Advent 2011 Deel 1.

Gebedsgroep

"HET CENAKEL"

Waregem

ADVENTS - EN KERSTTIJD 2011

In de Leer bij de Heiligen

Auteur : Abbé Max Huot de Longchamp, Centre St. Jean de la Croix, F-36230 Mers-sur-Indre

Oorspronkelijke Titel : L’Avent et le temps de Noël 2011, à l’école des saints.

"Bereid de weg van de Heer. De weg van de Heer, broeders, waarvan ons gevraagd wordt dat we hem zouden voorbereiden, bereidt zich al gaande voor en men gaat er op in de mate dat men hem voorbereidt. Zelfs als ge op deze weg al een heel eind gevorderd zijt, toch blijft er u steeds hem voor te bereiden opdat, van het punt af waar ge zijt aangekomen, ge steeds verder zoudt vorderen. Zo is het dat de Heer, bij elke stap, die ge zet om zijn weg voor te bereiden, Hijzelf u voorgaat, steeds nieuw, steeds groter. Daarom zal de wijze en de vastbesloten reiziger er aan zal denken te beginnen op het moment dat hij aangekomen is. Hij zal dan vergeten wat er achter hem ligt om elke dag bij zichzelf te herhalen : "Nu, begin ik".

Guerric d’Igny (1080-1157) Adventspreek.

2

Gebruiksaanwijzing.

De zes weken tussen de eerste zondag van de Advent en de Openbaring van de Heer funderen het Christelijk jaar op het mysterie van de Menswording : In de Kerstnacht zullen we verkondigen dat God mens geworden is en bij ons is komen wonen.

Deze zes weken zullen ons toelaten opnieuw volledig bewust te worden van deze fundering en daarom zullen we in de leer gaan "in de school van de heiligen". Onze lezers, die dit reeds gewoon zijn, zullen dit jaar merken dat er een kleine verandering is tegenover vorige jaren. De heiligen, aan wie we de dagelijkse teksten zullen ontlenen, zullen ons een ganse week vergezellen in onze opgang naar Kerstmis en de Openbaring van de Heer :

De eerste week : In vertrouwen verwachten, met Franciscus van Sales.

De tweede week : Zich bekeren met de H. Augustinus

De derde week : Bezinnen met Jean Rigoleux

De vierde week : Jezus in ons laten geboren worden met Jan Tauler

De Kerstweek : Binnen gaan in de stilte van Maria met Guillaume Gibieuf

De week van Openbaring van de Heer (Driekoningen) :

Het jaar goed beginnen, met Jean Nicolas Grou.

We hopen dat door het geven van meerdere teksten van dezelfde auteur, we onze lezers de gelegenheid zullen bieden deze beter te leren kennen en hen de smaak te geven om verder te gaan met hun werken te lezen en van hen zo metgezellen te maken in het Christelijk leven.

Dit zijn korte teksten. Ze zijn bedoeld om traag gelezen te worden, zachtjes overwogen en concreet toegepast. Zo zal men na elke tekst een aanzet vinden om deze meditatie te beginnen en ook een voorstel om dit mysterie te beleven.

1ste Week van de Advent :

In vertrouwen verwachten … met de Heilige Franciscus van Sales.

Franciscus werd geboren in 1567 in het kasteel van Thorens, tussen Annecy en Geneve. Hij was de oudste van een oude en adellijke familie uit de Savoye. Voorbestemd tot een schitterende politieke loopbaan, trad hij, na zijn studies in Parijs en Padua en ondanks de terughoudendheid van zijn vader, in in het klooster en wordt vlug een voorbeeld van een hervormende herder in de geest van het concilie van Trente. Zijn geduld en zijn zachtheid brengen het noorden van de Savoye terug tot het Katholicisme De kracht van zijn prediking wakkeren de vurigheid aan in zijn bisdom, waarvan hij in 1602 de bisschop wordt. De diepte en wijsheid van zijn onderricht maken van hem de grote opvoeder van de zielen in de XVIIe eeuw. Bovendien voert hij een nieuwe vorm van kloosterleven in, door, met Jeanne de Chantal, de Visitatie te stichten. De geestelijke vriendschap tussen hem en de stichteres, waarvan hun prachtige briefwisseling getuige is, maakt deel uit van de mooiste bladzijden uit de geschiedenis van de heiligheid. Door zich, ondanks zijn zwakke gezondheid, op alle gebieden volledig in te zetten, eindigt Franciskus zijn leven in Lyon op 28 december 1622.

De uitputtende pastorale activiteit van Franciskus van Sales was gebaseerd op een uitermate rijk inwendig leven. Getuigen hiervan zijn zowel zijn onderrichtingen "voor het brede publiek" (in de inleiding tot het devote leven, het meest verspreide werk van de christelijke vorming in de moderne tijd en in zijn brieven) als zijn meesterlijk "Traité de l’Amour de Dieu (Verhandeling over de Liefde van God), waarin hij duidelijk tevoorschijn komt als een geweldig theoloog.

Geestelijk leider, predikant, raadgever van de Paus en prinsen, schrijver … : een van de absolute meesters van de Katholieke Contra-Reformatie.

3

Zondag, 27 november 2011. 1ste Zondag van de Advent.

Bid en waak.

Bij uw levenswandel, ga uw weg onveranderlijk in een geest van eenvoud, terwijl ge gans uw ziel, al uw daden en al wat er u overkomt overlaat aan de willekeur van God, door een volmaakte en volkomen vertrouwvolle liefde terwijl ge u toevertrouwt aan de zorg en de welwillendheid van de eeuwige liefde die zijn Goddelijke Voorzienigheid voor u koestert.

Werp gans uw hart, uw verzuchtingen, uw zorgen en uw aanhankelijkheden in de vaderlijk schoot van God. Hij zal u geleiden en u zelfs dragen naar waar zijn liefde u wil brengen.

Laten we luisteren naar de goddelijke Redder en Hem navolgen, die het opperste verlangen van zijn Liefde uitzingt aan de boom van het kruis : Hij vat ze allen samen : Mijn Vader ik geef en beveel mijn geest in Uw handen. Nadat we dit zullen gezegd hebben, wat rest er ons dan nog, tenzij de adem uit te blazen en de liefdesdood te sterven, terwijl we niet meer leven uit onszelf, maar dat de levende Christus leeft in ons ?

Dan worden alle gebeurtenissen en verschillende tegenslagen, die gebeuren, rustig en zacht ontvangen. Wat kan immers hem, die in de handen is van God en rust in zijn schoot, die zich overgeleverd heeft aan zijn liefde en zich geschikt heeft naar zijn willekeur, wat kan hem doen wankelen en verontrusten ?

Zeker, in elk geval, zonder zich bezig te houden met te filosoferen over de oorzaken, redenen en motieven van de gebeurtenissen, spreekt hij van harte deze instemming uit van de Redder : "Ja, Vader, zo heeft het U behaagd".

Brief aan Jeanne de Chantal, Witte Donderdag 1616

OVERWEGEN.

"Let op, wees waakzaam !" zegt ons de liturgie van deze eerste zondag van de Advent. Een Christen weet dat hij in een voorlopige toestand verkeert. De overwinning van Christus op de dood is verworden sinds Pasen, maar we moeten "stevig standhouden tot het einde" zoals de H. Paulus ons aanmaant in de liturgie van deze dag.

Deze waakzaamheid is een "liefde van volmaakt en absoluut vertrouwen" want God leidt de geschiedenis doorheen "alle gebeurtenissen en verschillende tegenslagen, die gebeuren".

En omdat ze vertrouwvol is, legt deze waakzaamheid zich er op toe om te leven in een perfecte overeenstemming met "Jezus Christus, die leeft in ons". De Adventstijd wakkert de geestdrift aan van ons Doopsel, Hem, die komt, tegemoet.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik bepaal van vandaag af welk moment van de dag ik zal besteden aan "Advent in de school van de Heiligen".

MAANDAG, 28 november 2011. Van de Feria.

Laten we beginnen met het vertrouwen.

Groot is het vertrouwen dat God van ons vraagt in zijn vaderlijke zorg en zijn goddelijke Voorzienigheid. Maar waarom zouden we het niet hebben, vermits nooit iemand bedrogen werd ? Niemand vertrouwt zich aan God toe, die geen vruchten gezien heeft van zijn vertrouwen.

Ik smeek u, laten we denken aan wat Onze Heer zei aan zijn apostelen om bij hen dit heilig en liefdevol vertrouwen te wekken : Ik heb u in de wereld gezonden, zonder reiszak, zonder geld en zonder proviand, noch om u te voeden, noch om u te kleden. Hebt ge iets tekort

gehad ? Ze antwoordden "Nee". Ga, hernam Hij, en maak u geen zorgen over wat ge zult eten of drinken, noch met wat ge u zult kleden, noch over wat ge zult zeggen aan grote heren en stadhouders, waar ge ook komt, want bij elke gelegenheid zal uw hemelse Vader u voorzien van alles, wat ge nodig zult hebben".

Denkt ge dat Hij, die zorg draagt voor het voedsel van de vogels van de hemel en de dieren van de aarde, die nochtans niet zaaien noch maaien, zou vergeten te voorzien in alles wat de mens nodig heeft, die zich volledig toevertrouwt aan zijn voorzienigheid, vermits de mens in staat is verenigd te zijn met God, ons opperste Goed ?

Vrais entretiens spirituels. De l’Espérance (Ware geestelijke gesprekken – Over de Hoop)

OVERWEGEN.

Adam en Eva hebben geen vertrouwen gehad in God. Dat is gans het drama van de erfzonde. De hoogmoed, de wortel van elke zonde, is niet zozeer zich te tonen onder een gunstig daglicht, maar is op zichzelf rekenen om gelukkig te zijn. Welnu, er is geen geluk, tenzij in de relatie met God en de broeders. En er is geen relatie tenzij in vertrouwen.

Bij dit begin van een nieuw Christelijk jaar, moeten we eerst en voor al dit fundamenteel vertrouwen in God terug vinden, omdat hij oneindig goed is en zich enkel bezig houdt met ons geluk. En, om dit geluk te kennen, heeft Hij ons geschapen "in staat om met God verenigd te zijn, ons opperste Goed".

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik overloop de kleine gebeurtenissen van mijn leven deze laatste dagen. Ik tracht er in de Voorzienigheid van God voor mij in te zien : De ontmoeting met een vriend heeft me de gelegenheid gegeven te genieten van zijn raad, deze kleine kwaal herinnert er me aan dat mijn leven in Gods hand is, deze tegenslag in mijn werk nodigt me uit tot wat meer bescheidenheid.

Vandaag zal ik trachten alle achterdocht te laten vallen en eerder dan moeilijkheden te vermijden vooraleer iets aan te vatten, begin ik met me de vraag te stellen wat God van mij verlangt in wat ik wil beginnen.

Dinsdag, 29 november 2011. Van de Feria.

Laten we verder gaan met de heilige overgave.

Ik heb een vurig verlangen om in uw harten en in uw geesten een stelregel in te prenten die zijn gelijke niet heeft : Niets vragen en niets weigeren ! Ontvang wat men u geeft en vraag niet wat men u niet wil geven. In deze praktijk zult ge "de vrede vinden voor uw zielen" (Mt. 11,29). Ja, mijn allerdierbaarste zusters, hou uw harten in deze heilige onverschilligheid om te ontvangen wat men u zal geven en om niet te verlangen naar wat men u niet zal geven.

Ik zeg u in één woord : verlang niets, maar verlaat u zelf in al uw zaken, volmaakt en volkomen aan de zorg van de Goddelijke Voorzienigheid. Laat Hem met u doen, helemaal zoals kinderen zich laten leiden door hun voedster. Of ze u op haar rechter arm draagt of op haar linker, laat haar doen. Een kind hecht daar immers geen belang aan. Of ze u te bed legt of wekt, laat haar doen, ze is immers een goede moeder, die beter dan gijzelf weet wat er goed is voor u. Ik bedoel : Als de Goddelijke Voorzienigheid toelaat dat er u beproevingen overkomen, tegenspraak of verstervingen, weiger ze dan niet maar aanvaard ze van ganser harte, liefdevol en rustig. Als Ze er u geen zendt of niet toelaat dat er u overkomen, verlang of vraag er dan niet naar.

Vrais entretiens spirituels. De l’espérance. (Ware geestelijke gesprekken – Over de hoop)

5

OVERWEGEN.

Inwendige vrede is een zaak van harmonie met Gods wil en niet een terugplooien op zichzelf om zijn verlangens te voldoen. "Niets vragen, niets weigeren" komt hij de H. Franciscus van Sales voortdurend terug. Dit resumeert zijn manier van leven : Niet gelijk wat doen, maar op elk moment enkel de wil van God lezen doorheen de gebeurtenissen.

