israël, zijn groot voorrecht. Dat is ook onze vreugde: de wil van God vervreemdt ons niet, maar zuivert ons – soms zelfs op een pijnlijke manier – en leidt ons naar onszelf".

"Op die manier dienen wij niet alleen Hem maar ook het heil van de hele wereld, van heel de geschiedenis. In werkelijkheid is de symboliek van het pallium nog concreter: de lamswol wil het verloren schaap vertegenwoordigen of het zieke en zwakke schaap dat de herder op zijn schouders neemt en naar de bronnen van het leven leidt. (..) Christus nodigt ons uit elkaar te dragen. Zo wordt het pallium het symbool van de zending van de herder."

Bereid zijn te lijden

Over de "heilige onrust" van de herders, zei de Paus: "Een van de fundamentele karaktertrekken van de herder moet zijn, te houden van de mensen die hem toevertrouwd zijn, zoals Christus hen bemint, in wiens dienst hij staat. "Wees herder van Mijn schapen", zegt Christus tot Petrus, en op dit ogenblik tot mij. Herder zijn, wil zeggen liefhebben, en liefhebben wil ook zeggen bereid zijn te lijden".

Hierin bestaat het programma van de opvolger van Petrus: "Liefhebben betekent: aan de schapen het ware goed geven, het voedsel van Gods waarheid, van Gods woord, het voedsel van Zijn aanwezigheid, die Hij ons geeft in het Heilig Sacrament. Dierbare vrienden, op dit ogenblik kan ik slechts zeggen: bidt voor mij, opdat ik de Heer steeds meer leer beminnen. Bidt voor mij, opdat ik Zijn kudde – u allen, de Heilige Kerk, ieder van u persoonlijk en u allen samen - steeds meer leer beminnen. Bidt voor mij, opdat ik mij er niet aan onttrek, uit angst voor de wolven. Bidt voor elkaar opdat de Heer ons zou dragen en wij elkaar leren dragen".

De mensen veroveren voor Christus

Wat de overhandiging van de vissersring betreft, gaf Benedictus XVI commentaar op de wonderbare visvangst van 153 vissen: "De leerlingen hadden in de nacht nog niets gevangen; toen nodigde Jezus Petrus uit opnieuw naar het diepe te varen. En Simon, die nog niet Petrus heette, gaf dit bewonderenswaardig antwoord: "Meester, op uw woord zal ik de netten uitgooien!". En ziehier, de bevestiging van de zending: "Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen" (Lc. 5,1-11). Ook vandaag nog, worden de Kerk en de opvolgers van de apostelen uitgenodigd naar het diepe te varen op de oceaan van de geschiedenis en de netten uit te gooien, om mensen te veroveren voor Christus – voor God, voor Christus, voor het ware leven".

En ter verklaring, deze actualisatie van het verhaal: "Wij, mensen, wij leven vervreemd, in vervuilde wateren van leed en dood, in een oceaan van duisternis, zonder licht. Het net van het Evangelie trekt ons uit de wateren des doods en leidt ons binnen in de schittering van Gods licht, in het ware leven".

Ziedaar dus een ander aspect van het programma van Benedictus XVI: "In de zending gaat het erom, in navolging van Christus mensen te vangen, mensen moeten uit de vervuilde oceaan van vervreemding getrokken worden en gebracht naar de aarde des levens, naar het licht van God. Zo gaat het: wij zijn er om God aan de mensen te tonen. Alleen waar men God ziet, begint het leven echt. Alleen wanneer wij in Christus de levende God ontmoeten, weten wij wat het leven is".

Benedictus XVI benadrukt de schoonheid van deze zending: "Wij zijn niet het toevallige, van alle zin ontdane resultaat van de evolutie. Ieder van ons is de vrucht van een gedachte van God. Ieder van ons is gewild, ieder wordt bemind, ieder is nodig. Er is niets mooiers dan door het Evangelie, door Christus opgevist, overrompeld te zijn. Er is niets mooiers dan Christus te kennen en de vriendschap met Hem aan anderen mee te delen. De opdracht van de herder, van de mensenvisser, kan dikwijls moeilijk lijken. Maar zij is mooi en groot, want zij is uiteindelijk een dienst aan de vreugde, aan de vreugde van God die in de wereld wil komen".

De weg van de eenheid gaan

En deze zending bevat een dienst aan de eenheid: "Het verhaal van de 153 grote vissen eindigt met de vreugdevolle vaststelling: "en ofschoon het er zoveel waren, scheurde het net niet" (Joh. 21,11). Helaas, geliefde Heer, vandaag is het net gescheurd, zouden wij bedroefd willen zeggen! Doch nee – we moeten niet bedroefd zijn! Laten we ons verheugen in Uw belofte, die niet teleurstelt, en laten we al het mogelijke doen om deze weg naar de eenheid te gaan die Gij beloofd hebt. Denken we eraan, zoals bedelaars, als we tot de Heer bidden: ja, Heer, herinner U wat Gij beloofd hebt. Maak dat wij slechts één Herder en één enkele kudde zijn! Laat niet toe dat Uw net scheurt en help ons dienaars van de eenheid te zijn!".

