Het Jaargetijde van Eerwaarde Heer Armand Ory zal doorgaan op dinsdag 15 NOVEMBER in de kerk van Hendrieken Voort (Borgloon) te 18 uur.

Bezinning rond Jeremias.

E.H. P. van de Kerckhove.

A. "Wee de herders die vernielen en verstrooien", zegt Jeremias in hoofdstuk 23. Dit zou een waarschuwing kunnen zijn voor de slechte priesters, want ze doen het werk van de duivel. Tweedracht zaaien, mensen tegen elkaar opzetten, is het werk van de duivel. Oorlog, twist, ruzie zijn niet van God of volgens Gods Geest. Eenheid, eendracht, vrede, verzoening, dat is in tegendeel Gods Werk, en dat is het werk van de kinderen van God. Daarom zegt Jezus: "Zalig zij die vrede brengen, zij zullen kinderen van God genoemd worden." Leugen en bedrog zijn het werk van de duivel en zijn trawanten, kinderen van Satan genoemd. "Gij hebt de duivel als vader.",zei Jezus tegen de farizeeërs. De goede herder brengt de kudde bijeen of hij houdt ze bijeen. Hij slaat niet op de vlucht als er gevaar dreigt. Dat gevaar kan velerlei zijn, van buitenaf of van binnenuit. Tegen het gevaar van binnenuit waarschuwde Jezus: "Hoedt u voor de valse profeten, zij zijn wolven in schaapskleren. Ze mengen zich onder de kudde, maar ze zijn van binnen roofzuchtige wolven en ze verscheuren als ze kunnen." In deze crisistijd die wij beleven, begrijpen wij allemaal waarover het gaat. Het gaat om twijfelzaaiers van theologen en exegeten die met hun geleerde constructies allerlei waarheden die vroeger vanzelfsprekend waren, aanvallen. De waarheid wordt aangevallen en ons geloof wordt bedreigd en ook het eeuwig leven, want het geloof is noodzakelijk ter zaligheid. Wat gebeurt er dan met mensen wiens geloof nog niet vast is geworteld? Het wordt ontwricht, het heeft geen goede grond en verdort. Het wordt steriel en er is een grote genade nodig, berouw of inkeer om dat geloof terug te planten en vruchten te doen dragen.

B. Ik bedoel dit: Zoveel mensen, de dag van vandaag, zijn slachtoffer van de maatschappij en de media die het geloof aan het wankelen brengen. Ze horen en zien alles wat het geloof van de Kerk afbreekt, en dan zijn er nog de schandalen die ergernis geven aan de zwakken en de onschuldige zielen. "Wee hen die ergernis geven", zegt de Heer Jezus, "ze zullen hun straf niet ontlopen". "Wee hen die ergernis geven aan deze kleinen …" Welnu, enkele jaren geleden is er een schandaal geweest in Oostenrijk: priesters en seminaristen en de bisschop incluis, die moesten ze ontzetten uit hun ambt voor minsten twee jaar en die moesten ze vuil werk laten doen in een of ander hospitaal. Plus daarbij elk jaar 10 dagen geïsoleerde retraite laten doen. De situatie is zo verrot in de Kerk dat ik mij afvraag of de bisschoppen zelf niet medeplichtig zijn! "Wee al diegenen die ergernis geven aan het geloof van deze kleinen.",zegt Jezus. Dat zijn de kleinen die in Hem geloven. De kleinen, de zwakken, de zieken, d.i. alles wat klein is in geestelijke zin.

Jeremias 23 heeft het over de slechte herders die het geloof vernielen, de kudde van de weide jagen; de schapen dolen en de herders verzamelen hen niet meer. "Ik zal Zelf Mijn schapen verzamelen uit alle landen.", zegt God door de profeet Jeremias. "Ik breng hen terug naar de weide." Ik stel herders aan die hen weiden zodat zij niet meer in vrees of twijfel verkeren omtrent hemel of hel of vagevuur … zodat ze de sacramenten ontvangen, groene weide waar ze voedsel vinden. Zo moet de Kerk van Christus zijn, of zo moet ze terug worden, geen dorre, schrale woestijn zonder levend water van de genade, maar wel een groene weide met goede herders die hun leven geven en die leiding geven, en die de goede Leer verkondigen, het echte Woord van Waarheid en die de kudde bewaken en ze leiden naar de goede plekken, d.w.z. hun het goede voorbeeld geven van echte christelijke deugdzaamheid, van gebed, van vroomheid, van ijver voor de Kerk en de schoonheid van de Liturgie, van devotie tot de heiligen, in het bijzonder tot O.L. Vrouw, die de Heilige Vader de paus verdedigen tegen de kritiek van schismatieke sekten die de kudde willen verdelen. Priesters die rechtvaardig zijn in hun oordeel. Helaas, achter de schermen, en door allerlei combines, sticht men veel kwaad.