Heel dikwijls, onder het voorwendsel van doeltreffendheid, dienen we onze plannen en niet deze van God. Daarin plaatsen we ons in concurrentie met de Voorzienigheid, zodat we niet echt efficiënt zijn en we ons bestaan vergiftigen.

Als ik iets onderneem, is het voor mijn voldoening, zelfs als deze eervol is ? Of is het omdat ik heb vastgesteld dat God het me vraagt. In het eerste geval zal er na enkele dagen niets meer van overblijven, in het tweede zal er van overblijven dat ik zal gegroeid zijn in de liefde tot God, en dat zal nooit voorbij gaan.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik doen mijn best om vandaag "niets te vragen en niets te weigeren". Zo zal ik, bij voorbeeld, als ik de keuze heb wat ik zal eten, iemand anders laten kiezen in mijn plaats ofwel zal ik loten tussen de verschillende mogelijkheden. Ofwel zal ik in de trein, zonder kiezen, de dichtste vrije plaats kiezen.

WOENSDAG, 30 november 2011. H. Andreas, apostel.

Rustig of gejaagd handelen ?

Het lijkt me dat ik u met een grote zenuwachtigheid zie streven naar het bereiken van de volmaaktheid. Welnu, ik zeg u in alle waarheid, zoals het geschreven is in het Boek der Koningen : God is niet in de rukwind, noch in storm, noch in het vuur, maar in het zachte en rustige zoeven van een bijna niet waar te nemen bries.

Laat u door God leiden, denk niet zozeer aan uzelf. Als ge verlangt dat ik u een bevel geef, dan zou ik u eerst en vooral bevelen dat ge, gezien ge een algemeen en universeel besluit genomen hebt om God naar uw best vermogen te dienen, u niet zoudt vermaken met te onderzoeken en subtiel uit te pluizen wat daartoe de beste manier zou zijn. Ge weet dat God in het algemeen verlangt dat men Hem zou dienen, Hem boven alles zou beminnen en onze naaste zoals onszelf. Dat volstaat. Men moet dit doen ter goeder trouw, zonder haarklieverij, noch subtiliteit, op de manier van deze wereld, waar de volmaaktheid niet thuis is. Op menselijke manier volgens de tijd, wachtend op de dag om het te kunnen doen zoals de engelen en volgens de eeuwigheid. De gejaagdheid, het onrustig zoeken van het doel dient tot niets. Het verlangen er naar is goed, maar zonder rusteloosheid. Het is die ongeduldige haast die ik u uitdrukkelijk verbied als de onvolmaakte moeder van alle onvolmaaktheden.

Aan Zuster de Soulfour. 16 januari 1603.

OVERWEGEN.

Het Evangelie vraagt tijd. God heeft ongeveer twintig eeuwen genomen om het volk van Abraham voor te bereiden op de komst van zijn Zoon. De Advent leert ons God toe te laten ons te leiden.

Het christelijk leven is zelden spectaculair. Zijn volmaaktheid bestaat er in volkomen met God in overeenstemming te zijn, niet in het doen van volmaakte dingen. De heiligheid is niet onze zaak, maar de Zijne.

6

Het Evangelie is eenvoudig : zich laten doen door God en door zijn broeders. Laten we niet zoeken naar prestaties maar naar liefde. Daarvoor moeten we eerst en voor al de tien geboden

beleven en onze plichten van staat vervullen. Laten we daar mee begonnen en later dromen van een "canoniseerbare" heiligheid.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik zoek naar een van de tien geboden, waar ik het meest moeite mee heb. Voor de ene zal het moeilijk zijn steeds de waarheid te spreken, voor de andere zich trouw aan het gebed te houden, voor een andere steeds loyaal te zijn op zijn werk … En, vandaag zal ik er me op toeleggen er perfect trouw aan te zijn.

DONDERDAG, 1 december 2011. Van de Feria.

Een beetje geduld !

O, hoe gelukkig zijn zij, die terwijl ze in verwachting leven, het wachten niet moe worden ! Dit zeg ik voor de velen, die, terwijl ze het verlangen hebben zich te volmaken door het verwerven van deugden, deze allen in één keer zouden willen krijgen, alsof de volmaaktheid er enkel in bestond ze te verlangen. Dat zou, zeker, een groot goed zijn, moesten we nederig kunnen zijn van zodra we het zouden willen, zonder enige moeite ! Of moest een engel op een dag een sacristie kunnen vullen met deugden en de volmaaktheid zelf en dat wij er enkel maar hoefden binnen te gaan en er ons mee te bekleden, zoals we een kleed zouden aantrekken ! Zeker, dat zou zeer aangenaam zijn, maar vermits dit niet kan, moeten we ons er aan wennen om de verwezenlijking van onze volmaaktheid na te streven langs de gewone wegen, met een gerust hart, terwijl we alles er aan doen om de deugden te verwerven langs de trouw, waarmee we ze beoefenen. En dit naargelang onze conditie en onze roeping.

Laten we in verwachting blijven voor wat het vroeg of laat bereiken aangaat van het doel van onze betrachting en dit overlaten aan de Goddelijke Voorzienigheid. En zelfs moest dit enkel gebeuren in het uur van onze dood, dan moet dit voor ons voldoende zijn, op voorwaarde dat we steeds onze plicht vervullen, door steeds te doen wat er in ons en in onze macht ligt. We zullen steeds vroeg genoeg hebben wat we verlangen als we het hebben wanneer het God behaagt het ons te geven !

Preek van 2 februari 1620

OVERWEGEN.

"Ik hou van de deugd, niet omdat ze deugd is, maar omdat ze van Jezus-Christus is" zei Bérulle. Het is alleen op Hem dat we ons moeten verlaten, wil ons leven Christelijk zijn. En, moesten we moeten kiezen tussen Jezus en de heiligheid, dan zouden we Hem moeten kiezen.

Het werk van Christus in ons is traag, omdat het diep is. Er bestaat geen pasklare heiligheid. Jezus de heiligheid in ons laten bewerken is de bepaling van de Christelijke hoop.

De hoop wil niet weten hoelang ze moet hopen, het volstaat haar te weten dat God er mee bezig is.

Bij de Hemelvaart heeft Jezus ons beloofd dat Hij bij ons blijft tot aan het einde van de wereld. Het belangrijke is dat Hij bij ons verblijft en niet de datum van het einde van de wereld !

7

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik zoek een situatie, waar mijn geduld op de proef zal gesteld worden : Het wachten op een medewerker, die steeds te laat komt, een brief, die maar niet aankomt, de traagheid van een file op de baan verdragen, enz … En, in plaats van me daar zenuwachtig over te maken of inwendig of uitwendig verwijten te lanceren, bid ik rustig een Onze Vader of mijn Rozenhoedje …

VRIJDAG, 2 december 2011. Van de Feria.

Dag na dag.

Weet dat het de deugd van geduld is, die ons het meest verzekert van de volmaaktheid. En, als we ze moeten hebben tegenover de anderen, moeten we ze ook hebben tegenover onszelf. Zij die verlangen naar de zuivere liefde van God, hebben niet zozeer geduld nodig tegenover de anderen, maar tegenover zichzelf. We moeten onze eigen onvolmaaktheid verdragen om de volmaaktheid te hebben. Ik zeg : verdragen met geduld en niet : beminnen of koesteren : de nederigheid voedt zich aan dit geduld.

Om goed vooruit te gaan, moeten we ons inspannen om de weg, die het dichtst bij ons ligt en op de eerste dag, goed te gaan en ons niet vermaken om de laatste te gaan, terwijl we de eerste nog niet hebben afgelegd.

Ik zal u dit zeggen, maar onthoud het goed : Wij amuseren ons dikwijls zozeer met goede engelen te zijn dat we ophouden goede mannen en goede vrouwen te zijn. Onze onvolmaaktheid moet ons vergezellen tot aan het graf. We kunnen niet gaan zonder de aarde te raken, we moeten er ons ook niet op neerleggen of niet in wentelen, maar we moeten ook niet denken te vliegen, we zijn immers enkel nog kuikens, die hun vleugels nog niet hebben. We sterven beetje bij beetje. Ook onze onvolmaaktheden moeten we dag na dag doen sterven.

Laten we een vastberaden en algemeen voornemen hebben om God te dienen met gans ons hart, met gans ons leven en daarna, laten we ons geen zorgen maken voor de dag van morgen. Denken we er alleen aan om vandaag goed te doen en als de dag van morgen zal gekomen zijn, dan zal hij ook "vandaag" heten en dan zullen we er aan denken.

Aan Zuster de Soulfour, 22 juli 1603.

OVERWEGEN.

Het is veel moeilijker zichzelf te verdragen dan de anderen te verdragen. Op dat gebied is de volmaaktheid het aanvaarden dat men niet volmaakt is : Dat is de voorwaarde om vooruit te gaan.

Aanvaarden van niet volmaakt te zijn is niet zich er bij neerleggen, maar de ogen openen en dan daadwerkelijk kunnen handelen. Omdat het Christelijk leven geen droom is, is er meer verdienste aan vandaag een Euro te geven, dan er tien te beloven voor morgen. Probeer dus …

De werkelijkheid, dat is vandaag : Het is vandaag dat God ons verwacht, niet binnen tien dagen, binnen tien jaar … of nooit !

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Onze levens krioelen van de kleinigheden, die we tot later uitstellen omdat ze ons vervelen : Die brief, die ligt te wachten, die rekening, die moet betaald worden, die te bewijzen dienst …

Ik kies er een van, en, beloofd, voor de avond zal het gedaan zijn !

8

ZATERDAG, 3 december 2011. H. Franciscus Xaverius.

Het geduld kiest niet.

Beperk uw geduld niet tot die of die soort van belediging of droefheid, maar breid ze algemeen uit tot al deze zaken, die God u zendt of aan u laat gebeuren. Er zijn mensen die enkel die beproevingen willen lijden, die eervol zijn, zoals, bij voorbeeld, gekwetst worden in de oorlog of mishandeld worden omwille van de godsdienst. Deze houden niet van de beproevingen, maar van de eer, die ze meebrengen. De echte geduldige en dienaar van God, verdraagt op gelijke wijze de beproevingen, die vergezeld zijn van schande en deze, die eervolzijn. Misprezen, aangevallen en beschuldigd worden door de slechten is voor een moedig mens enkel aangenaam. Maar, als men misprezen, aangevallen en beschuldigd wordt door goeden, door vrienden, door ouders, dan is men echt diep getroffen. Zo zijn de steken van bijen veel pijnlijker dan deze van muggen. Zo zijn het kwaad dan men toegebracht wordt door goeden en de aanvallen, die ze lanceren, veel moeilijker om dragen dan de andere.

Wees geduldig, niet enkel voor het geheel en de belangrijkste van de beproevingen, die u zullen overkomen, maar ook voor de gevolgen en de bijkomende moeilijkheden, die er uit voort komen. Velen willen wel beproevingen aanvaarden op voorwaarde dat ze er niet door gehinderd worden. Zo zegt de ene, ik maak me niet kwaad omdat ik arm geworden ben, moest het niet zijn dat het me belet mijn vrienden van dienst te zijn, mijn kinderen op te voeden en eervol te leven, zoals ik zou wensen.

Introduction à la vie dévote, III, 3 (Inleiding tot het vrome leven)

OVERWEGEN.

Het geloof kiest niet wat het moet geloven. De hoop kiest niet wat ze moet hopen. De liefde kiest niet wie ze moet beminnen. Het geloof, de hoop en de liefde kiezen God en maken ons verstand en onze wil bereid om Hem te ontvangen.

Het is gemakkelijk vriendelijk te zijn met hen die vriendelijk zijn, geduldig met hen, die ons niet doen wachten en arm als men niets tekort heeft. Het Christelijk leven is bovennatuurlijk : het begint ernstig als de natuur in opstand komt. Onze vijanden beminnen, vernederingen aanvaarden, geven van wat we nodig hebben.

Adventstijd is er om ons beschikbaar te maken voor het bovennatuurlijke. De almachtige God komt als een klein kindje. De rechtvaardige God komt het leven delen met de zondaars en de Messias zal gedood worden door hen, die Hij komen redden is. Hem welkom heten en volgen betekent bij voorbaat aanvaarden dat onze levens er door omgekeerd worden.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Er is in mijn omgeving ongetwijfeld een onuitstaanbaar persoon. Wat zou Jezus’ houding tegenover deze persoon geweest zijn ? Wel, het is zeker dat Hij me de nodige genade geeft om dezelfde houding aan te nemen. Ik zal er vandaag mijn best voor doen.

9

2de week van de Advent :

Zich bekeren … met de H. Augustinus.