Een eenheid die de kern is van het op 20 april 2005 voorgestelde "programma", want van deze eenheid hangt de verkondiging af van het Evangelie: "Zoals Petrus en de andere apostelen, overeenkomstig de wil van de Heer, één enkel apostelcollege vormden, moeten de opvolger van Petrus en de bisschoppen, opvolgers van de apostelen eng verenigd zijn met elkaar– wat het concilie met klem en opnieuw heeft bevestigd (cfr. Lumen gentium, nr. 22). Deze collegiale gemeenschap, waarbij de verscheidenheid van rol en functies van Paus en bisschoppen bewaard blijft, staat ten dienste van de Kerk en van de eenheid in het geloof, en daarvan hangt de doeltreffendheid van de evangelisatie in de huidige wereld in grote mate af". Het is dus deze weg, die mijn eerbiedwaardige voorgangers gegaan zijn, die ik ook wil gaan, met als enige zorg aan de hele wereld de levende aanwezigheid van Christus te verkondigen".

Een dringende plicht

"Het is dus in het volle bewustzijn, bij de aanvang van zijn ambt in de Kerk van Rome - door Petrus met zijn bloed gedrenkt - dat zijn huidige opvolger, zonder zich te sparen, als eerste engagement opneemt: de wederopbouw van de volledige en zichtbare eenheid weer van allen die in Christus geloven. Dat is zijn ambitie, dat is zijn dringende plicht. Hij is zich ervan bewust, dat goede gevoelens niet volstaan. Concrete gebaren zijn nodig, die doordringen tot in de ziel en de gewetens wakker schudden, en ieder oproepen tot deze innerlijke bekering die de vooronderstelling is van iedere vooruitgang op de weg van de oecumene."

Deze verklaring van Benedictus XVI op de vooravond van zijn pontificaat doet niet alleen het bezoek begrijpen aan Phanar, aan Erfurt, maar ook de dialoog met de Pius X Broederschap: "Theologische dialoog is noodzakelijk en bestudering van historisch bepaalde motivaties van keuzes die in het verleden genomen werden, is eveneens onmisbaar. Maar nog noodzakelijker is de "zuivering van het geheugen" - zo dikwijls ter sprake gebracht door Johannes Paulus II - die de zielen in de gesteldheid kan brengen om open te staan voor de volledige waarheid van Christus. Het is tegenover Hem, de hoogste Rechter van alle levenden, dat ieder van ons zich moet plaatsen, in het besef dat we Hem eens rekenschap moeten geven van wat we al of niet gedaan hebben voor het grote goed dat de volledige en zichtbare eenheid is van al Zijn volgelingen".

Hij heeft er al zijn energie in geïnvesteerd: "De huidige opvolger van Petrus laat zich hierdoor persoonlijk bevragen en is bereid alles te doen wat in zijn macht ligt om de fundamentele kwestie van de oecumene te bevorderen. In het spoor van zijn voorgangers, is hij vastbesloten ieder initiatief te verwelkomen dat opportuun lijkt om de contacten en verstandhouding te bevorderen met vertegenwoordigers van de verschillende Kerken en Kerkgemeenschappen. Bij deze gelegenheid, geeft hij hen zelfs zijn hartelijkste groet in Christus, de ene Heer van allen".

Vert. Sorores Christi

*************************

Voor jou –

Mijn beste idee!

Feest van de h. Valentijn 2012

Vrees niet, want ik ben met jou! Ik heb je geschapen en gewild. Van in het begin verlang Ik naar jou. Omdat je in Mijn ogen dierbaar en waardevol bent, en omdat Ik je graag zie, geef Ik alles voor jou. Met grote hartstocht vecht Ik voor jou. Ga na wat jouw verlangen is. Als je Mij zoekt, ben Ik je reeds lang tegemoet gekomen. Juist dan, als je je zwak en gekwetst voelt, zou Ik je nabij willen zijn, je sterkte zijn. Heb geen angst, als Ik je roep. Ik wil dat je vrij bent, en dat ge het leven ten volle hebt. Daartoe deel Ik Mijn hoop en vreugde met jou. Ik heb geen ander plan, dan je te vertrouwen. Het is Mijn droom dat de mensen elkaar tot zegen worden. Dan kan Ik wonderen bewerken. Doe je mee?

Vertrouw Me! Ik wacht op je!

Laten we nog eens met mekaar praten …

God

(vergelijk met Gen. 12,2; Spr. 8,17; Jes. 43; Jer. 29,11; Jer. 31,33; Joh. 10,10; Joh. 17,13)

God schrijft een brief – aan jou. Een liefdesbrief. Hij wil met je spreken. Wil naar je luisteren. Wil met je lachen. Wil wachten, tot je woorden vindt. Wat je denkt, wat je voelt, wat je bedrukt, wat je bezorgd maakt. Ween en klaag. Je mag Hem ook verwijten maken. En wacht dan – in de stilte. Hij zal antwoorden. Schrijf terug. Je bent Zijn liefdesbrief.

Laten we nog eens met mekaar praten …

Een initiatief van de Kath. Kerk – aartsbisdom Wenen.

Vanwege  André.

Aartsbisschop van Utrecht vermaant priesters, diakens en leken in het pastoraat.