De Goede Herder bij uitmuntendheid is Davids spruit, de Koning Messias. Hij is de Rechtvaardige bij uitmuntendheid en Zijn Naam is door de profeet Jeremias vermeld: Jahweh, onze Gerechtigheid! Dit betekent zoveel als "God met ons" van de Emmanuelprofeet Jesaja. De Messias is de zichtbare manifestatie van Gods Gerechtigheid. Hij is Gods Gerechtigheid op aarde, Hij is Gods Gerechtigheid voor onze Verlossing en om de kinderen van God uit de verstrooiing bijeen te brengen en ze terug naar hun eigen grond te brengen. Dat is een messiaanse profetie die vervuld is in Jezus Christus, Die de kinderen van God terugbrengt naar het hemelse land waarvan het land van Israël een voorafbeelding was. Maar dat aardse, materiële land is verdeeld, verscheurd. Daar is geen vrede, daar zijn de christenen een kleine minderheid.

Maar het land dat ons beloofd werd is veel schoner en rijker, zonder lawaai van kanonnen en machines, zonder godslastering allerhande, zonder lijden, pijn of dood. Zo een messiaans land van Belofte kan alleen maar het eeuwige land van het hiernamaals zijn waar we hopen in te gaan door de verdiensten van onze Lieve Heer en in eenheid met Hem en alle heiligen en engelen.

Jeremias waarschuwt tegen de valse profeten en hun verzinsels. Wie Mijn Woord heeft ontvangen, moet het naar waarheid verkondigen, zegt God. Dit is een verwijt dat zich richt tegen alle vervalsers van het Evangelie, die de Blijde Boodschap verdraaien en uitleggen in hun eigen voordeel en die de mensen voorhouden dat ze overspel en ontucht en dronkenschap en immoraliteit allerhande niet meer gaan zien als als een groot kwaad. Ze leggen de woorden van de Heer zo uit dat ze de weg openen naar allerhande verkeerde interpretaties en ze effenen het pad naar de ondergang van de zielen. Er zijn ook valse zieners en ziensters die allerlei verzinsels de wereld insturen alsof het echte boodschappen uit de hemel zijn, maar die de mensen van de echte waarheid van het Evangelie wegtrekken en hen de echte woorden van Jezus doen vergeten. Ze verdraaien de woorden van de Levende God en ze leggen allerlei lasten op de schouders van de mensen. Welnu, God zal die leugenprofeten, die een spelletje opvoeren, gewoon oppakken (in de geestelijke zin dan!) en weggooien.

Jeremias 26,33-38 is een waarschuwing aan de herders, de 1ste verantwoordelijken die de kudde van de Heer moeten weiden en bijeenhouden en voorzien van het nodige om hun ziel te redden en de hoop te doen toenemen … maar: O wee!

De herders die met de vijand heulen en die de kudde overleveren aan de wolf (dat zijn de antichristelijke ideeën die in de Kerk en de maatschappij verspreid worden en die het geloof uithollen, d.i. de mensen wegtrekken van hun plicht als vader en moeder die het kruisteken niet meer leren aan hun kinderen en hen niet meer christelijk opvoeden in de vreze des Heren). De 1ste herders van de kudde zijn de opvoeders van de kinderen: het christelijke huisgezin en de christelijke school, en de herders zijn de leiders van de Kerk. "Eert uw vader en uw moeder.", zegt het 4de gebod. Wij hebben altijd geleerd dat ons vader en moeder alle autoriteiten zijn die God boven ons gesteld heeft om ons te leiden, ons te besturen voor het algemeen welzijn.