Geboren in 354 is de H. Augustinus, zoon van een heidense vader en de vrome Heilige Monica, de meest gekende, de meest gelezen en de meest becommentarieerde van de Latijnse kerkvaders. Hij was een Berber uit het huidige Algerije. In die tijd was er in Noord-Afrika een bloeiende Christelijke gemeenschap, die voortdurend in contact was met de kerk in Italië. Bekeerd door de prediking van de H. Ambrosius (in 386) na een stormachtige jeugd en een uitmuntende opvoeding als redenaar in het zieltogende Romeinse Rijk, wordt hij tegen zijn zin bisschop van Hippo in 395, waar hij in 430 sterft. Zijn immens "œvre" luidt de Middeleeuwen in. Geschreven op het moment dat de invallen van de Barbaren het einde betekenen van de Oudheid, domineren ze tot op heden de Westerse theologie en spiritualiteit.

De "Confessiones" (Belijdenissen), die ons deze week zullen vergezellen, zijn waarschijnlijk een van de meest gelezen werken in de geschiedenis van de mensheid. We zullen er stap voor stap het bekeringstraject van de H. Augustinus in volgen, maar ook dit van onze eigen bekering, die wij begonnen zijn met ons Christelijk leven, waarin we de voortdurende bekering beleven, die met ons doopsel een aanvang genomen heeft.

ZONDAG, 4 december 2011. 2e Zondag van de Advent.

"Troost, troost mijn volk !"

De vreugde terugvinden.

De ongerechten … zijn gevlucht om U niet te zien, U, die hen ziet, en om in hun verblinding te botsen op U, - omdat Gij niets loslaat van wat Gij geschapen hebt - en om met hun ongerechtigheid te botsen op U en naar gerechtigheid gepijnigd te worden. Zij onttrekken zich aan uw lankmoedigheid en botsen op uw onverzettelijkheid en vallen op uw hardheid. Blijkbaar weten ze niet dat Gij, de door geen plaats omschevene, overal zijt, en dat Gij, Gij alléén, altijd aanwezig blijft, zelfs bij hen, die ver van U wegraken.

Ze moeten dus omkeren en U zoeken en dan zijt Gij er meteen in hun hart, in het hart van hen, die U belijden en zich in uw armen werpen en scheien aan uw borst na hun moeizame wegen. En Gij maakt het hen niet moeilijk. Gij wist hun tranen af en zij schreien nog meer en vinden vreugde in hun tranen, omdat Gij, Heer en niet een of andere mens, neen, Gij, Heer, die hen gemaakt hebt, hen weer nieuw maakt en hen vertroost.

En daar, waar ik toen was, wanneer zocht ik U daar ? En Gij stond vȯȯr mij, maar ik was ook van mezelf weggegaan en ik vond mijzelf niet eens, hoeveel te minder U !

Belijdenissen, V, 2.

OVERWEGEN.

"Troost mijn volk !" Deze kreet van de tederheid van God beheerst de liturgie van de tweede zondag van de Advent. God verdraagt ons ongeluk niet. God is naar ons gaan zoeken en Kerstmis zal het feest zijn van het weerzien tussen God en de mens.

"Ge zoudt me niet zoeken, als Ik u niet reeds gevonden had" deed Pascal God zeggen en de H. Augustinus zou ons zeggen dat het eerste effect van de liefde van God voor ons is, een gelijklopende liefde aan de zijne op te wekken in ons hart, zodat gans de Gewijde Geschiedenis deze ontmoeting zal zijn van twee verliefden, die mekaar niet kunnen missen.

Tussen God en ons gaat het niet zozeer om rechtvaardigheid dan wel om liefde. Adventstijd is een verlovingstijd tussen Hem en ons.

10

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Op deze winterzondag wil ik de tijd nemen om het aangezicht te bekijken van Christus op Christelijke kunstwerken, ofwel in een of ander boek, ofwel op internet. Welke zijn de afbeeldingen, die me dichter bij Hem brengen en welke, integendeel, trekken me niet aan ? Ik tracht me te zeggen waarom.

MAANDAG, 5 december 2011. Van de Feria.

De droevige ontgoocheling van de zonde.

De tederheden van hen, die zich aan de wellust overgeven, willen liefde opwekken. Er is echter niets meer teder dan Uw liefde en er geen liefde heilzamer dan die tot uw waarheid, wiens schoonheid en luister alles overtreffen … De luiheid streeft zogenaamd naar rust, waar is echter onbedreigde rust buiten de Heer ? De zondige overdaad wil graag verzadiging en overvloed genoemd worden. Gij echter zijt de volheid en de onuitputtelijke rijkdom van onbederfelijke genot … De angst huivert voor het ongewone en het onvoorziene, dat zich kan keren tegen wat de mens dierbaar is en hij neemt voorzorgen voor een ongestoord bezit. Wat is er voor U ongewoon en onvoorzien, of wie haalt van U weg wat Gij liefhebt of waar is meer onverstoorbare zekerheid dan bij U ? De droefgeestigheid ontstaat om het verlies van dingen waarin de begeerte zich verheugde. Het is omdat ze zou willen dat haar niets ontnomen kon worden, zoals aan U niets kan ontnomen worden.

Zo wordt de ziel overspelig door zich af te keren van U en door buiten U te zoeken wat ze in zuivere en heldere staat alleen maar kan vinden als ze terugkeert naar U. Op averechtse wijze wordt Gij nagebootst door al degenen, die van U weggaan en zich tegen U verheffen. Maar zelfs door U zo na te bootsen, laten ze zien dat Gij de Schepper zijt van alles wat bestaat en dat men daarom nergens geheel aan U kan ontkomen.

Belijdenissen, II, 6

OVERWEGEN.

De zonde is steeds een wanhoopsoplossing voor diegene, die in feite, niet meer gelooft in de liefde van God. De zonde is steeds een mislukte daad. Van zodra we ze bedreven hebben, laat ze ons bedroefd achter. De verleider houdt nooit zijn beloften.

De Heilige Augustinus is tot het uiterste gegaan in de wanhoop van de zonde. En zelfs dan, heeft hij ervaren dat God hem niet in de steek liet. "Nergens kan men zich volledig van U verwijderen". Kerstmis zal de komst beteken in ons leven van Hem, die ons nooit verlaat.

Alleen God houdt zijn beloften. Alleen God maakt gelukkig. Alleen God geeft ons het werkelijke leven. Alleen God zal ons nooit teleur stellen. Laten we niet aan schepsels vragen wat God alléén ons kan geven.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

De oude kalenders noemden de jaren "heilsjaren". Bij het begin van het kerkelijk jaar, moet ik me meer bewust worden van mijn zondigheid, om een nieuw "heilsjaar" te kunnen beginnen. Vandaag neem ik mijn tijd om een gewetensonderzoek te doen door in Gods aanwezigheid de dag van gisteren te overlopen. Wat heb ik gewild in een logica van de dood, in andere woorden in een logica van leugen, van haat, van zelfzucht of van zinnelijkheid ?

13

DINSDAG, 6 december 2011. Van de Feria of de H. Nikolaas.

De verbittering van de tijd, die voorbij gaat.

Want waar de ziel van de mens zich ook heen wendt, tot haar verdriet hecht ze zich aan alles, behalve aan U, ook al hecht ze zich aan schone dingen buiten U en buiten zichzelf, dingen die overigens totaal niet zouden zijn als ze hun bestaan zijn niet van U gekregen hadden. Het zijn dingen die opkomen en ten ondergaan en als ze opkomen, beginnen te zijn en groeien om tot voltooiing te komen en eenmaal voltooid, worden ze oud en gaan ten onder. Niet allemaal worden ze oud, maar ze gaan wel allemaal ten onder. En bij dat opkomen en dat pogen om te zijn gaat het dan zo, dat, hoe sneller ze groeien om te zijn, ze zich des te meer haasten om niet te zijn. Zo is hun wetmatigheid. Dat is alles wat Gij hen hebt gegeven, omdat ze delen zijn van de wereld der dingen, die er niet alle tegelijk zijn, maar steeds, gaande en komende, alle tezamen het geheel vormen waar ze delen van zijn.

… Laat mijn ziel U loven vanwege die dingen, o God, Schepper van alle dingen, maar laat haar niet in liefde er verkleefd aan geraken, onder invloed van de lichamelijke zinnen. Want die dingen gaan waarheen ze gingen, naar het niet-zijn, en zij verscheuren de ziel met verderfelijke verlangens, aangezien de ziel wil vertoeven en haar rust verlangt te vinden in wat haar dierbaar is. Daarvoor bieden echter deze dingen geen plaats, omdat ze niet blijvend zijn. Ze vluchten heen en wie kan ze volgen met zijn lichamelijke zintuigen ?

Belijdenissen, IV, 10

OVERWEGEN.

Door ons te vestigen in het aards paradijs, wilde God niet dat we daar oneindig zouden blijven, maar dat we er een tijd zouden doorbrengen van rijping, die ons zou brengen naar de toestand van glorie in het eeuwig leven. Een voorbeeld hiervan is de hemelvaart van Maria, die het bederf van de zonde niet gekend heeft.

De zonde heeft deze goddelijke bestemming van de mens stuk gemaakt en de rijping is rotting geworden. Voortaan, als we leven volgens het vlees, onderstreept de tijd, die voorbij gaat, zowel ons verlangen naar eeuwigheid als onze ervaring van dood.

De heilige Augustinus heeft tot de wanhoop toe deze doodservaring gekend. Noch de roes in de seksualiteit, noch de valse successen van de wereld, noch zelfs de troost van zijn vriendschappen hebben in hem de stem van de Goede Herder, op zoek naar het verloren schaap, kunnen smoren.

Diezelfde stem klinkt ook in ons boven al onze pogingen om haar te vergeten.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

In mijn leven, zoals in het leven van de H. Augustinus, zijn er zeker valse steunpunten, valse redenen van leven. Dat kan het najagen zijn van geld, het zoeken van een reputatie, van plezier, van zovele dingen, die samen met mij zullen vergaan … Wel, ik zoek een van deze valse steunpunten en ik zal, tenminste vandaag, niets doen om dit nog te versterken. Ik zal het geld, dat ik wilde sparen, weggeven, ik zal niets doen met de bedoeling dat men lovend over mij zou spreken, Ik zal mijn gezag niet laten gelden …

12

WOENSDAG, 7 december 2011. Heilige Ambrosius.

Alleen God gaat niet voorbij.

Wees niet ijdel, mijn ziel, en laat het oor van uw hart niet doof worden door het rumoer van uw ijdelheid ! Luister, ook gij ! Het Woord zelf roept dat ge terug moet keren. De plaats van de onverstoorbare rust is daar, waar de liefde niet wordt verlaten, als ze zichzelf tenminste niet verlaat. Zie, die tijdelijke dingen gaan voorbij om andere in hun plaats te laten komen en om het aardse geheel uit al zijn delen te laten bestaan. "Maar ik, zegt het Woord van God, ga ik van de ene plaats naar de andere ?" Neem uw verblijf in Hem, vertrouw Hem alles toe wat ge van Hem gekregen hebt, o mijn ziel, tenminste nu ge door bedrieglijkheden zo gehavend zijt. Vertrouw aan de Waarheid toe wat ge van de Waarheid ontvangen hebt en ge zult niets verliezen. Wat aan u verrot is, zal weer gaan bloeien en al uw kwalen zullen genezen. Alles wat er in u vervallen is zal hervormd worden, vernieuwd, aan u gehecht zonder u nog mee te sleuren naar waar alles teniet gaat. Het zal bij u blijven op een standvastige en blijvende manier, naar de standvastige en blijvende God.

Alles wat gij door het vlees waarneemt, zijn maar delen en ge kent het geheel niet waarvan het delen zijn. Toch geven die delen u genoegen … Zo gaat het steeds weer bij alle delen waaruit een of ander geheel bestaat, zonder dat al die delen, waaruit het bestaat tegelijk aanwezig zijn. De som van alle delen, in de veronderstelling dat deze zou kunnen worden waargenomen, geeft meer genoegen dan de delen één voor één. Veel voortreffelijker dan deze dingen is Degene, die de som van alle dingen gemaakt heeft. Hij, die onze God is. Hij, Die niet voorbij gaat en voor Wie er niets in de plaats komt.

Belijdenissen. IV,11.

OVERWEGEN.

"… Nu ge door bedrieglijkheden zo gehavend zijt". Eigenlijk weten we heel goed dat noch geld, noch reputatie, noch macht gelukkig maken. En toch lopen we die dingen na, die ons zullen ontgoochelen. Die stem, die ons hiervan bewust maakt, is deze van Jezus, deze van de Goede Herder, die ons zoekt en die ons zal zoeken tot Hij ons gevonden heeft.