EH Gero Weishaupt

vertaling: Bruno Daems

Wim kardinaal Eijk, aartsbisschop van Utrecht, heeft alle priesters, diakens en leken in het pastoraat in zijn aartsbisdom in een brief herinnerd aan de naleving van de liturgische normen. De aanleiding was een pastoraal assistent die enkele weken voordien in het aartsbisdom Utrecht de liturgische normen zwaar overtreden had door tijdens een Heilige Mis de homilie te houden en delen van het eucharistisch hooggebed te bidden. De pastoraal assistent werd daarop door de bisschop van Utrecht bestraft met de onmiddellijke intrekking van de Missio Canonica. Ondertussen heeft de kardinaal de pastoraal assistent terug in zijn ambt hersteld, nadat hij publiekelijk excuses aangeboden had voor het liturgische misbruik en verklaarde zich in de toekomst aan de liturgische normen te zullen houden.

Aartsbisschop kondigt canonieke straffen aan

In zijn brief herinnert kardinaal Eijk aan de canonieke verplichting van de bisschoppen om "de gemeenschappelijke discipline van de gehele Kerk te bevorderen en daarom het onderhouden van alle kerkelijke wetten te urgeren" (can. 392 § 2). Hij roept al wie pastoraal actief is op om de liturgische voorschriften "te kennen en ook zorgvuldig in acht te nemen". Hij waarschuwt allen: "Mocht ik in de toekomst onverhoopt moeten vaststellen dat voor de H. Eucharistie en/of voor andere vieringen geldende liturgische voorschriften andermaal zijn geschonden, dan zal ik niet schromen om zo nodig de daarvoor verantwoordelijke(n) canonieke sancties op te (laten) leggen, intrekking van de verleende pastorale zending niet uitgesloten."

Homilie door leken verboden

Volgens het kerkelijk recht is het een leek niet toegestaan om de homilie te houden (can. 767 § 1). Geen enkele bisschop kan van deze regel in individuele gevallen afwijken. De liturgische instructie 'Redemptionis Sacramantum" van 2004 zegt hierover: "Men dient voor ogen te houden dat overeenkomstig het voorschrift van canon 767 § 1 elke voorafgaande norm als afgeschaft wordt beschouwd die niet-gewijde gelovigen heeft toegelaten tot het houden van de homilie tijdens de viering van de Eucharistie. Dit toelaten wordt afgekeurd, zodat het krachtens geen enkele gewoonte kan worden toegestaan."

Het meebidden van het eucharistisch hooggebed is een misbruik

Ook het meebidden van het eucharistisch hooggebed door diakens en leken is een liturgisch misbruik. In de liturgie-instructie staat letterlijk: "Het uitspreken van het eucharistisch gebed, dat vanuit haar natuur als het ware het hoogtepunt van de hele viering is, is eigen aan de priester krachtens zijn wijding. Derhalve is het een misbruik dit zo te doen dat enkele gedeelten van het eucharistisch gebed door een diaken, een lekenbedienaar of door gelovigen afzonderlijk of door alle gelovigen samen worden uitgesproken. Het eucharistisch gebed dient derhalve door de priester alleen in zijn geheel te worden uitgesproken".

Klachten

Alle gelovigen hebben het recht om over elk liturgisch misbruik, ook die welke niet worden genoemd in de instructie, een klacht in te dienen. De instructie stelt: "Iedere katholiek - priester, diaken of christengelovige leek heeft het recht een klacht over een misbruik in de liturgie in te dienen bij de diocesane bisschop of bij de competente ordinarius die rechtens aan hem gelijk is, of bij de Apostolische Stoel op grond van het primaatschap van de paus. Het is evenwel passend dat een aanklacht of klacht, voor zover mogelijk, eerst aan de diocesane bisschop wordt voorgelegd. Dit dient echter steeds te gebeuren in waarheid en liefde."(RS, nr. 184).

Misbruiken vormen een vervalsing van de katholieke liturgie

In de liturgie-instructie Redemptionis Sacramentum lezen we: "Waar bij de viering van de heilige liturgie een misbruik wordt gepleegd, wordt dit gezien als een werkelijke vervalsing van de katholieke liturgie." Daarom is de instructie hoofdzakelijk gericht tot de ordinarii, in het bijzonder de diocesane bisschoppen, generaal- en bisschoppelijk vicarissen: "Telkens als de plaatselijke ordinarius of de ordinarius van een religieus instituut of van een gemeenschap van apostolisch leven kennis krijgt van een misdrijf of misbruik met betrekking tot de allerheiligste Eucharistie, tenminste met een schijn van waarheid, dient hij daarom zelf of door middel van een andere geschikte clericus een onderzoek in te stellen betreffende de feiten en omstandigheden en betreffende de toerekenbaarheid ervan." Bijzonder ernstige misdrijven tegen de liturgische voorschriften moeten door de bisschop onmiddellijk aan de Congregatie voor de Geloofsleer doorgegeven worden. Een sanctie kan via administratieve of juridische weg volgen. Een strafproces is steeds te verkiezen indien de door het liturgisch misbruik ontstane ergernis niet voldoende opgeheven, de rechtvaardigheid niet hersteld en de dader niet door andere middelen dan een straf tot verbetering kan aangezet worden (can. 1341). Het strafproces kan via administratieve of gerechtelijke weg gevoerd worden.