Dat algemeen welzijn van een maatschappij die God en Zijn gebod overboord gooit, is niet het algemeen welzijn dat wij voor ogen hebben staan, d.i. het algemeen welzijn van de christelijke maatschappij en van de Kerk van Christus. Dit is het doel te bereiken waarvoor wij leven en de middelen om dat doel te bereiken. In de maatschappij is ons doel sociale rechtvaardigheid en het respect voor Gods geboden. Elke maatschappij is een schepsel van God en ze is dus verplicht Gods geboden te respecteren. In elke grondwet zouden de 10 geboden moeten worden opgenomen als 10 grondartikels. Het doel van de Kerk is bovennatuurlijk: nl. de hemel bereiken en de middelen die daartoe nodig zijn, o.a. de sacramenten, vooral het doopsel. Alle genade vloeit voort uit het Kruisoffer van Jezus Christus. De herkerstening van Europa zal pas slagen als men het echte Kruisoffer van Christus opnieuw begint te celebreren en men gelooft wat Het werkelijk voorstelt, nl. de onbloedige offerande van het Kruisoffer van Lichaam en Bloed van onze Heer voor de vergeving van de zonden, voor levenden en doden, en waardoor op ons de verdiensten van het Kruisoffer worden toegepast! Een heilig offer dat ons heiligt en ons helpt, en door de communie ons helpt heilig te leven en te sterven. "O.L. Vrouw van Altijddurende Bijstand, help ons."

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"De essentie van het authentieke, christelijke gebed."

E.H. P. van de Kerckhove.

Het gebed van de tollenaar, in de parabel van de farizeeër en de tollenaar, leert ons wat een authentiek, christelijk gebed is. U weet ongetwijfeld dat het CHRISTELIJK GEBED gebaseerd is op het geloof als op een vaste rots, zoals ook alle vroomheid het geloof als vaste basis moet hebben en niet het louter sentiment.

U weet ook dat het gebed zijn doeltreffendheid heeft door Jezus Christus en door Zijn verdiensten waardoor wij de eeuwige zaligheid hopen te bekomen die Hij ons heeft verdiend. Zodoende is het gebed ook een werk van HOOP. U weet tenslotte dat het authentieke, christelijke gebed bewogen wordt door de LIEFDE. Ons gebed is doeltreffend naar mate van de LIEFDE die wij hebben tot God en de naaste.

1) De eerste vrucht van de BOVENNATUURLIJKE LIEFDE is juist de naastenliefde. Dat is het 1ste kenmerk van een authentiek, christelijk gebed. Hoe kunt ge God liefhebben, Die ge niet ziet, als ge uw medemens, die ge wel ziet, blijft haten, zeker als de medemens een gedoopte christen is. Het christelijke gebed zet aan tot naastenliefde en ik denk dat het een van de eerste kenmerken moet zijn van het echt christelijk gebed. Een christen zal nooit bidden opdat er een ongeluk zou gebeuren aan die of die persoon, want de Heer Jezus zegt – in de Bergrede, die toch het centrale gedeelte is van het Evangelie – "Doet wel aan die u haten", ook al is dat een broeder of zuster uit uw eigen Kerk, en dat zegt Paulus erbij; Paulus schreef over de "valse broeders". "Bid voor wie u vervolgen.", zegt de Heer Jezus. Als dat geen naastenliefde is. Het christelijke gebed, is een gebed waarin wij vragen dat God barmhartig zou zijn voor wie ons kwaad willen doen. Zover ging ook de Heilige Stefanus. Naar het voorbeeld van Jezus Christus Die zo op het kruis bad, bad ook Stefanus voor diegenen die hem stenigden: "Vergeef het hun, ze weten niet wat zij doen." Als ik zo nadenk over de kenmerken van het christelijke gebed, dan is dit wel het eerste en het voornaamste kenmerk ervan. Ons gebed moet uitdrukking geven aan onze liefde voor de naaste, wie hij of zij ook is, van welke huidskleur ook, vriend of vijand….

2) Een tweede kenmerk is dat het christelijke gebed vraagt om Gods Wil te mogen doen en te zien geschieden in ons leven. Het gebed dus als bron van trouw aan onze christelijke plicht als trouwe dienaren en dienaressen van Jezus Christus. En ook dat doen we omdat Jezus Christus Zelf het ons heeft voorgedaan en de Heer heeft in de Hof van Olijven gebeden: "Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede." Dus maak ik mijn wil conform aan Jezus’ wil om Gods wil te doen. Die kracht krijgen wij, maar wij vragen ze ook in het authentieke, christelijke gebed. Ik denk dat dit het kenmerk is van authentiek, christelijk gebed.