Kerstmist komt elk jaar terug, omdat Jezus elk jaar het verloren schaap zoekt, het schaap, dat Hij gevonden heeft, laat vooruit gaan en voedsel geeft het schaap dat Hij in zijn schaapstal opgenomen heeft.

Waarom verder gaan met ver van Christus te lopen ? Waarom zich zoveel moeite getroosten voor wat ons belet gelukkig te zijn ? Waarom leven in de leugen ?

IN PRAKTIJK BRENGEN.

"Vertrouw aan de Waarheid alles toe, wat ge van de Waarheid ontvangen hebt !" Er zijn kleine en grote leugens in ons leven. De grootste is : ons Doopsel en het Evangelie, in andere woorden, Christus, na al het andere te plaatsen. De waarheid van de dingen wordt gemeten aan hun verhouding tot Christus. Wat me nader bij Hem brengt is waard beleeft te worden, de rest is niet de moeite waard.

Ik zoek een activiteit, die ik voor vandaag had gepland en die me niet dichter bij Christus zal brengen. Ik zal er aan verzaken.

13

DONDERDAG, 8 december 2011. Onbevlekte Ontvangenis van Maria.

De echte volmaaktheid van Maria.

Denk aan wat de Onze Heer Jezus-Christus zei terwijl Hij met de hand naar zijn leerlingen wees : "Ziedaar mijn moeder, ziedaar mijn broeders. Mijn moeder, mijn broeders en zusters zijn zij, die de wil volbrengen van mijn Vader, die mij gezonden heeft". Heeft zij dan de wil van de Vader niet gedaan, deze Maagd Maria, die geloofd heeft, die door het geloof ontvangen heeft, die gekozen werd opdat door haar het heil van de mensen zou komen, die door Christus geschapen werd vooraleer Christus in haar geschapen werd ? Ja, Maria, die heilig is, heeft de wil van de Vader gedaan en bijgevolg is het voor Maria eervoller om leerlinge geweest te zijn van Christus, dan van moeder van Christus te zijn. Maria was dus gelukzaliger de Meester in haar hart te hebben gedragen vooraleer Hem ter wereld te hebben gebracht.

Zie of ik de waarheid niet zeg. Toen de Heer zich in de menigte bevond, die Hem volgde, en goddelijke werken deed , riep een vrouw "Gelukkig de schoot, die U gedragen, en de borsten die U gevoed hebben".(Lc.11,27) En de Heer, opdat men de gelukzaligheid niet zou zoeken in wat vleselijk is, wat antwoordde Hij ? "Gelukkiger eerder zij, die het woord van God horen en in praktijk brengen". Het geluk van Maria komt dus door het feit dat ze het woord van God gehoord heeft en in praktijk gebracht.

Beschouw hoe ge zijt wat dit woord hier zegt : "Ziedaar mijn moeder en mijn broeders". Hoe zoudt ge de moeder van Christus zijn ? ""Al wie de wil van mijn Vader hoort en al wie de wil doet van mijn Vader, die in de Hemel is, hij is mijn broeder, mijn zuster, mijn moeder".(Mt. 12,49)

Preek 25.

OVERWEGEN.

Het geloof in de Onbevlekte Ontvangenis van Maria, door de Kerk officieel erkend in 1858, is een fundamenteel gegeven voor de theologie. De volmaaktheid van de mensheid is geen eenvoudig ideaal, ze is ten minste één keer gerealiseerd in Maria. Zo, door haar te beschouwen, begrijpen we wat God wil voor ieder mens, die op de wereld komt, of als men verkiest, wat Hij wil dat ons gelukkig zal maken.

De volmaaktheid van Maria, en dus ook de onze, bestaat niet in wat ze verwezenlijkt heeft, zelfs niet in de uitzonderlijke roeping de moeder van God geweest te zijn, maar, naar het zeggen van God zelf, zich naar zijn Wil te hebben geschikt. "bijgevolg is het voor Maria eervoller om leerlinge geweest te zijn van Christus, dan van moeder van Christus te zijn."

Daartoe zijn we allen in staat, want God vraagt nooit iets, dan wat Hij geeft".

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Ik lees de nummers 490-493 van de Catechismus van de Katholieke Kerk. Heb ik hem niet ? Dan koop ik hem dringend.

14

VRIJDAG, 9 december 2011. Van de Feria.

Alléén God maakt gelukkig.

Zijn het lichamen, die u behagen, prijs dan God om hen en wend uw liefde voor hen naar hun Schepper, opdat ge Hem niet zoudt mishagen in hetgeen u behaagt. Zijn het zielen, die u behagen, laat ze dan bemind worden in God, want ook zielen zijn veranderlijk en krijgen pas hun standvastigheid als ze in Hem bevestigd zijn, zo niet gaan ze voorbij en vergaan. Heb ze dus lief in Hem en trek naar Hem alle zielen, die ge mee kunt trekken. Zeg hen : Hem moeten wij liefhebben. Hij heeft deze dingen gemaakt en Hij is niet ver ! Want Hij heeft ze niet gemaakt om dan weer weg te gaan. Zij zijn immers uit Hem en in Hem …

Waar gaat ge heen, op wegen vol moeilijkheden ? Waar gaat ge heen ? Het goede, dat gij liefhebt is van Hem afkomstig. Het is echter alleen goed en zoet voor zover het ook naar Hem toegaat. Wordt het echter bitter, dan gebeurt dat terecht, want onrechtmatig houden wij van alles wat van Hem komt, als wij Hem verlaten hebben. Waar dient het u toe altijd en altijd maar opnieuw de lastige en moeizame wegen te bewandelen ? De rust is niet waar gij haar zoekt. Gij moet zoeken wat gij zoekt, maar het is niet daar, waar gij het zoekt. Gij zoekt het gelukkige leven in het land van de dood. Daar is het niet, want hoe zou er gelukkig leven kunnen zijn waar geen leven is ?

Belijdenissen. IV, 12.

OVERWEGEN.

Gans de geestelijke weg van de H. Augustinus bestaat in de bewustwording van wat de H. Johannes ons zegt in het begin van zijn Evangelie : "In het Woord van God bestaat alles wat bestaat". De werkelijkheid van de dingen is in dit Woord, dat ze doet leven. De zonde doet ons leven in de wereld van de schijn, het "gebied van het verschil met God" zal Augustinus ons nog zeggen. Elke bekering is de terugkeer naar de werkelijkheid en de rede en tegelijkertijd naar het Woord van God.

Van de dingen houden voor henzelf, ze isoleren van dit Woord, die ze doet bestaan, is de voorkeur geven aan het beeld boven de werkelijkheid. Het is niet zo dat de dingen slecht zijn en men ze moet vergeten, maar enkel bestaande in God, "Heb ze dus lief in Hem".

Laten we naar de Schepper gaan en we zullen de schepselen vinden, in gans hun Goddelijke densiteit. Blijven staan bij de schepselen zonder naar de Schepper te gaan is echter : "een gelukkig leven zoeken in het land van de dood".

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Dikwijls zeggen we : "Ik kan dit of dat niet missen" zonder ons af te vragen of dit ook het oordeel van God is. Is het echt nodig dat ik rook ? Dat ik zoveel zorg draag voor mijn maaltijden ? Dat ik zulk een grote wagen heb ? Ik maak de inventaris op van mijn "noden". Dit zal de eerste stap zijn naar bekering.

15

ZATERDAG, 10 december 2011. Van de Feria.

De beslissende stap zetten.

Wat me tegenhield, het waren kleinigheden van kleinigheden, ijdelheden van ijdelheden, mijn oude vriendinnen. Ze trokken aan mijn kleren van vlees en murmelden : "Zendt ge ons weg ? Van nu af, zullen we nooit meer bij u zijn, van nu af zult ge dit of dat niet meer kunnen doen, nooit meer !" En wat fluisterden ze me in, in wat ik dit of dat noemde, wat fluisterden ze me in, mijn God !? Moge uw barmhartigheid de gedachte er aan verwijderen van de ziel van uw dienaar ! Welke smerigheden, welke afschuwelijkheden ! En nochtans, ik twijfelde om me er van los te rukken, om me er van te ontdoen om te gaan waar ik geroepen werd en de kracht van de gewoonte zei me : "Denkt ge dat ge zonder hen kunt leven ?"

Toen er uit de geheimzinnige afgrond van mijn ziel, een grondig onderzoek al mijn ellende naar boven en samengebracht had voor mijn hart, toen brak er een immense storm los vergezeld van een overvloedige tranenregen. Ik nam het boek van de Apostel, opende het en las in stilte het eerste hoofdstuk waar mijn oog op gevallen was : "Leef niet in braspartijen en dronkenschap, noch in losbandigheid of ontucht, noch in twist en jaloersheid, maar bekleed u met de Heer Jezus-Christus en streef er niet naar om de perverse verlangens van het vlees te voldoen". Ik wilde niet verder lezen, dat was nutteloos. Nauwelijks had deze zin gelezen dat er een geruststellend licht zich in mijn hart verspreidde en er alle duisternissen van de onzekerheid wegnam.

Belijdenissen , IV,11-12.

OVERWEGEN.

Van inschikkelijkheid naar inschikkelijkheid laten we ons tot slavernij brengen door futiliteiten, die we amper zouden durven bekennen. De H. Augustinus had zich laten gaan in de meest banale seksualiteit. Als we de affiches, de dagbladen en het succes van de erotische sites op internet zien, dan moeten we vaststellen de we talrijk zijn om hem hierin na te volgen.

Men onderhandelt niet met de zonde. We verzaken er aan en we veranderen van leven, heel simpel. Zoals men de koord doorsnijdt, die de gevangene gebonden houdt. En, welbeschouwd, voelen we heel goed dat daar de vrijheid ligt.

Er zijn momenten in het leven dat we heel duidelijk zien dat de vrijheid mogelijk is. Als we de Adventstijd beleven met goede wil, is dit een van deze momenten van klaar zien.

IN PRAKTIJK BRENGEN.

Zoeken we waar koord(en) ons gevangen houden. Laten we ze zonder langer te discuteren doorsnijden.

101. Zeg hun dat Ik hen bemin maar dat Ik verlang dat zij tegen Mij spreken.

31 mei 2011 – 10.00 u.

Mijn zeer geliefde dochter, dit is werkelijk een buitengewone reis voor jou geweest in zo’n korte tijd. Ik ben er Mij van bewust dat je moe bent nu. De snelheid waarmee deze boodschappen door jou werden ontvangen en zo vlug in zoveel talen gepubliceerd, toont jullie hun hoogdringendheid aan. Dat toont jullie ook de goddelijke leiding aan het werk in zijn volmaakte grootte.

Deze boodschappen die bol staan van Mijn onderrichtingen, werden vooral gegeven om jullie het belang van jullie zielen in dit leven uit te leggen zolang jullie in de mogelijkheid zijn. Veel mensen zullen door het lezen van deze boodschappen verontrust worden, vooral diegenen met weinig geloof in God, de Eeuwige Vader. Velen zullen bekeerd worden. Sommigen zullen vrezen voor hun toekomst op deze aarde voor henzelf en voor hun families en vrienden.

Zeg hun alstublieft dat Ik hen bemin.

Vanaf het moment dat zij eerst hun geest zullen openen voor het feit dat God werkelijk bestaat, zullen zij klaar zijn voor fase twee. Dan zullen zij zich beginnen af te vragen waarom zo’n communicatie plaatsvindt. Waarom Jezus Christus, de enige Zoon van God, de Eeuwige Vader, zo’n buitengewone stappen zet en dan zullen zij tot de voor de hand liggende conclusie komen. Dat het is omdat Ik ieder afzonderlijk van jullie bemin en dat Ik jullie wil redden. Ik wil jullie allen koesteren en Ik moet er al het mogelijke voor over hebben om jullie dichter tot Mijn hart te brengen.

Ik wil jullie in jullie harten raken zodat in jullie zielen een licht zal ontsteken. Er valt niets te vrezen in deze wereld wanneer jullie volledig op Mij vertrouwen. Ik heb wonderbaarlijke plannen voor ieder van jullie die dichter bij Mijn heilige Hart wil komen. De meest buitengewonde gaven staan op jullie te wachten. Heb geen vrees voor wereldse onrust. Want Ik zal al diegenen die in Mij geloven beschermen en voorzien in jullie lichamelijk noden. Vertrouw Mij, de Heer van de Mensheid, gezonden om jullie weer opnieuw te redden van de eeuwige duisternis.

Wend jullie tot Mij als onschuldige kinderen.