Strafproces via administratieve weg (can. 1720)

Een sanctie die bij een administratieve beslissing wordt opgelegd kan door de ordinarius zelf, of iemand die hiertoe gedelegeerd is. Zo kan de plaatselijke ordinarius bijvoorbeeld ook de gerechtsvicaris (officiaal) voor het administratieve proces delegeren. Is de dader een religieus of lid van een gemeenschap van apostolisch leven, is de respectievelijke overste voor de administratieve procedure verantwoordelijk. De beschuldigde wordt geconfronteerd met de aanklachten en bewijzen en krijgt de gelegenheid zich te verdedigen. Met twee andere bijzitters weegt de ordinarius, respectievelijk de voor het administratieve strafproces gedelegeerde, de bewijzen af. De schuldige krijgt zijn sanctie door een strafdecreet opgelegd. Hiertegen is beroep mogelijk.

Strafproces via gerechtelijke weg (can. 1721 - 1728)

Wil de ordinarius na het vooronderzoek een strafrechtelijke procedure starten, moet hij de akten van het vooronderzoek aan de kerkelijke aanklager (promotor iustitiae, te vergelijken met de openbaar aanklager of officier van justitie) overdragen. Die bereidt op basis van de akten van het vooronderzoek een eis voor, die hij aan de rechter voorlegt. In een bisdom is het kerkelijk recht van kracht. Werd het liturgisch misbruik door een lid van een religieuze gemeenschap of een gemeenschap van apostolisch leven gepleegd, is het gerecht van deze gemeenschap bevoegd. Bij het kerkelijke strafproces via gerechtelijke weg moet de beschuldigde bijstand krijgen van een advocaat. Na het vergaren van bewijsmateriaal en de opmerkingen van de kerkelijke aanklager, heeft de advocaat van de beschuldigde het laatste woord. Als de beschuldigde schuldig wordt bevonden, krijgt hij door het vonnis een van de hieronder genoemde straffen opgelegd. Tegen het vonnis kan hij beroep aantekenen bij de bevoegde beroepsinstelling.

Canonieke straffen voor liturgisch misbruik

Afhankelijk van de ernst van het misbruik kunnen onder andere volgende sancties worden opgelegd: berisping, boete (zelfs geldboete), schorsing (voor geestelijken), de intrekking van de Missio Canonica, interdict, excommunicatie, ontheffing uit de functie of een andere taak, disciplinaire overdracht, ontslag uit de klerikale staat.

Bevoegdheid van de Apostolische Stoel

Waar mogelijk moeten klachten over liturgische misbruiken en misdrijven gemeld worden aan de bisschop. U kunt zich echter ook rechtstreeks wenden tot de Apostolische Stoel. In Rome zijn twee congregaties bevoegd voor liturgische misbruiken: de Congregatie voor de Geloofsleer en de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten.

Congregatie voor de Geloofsleer en Congregatie voor de Goddelijke eredienst

De meest ernstige strafbare feiten (graviora delicta) moeten altijd aan de Congregatie voor de Geloofsleer gemeld worden, alle andere aan de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten. De klachten kunnen in een gangbare taal (d.w.z. Latijn, Italiaans, Spaans, Frans of Engels) opgesteld worden. De adressen zijn:

Congregatie voor de Geloofsleer

Piazza del S. Uffcio, 11

1-00193 Roma

Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten

Piazza Pio XII, 10

1-00193 Roma

De contactgegevens van de Belgische en Nederlandse bisschoppen vindt u terug via www. kerknet.be en www.rkkerk.nl.

Catholica, April 2012, 31

Vanwege  Henk.

PAUS GEEFT ANTWOORD OP VRAGEN DIE VELEN ZICH STELLEN.

(Interviewboek ‘ Licht van de wereld’ door P. Seewald, Adveniat, 2010)

1.Misbruikschandalen : " De gedachte was dat de Kerk niet een Kerk van recht maar van liefde moest zijn; zij mocht niet straffen. het besef dat straffen een daad van liefde kan zijn, was verloren gegaan. Zelfs bij oprecht goede mensen is in die jaren een opvallende verduistering van het denken vast te stellen…De waarheid, verbonden met liefde in de ware zin, is boven alles verheven…Waarom reageerde men vroeger vroeger niet op dezelfde manier als wij tegenwoordig doen ? Ook de pers bracht zulke dingen voeger niet ter sprake, het besef was toen anders…"(p.40-43)

2. Hebt u eraan gedacht om af te treden ? : " Bij groot gevaar mag je niet weglopen. Het is dus beslist niet het moment om af te treden. Juist op zulke ogenblikken moet je volhouden en de moeilijke situatie beheersen…"( p 45). " Je zou kunnen denken dat de duivel niets op heeft met het Jaar van de priester en daarom dat vuil over ons heeft uitgestoten. Alsof hij de wereld wilde laten zien hoeveel smerigheid er juist ook onder priesters voorkomt. Maar je zou ook anders kunnen denken en zeggen : de Heer wilde ons testen en ons tot een dieper gaande reiniging oproepen…"(p.50). " Natuurlijk heeft het geestelijk klimaat van de 70er jaren, dat zich al in de 50er jaren begint af te tekenen, hiertoe bijgedragen. In die tijd hebben sommigen zelfs pedofilie verdedigd als iets positiefs. Waar het om draaide was met name de stelling – die ook in de katholieke moraaltheologie is binnengedrongen – dat er geen absoluut kwaad bestaat. Kwaad is slechts ‘relatief’. Wat goed of slecht is hangt af van de gevolgen….Goed en kwaad werden inwisselbaar, ze stonden niet meer helder tegenover elkaar."(p.54)