3) Een derde kenmerk van het christelijke gebed is de christelijke vreugde, dat is ook de vrucht van de liefde. Het christelijke gebed doet in ons hart de vreugde ontstaan, of het wekt ze op. Die vreugde komt voort uit ons verrijzenisgeloof. Dat zien we vooral in het Eucharistisch gebed in de Paasliturgie die overloopt van vreugde en van Alleluja’s… Geen enkel christelijk gebed leidt tot droefheid. Een gebed kan wel opwekken berouw, droefheid over de zonden, maar zeker niet tot geestelijke droefheid of angst; hopeloosheid, droefheid die een soort wanhoop is, bestaat nooit in een authentiek, christelijk gebed. Sinds Pasen is onze droefheid in vreugde veranderd en een christen is altijd vol goede moed wat er ook gebeure in zijn leven. Ik denk dus dat het 3de kenmerk van een authentiek, christelijk gebed is, dat het een bron van vreugde is in ons.

Natuurlijk zijn wij bedroefd, bijv. bij een overlijden of zo, maar u begrijpt de droefheid die ik bedoel. Het gaat om de wanhoop en die kent een christen niet. De christelijke hoop is een deugd waarover niet genoeg gepredikt wordt in de Kerk, vind ik. Vele christenen, ook priesters, zijn gedeprimeerd. Maar hoe komt dat toch? Omdat ze de vreugde van het verrijzenisgeloof missen.

4) Een vierde kenmerk is zachtheid en nederigheid. Het zijn twee deugden die de priester moet hebben, maar ook iedere christen en Jezus Christus heeft ons deze deugden voorgeleefd. Een agressief gebed, een gebed waarin men zichzelf ophemelt (zoals die farizeeër in de parabel), kan geen echt, christelijk gebed zijn. De parabel leert ons twee manieren van bidden. De ene begint te bidden als volgt: "Ik ben blij dat ik veel beter ben dan de anderen. Heer, kijk eens naar mij!" Maar de tollenaar zei: "Wees mij zondaar genadig." Die wist dat hij zondaar was en dat hij Gods ontferming nodig had om in het reine te komen. Daar dacht de farizeeër niet eens aan. Als we egoïstisch zijn en jaloers op de medemens, dan kan ons gebed niet echt christelijk zijn. Het echte, christelijke gebed gaat juist gepaard met de erkenning van onze geringheid en dat we zonder God niet kunnen. Het echte, christelijke gebed is een bron van nederigheid. "Zonder Mijn genade kunt ge niets.", zegt de Heer in het Evangelie. Typisch zo’n gebed is het Magnificat waarin Maria zegt: "God heeft op de geringheid van Zijn dienstmaagd willen neerkijken."

5) Een ander fundamenteel kenmerk is dat het authentieke, christelijke gebed eenvoudig is. "Als ge bidt, bidt dan niet met veel omhaal van woorden, want dat doen de heidenen. Maar bidt met eenvoudige woorden.", en in dat verband leerde de Heer Jezus het Onze Vader aan Zijn apostelen. Het is niet omdat ge geleerde gebeden en ingewikkelde formules gebruikt, dat God u meer zal verhoren. "Wordt als kinderen.", zegt de Heer Jezus. Ik zou eraan toevoegen: "Bidt ook als kinderen.", in alle eenvoud en voor wie is als een kind, aan hem behoort het Rijk der Hemelen; dus voor de armen van geest, want dat zijn de nederigen. Er is niets van wat we hebben, en van al ons verstand dat we hebben, dat we niet hebben ontvangen, eerst en vooral van God. Er is geen enkele reden om onszelf te overschatten. Integendeel…

6) Het authentieke, christelijke gebed stelt niet het vertrouwen alleen op zichzelf, maar alle vertrouwen wordt in God gesteld en dat bewijst dat men met Zijn hulp juist alles kan. Dat weerspiegelt zich in het christelijke gebed, zoals het gebed van de tien melaatsen: "Jezus, Meester, heb medelijden met ons." En Jezus stuurde hen naar de priesters, en onderweg werden ze gereinigd van hun melaatsheid. Maar het mirakel had slechts bij één van hen geleid tot een echt geloof in Jezus Christus’ Godheid, en die kwam terug om Hem te bedanken. "Uw geloof heeft u gered." Hij was gered van zonde, want dat is een soort lepra van de ziel.