Het is niet nodig om gebeden te leren wanneer jullie onwetend zijn. Ja, zij zijn nuttig, maar al wat Ik jullie vraag is met Mij te spreken. Op de manier waarop jullie gewoonlijk met een vriend spreken. Ontspan, neem Mij in vertrouwen. Vraag om Mijn hulp. Mijn erbarmen is vol en vloeit over, wachtend om jullie ermee te overstromen. Indien jullie maar het medeleven kenden dat Ik heb voor ieder van jullie op aarde. Zelfs voor de zondaars. Mijn kinderen zijn Mijn kinderen zelfs wanneer zonden hun zielen bevlekken. Ik verafschuw de zonde maar bemin de zondaar.

Zo velen onder jullie zijn bang om mij geregeld om vergiffenis te vragen. Jullie moeten je nooit ongerust maken. Nooit. Indien jullie werkelijk spijt hebben zal jullie vergeven worden.

Zonde, Mijn kinderen, zal een voortdurend probleem zijn. Zelfs Mijn meest toegewijde volgelingen zondigen. En zondigen. Altijd en altijd weer. Dat is een feit. Eens Satan losgelaten werd, werd de zonde wijdverspreid. Velen zijn te beschaamd om zich tot Mij te keren. Zij buigen hun hoofden en knijpen een oog dicht wanneer zij zich slecht gedragen hebben. Te trots en te beschaamd gaan zij verder alsof het wel zal vergeten worden. Wat zij niet begrijpen is dat duisternis de duisternis aantrekt. Dus, wanneer jullie een keer zondigen dan is het veel gemakkelijker om weer te zondigen. Door jullie geweten te blokkeren draait de cyclus rond en rond. Dan zal de zondaar elk excuus aanwenden om het verkeerd handelen te ontkennen. Zij zullen verder in een neerwaartse spiraal vallen. Dat komt omdat zij niet weten hoe om vergeving te vragen. Omdat zij de belangrijkheid van de nederigheid niet begrepen hebben vinden zij het onmogelijk om zich tot Mij te wenden. Het is nochtans niet ingewikkeld hoor, om Mij om vergeving te vragen. Wees nooit bang voor Mij. Ik wacht op eenieder van jullie die de moed heeft om de eigen zonden te veroordelen. Eens jullie die gewoonte aannemen worden jullie buitengewone gaven geschonken. Nadat jullie je zonden hebben beleden zullen jullie in staat van genade zijn. Als jullie dan het sacrament van de Eucharistie ontvangen zullen jullie een opwellende energie voelen die jullie zal verbazen. Dan en alleen dan zullen jullie de ware vrede vinden.

Niets zal jullie van streek maken. Jullie zullen sterk zijn, niet alleen in jullie ziel. Jullie geest zal rustiger zijn en beheerster. Jullie zullen het leven tegemoet treden met een andere en positievere ingesteldheid. Wie zou zo’n leven niet verlangen

Kom terug naar Mij, kinderen, in deze tijden van leed in de wereld. Laat Mij jullie de vreugde tonen die van jullie is wanneer jullie je tot Mij wenden.

Onthoud dat Ik eens Mijn leven voor jullie gegeven heb. Mijn liefde kent geen grenzen. Ik zal jullie roep beantwoorden. Al wat jullie te doen hebben is vragen.

Jullie liefhebbende Verlosser

Jezus Christus.

99. De zwaarden van de gerechtigheid zullen nu vallen.

Maandag 30 mei 2011, 03.00 u.

Kinderen overal, luister nu naar Mij. De zwaarden van de Gerechtigheid zullen vallen op hen die nalaten zich voldoende voor te bereiden op De Waarschuwing.

Mijn vlammen van Goddelijke Barmhartigheid, aan de wereld geschonken om elkeen van jullie een voorsmaak te geven van wat de Laatste Dag van het Oordeel zal zijn, zal door zo velen van jullie verkeerd geïnterpreteerd worden. Die grote dag van De Waarschuwing komt elke maand dichterbij, dus moeten jullie nu tijd vrijmaken in voorbereiding op Mijn Goddelijke Barmhartigheid.

Veel zielen zullen het moeilijk vinden om te begrijpen wat deze gebeurtenis werkelijk betekent. Zo velen zullen, als gevolg daarvan, sterven van de schok, wat Mij ten zeerste bedroeft. Want voor diegenen die niet overleven zal dat zijn omwille van de armzalige staat van hun zielen. Katholieken overal ter wereld, ga nu biechten indien jullie willen genieten van Mijn grote akte van liefde en barmhartigheid. Christenen en anders-gelovigen, spreek in stilte en zeg God hoe berouwvol jullie zijn. Hoe veel spijt jullie hebben over jullie overtredingen en vraag Hem vergiffenis voor jullie zonden. Enkel zij die sterk van hart zijn in hun liefde voor Mij en God, de Almachtige Vader, zullen gepast voorbereid zijn. Anderen zullen, door hun sterkte van geest en karakter, eindelijk de waarheid begrijpen en Mij met liefde in hun harten aanvaarden.

Wat de anderen betreft: de schok zal zo brutaal zijn dat wanneer hun duistere zielen hun zullen geopenbaard worden, zij zullen doodvallen. Maar dan zal het te laat zijn om vergiffenis te zoeken. Voor hen zal er geen hoop zijn. Bid, bid, jullie allen opdat zoveel mogelijk zielen die grote akte van Barmhartigheid zullen overleven.

Jullie liefhebbende Verlosser

Jezus Christus.

96. Waarschuwende Boodschap aan de Wereldleiders.

Donderdag 25 mei 2011, 22.00 u.

Mijn dochter, landen over heel de wereld borrelen onder de oppervlakte door onrust hetzij door de haat die mensen tonen tegenover elkaar hetzij door ophanden zijnde ecologische veranderingen. Hier zal Moeder Natuur spoedig het onverwachte loslaten om de mens te tonen dat hij, ongeacht zijn arrogante aanmatiging, niet alles beheerst.

De mens heeft nog vele lessen te leren. De voortdurende pogingen van mensen met gezag om macht te verwerven op de hoogste niveaus hebben gevolgen op de gewone mensen die voor hun behoeften afhankelijk zijn van die regerings- en industrieleiders. De hulp die mensen nodig hebben zal alleen betoond worden wanneer die leiders regeren met ware liefde in hun hart voor hun volk. Jammer genoeg is dat niet de bedoeling door de hebzucht en machtshonger van vele wereldleiders vandaag.

God de Vader zal jullie zondige daden niet langer tolereren.

Mijn waarschuwing tot die leiders overal ter wereld, wie jullie ook zijn, is de volgende.

Leg jullie volk oneerlijke praktijken en lasten op en de hand van Mijn Eeuwige Vader zal snel neerkomen op landen en plaatsen waarin jullie verblijf houden. Hij zal jullie zondige daden niet langer tolereren. Verberg jullie indien jullie willen maar dat zal nutteloos zijn. Jullie vernietigingswapens zullen zelf vernietigd worden. Jullie behandeling van de medeburgers zal een situatie scheppen waarvoor jullie zich zullen moeten verantwoorden, willen of niet, tegenover God de Eeuwige Vader. Jullie moeten vasthouden aan morele verantwoordelijkheden want uiteindelijk zullen jullie geoordeeld worden door jullie daden.

Bestuur jullie mensen met liefde, waardigheid en respect voor hun lichamelijk en moreel welzijn. Wanneer jullie volk de religieuze vrijheid wordt ontzegd of wanneer zij door gelijk welke opgelegde dictatuur in naam van Politieke eenheid gedwongen moeten stoppen met of beknot worden in hun religieuze gebruiken, dan zijn jullie verloren. Niet alleen zullen jullie boeten voor jullie daden maar het oordeel zal hard zijn. Wie van jullie getrouwheid zweert aan jullie volk in de naam van God, de Eeuwige Vader, en dan oneerlijke nieuwe wetten uitvaardigt die het recht ontzeggen op voedsel, bescherming en religieuze vrijheid, zal de toorn en de macht van God moeten trotseren.

De wereld lijdt in elke land omwille van dictaturen hoewel niet in plaatsen waar jullie die zouden verwachten. De wereld lijdt ook onder financiële moeilijkheden die de kwetsbare nog zwakker maakt. Ik zeg tot die leiders die nog enig gevoel van Christelijke plicht hebben om op te komen voor het recht om jullie beslissingen door Mijn leer te laten beïnvloeden, wat een directe impact zal hebben op Mijn kinderen overal.

Voor diegenen onder jullie die samenspannen in de wandelgangen van de macht om een veelvoud van landen op gecontroleerde wijze te onderdrukken, wat natie na natie zal aantasten en overal tot ontberingen zal leiden, wees ervan bewust dat jullie daden bestraft zullen worden. Want tot hiertoe is God, de Eeuwige Vader, geduldig geweest in de hoop dat jullie de nutteloosheid van jullie wegen zouden inzien. In plaats daarvan hebben jullie zich opgeworpen als een Elite Groep die zichzelf veel belangrijker acht dan de rest van het menselijk ras. Jullie activiteiten, wees gewaarschuwd, zullen op een catastrofe uitdraaien. Jullie afstemming op rijkdom, overheersing en hebzucht zal jullie niet alleen naakt en kwetsbaar achterlaten maar in een erger staat dan diegenen die jullie mishandelen door machtsmisbruik.

De tijd is aangebroken voor de strijd om de wereld te bevrijden van het kwaad en de overheersing van Satan. God de Vader staat op het punt om vanaf nu veel aardbevingen, tsunamis en overstromingen los te laten in een poging om jullie wakker te maken. Jullie intriges om wereldleiders omver te werpen evenals diegenen die aan het hoofd staan van Religieuze groeperingen en om controle maatregelen in te voeren waaronder één wereldmunt, zullen niet onbekend blijven. Wanneer jullie nu getuige zullen zijn van die gebeurtenissen, zullen jullie ze onmogelijk nog kunnen ontkennen. Die gebeurtenissen zullen jullie blinde toewijding aan de macht flink dooreen schudden. Jullie zullen ontwaken in het besef dat jullie wegen een vergissing zijn. En wanneer jullie dat inzien, dan zal Ik staan wachten. Jullie zullen naar Mij toe rennen en niet alleen om vergeving vragen maar ook jullie liefde voor Mij aanwenden om het weer goed te maken. Jullie, Mijn kinderen die een diepe onderliggende liefde voor Mij koesteren, jullie zijn mijn grootste hoop om het Kwaad te verslaan en de oneerlijke politieke corruptie in de wereld. Bid voor de genaden om jullie te helpen tot Mij terug te keren.

Klimaatcatastrofen zoals niet meer gezien sinds de dagen van Noach.

Gebed zal, zoals Ik voorheen gezegd heb, helpen om de rampen in de wereld af te zwakken zoals die nu neigen naar een reeks van catastrofen die samenhangen met het klimaat en die nooit door mensen zijn meegemaakt sinds de dagen van Noach. De wereld zoals jullie die kennen, zal plots zoveel gebeurtenissen ondergaan en wel alle tegelijk dat chaos en verwarring de norm zullen zijn.

Waarom zouden jullie toestaan dat dit gebeurt? Ik spreek tot diegenen met grote politieke en financiële macht die betrokken zijn bij wat zich afspeelt achter gesloten deuren. Dit is jullie laatste kans, aan jullie gegeven uit een gevoel van liefde en medelijden met de mensen overal, om terug te keren en jullie boosaardige wegen te verlaten. Of om de gevolgen ervan onder ogen te zien.

Jullie Rechtvaardige Rechter

Jezus Christus

Koning van Barmhartigheid.

DE BRUILOFT TE KANA.

Conferentie door de heer Lionel Nagels.

De lezing van het eerste hoofdstuk van het Evangelie volgens Johannes verschaft ons heel wat bijzonderheden. Het vangt aan met het bekende: "In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God." En zo gaat die beschouwing verder. Nadien krijgen wij het getuigenis van Johannes de Doper en de roeping van de eerste leerlingen. Bij die gelegenheid wordt Jezus als Messias erkend.

Wanneer wij bij Matteüs lezen: "In die tijd kwam Jezus uit Galilea naar de Jordaan tot Johannes om Zich door hem te laten dopen." (Mat. 3,13), dan weten wij dat het verborgen leven van Jezus een einde heeft genomen en dat Hij aanstalten maakt om Zich in het openbaar te uiten. Tot ongeveer Zijn dertigste jaar heeft Jezus als schrijnwerker gewerkt en leerde Hij de streek kennen bij Zijn werkzaamheden. Ook over Zijn neef, Johannes de Doper, bereikten de berichten Zijn oor en als voorloper roept Zijn neef de mensen op om zich te bekeren. "Bekeert u, want het Rijk Gods is nabij." (Mat. 3,2). Veel mensen trokken naar de Jordaan om de profeet te zien en om hem te aanhoren.