3.Economische en financiële crisis : " Natuurlijk, want wij leven op kosten van de volgende generatie. Daaraan zie je de onwaarachtigheid van onze levenswijze. Het is schone schijn waarin wij leven, en wij doen alsof die grote schulden er gewoon bijhoren…Naast specifieke financiële plannen is er ook een globaal gewetensonderzoek nodig. De Kerk heeft op dit punt een bijdrage proberen te leveren in de encycliek ‘ Caritas in veritate’ " ( p.64).

4. Bestaan van God : " Veel mensen leven tegenwoordig volgens het praktisch atheïsme. Misschien is er wel iets of iemand, denken ze, die in een onheuglijk verleden de wereld ooit een zetje heeft gegeven, maar daar hebben wij niets meer mee te maken. Als die houding gemeengoed wordt, dan zijn er voor de vrijheid geen criteria meer, dan is alles mogelijk en geoorloofd. Daarom is het ook zo belangrijk dat de Godsvraag weer een centrale plaats krijgt. Het gaat niet om een willekeurige God, maar een God die ons kent, ons aanspreekt en iets met ons van doen heeft – en die dan ook onze Rechter is" (p.66).

5.Sociale druk om te denken zoals iedereen : " Maar het is werkelijk zo dat concrete vormen van doen en denken als de enig rationele, en daarom enig menselijke worden gepresenteerd. Daaruit volgt een dwingende druk op het christendom; eerst wordt het geridiculiseerd, want het hangt een verkeerde, valse manier van denken aan, en vervolgens wil men het , uit hoofde van die ene vorm van rationalisatie, de levensruimte ontnemen…Het is heel belangrijk dat wij ons tegen de verabsolutering van een bepaald soort rationaliteit verzetten. Want dit is niet de rationaliteit als zodanig, maar de inperking van de rede tot de inzichten van de natuurwetenschap, en het buitensluiten van alles wat daar bovenuit gaat…"(p.71).

6.Het geloof in combinatie met de echte, de goede moderniteit : " Op welke punten kan en moet het geloof de vormen en uitdrukkingen van de moderniteit aannemen, en waartegen moet het geloof verzet bieden ? Die enorme worsteling is momenteel voelbaar in heel de wereld…Het belangrijkste is dat wij zorgen dat mensen God niet uit het oog verliezen, dat zij weten welke schat zij bezitten. En dat zij vervolgens zelf , uit de kracht van het eigen geloof, de confrontatie aangaan met secularisme en de scheiding der geesten teweeg brengen. Precies dat enorme proces is de grote opdracht die wij op dit moment hebben"(p.74).

7.Over de erfzonde : " De mens is structureel door de erfzonde bepaald. Dat het heidendom in hem telkens weer de kop opsteekt, is een ervaring van alle tijden. De erfzonde bestaat echt. Steeds opnieuw laat de mens het geloof los, dan heeft hij weer aan zichzelf genoeg, wordt hij een heiden in de diepste betekenis van het woord. Maar ook zien wij steeds opnieuw God terug in de mens. Dat is de worsteling van heel de geschiedenis. Zoals Augustinus zei : de wereldgeschiedenis is een strijd tussen twee vormen van liefde : de eigenliefde, die leidt naar de zelfvernietiging van de wereld, en de naastenliefde, die leidt naar zelfverloochening…"(p.77).

8. Een nieuw concilie nodig ? " Wij hebben in totaal meer dan 20 concilies gehad, en er komt zeker ooit weer een nieuw concilie. Op dit moment zie ik de voorwaarden daarvoor niet vervuld. Naar mijn mening is de bisschoppensynode in deze fase een goed instrument…Op dit ogenblik hebben wij vooral geestelijke bewegingen nodig…Zij maken Gods aanwezigheid weer tot het wezenlijke punt."(p.84).

9.Steeds actief zijn ?. "Niet opgaan in activisme betekent aandacht houden voor consideratie, voor omzichtigheid, beschouwing, om je heen kijken, tijd houden voor innerlijke afweging, voor het bezien van en omgaan met de dingen, met God en over God. Niet denken dat je onophoudelijk moet werken, is belangrijk voor ieder mens, voor iedere manager en met name voor de paus. Hij moet veel overlaten aan anderen, zodat hij innerlijk overzicht houdt en de innerlijke concentratie waarin het wezenlijke kan oplichten…Het is niet goed om alleen maar dossiers door te werken. Ik lees er zoveel mogelijk…10."(p.91).

10. Paus : een superster ? " Moet je je wel voortdurend blootstellen aan de massa en je als een superster laten bekijken ? Dat is de vraag. Anderzijds, mensen willen nu eenmaal graag de paus zien…Zo moet je het dan maar aanvaarden en de lofuitingen niet op jezelf betrekken als een persoonlijk compliment." ( p.92).