7) Het christelijke gebed is een smeken tot God omdat we weten dat we "arm" zijn als we alleen aan onszelf overgelaten worden en dat we alles van God verwachten. Ook dat is een kenmerk van het authentieke, christelijke gebed. De christelijke mens is zich in zijn gebed ook bewust dat hij stof en as is, we zeggen het ook in de Vastenliturgie.

8) Het laatste kenmerk van een authentiek, christelijk gebed is dat het een gebed is van mensen die weten dat ze arme zondaars zijn, die weten dat ze Christus’ bemiddeling nodig hebben, en dus is het christelijke gebed doordrongen van het besef dat we de genade nodig hebben, de noodzaak aan Verlossing. Dat besef had de farizeeër niet, maar wel de tollenaar. Het echte, christelijke gebed is dat van de tollenaar. Het "Kyrie Eleison" is de Griekse vertaling van "Heb erbarmen, Heer.", d.i. "Wees mij genadig." Het "Kyrie Eleison" komt voor in de Litaniegebeden en ook in de gezongen Heilige Mis op zondag. U weet nu dat dit dus een echt christelijke gebed is als we het ook bidden en zingen met het diepe besef dat we Gods erbarmen nodig hebben. Het "Kyrie Eleison" kwam voor in de oudste Liturgieën, al vanaf de 6de eeuw.

Het gebed kan verschillende vormen aannemen. Het kan een aanbidding zijn, zoals de aanbidding van de H. Hostie in het Lof. Maar we aanbidden alleen God, d.i. met een cultus van Latria! Een mens aanbidden we niet. Heiligen vereren we, en we bidden tot hen, maar we aanbidden ze niet. Dat is een belangrijk verschil! Het gebed kan ook een lofprijzing zijn. "Ere zij God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest" is een typische formule. We noemen dat een doxologie. Het Gloria in de H. Mis is een typisch voorbeeld van een lofprijzing. De Bijbel zit er vol van (o.a. de Psalmen). Het gebed kan ook dankgebed zijn. In de Liturgie vinden we dergelijke dankgebeden. Jezus, Die het brood zegende en het brak en een dankgebed sprak bij de broodvermenigvuldiging en op het Laatste Avondmaal. Ons gebed kan een akte van berouw zijn; (er is onvolmaakt en volmaakt berouw), en het kan tenslotte een vraaggebed zijn, volgens de aanbevelingen van Paulus: "Geef uw verlangen te kennen aan God.", (Fil. 4,6).

En Jezus’ aanbevelingen: "Vraag en u zal worden gegeven." "Wie zoekt, die vindt;" "Uw hemelse Vader zal u niets weigeren als ge vraagt in Mijn Naam.", maar ik voeg eraan toe dat wat ge vraagt wel nuttig moet zijn voor uw zielenheil (d.i. in Mijn Naam!). Het vraaggebed wordt gebeden om geestelijke dingen te vragen (zielenheil!), maar ook materiële dingen kan men vragen in de mate waarin die voor ons zielenheil nuttig zijn! Er was eens een student aan de universiteit die ging bidden aan de grot van O.L. Vrouw van Lourdes wanneer het examens waren om een goed examen te mogen afleggen. Maar wanneer hij geslaagd was, ging hij toch niet naar de H. Mis en hij ging gewoonlijk nooit naar de H. Mis. Maar toch, telkens als de examens er waren, ging hij even bidden… Er zijn ook christenen die bidden om materiële gunsten, bijv.: "Als ik win met de Lotto, zal ik de helft van de winst geven aan goede werken voor de Kerk. Zoiets mag wel! Maar ge moogt geen pure materiële dingen vragen zonder dat er nut is voor het geestelijk welzijn of voor de zielezaligheid. "Zoek eerst het Rijk Gods.", zegt de Heer. Vraag dus in uw gebed opdat het Rijk Gods zou komen en al de rest zal u erbij gegeven worden. Eerst bidden we "Uw Rijk kome" en pas daarna "Geef ons heden ons dagelijks brood" (d.w.z. al wat we nodig hebben voor ons leven van elke dag). Er is dus een hiërarchie van onze verlangens, dat is duidelijk als ge het "Onze Vader" bidt, toch het centrale gebed van alle gebeden.