In groepjes keerden ze na de ontmoeting terug en trokken de steden en de dorpen in om getuigenis af te leggen van hun ontmoeting met Johannes de Doper. Wanneer men sprak over het Rijk Gods dan ging men ervan uit dat het ging over de tijd van de langverwachte Messias.

Op een bepaald ogenblik brak de tijd aan voor Jezus om Zich naar de Jordaan te begeven om Zich te laten dopen. We mogen veronderstellen dat Hij eerst Zijn schrijnwerkerij op orde heeft gesteld, dat Hij ook de nog niet uitgevoerde bestellingen afwerkte en Zijn werktuigen en gereedschappen op de voorziene plaatsen rangschikte. Pas daarna gaat Hij weg.

Hij zal zeker zo zorgvuldig tewerk zijn gegaan, want na de broodvermenigvuldiging was Hij ook bezorgd over de overschotten en gaf Hij opdracht om alles zorgvuldig te verzamelen en er werden verschillende manden mee gevuld. Hij zal ook wel met Zijn Moeder overlegd hebben dat Hij het huis zou verlaten om op weg te gaan. Over wat er later met Hem zou gebeuren zal Hij waarschijnlijk niet hebben gesproken. Tenslotte zal Hij de wil van Zijn Vader uitvoeren.

Ook Maria zal eindelijk gehoord hebben van de prediking van Johannes en zij zal zich verheugd hebben over de actie die door de zoon van haar nicht Elisabeth werd ingezet. Uit de overlevering wist Zij dat de Verlosser Zichzelf niet op de eerste gelegenheid zou manifesteren, maar dat er voorafgaand een voorloper zou komen om de weg te bereiden. De engel had immers tegen Zacharias gezegd, na de aankondiging, dat hij een zoon zou krijgen; over die zoon werd gezegd: "Vele zonen van Israël zal hij terugbrengen tot de Heer, hun God. Hij zal voor Hem uitgaan met de geest en de kracht van Elia om de gezindheid van de vaderen te doen terugkeren in de kinderen en de ongehoorzamen te brengen tot de gesteltenis van de rechtvaardigen en zo voor de Heer een welbereid volk te vormen." (Luc. 1,16-17).

Voor Maria brak dus ook eindelijk de tijd aan dat de oude profetieën in vervulling zouden gaan. Ze herinnerde zich zeker de uitspraak van Simeon bij de opdracht van Jezus in de tempel: "Zie, dit Kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt, opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden; en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord." (Luc. 2,34).

Heel zeker zal Ze ook de woorden van de engel Gabriël bij de Boodschap overwogen hebben: "God, de Heer, zal Hem de troon van Zijn vader David schenken en Hij zal in eeuwigheid Koning zijn over het huis van Jakob en aan Zijn Koningschap zal nooit een einde komen." (Luc. 1,32-33).

Terwijl Jezus door de streek trok, bleef Maria thuis achter terwijl Ze allerlei uitspraken over haar Zoon overwoog. Dan komt er een uitnodiging om naar de bruiloft te gaan in Kana. Dat bezorgde opnieuw bekommernis, want Maria was ondertussen ook van rijpere leeftijd en weduwe. Ze wist ook dat, zoals de gebruiken waren, Ze mee zou zorgen voor de bereiding van de gerechten en voor de ontvangst van de andere genodigden. Ook bij die gelegenheid zal Zij zich dienstbaar opstellen.

Wij lezen bij Johannes 2,1: "Op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea, waarbij de Moeder van Jezus aanwezig was." Bij het lezen van het eerste vers ‘Op de derde dag…’ komt het enigszins wat verwonderlijk over te spreken over de derde dag. Klopt dat wel? Wanneer we de voorgaande tekst lezen in het Evangelie volgens Johannes, zouden we eerder spreken van de vijfde dag. Johannes de Doper stond te dopen wanneer hij een aantal priesters en levieten op bezoek kreeg. Dat was de eerste dag. De tweede dag komt Jezus eraan om Zich te laten dopen. De daaropvolgende dag verzamelde Jezus Zijn eerste leerlingen en dat was dus de derde dag. Op de vierde dag trof Hij Filippus aan en Natanaël. Pas daarna volgt de bruiloft te Kana en die dag zouden wij tellen als vijfde. Sommige betweters spreken dan van "tegenstrijdigheden" in de tekst … Er is geen tegenstrijdigheid en ook geen vergissing want we mogen niet vergeten dat in de oosterse gedachtewereld die uitleg over die dagen niet hoeft, want de Joden hanteren een andere kalender en met het vermelden van ‘de derde dag’ wordt gewoon verwezen naar de dinsdag van de week. Die bruiloft vond dus plaats op een dinsdag. Die derde dag (van de week) is al vanouds de trouwdag bij uitstek voor de jonge Joodse koppels en trouwen doen ze ook nu nog hoofdzakelijk op die derde dag (tegen de avond werd gestart). Is het niet tegelijk een verwijzing naar de derde dag waarop Jezus zal verrijzen? Bovendien wordt het Pinksterfeest gevierde in de derde (Joodse) maand …

De evangelist Johannes verwerkt twee hoofdpunten in zijn verslag over de bruiloft van Kana. Het eerste punt is het feit dat tijdens die bruiloft Jezus Zijn leerlingen rondom Zich weet te verenigen. Het tweede punt is de belangrijke plaats die Maria, Zijn Moeder, inneemt in het verhaal over het mirakel. Het gaat niet alleen om de beslissende rol die Maria neemt om het mirakel te laten gebeuren. Er blijkt ook een soort van verwijtende houding van Jezus t.o.v. van Maria te ressorteren.

Het mirakel te Kana is het eerste wonder dat Jezus bewerkt, nadat Hij een leven als schrijnwerker heeft geleden, en nu komt Hij voor de eerste keer als Messias naar buiten. Tussen dat publiek op die bruiloft waren al genodigden voor het feest aanwezig: Zijn verwanten, Zijn leerlingen en uiteraard Zijn Moeder. Zijn rol als Messias wordt daar onder de ogen van al de aanwezigen geopenbaard. Het mirakel maakt definitief een einde aan Zijn verborgen leven en daardoor wordt Zijn openbaar leven ingeluid. Zijn weg naar het Lijden op Kalvarie wordt daar ingeslagen.

Dat Johannes het de moeite waard vond om over de bruiloft te schrijven, komt vanzelfsprekend door het mirakel dat daar is gebeurd. Bovendien brengt een bruiloft bij die volkeren altijd veel volk op de been. Bij de Joodse huwelijken stapt een stoet van vrienden naar de woning van bruid om die af te halen en om haar te begeleiden naar de bruidegom. Uit de Evangelietekst van Matteüs weten we dat tien maagden voorop trokken met brandende fakkels, de bruidegom tegemoet! Dat was niet specifiek voor deze bruiloft, maar het geeft een indruk weer hoeveel aandacht er werd besteed aan een bruiloftsfeest en dat er veel volk aan deelnam.

Het bruiloftsfeest te Kana, duurde net zoals alle bruiloften, zeven dagen. Bij een Joodse bruiloft hoort wijn in overvloed, want zonder wijn, geen Joodse bruiloft. Er hoort een uitgebreide ceremonie bij de bruiloft: het zingen van psalmen en hymnen, het drinken uit de beker die door de vader van de bruidegom wordt aangereikt; eerst aan de bruidegom en daarna aangereikt aan de bruid door haar moeder. De bruidegom schuift de ring, zonder ring geen huwelijk, aan de rechterhand van de bruid en op dit moment wordt het paar in de echt verbonden. De bruid zal nadien zelf de ring van de rechterhand naar de linker verschuiven. Daarna wordt voor de tweede keer door beiden uit één beker wijn gedronken. De beker wordt dan respectievelijk aangereikt door de schoonvader en de schoonmoeder. Er volgen nog andere geplogenheden, maar we stellen alleszins vast dat de wijn een bijzondere plaats inneemt tijdens deze ceremonie.

Vooraleer het mirakel zelf te bespreken, moeten we toch wat meer te weten komen over de gebruiken en de omstandigheden die aan een bruiloft voorafgaan en hoe die feestelijkheden dan uiteindelijk verlopen. Wij lezen in het Evangelie volgens Johannes 2,1: "Op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea, waarbij de Moeder van Jezus aanwezig was."

Een bruiloft vieren legde getuigenis af van een religieus gebeuren. De huwelijken hadden als bijzonder doel de familiestam verder te zetten en via de afstamming uiteindelijk in de dagen van de Verlosser terecht te komen. Die gedachte wierp zijn eigen glans over de ceremonie. Alle details van de huwelijksceremonie, vanaf het ogenblik dat men de bruid tooide met haar gelegenheidsgewaden en sieraden tot de vrolijke stoet die haar begeleidde naar het huis van de bruidegom, waren de weerspiegeling van een daad van naastenliefde.

Een bruiloft duurde zeven dagen en men begon ’s avonds op de dinsdag. Zoals er toen werd gerekend, was het dinsdagavond, na zonsondergang, reeds de woensdag. Die dag ligt zowat midden tussen de ruimte tussen de voorgaande en de volgende sabbat. Alles begon met de stoet die de bruid naar haar nieuwe woonst begeleidde.

De gebruiken en gewoonten werden aangepast aan het budget van de partijen. Ze werden beschermd opdat ze niet meer zouden uitgeven dan mogelijk was. Iedere genodigde moest een bijdrage leveren onder de vorm van een geschenk. Op die manier werd er ook voorzien in voldoende grondstoffen om de nodige gerechten klaar te maken voor alle genodigden en dat gedurende zeven dagen. Wanneer de bruidegom van iemand en geschenk kreeg voor zijn huwelijk, dan moest die er ook voor zorgen dat, wanneer hij later zou uitgenodigd worden door die schenker voor zijn bruiloft, dat hij een cadeau van ongeveer dezelfde waarde aanbood.

Die gewoonte was zo algemeen tussen die eerlijke en solidaire mensen dat men die geschenken dan ook beschouwde als een "lening" en juridisch was dat ook zo bepaald. Er werd nauw op toegezien. Wanneer iemand dus merkelijk minder kreeg van een ander dan kwam dat voor het tribunaal en daar werd de berekening gemaakt, de kosten van de maaltijden werden afgetrokken en dan moest het verschil worden bijbetaald. Werd er niet geschonken met klinkende munt, dan kon men geen aanspraak maken op een geldelijke bijbetaling, maar op een gewoonterecht in natura. Die oude gewoonten worden nog steeds bevestigd door de actuele gebruiken. Er werd ook iemand aangesteld als "tafelmeester". Die moest toezien op het aanmaken van de geschenkenlijsten van de aanverwanten en van de vrienden. Er werd nagezien of de geschenken werden aangeboden als "zomaar" of als "ten laste", in het eerste geval was het bruidspaar niet gehouden om later iets van dezelfde waarde aan te bieden, in het tweede geval waren ze gebonden om in de toekomst een geschenk van dezelfde waarde te overhandigen.

Meestal, althans bij de doorsnee bevolking, bestonden de geschenken uit voorwerpen en ook uit grondstoffen die nodig waren voor de maaltijden. Klinkende munt was alleen beperkt voorkomend en dat voor rijkere gezinnen. En, omdat bij maaltijden ook dranken moesten voorzien worden, was een geschenk bij uitstek het aanbieden van hoeveelheden wijn. Als we dan weten dat er zeven dagen werd gefeest, dan beseffen we maar al te goed dat er heel wat wijn nodig was. Vooral de genodigde mannen boden bij uitstek wijn aan als geschenk. Zo kon men onderweg mannen zien met een kruikje wijn aan de hand. Meteen wist men dat die onderweg waren naar een bruiloft. Reeds van voor de val van Jeruzalem werden er bijzondere verenigingen opgericht die voor hun leden die taak van het aanbrengen van geschenken op zich namen. Zo was er dan ook de regel dat wanneer een man met een lege kruik onderweg was om naar een bruiloft te trekken, zijn geschenk reeds door de vereniging was aangeboden. In het begin vulde men dan die kruik met water, maar dat werd op zeker moment als niet meer nodig beschouwd.

Alle genodigden kwamen niet noodzakelijk aan op de eerste dag. Het was wel mogelijk, maar telkens genodigden toekwamen, moesten die de zegeningen uitspreken over het bruidspaar. Kwamen de genodigden laat naar het feest, dan moesten ze evengoed een geschenk aanbieden. Wie van in het begin aanwezig was en de hele tijd zou blijven, schonk daarom meer omdat het feest zeven dagen zou duren.