11.Het gevoel opgesloten te zitten , een ommetje willen maken ? " Dat doe ik niet. Maar dat ik nu niet meer gewoon een uitstapje kan maken, vrienden kan bezoeken, of gewoon thuis zijn, net als vroeger weer in mijn huis in Pentling verblijven…is wel een verlies".(p.93)

12.Geloof en rede. " God heeft nu een professor tot paus gemaakt. Ik denk dat Hij dat element van reflectie op de voorgrond wil hebben, en vooral het zoeken naar eenheid tussen geloof en rede." (p.98).

13. Benoemingen. " Ik neem pas beslissingen als ik anderen veelvuldig geraadpleegd heb. En ik denk dat het in de afgelopen jaren toch gelukt is, een reeks goede benoemingen te doen…" (p.104). " Beslissend is of hij de kwaliteiten bezit en of hij een spiritueel mens is, iemand die echt gelovig en vooral moedig is" (p.105).

14 .Verdraagzaamheid en waarheid t.o.v. andere religies. " Wat betekent tolerantie ? Hoe verhouden waarheid en tolerantie zich tot elkaar ? En vervolgens in verband daarmee de vraag of tolerantie ook het recht inhoudt van godsdienst te veranderen. Dat is moeilijk te aanvaarden voor de islamitische gesprekspartners. Zij zeggen : wie in de waarheid is gekomen, kan niet meer terug"(p.120).

15. Hogere eisen van het mens-zijn ?. " Wij moeten weer beseffen dat het iets heel bijzonders is mens te zijn, een grote uitdaging. Daar hoort niet bij dat je je gewoon maar op de stroom laat meevoeren. Net zo min als een levensinstelling die alleen maar uit is op comfort of de idee dat wellness het hoogst bereikbaar geluk is. Het moet weer voelbaar worden dat wij hogere eisen willen stellen aan het mens-zijn, ja, dat pas daardoor een hogere vorm van geluk toegankelijk wordt…"(p.126).

16. Vernieuwde en vroegere vorm liturgie. " Ik heb de vroegere vorm vooral beter toegankelijk willen maken, om de innerlijke continuïteit van de Kerk door de tijd heen te behouden. Wij kunnen niet zeggen : voeger was alles verkeerd, nu is alles goed. Want in een gemeenschap waarin niets belangrijker is dan bidden en Eucharistie vieren, kan iets wat vroeger het allerheiligste was, niet volstrekt verkeerd zijn. Het ging mij om de verzoening met ons eigen verleden, om de innerlijke continuïteit van het geloven en bidden in de Kerk" (p.128).

17. Het persoonlijk voorkomen : " Ik heb tegen mijzelf gezegd : ik ben zoals ik ben. Ik probeer niet iemand anders te zijn. Wat ik geven kan, geef ik, en wat ik niet geven kan, probeer ik ook niet te geven. Ik probeer niet mezelf anders voor te doen dan ik ben. Ze hebben mij nu gekozen – daar hebben ook de kardinalen schuld aan – en ik doe wat ik kan". (p135).

18. Reacties media opheffing excommunicatie bisschop Williamson. " Hier is kennelijk – ik heb het ook in mijn brief daarna opgeschreven – een vijandigheid aan het werk die op zulke dingen zit te wachten, en abrupt opspringt om erop los te slaan zodra de gelegenheid zich aandient. Aan onze kant is de fout gemaakt dat er niet genoeg onderzoek en voorbereiding is gedaan voor deze zaak"(p.146).

19. Een tijdperk van evangelisatie ? " Wij moeten afwachten wat wij aankunnen en tot stand kunnen brengen. Maar dat wij met frisse energie opnieuw aan de wereld het evangelie moeten verkondigen, zodat het de wereld innerlijk raakt, en dat wij daarvoor heel veel energie moeten verzamelen, dat alles hoort bij het programma dat mij is toevertrouwd" (p.153).

20. Wetenschap zonder God ? " Tegenwoordig denkt de mens dat hij alles zelf kan wat hij vroeger alleen van God verwachtte. Die manier van denken houdt hij voor wetenschappelijk. Daarbinnen lijkt alles wat met geloof te maken heeft archaïsch, mythisch, behorend bij een beschaving uit het verleden. Godsdienst, de christelijke godsdienst in ieder geval, wordt beschouwd als een relict uit het verleden. Al in de 18-de eeuw beweerde de Verlichting dat ooit ook de paus , de dalai lama van Europa, zou moeten verdwijnen De Verlichting zou deze mythische overblijfselen definitief wegwerken… De mens zoekt niet meer het mysterie, het goddelijke, maar hij denkt dat de wetenschap alles wat wij nu nog niet begrijpen ooit zal ontraadselen. Het is alleen een kwestie van tijd. Dan beheersen wij alles. Wetenschappelijkheid wordt daardoor het allerhoogste criterium…De andere kant is dat de wetenschap nu ook tegen haar grenzen aanloopt. Veel wetenschappers zeggen dat het geheel toch ergens vandaan moet komen, en dat we die vraag opnieuw moeten stellen. Dat brengt een nieuwe openheid voor het religieuze mee"(p.157 -58).