"Men moet voortdurend bidden.", zegt de Heer (Luc. 18,1) en Paulus zegt hetzelfde (1 Tim. 5,17). Maar hoe kan men voortdurend in gebed zijn? Door ’s morgens uw offerande te bidden en al uw daden en gedachten op te dragen. Zo zal ook uw werken veranderen in een voortdurend gebed. De priester bidt ook iets dergelijks in de Primen (die sinds Vaticanum II werden afgeschaft). Er zijn verschillende manieren om persoonlijk te bidden. Er zijn schietgebedjes en er is de meditatie en de contemplatie! Neem een boek om je te helpen.

Er is ook het gebed in familieverband. De 1ste kern van de Kerk is toch het gezin. De huwelijksband tussen man en vrouw is naar het voorbeeld van Christus en de Kerk. Het christelijke gezin speelt een fundamentele rol in het leven van de Kerk.

Er is ook het zgn. officiële gebed van de Kerk dat zijn uitdrukking vindt in de Liturgie! Dit gebed komt van de Kerk zelf. Gebeden, rituelen, gezangen en gebaren zijn vastgelegd door de kerkelijke autoriteiten. De Liturgie is de uitdrukking van het officiële gebed van de Kerk als Kerk en niet het gebed van enkele privépersonen. Zo is bijv. het Eucharistisch gebed, het gebed van geheel de Kerk; zo ook het breviergebed. Als ik ’s morgens mijn brevier bid, dan bid ik als minister van de Kerk, niet als privépersoon! De Liturgische Tradities kunnen variëren naargelang de tijd en de plaats, maar ze worden gefixeerd door de paus en de bisschoppen, dus door het kerkelijke gezag. De bisschop is het gezag over de Liturgie en niet de pastoor van de parochie, noch de gelovigen. ALLEEN de paus heeft gezag over geheel de Kerk. De Liturgie is dus een werk van de Kerk en van Christus door de Kerk!

Een bijzonder element is de Liturgie van de Heilige Mis, het geheel van rituelen en gebeden waarmee het Kruisoffer sacramenteel herhaald wordt op het altaar. De H. Mis is het essentiële element van het openbare gebed van de Kerk. De H. Mis is een gebed en een daad waarmee Jezus Christus Zich offert aan God de Vader door de priester en met Hem offert zich ook heel de Kerk door dezelfde priester. Door dit offer nemen wij deel aan ons verlossingsmysterie. Het Kruisoffer is de enige bron van alle genade in de Kerk. De H. Mis is daarom het hoogtepunt van het gebed van de Kerk. We onderscheiden offerande, consecratie en communie als de drie essentiële elementen van elke Misviering. De Liturgie kan veranderen naar gelang de plaats en de tijd. Er bestaan boeken die de geschiedenis van de Liturgie vertellen en die bestaan ook over de Oosterse Liturgieën. Het Latijn in de Liturgie werd algemeen ingevoerd in de 4de eeuw. Voordien was het Grieks de Liturgietaal. Nu is dat de volkstaal, maar de vertalingen moeten wel worden goedgekeurd door de kerkelijke autoriteiten. De elementen van de Liturgie zijn: de H. Mis, de sacramenten en het Brevier.

Zo ge de H. Mis bijwoont, moet ge wel de moeite doen om na te gaan welk feest men die dag viert. Er is dus een hele jaarcyclus van feesten (vanaf de 1ste zondag van de Advent; de cyclus van de Kerst- en Paaskring en de cyclus van Pinksteren). Om woorden en riten van de H. Mis beter te begrijpen, heb ik een reeks van zeven magistrale conferenties gemaakt, die ik zal bundelen:

1. Inleidende beschouwingen over Kruis en Kruisoffer. 2. De werkelijke Tegenwoordigheid. 3. De communie. 4. De oriëntatie van het gebed. 5. Vaticanum II. 6. De postconciliaire Liturgiehervorming. 7. De hervorming van de hervorming onder paus Benedictus XVI.