We lezen al wel eens dat Kana niet eens bestond en dat het verhaal totaal is verzonnen. Dat komt dan van die geleerden die in niets meer geloven dan in zichzelf en die de Evangelieteksten tot het niets herleiden. Paus Benedictus XVI heeft daar onlangs nog op gewezen in zijn toespraak tot de Pauselijke Bijbelcommissie. Ook in zijn exhortatie Verbum Domini heeft hij het belang onderstreept bij de catechese rekening te houden met het thema van de waarheidsgehalten van de Schriften. U kan dat herlezen in ons septembernummer van ‘Positief’ van dit jaar op pag. 243 tot en met 247. In het Hebreeuws spreken we van Kfar Qana en in het Arabisch van Kafr Kanna. Het dorpje ligt ongeveer 8 kilometer verwijderd van Nazareth; drie uren stappen over oneffen paden. De Evangelietekst geeft geen bijzonderheden over de naam van het huwelijkspaar, noch van de familieleden. Toen Jezus toekwam, was het bruiloftsfeest al bezig. Wettelijk gezien was Hij de Meester van het huis van Nazareth, want Zijn Moeder was genodigd en dan moest men ook de Zoon uitnodigen van het ogenblik dat Die bereikbaar was. Jozef was toen reeds overleden en dan kwam de eerstgeboren zoon in de plaats. In het Evangelie volgens Johannes 2,2 lezen we: "Jezus en Zijn leerlingen waren eveneens op de bruiloft uitgenodigd." Zijn leerlingen werden uitgenodigd uit respect voor Jezus en omdat ze bij Zijn gevolg behoorden. Ook van Jezus wordt verwacht dat Hij in Zijn Naam, maar ook in naam van Zijn gevolg, een geschenk zal aanbieden. Omdat Hij later toekwam en de officiële aanbieding van de geschenken al voorbij was, kon Hij Zijn cadeau op een later moment aanbieden. Het zou onvoorstelbaar zijn dat Hij niets zou schenken.

Jezus had in principe Zijn leerlingen kunnen wegzenden en alleen naar de bruiloft trekken, maar dat was nu niet meer mogelijk. Sinds het Doopsel in de Jordaan, waarbij Hij wordt verheerlijkt door Zijn Vader, en nadat bij de ontmoeting met Johannes de Doper, deze had gezegd: "Ziedaar het Lam Gods.", werd Hij als Messias beschouwd en was Hij niet langer een "gewone" verwante van het bruidspaar. In feite was de regeling zo dat men Jezus moest uitnodigen omdat Zijn Moeder daar was, en met Jezus moest men ook Zijn gevolg nodigen. Jezus was het centrum van de gemeenschap. Hij was het Hoofd van de Familie van Nazareth en Hij was daar nu ook verantwoordelijk voor. Hij was het geestelijke Hoofd van de Familie en van de leerlingen en Hij moest er dus ook op toezien dat de gebruiken werden gerespecteerd. Bovendien zal Hij Zich willen hebben houden aan het gebruik dat de mannen gewoonlijk wijn als geschenk meebrengen.

Het zal niet verwonderen dat velen naar de bruiloft kwamen, niet alleen om het bruidspaar te zien, maar ook om Jezus te ontmoeten Die, sinds de ontmoeting met Johannes de Doper, als Messias werd aanzien en op Zijn weg werd gevolgd door een menigte mensen. De aanwezigheid van Jezus zal zeker het aantal gasten hebben doen stijgen.

De verantwoordelijkheid voor de dienst viel op het hoofd van de tafelmeester. Die wordt zo door Johannes, de Evangelist, genoemd. De tafelmeester was meestal een verwante of een vriend van de bruidegom. Hij moest alles regelen omtrent de ontvangsten, de tafeldienst, de gerechten, de wijn enz., want vrouwen bleven afgezonderd om de gerechten te bereiden en namen publiekelijk geen deel aan die functie. De hoofdtaak was het mengen van de wijn. De sterke wijn, die door de akkers werd voortgebracht, werd nooit gedronken zonder de toevoeging van water. Hij was de maître d’hôtel bij de gelegenheid. Bruidegom en bruid werden beschouwd als koning en koningin van het feest. De bruidegom moest aan de tafelmeester, voor de aanvang van het feest, aangeven welke bestanddelen voor de gerechten en welke dranken beschikbaar waren voor de gasten. Indien er iets mis was of iets tekort, of een of ander gebrek, dan moest de tafelmeester dat melden aan de ouders of de verwanten van de bruidegom en zeker niet aan de bruidegom zelf. Zoals het verhaal door de evangelist is geschreven, merken we op dat de tafelmeester ook het tekort aan wijn niet aan de bruidegom meldt. De tafelmeester kon beschikken over knechten en diensters. De evangelist spreekt hier over de oorspronkelijke benaming van "diakens" die dus de tafeldiensten verzorgden. De bedienaars brachten de gerechten aan en serveerden de wijn enz. In een gewoon gezin kon men niet beschikken over professionele knechten en diensters en de taken werden dan uitgevoerd door verwanten van de bruidegom en de bruid die de honneurs waarnamen.

Dat is van belang in het verslag van de evangelist. Maria was aanwezig als verwante van het bruidspaar en Zij was erbij vanaf het ogenblik van de voorbereidselen, want de verwante vrouwen zullen zorgen voor het bereiden van de gerechten en de leeftijd speelde een rol. Een oudere vrouw kreeg dus meer gezag. Ze had bovendien al jarenlang ervaring. Bovendien, als weduwe die haar positie wilde behouden, was het niet anders mogelijk dan daar aanwezig te zijn. Vergeten we niet dat Jezus op Zijn dertigste was en dat Maria dus ook al een respectabele leeftijd had, naar de vijftig toe. Zo waren de dienaren bereid om zowel een bevel van Maria als van Jezus op te volgen.

In de schilderkunst of de beeldende kunsten stelt men Maria voor als jong meisje op de bruiloft te Kana, maar dat is dus verkeerd. Er werd geen rekening gehouden met het tijdsverschil. Soms ziet Maria er veel jonger uit dan Jezus. Dat klopt niet.

Het aantal gasten lag in de verhouding tot de belangrijkheid van de familiale banden, het aantal verwanten van zowel de bruid als de bruidegom en ook in verband met de plaats waar het huwelijk zou plaatsvinden. Als we de bruiloft te Kana beschouwen dan weten we dat er zes vaten met wijn stonden, samen goed voor 500 liter. Nemen we aan dat die hoeveelheid voorzien was voor die enkele bruiloft, dan kunnen we berekenen dat voor de voorziene zeven dagen van feesten zo ongeveer 70 liter per dag was voorzien. Alle gasten kwamen bovendien niet tegelijk aan, ook Jezus is later toegekomen. Als we 1 liter per persoon per dag rekenen, dan is dat niet overdreven. Buren en vrienden liepen af en aan en voor hen kan men een halve liter nemen. Wij kunnen dan stellen dat die 500 liter voorzien waren voor ongeveer 80 tot 120 mensen. Vrouwen zullen wel wat minder gedronken hebben, maar sommige mannen zullen wel meer dan 1 liter hebben gebruikt. Wij kunnen ons dus een beter idee vormen van de groep mensen die deelnamen aan de feesten.

Wanneer nu een bekend iemand met faam afstapt bij een gelegenheidsfeest dan gaat het gerucht de ronde doen en er komen nog andere mensen op af. Jezus trok ook volk aan en automatisch werd verwezen naar Zijn Moeder die ook aanwezig was. Zij wordt zo genoemd: "Maria, de Moeder van Jezus." Dat werd synoniem met de benaming: "Maria, Moeder van de Messias." Zo kreeg de Moeder een nog belangrijker plaats in die huwelijksceremonie. De wijsheid gebood de aanwezigen om in de smaak van die zorgzame Maria te vallen. Ze meenden waarschijnlijk dat ook Zij over bijzondere machten zou kunnen beschikken, net als haar Zoon, van wie zij een aards machtsvertoon en een overmeestering van de bezetter verwachtten. De langverwachte Messias zou immers overheersen. Wanneer Jezus te Kana kwam, was Hij zeker niet voor de eerste maal op een bruiloft. Toen Hij nog in de schrijnwerkerij werkte, zal Hij zeker uitnodigingen hebben gekregen van andere families tussen Zijn klanten, die Hem uitnodigden. Maria van haar kant zal gedacht hebben dat "het uur van Jezus was gekomen". Met "het uur van een man" verstond men een levensfase die voor de man een belangrijke beslissing inhield. Langs de profetie van Simeon wist Maria dat Zij aan de zijde van Jezus zou zijn wanneer dat uur zou aanbreken; dat moment waarop de strijd rondom Hem zou aanvatten. Van de engel Gabriël, bij de Aankondiging, wist Zij dat, bij het einde van de strijd, Zijn overwinning en Zijn troonsbestijging voor eeuwig zouden aanbreken.

Wij lezen in het derde hoofdstuk van het Evangelie volgens Johannes: "Toen de wijn opraakte, zei de Moeder van Jezus tot Hem: ‘Ze hebben geen wijn meer.’" Jezus zei tot haar: "Vrouw, is dat uw zaak? Nog is Mijn uur niet gekomen." Zijn Moeder sprak tot de bedienden: "Doet maar wat Hij u zeggen zal." (Joh. 3, 3-5). Jezus spreekt Zijn Moeder niet aan alsof Hij gewoon maar een zoon is, maar vanuit Zijn hoedanigheid als Messias. Hij wist dat Zijn Moeder een bijzondere plaats zou innemen in de toekomst. Zij had een opdracht van de Vader in de uitwerking en de vorming van Zijn Koninkrijk. Zij zal medewerkster worden van die stichting. Terwijl de gasten vrolijk feest vierden, komt men tot de vaststelling dat de wijn op is. Men kan misschien nog net de tafelkruikjes vullen, maar dan was het afgelopen. Maria, als verantwoordelijke in de toebereidingen, werd als een van de eersten op de hoogte gesteld van het komend gebrek aan wijn. Zij wist het alleszins eerder dan de tafelmeester, wat blijkt uit de evangelietekst. Maria is bezorgd voor de afloop. Er moest een oplossing komen. Men kan zich voorstellen dat de gasten nog jarenlang zouden napraten over die bruiloft waar te weinig wijn was!!!

Maar voor Maria zal er ook nog een vrees geweest zijn omdat veel mensen waren afgekomen om Jezus te zien en er dus meer gasten aanwezig waren dan was voorzien. Er werd dus meer wijn gebruikt en de schuld zou dan misschien op Jezus geschoven worden, Die toch later met Zijn leerlingen was toegekomen? De Messias zou dan de schuldige genoemd worden van het tekort! Opnieuw 500 liter wijn kopen; aan de prijs van heden geeft dat een idee wat het zou kosten om de voorraad aan te vullen. Op het eerste gezicht niet onoverkomelijk, maar er komen nog praktische zaken zoals aanvoer aan te pas! In elke straat zal zeker geen wijnhandelaar aanwezig geweest zijn. Bovendien hadden de familieleden en de vrienden, al de genodigden, reeds voor een ruime hoeveelheid wijn gezorgd.

Waarschijnlijk richtten de bedienaren zich tot Maria in de hoop dat Zij zou tussenkomen bij haar Zoon. Ze vreesden waarschijnlijk om Hem rechtstreeks aan te spreken over het probleem dat zich aandiende. Jezus, Die later was toegekomen, moest Zijn geschenk aan het bruidspaar nog aanbieden en waarschijnlijk richtte Maria zich als in een gebed tot Hem met het bericht: "Ze hebben geen wijn meer." Maria kwam naar Hem toe als vertegenwoordigster van de familie en richtte zich tot Hem in Zijn hoedanigheid van Messias.

Wij lezen het antwoord dat Jezus zei tot haar: "Vrouw, is dat soms uw zaak? Nog is Mijn uur niet gekomen." (Joh. 2,4). De eerste zin van dat antwoord is een uitspraak zoals het volksgewoon was in die tijd. Ondertussen is die manier van spreken wel afgesleten. Maar in de Bijbel vinden we nog van die aansprekingen zoals bij de opwekking van het kind: "Ik zeg je, meisje, sta op.", of elders: "Jonge man, sta op." Te Kana, waar Jezus zegt: "Vrouw, is dat soms uw zaak?", moeten wij dat begrijpen als: "Wat is er tussen U en Mij, Vrouw?" Het is op een plechtige manier dat Hij Zich richt tot Zijn Moeder. Sinds Hij als Messias wordt beschouwd, is de verhouding met Zijn Moeder ook gewijzigd. Maria krijgt ook een andere functie. Zij wordt Medehelpster in het heilsplan.