21. Veel theologen en priesters zijn zo vervreemd geraakt van de fundamenten, dat een katholiek profiel vaak nauwelijks nog herkenbaar is. Wat is er fout gegaan ? " Wel, dat zijn de eigen ontbindende krachten in de menselijke ziel. En de wens om bij het publiek in de smaak te vallen. Of om een niemandsland te vinden, waar je alles nog vrij vorm kunt geven…Het kan gaan in de richting van politiek moralisme, zoals het geval is in de bev-rijdingstheologie en in andere experimenten; het christendom moet zo weer relevant en actueel worden. En het kan gaan in de richting van psychotherapie en wellness, en dan wordt godsdienst geïdentificeerd met een algemeen gevoel van welbevinden. In al deze gevallen wordt de kern van het geloof zelf weggelaten. Wat overblijft… zijn zelf ontworpen projecten, die tot op zekere hoogte levenswijsheid inhouden, maar die geen overtuigende gemeenschap met God tot stand brengen, en ook de mensen onderling niet blijvend met elkaar kunnen verbinden" (p.163).

22. Kerkelijke media nemen slogans over van kritiek op de Kerk. Bisschoppen volgen adviseurs, die hen aanraden zich niet te scherp te profileren. Problematisch voor een nieuwe evangelisatie ? " Al die verschijnselen kun je alleen maar betreuren…we moeten echt zorgen dat dat gaat veranderen…Wat is echt wezenlijk, dat is de vraag. Dat betekent dat wij steeds weer terugkeren naar het evangelie en de woorden van het geloof"(p.165).

23. Het niet kunnen communiceren van echtgescheidenen. U hebt gezegd dat over die regel ‘intensiever moet worden nagedacht’. " Natuurlijk moet dat gebeuren. Er zitten twee kanten aan. Enerzijds weten we dat de Heer zegt : een huwelijk dat in geloof is gesloten, kan niet worden ontbonden. Die woorden kunnen we niet manipuleren. We moeten ze zo laten - ook al staan ze haaks op de moderne levenswijze…De crisis die wij op dit punt doormaken in de zich langzaam ontbindende Westerse samenleving, beperkt zich dus niet tot de Westerse wereld. maar om het monogame huwelijk daarom maar op te geven, of de inzet voor deze samenlevingsvorm te staken, zou tegen het evangelie zijn…"(p.167).

24.Seksuele ethiek en resultaten van enquêtes. Men zegt dat tegenwoordig bijna geen vrouw nog als maagd het huwelijk ingaat… " Resultaten van enquêtes – over

hoe mensen leven en wat ze doen – zijn op zichzelf geen criterium voor wat waar is en juist…Als je seksualiteit en vruchtbaarheid radicaal van elkaar losmaakt – en dat doet de anticonceptiepil – dan wordt seksualiteit iets triviaals. Alle vormen van seksualiteit zijn vervolgens gelijkwaardig… Wij zijn zondaars. Maar als onze hoge moraal niet nageleefd wordt, moeten wij dat niet beschouwen als een pleidooi tegen de waarheid. We moeten zoveel mogelijk het goede proberen te doen…" (p.170).

25. Protestanten en ontvangen van de Communie. " Ook de wereldorthodoxie leert dat alleen wie in volle gemeenschap met de Kerk leeft, de H. Communie kan ontvangen….De Eucharistie is niet zomaar een sociaal ritueel, waar mensen elkaar vriendelijk bejegenen, maar een uitdrukking van wie wij zijn in het hart van de Kerk…"(p.171).

26. Priesterlijk ambt ook voor gehuwden ? " Dat de bisschoppen in onze verwarrende tijd daarover nadenken, kan ik begrijpen. Maar vervolgens is het moeilijk te bedenken, hoe die twee systemen naast elkaar zouden moeten bestaan… Het celibaat…, iets dat alleen te realiseren en te geloven is, als God bestaat, en als ik daardoor voor het Rijk Gods opkom. in die zin is het celibaat een bijzonder teken"(p.172).

27. Jezus zou vrouwen niet geroepen hebben tot het priesterschap, omdat dat tweeduizend jaar geleden ondenkbaar was. " Dat is onzin, want de wereld van toen was vol priesteressen. Alle godsdiensten hadden hun priesteressen. De formulering van Johannes Paulus II is erg belangrijk : de Kerk heeft ‘generlei volmacht’ om vrouwen te wijden. de Heer heeft de Kerk een vorm gegeven...is constitutief. De Heer wil iets voor ons, en daar houden wij ons aan, ook wanneer dat deze cultuur en deze beschaving moeite kost en ingewikkeld is. Overigens vervullen vrouwen zoveel belangrijke en betekenisvolle functies in de Kerk "(p.174).

28.Homoseksualiteit. " Het gaat om de innerlijke waarheid van de seksualiteit in de opbouw van het mens-zijn. Als iemand diep gewortelde homoseksuele neigingen heeft – men weet tot op heden nog niet of ze aangeboren zijn, of in de vroege kinderjaren zijn ontstaan – als zij in de persoon macht uitoefenen, dan is dat voor zo iemand een grote beproeving, zoals ook andere dingen een mens geweldig kunnen beproeven. Maar dat betekent niet dat homoseksualiteit daardoor moreel goed wordt. Het blijft iets dat haaks staat op Gods oorspronkelijke bedoelingen " (p.175).