Dank voor uw aandacht.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

VICKA EN PATER JOZO VERSCHENEN VOOR ONDERZOEKSCOMMISSIE.

Bedevaart.net

Volgens het Bosnische dagblad Otvoreno is zienster Vicka Ivankovic-Mijatovic recent verschenen voor de Onderzoekscommissie van het Vaticaan. Vicka is daarmee de tweede zienster die door het Vaticaan gehoord wordt in het onderzoek naar de Verschijningen in Medjugorje. Eerder was ook Ivanka reeds afgereisd naar Rome. Volgens dezelfde bron zou ook Pater Jozo Zovko voor de Commissie verschenen zijn. Pater Jozo was pastoor in Medjugorje bij de aanvang van de Verschijningen. Zowel Pater Jozo als Vicka zouden op 6 oktober voor de Commissie getuigd hebben, zo weet een andere krant, Slobodna Dalmacija uit Kroatië.

Vermits de Commissie een spreekverbod uitvaardigde voor alle opgeroepen getuigen, kan er niet meteen inhoudelijk commentaar verwacht worden. Wel lekte uit dat Kardinaal Bozanic van Rijeka speciaal voor de samenkomst van de Commissie naar Rome reisde.

Of hoe een gerucht een eigen leven gaat leiden: Gedurende onze bedevaart van 7 oktober werd het bovenstaand bericht in de groep verspreid. Nadien bleek dat deze informatie niet correct was, omdat zo zei men, Vicka om medische redenen naar Italië (Rome ?) was gereisd. Misschien ligt de waarheid ergens in het midden. Maar de geruchtenmolen toont aan dat de pelgrims, die met Medjugorje zijn begaan, ieder nieuws op de voet volgen en soms een eigen interpretatie ((wishful thinking)) niet uit de weg gaan. Het spreekt voor zich dat mettertijd alle gegevens mooi in de plooi zullen vallen en dat private interpretatie niet meer zal nodig zijn.

BOODSCHAP VAN DE HEILIGE MAAGD MARIA,

KONINGIN VAN DE VREDE, AAN MIRJANA.

Medjugorje, boodschap van 2 oktober 2011.

"Lieve kinderen,

Ook vandaag roept mijn moederlijk hart u op tot gebed, tot uw persoonlijke relatie met God de Vader, tot de vreugde van het gebed in Hem. God de Vader is niet ver weg van u en is voor u geen onbekende. Hij heeft zich door mijn Zoon aan u geopenbaard en Hij heeft u het Leven geschonken, dat mijn Zoon is. Daarom, mijn kinderen, geef niet toe aan de verzoekingen die proberen u bij God de Vader weg te houden. Bid! Probeer niet om een gezin of een maatschappij te vormen zonder Hem. Bid! Bid, dat uw harten overstroomd worden door de goedheid die alleen van mijn Zoon komt, die waarachtig goed is. Alleen harten die van goedheid vervuld zijn kunnen God de Vader begrijpen en aanvaarden. Ik zal u blijven leiden. Ik vraag u in het bijzonder om uw herders niet te veroordelen. Mijn kinderen vergeet u dan, dat zij door God de Vader geroepen werden? Bid! Ik dank u."

Mirjana zei: Ik heb nog nooit iets gezegd, maar beseft u wel, broeders en zusters, dat de Moeder van God bij ons was? Ieder van ons moet zich afvragen: '"Ben ik hier wel waardig genoeg voor?'" Ik zeg dit omdat het moeilijk is voor mij om haar (de Gospa) te zien lijden omdat iedereen naar een mirakel komt zoeken, maar niet wil werken aan een mirakel in zichzelf.

EEN PRIESTER –LATE ROEPING- PREEKT VOOR EX-COLLEGA’S.

Beste ex-collega’s,

In het evangelie hoorden we Jezus’ uitnodiging tot Matteüs: "Volg Mij". Hij zegt niet: "Volg de Farizeeën", maar Hij zegt "volg Mij!"

"Volg de Heer", is de uitnodiging gericht tot ieder van ons. Via de Kerk, die Jezus toentertijd zelf heeft gesticht, nodigt Hij ons uit om Hem na te volgen.