Telkens wanneer Jezus spreekt over "Zijn uur", heeft Hij een bepaalde episode op het oog: het beslissende moment van Zijn openbaar leven, Zijn passie, Zijn dood en Zijn verrijzenis. In feite alles waarover Hij tegen Zijn leerlingen zegt: "De Mensenzoon zal veel te lijden hebben, Hij zal afgewezen worden en ter dood gebracht door de Ouderen, door de Hogepriesters en door de Schriftgeleerden, maar de derde dag zal Hij verrijzen."

Na de reactie van Jezus tegenover Zijn Moeder, zal Maria zeker verwonderd zijn geweest. Zou Hij het echtpaar te hulp komen? Hij had daar niets over gezegd. In de overtuiging dat Hij zal tussenbeide komen, zegt Maria tot de bedienden: "Doet maar wat Hij u zeggen zal."

Nu stonden daar volgens het reinigingsgebruik der Joden zes stenen kruiken, elk met inhoud van twee of drie metreten. Jezus zei hun: "Doet die kruiken vol water." Ze vulden ze tot bovenaan toe. Daarop zei Hij hun: "Schept er nu wat uit en brengt dat naar de tafelmeester." Dat deden ze en zodra de tafelmeester het water proefde, dat in wijn veranderd was (hij wist niet waar die wijn vandaan kwam, maar de bedienden die het water geschept hadden, wisten het wel), riep hij de bruidegom en zei hem: "Iedereen zet eerst de goede wijn voor en wanneer men eenmaal goed gedronken heeft, de mindere. U hebt de goede wijn tot nu toe bewaard." (Joh. 2,6-10).

De bedienden moesten de zes kruiken met water vullen. Dat was ook een werkje dat wel wat tijd in beslag nam. Elke kruik kon zowat 70 tot 120 liter bevatten. Dat water moest geput worden om in de kruiken te gieten; er was daar uiteraard geen waterleiding. Dus 500 à 600 liter water moesten bovengehaald worden. Ofwel moesten ze daarvoor naar de bron in het dorp ofwel naar de citerne die gewoonlijk in de binnenhof van de woning stond.

Stel u voor dat de bedienden, na het vullen, er een deel moesten uitscheppen om naar de tafelmeester te brengen voor het proeven. Die bedienden vroegen zich wel af hoe de tafelmeester zou reageren. In feite was die wat verwonderd, want de wijn was zijn taak en en normaal moest hij over alle wijn kunnen beschikken om de voorbereidingen te treffen en de wijn te mengen enz. Blijkbaar had de bruidegom een verborgen voorraad opgeslagen. De bruidegom zal ook wel perplex geweest zijn, want hij had de provisies netjes voorgesteld aan de tafelmeester.

Tenslotte waren het de bedienden die getuigen waren van het mirakel van Jezus. Zij moesten de kruiken vullen met water en daarna schepten ze wijn uit diezelfde vaten. Pas later zullen de andere aanwezigen op de hoogte gesteld worden van wat er gebeurd was. De bedienden konden zeker niet zwijgen en de tafelmeester zal wel graag een pluim hebben opgestoken met de bijzonder goede wijn die hij nu kon serveren.

Vanzelfsprekend zullen de aanwezigen zich uitermate hebben verheugd. Sommigen zullen op weg zijn gegaan om het nieuws rond te vertellen. Eenmaal dat andere toehoorders het nieuws hebben opgevangen, zullen ze wel naar Jezus getrokken zijn om Hem te bewonderen en misschien wel om een tweede mirakel te kunnen bijwonen?

Wat was nu het gevolg van het mirakel? Wij lezen dat in het Evangelie: "Zo maakte Jezus te Kana, in Galilea, een begin met de tekenen en openbaarde Zijn heerlijkheid. En Zijn leerlingen geloofden in Hem." (Joh. 2,11). Zijn leerlingen waren zeker verbaasd. Ze hadden zeker niet gedacht dat Jezus voor zoveel wijn voor een arm bruidspaar zou zorgen in dat kleine dorp.

De verbazing echter deed in hun binnenste nog diepere gevoelens opwekken. Nochtans was er enerzijds de vreugde over het gebeuren, maar anderzijds werd er een grotere afstand geschapen tussen hen en Jezus. Hij dwong nu meer respect af en zij waren des te meer overtuigd van Zijn Macht en Zijn oprechtheid in de prediking.

Van dat moment zal Maria ook hebben begrepen dat haar verhouding tot Jezus niet meer van dezelfde orde was als tevoren. Er was nu een zekere afstand geschapen tussen Maria en Jezus. Wat niet wegneemt dat Zij, als Moeder, Hem zal blijven volgen tot op de Calvarieberg.

De uitstekende wijn komt uiteindelijk ter tafel. Hij komt uit de vaten der reiniging; water dat eerst voorzien is voor de reiniging. Met water wordt het doopsel toegediend en worden de zonden uitgewist. De dopeling wordt gereinigd. Is het niet symbolisch dat de wijn hier ter reiniging wordt aangeboden? De Nieuwe Wijn is de wijn van het Nieuwe Verbond. Het mirakel te Kana is een voorafbeelding van de transsubstantiatie bij de consecratie in de H. Mis. Het veranderen van water in wijn is geen gewone transformatie, maar een substantiële zoals dat gebeurt tijdens de consecratie in de H. Mis. "Dit is de beker van het Nieuwe Verbond. Dit is Mijn Bloed dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van de zonden …" De beste wijn wordt op het laatste aangeboden. De geconsacreerde wijn, Jezus’ Bloed, wordt ook als reiniging van zonden genuttigd in de Eucharistieviering.

Het is niet verwonderlijk dat nog meer mensen op Jezus afkwamen wanneer dat nieuws de ronde deed en dat Zijn leerlingen in Hem geloofden, nadat zij dat mirakel konden vaststellen en overwegen.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

95. Ik zou diegenen willen bedanken die helpen bij het verspreiden van Mijn Heilig Woord.

Donderdag 25 mei 2011, 16.00 u.

Nu kom Ik moed inspreken bij al die volgelingen van Mij die, na het herkennen van Mijn ware stem, geantwoord hebben met grote werken van edelmoedigheid. Want Ik zou al diegenen willen bedanken die vrijwillig hun tijd geven om Mijn boodschappen bekend te maken en te verspreiden. Jullie, Mijn dierbare kinderen, geven grote vreugde aan Mijn bedroefde hart in deze tijd van de geschiedenis. Mijn kinderen, jullie zijn dapper, moedig en vervuld van de gave van de Heilige Geest. Jullie trouw, jullie gegeven tijd aan Mij en liefdevolle toewijding aan de waarheid zal voor jullie grote genaden bekomen in het Nieuwe Paradijs dat Ik Mijn kinderen beloofd heb.

Ik zal jullie hand gedurende dit heilig werk vasthouden en jullie zullen Mijn liefde voelen. Wees nooit bevreesd om Mijn Woord te verkondigen, want elke kleine moeite die iemand doet om deze boodschappen bekend te maken zal beloond worden.

Ga nu, Mijn kostbare trouwe volgelingen. Verspreid Mijn Heilig Woord en help jullie broeders en zusters die leiding nodig hebben.

Jullie liefhebbende Verlosser

Jezus Christus.

94. Als jullie het moeilijk vinden om te bidden.

Dinsdag 24 mei 2011, 18.00 u.

Mijn zeer geliefde dochter, Ik ben gelukkig vandaag dat zoveel werk gedaan is om Mijn Heilig Woord aan de wereld mee te delen door jouw arbeid. Jij moet nooit het gevoel hebben alsof je niet genoeg zou doen omwille van de hoeveelheid mensen die deze boodschappen afwijzen. Want die kinderen die nu Mijn woord niet aanvaarden zullen dat mettertijd wel doen. Dan zullen zij ernaar hongeren Mijn stem te horen.

Blijf nu geheel gericht op Mij. Laat je niet afleiden door hen die deze boodschappen minachten. Wees nooit ontmoedigd want zij die nu wel naar Mijn woord luisteren, verspreiden in feite de waarheid aan anderen uit liefde voor Mij.

Bekering is een moeilijke uitdaging in een wereld die zo blind is voor de waarheid van het eeuwig leven. Doorzettingsvermogen is nodig, want met de hulp van de Heilige Geest, wiens kracht nu overal in de wereld gevoeld wordt, zullen Mijn kinderen uiteindelijk naar Mij terug komen. Maar niet allemaal. Want zij die de kunstmatige vertroostingen verkiezen die door de Bedrieger aangeboden worden, zij zullen het zeer moeilijk vinden om het leven dat zij leiden op te geven. Bid voor al jullie familieleden en vrienden zodat jullie ze allen kunnen verenigen in jullie liefde voor Mij tijdens de Waarschuwing. Want als jullie deze gebeurtenis aanvaarden als jullie weg naar vrijheid, dan zullen jullie beloond worden met Mijn Grote Genade.

Gebed is niet gemakkelijk.

Bidden is niet gemakkelijk voor veel van Mijn kinderen die het reciteren van lange herhaalde gebeden nogal vervelend vinden. Wanneer dat de wijze is waarop jullie bidden en jullie worstelen daarmee, zit dan gewoon rustig neer en communiceer met Mij in stilte. Overweeg eenvoudig Mijn leven op aarde. Herinner jullie de tijd die Ik daar doorbracht en de lessen van liefde die Ik jullie allen gaf. Dat is voldoende. Zorg dat je rustig wordt van geest en Ik zal bij jullie zitten in beschouwing. Ik wandel met iedereen. Ik ben elke minuut van de dag aanwezig, wat jullie ook doen. Ik ben nooit ver weg. Vergeet niet dat Ik jullie steun ben in het leven. Steun op Mij. Vraag oprecht Mijn hulp en Ik zal jullie roepstem horen. Ik weiger jullie verzoek nooit als het overeenstemt met Mijn Heilige Wil. Nochtans, wanneer jullie vragen om gunsten die erop gericht zijn jullie met wereldse overdaad te vermaken, weet dan dat Ik die nooit zal geven. Want Ik kan jullie nooit geschenken geven waarvan Ik weet dat zij slecht zijn voor jullie ziel. Mijn geschenken worden gegeven opdat Ik jullie dichter naar Mijn hart kan brengen. Want wanneer dat gebeurt zullen jullie niets meer verlangen.

Jullie liefhebbende en toegewijde Verlosser Jezus Christus.

93. De hemel zal opengaan tijdens De Waarschuwing.

Maandag 23 mei 2011 om 14.30 u.

Mijn zeer geliefde dochter, jij ondergaat de kwelling die Ik verduur voor de zonden van de mensheid. Zo voelt het. Nu bemerk je eventjes een kleine fractie van Mijn lijden dat Ik elke minuut van de dag aanvaard. Er valt niets te vrezen, Mijn dochter, omtrent De Waarschuwing.

De Waarschuwing zal een dramatische gebeurtenis zijn

Zij zal vele mensen in de wereld schokken daar het een dramatische gebeurtenis zal zijn waarbij de hemel zal opengaan en de vlammen van Barmhartigheid over de hele wereld zullen uitslaan. Dan zullen vele mensen niet begrijpen wat er gebeurt. Zij zullen zo geschokt zijn dat zij verkeerdelijk zullen denken getuige te zijn van het einde van de wereld. Zeg hun dat zij zich moeten verheugen wanneer zij Mijn Glorie zien, want indien jullie er goed op voorbereid zijn, zal dat het meest opzienbarende voorbeeld zijn van Mijn Barmhartigheid sinds de dag van Mijn Kruisiging. Dat, Mijn kinderen, zal jullie reddende genade zijn en zal voorkomen dat diegenen binnen gaan in de diepten van de hel, die anders zouden veroordeeld geweest zijn.

Al Mijn kinderen, overal, moeten verloren zielen inlichten over wat te verwachten is. Spoor hen aan om verzoening te zoeken door hun zonden te gaan biechten. Het is belangrijk dat vooraf al zoveel mogelijk mensen in staat van genade zijn omdat zij door de schok van deze gebeurtenis misschien niet overleven. Het is veel beter om eerst getuige te zijn van deze Goddelijke spectaculaire gebeurtenis dan onvoorbereid te zijn bij de laatste dag van het Oordeel.

Blijf sterk, jullie allen. Verheug je wanneer je een vrome volgeling bent, want jou zal een glimp van Mijn Goddelijke Tegenwoordigheid getoond worden die jouw voorouders gedurende hun hele leven nooit gezien hebben. Bid voor de rest van Mijn kinderen. Zeg hun de waarheid nu het nog kan. Negeer hun smalen want, indien zij nu in actie zouden schieten door te bidden om vergeving voor hun zonden, zullen zij je later bedanken nadat dit grote wonder heeft plaatsgehad.

Ga nu in vrede. Wees niet bevreesd. Bid gewoon voor die zielen zonder geloof zodat zij niet sterven in doodzonde.

Jullie Goddelijke Verlosser

Jezus Christus.