29.Ook waarheid bij andere godsdiensten ? " Je moet twee dingen zeggen; Enerzijds : Christus is de Zoon van God en in Hem is de gehele waarheid over God geconcentreerd zichtbaar. Anderzijds : er zijn ook in andere godsdiensten veel soorten van waarheid zichtbaar, ze hebben fragmenten van de waarheid, sprankjes van het grote licht in zich" (p.177).

30. Creatief zijn en de liturgie " Niet wij doen iets, niet wij tonen onze creativiteit en wat wij zoal tot stand kunnen brengen. Liturgie is geen show, geen toneelopvoering, geen spectakel – de Ander blaast er het leven in. Dat moet duidelijk overkomen… De mens presenteert in de liturgie niet zichzelf…maar ze moet altijd bevatten wat ons vanuit het geheel van het geloof van de Kerk, het geheel van haar traditie en het geheel van haar leven wordt aangereikt en niet aan de mode van de dag ontleend is" (p.179).

31. Jezus’ aanwezigheid in de Euharistie. " Als het waar is – en dat geloven wij – dat Christus werkelijk aanwezig is in de Eucharistie, is dat de allerbelangrijkste gebeurtenis, ..van de hele wereldgeschiedenis, de beslissende kracht, die veranderingen kan voortbrengen…Ik deel nu de Communie uit op de tong en de gelovigen knielen daarbij. Daarmee wil ik de eerbied bevorderen en de werkelijke aanwezigheid van Christus benadrukken. Vooral ook omdat bij massale bijeenkomsten die wij kennen in de Sint-Pieterskerk en op het Sint-Pietersplein het risico van oppervlakkigheid groot is. Ik hoorde dat er ook mensen zijn die de hostie dan bijvoorbeeld in hun portefeuille steken en als een soort souvenir mee naar huis nemen…iedereen gaat naar voren, en daarom ga ik ook. In die context wilde ik een duidelijk teken stellen. Mensen moeten weten dat hier iets bijzonders gebeurt. Hier is de Heer, voor Wie je neerknielt. Opgelet! Het is niet alleen maar een sociaal ritueel waaraan je al dan niet kunt deelnemen" (p.181)

32. Betekenis Mariaverschijning in Fatima. "Het geloof ontvouwt zich. En daar hoort ook bij dat de Moeder Gods steeds sterker binnentreedt in de wereld om ons de weg te wijzen, als licht dat van God uitstraalt, als de Moeder door wie wij vertrouwd worden met de Zoon en de Vader. Zo geeft God ons tekenen, zelfs in de 20-ste eeuw" (p.187).

33.Betekenis van het ‘Jezusboek’ van de paus geschreven als collega-theoloog. " Het is geen boek dat uitgegeven is door het leergezag…Ik wilde proberen een exegese, een Schriftuitleg te ontwerpen, die niet vertrekt vanuit een positivistisch historisme, maar die het geloof laat wegen in de exegese. Dat is in het huidige exegetisch landschap natuurlijk enorm riskant…Dat er in de mens Jezus – Hij is echt mens – meer dan een mens aanwezig is. Niet een mens aan wie het goddelijke geleidelijk is toegevoegd dankzij latere mythevorming- nee, in zijn persoon is al meteen bij de eerste ontmoetingen en overleveringen iets te zien geweest dat alle verwachtingen overtrof…ik wilde laten zien dat de Jezus in wie wij geloven, ook echt de historische Jezus is, en dat de figuur die de evangeliën ons schilderen, veel realistischer en geloofwaardiger is dan de vele andere Jezusfiguren, die ons steeds weer worden voorgehouden" (p.194-97).

34. Waarom wordt er in de verkondiging zo opvallend gezwegen over eschatologische thema’s ( hel, vagevuur, antichrist, vervolging van de Kerk in de eindtijd, wederkomst van de Heer) ? " Dat is een heel serieuze kwestie. Inderdaad is onze verkondiging heel eenzijdig, ze is voornamelijk gericht op het verbeteren van deze wereld, en de echt betere wereld wordt nauwelijks nog genoemd. Op dit punt moeten wij ons geweten onderzoeken…Die laatste dingen zijn voor de moderne mens moeilijk te verteren. Ze lijken onwerkelijk. Liever hebben de mensen concrete antwoorden, die de nood van het heden verlichten…Er zal echt een laatste oordeel plaatshebben. Eerst komt het in de vorm van een, laten we zeggen, voorlaatste oordeel, een oordeel op het moment dat de mens doodgaat…er vindt werkelijk een oordeel plaats, de mensheid wordt opgedeeld, de mogelijkheid van verwerping bestaat ook, de dingen zijn niet om het even. Mensen denken tegenwoordig dat het niet zo een vaart zal lopen. Zo kan God toch niet zijn. Maar nee: God neemt ons serieus. Het kwaad bestaat, en waar het nog bestaat moet het veroordeeld worden…Op eigen kracht kan de mens de geschiedenis niet de baas…Die krachten kunnen enkel voortkomen uit een ontmoeting met God. Die morele krachten bieden weerstand. In die zin hebben wij God nodig, de Ander, die ons helpt te zijn wat we uit onszelf niet kunnen zijn...Daar gaat het om. Dat wij God waardig worden, en zo in het ware, eeuwige leven kunnen binnengaan"(p.203-09).