Velen geven geen gevolg meer aan die roepstem. Ze treden uit de kerk, zogenaamd naar aanleiding van schandalen, verricht 40 of 50 jaar geleden, of door niet akkoord te zijn met de leer, welke de Kerk, gebaseerd op de Bijbel, voorschrijft te onderhouden.

De meesten die er prat op gaan om de Kerk te verlaten en zich zelfs laten uitschrijven uit het doopregister, hadden meestal al lang geen echte band meer met de Kerk. Ze zochten en vonden een zogenaamde reden om hun geweten te sussen, om niets meer met Christus’ Kerk te maken te hebben. Wel nog voor de communiefeesten en begrafenissen waarmee ze de kerk gebruiken, omdat ze tot nog toe geen andere locaties vinden, of omdat dit nog de goedkoopste manier is…

Daarmee wil ik uiteraard niet veralgemenen, er zijn nog talrijke mensen die hun geloof nog niet verloren hebben, maar die het voeden met dagelijks gebed.

In deze verwarde tijd is het noodzakelijk stil te staan bij de vraag: wat betekent de Kerk voor mij persoonlijk?, waarom blijf ik nog in deze kerk, in deze tijd? Het is belangrijk te beseffen dat de Kerk meer is dan een humane instelling waar men enkel bij betrokken is voor de moraal, gebaseerd op het evangelie. Ben ik in de Kerk zoals in een sportvereniging of een culturele vereniging enz, waarin ik mijn eigen interesses vind en als die mij niet meer aanstaan, dan ga ik weg? Of is bij-de-Kerk-horen iets dieper? Het is dus belangrijk te weten

dat de Kerk niet zomaar een vereniging is, maar om het met evangelische termen te zeggen: een vangnet van de

Heer Jezus Christus, die zowel goede als slechte vissen uit de wateren des doods overbrengt naar het land des levens. Als we daarbij stilstaan kan het gebeuren dat ik mij in dat net juist naast slechte vissen bevind en er mij aan erger, maar het feit is, dat ik daar noch voor de enen noch voor de anderen ben, maar enkel voor Christus zelf, die het fundament van mijn wezen raakt. Door al die ergernisgevende feiten heen is het belangrijk om ons opnieuw bewust te worden van de werkelijke eigenheid van de Kerk.

Doorheen de media vernamen we dat de paus helemaal niet welkom zou zijn zowel in Engeland als in Duitsland. Naderhand, ziende naar het concreet bezoek en de interviews dat men zowel in Engeland als in Duitsland afgenomen heeft, zelfs van critici, kreeg de paus toch een gunstige respons. In Duitsland heeft hij het klaargespeeld om een viering te houden met 30.000 jongeren. Blijkbaar is er toch nog een grote waardering voor het katholiek geloof, en niet het minst bij de jeugd. Denk maar aan de voorbije Wereldjongerendagen te Madrid: meer dan een anderhalf miljoen jongeren over gans de wereld zijn er samengekomen om te vieren rond het geloof. De Paus zei ondermeer tot hen: "De Kerk heeft u nodig en u heeft de Kerk nodig!"

In deze tijd, en vooral in deze tijd, hebben we nood aan Gods aanwezigheid. Alhoewel, talrijk zijn zij die denken dat ze genoeg hebben aan zichzelf. Ze geloven op hún manier. Zij willen zelf wel beslissen wat waarheid is of niet, wat mag of wat niet mag, wie men goed mag doen of niet. Zo komt de bekoring bij velen om enkel nog te leven geleid door het instinkt van het ogenblik zonder met iets, laat staan met iemand, nog rekening te houden. Het gevaar van zo’n levenswijze is, dat wanneer men talrijke desillusies die het leven met zich meebrengt, oploopt en daarbij valt, geen kracht meer krijgt om terug op te staan. Ze hebben dan geen geloof meer waarop ze kunnen steunen.

Beste mensen, vergeten we nooit dat we allen naar Gods beeld zijn geschapen. We zijn niet zómaar wezens, maar wij zijn gewild door God zelf. Wat we ook meegemaakt hebben, we mogen ervan overtuigd zijn dat de Heer ons nooit in de steek wil laten. Richten wij dan ons leven op Hem, die, om het anders uit te drukken:

- boven allen is, met allen en in allen. - Amen.

Een priester door ons gekend.