Handcommunie?

Jezus Christus, onze Heer en God (Joh. 20,28), reikte in de zaal van het Laatste Avondmaal aan de apostelen Zijn heilig Lichaam in de mond. Het bewijs daarvan is de traditie in de Kerk. Reeds de H.Paulus zei uitdrukkelijk: 'Ik heb zelf ontvangen, wat ik jullie overgeleverd heb', en verklaarde duidelijk dat hij daaraan gebonden is wat de Heer in de laatste nacht heeft gedaan en wat precies door overlevering tot hem is gekomen...en wie dat niet doet, die verwijdert zich van Christus’.

(Ratzinger, Zout der aarde, blz. 223).

Overleveringen van het aanreiken van de H.Hostie in de mond tonen de oudste bekende afbeeldingen van de heilige Communie en teksten van concilies, pausen en kerkleraren. Het concilie van Rouen (jaar 650) verklaarde: Aan geen leek geeft men de heiligste Eucharistie in de hand, maar men legt ze in de mond. Wanneer iemand deze overeenkomst overtreedt, wordt hij verwijderd van het altaar omdat hij de Almachtige God veracht en Hem de eer weigert. (Mansi 10, 1199). Reeds oude kerkelijke rechtsbijeenkomsten veroordeelden de overhandiging van het Lichaam van de Heer. Het concilie van Cordoba (839) noemde het niet-katholiek en sektarisch. (Browe).

Misleidingen zijn zogenaamde documenten voor afwijkende praktijken in vroegere tijden. Het blijkt uit nader onderzoek dat het gaat over ketters en schismatiekers waaruit geciteerd wordt of om vervalste of uit zijn context gehaalde uittreksels van geloofsgetrouwe kerkvaders (Schultes). De meest aangehaalde is de zogenaamde Cyrillus van Jeruzalem en die was Ariaan.

Verachting van de door de Heer verordende ritus heeft als gevolg, dat het Sacrament des Altaars ongeldig gegeven wordt. De heilige liturgie bevat goddelijke bestand-delen en die laten daar ze door de goddelijke Verlosser bepaald zijn, geen veranderingen toe door mensenhanden. (Mediator Dei 1,4; SC 21; KKK 1205)

De eigenmacht om de verheerlijkte Christus over te leveren in handen van mensen, is heiligschennis. Zogenaamde handcommunie is helemaal geen communie, geen vereniging met Christus. Uit deze handeling (ex opere, DH 1608) vloeit geen genade omdat het niet met de verordening overeenkomt. Het teken van de maaltijd als wezenlijke materie van het sacrament ontbreekt. Verwoesting op de heilige plaats is het gevolg van de sedert 1969 in ongehoorzaamheid afgedwongen nieuwe praktijk. Gezien zij geen sacramentele geestelijke genade bewerkt, ervaren de mensen geen verlichting, versterking en troost. Dat is de grootste reden waarom de kerken steeds leger worden. De mensen voelen dat de zogenaamde handcommunie niets brengt en zorgt voor een gigantische leegloop.

Verwittiging voor slechte behoeders van het Allerheiligste is dringend nood-zakelijk.

Ze veroorzaken het onvermijdbare vallen en vertrappelen van heilige deeltjes, ofschoon ze zouden moeten weten dat ieder hostiefragment de hele Christus bevat (DH 1653). Ze vernietigen het geloof van de hen toevertrouwden (Mt. 18,6), als ze hen de Hostie in de hand geven. Telkens wanneer ze dat doen, vermeerderen ze hun schuld en de kans op hun eigen verdoemenis. Daarom en omwille van hun eigen heil, moeten wij allen besluiten om ons in te zetten dat het Lichaam van Christus alleen in de mond uitgereikt wordt.

SANCTUS

Eucharistische Beweging tot Verheerlijking van God

D-69038 Heidelberg

Vassula  verspreidt  een  nieuwe  boodschap  van  Jezus.

5  Mei  2011.

"Vertel  mijn  volk  en  herinner  hen  eraan  dat  liefde  vele  zonden  bedekt;  laat  jullie  liefde  voor  elkaar  echt  blijken  te  zijn... sta  Mij  toe  jullie  geheugen  op  te  frissen:  het  is  een  zegen  voor  jullie  wanneer  ze  jullie  beledigen  en  vervolgen  om  Mijnentwil,  want  het  bewijst  dat  Ik,  God,  op  jullie  rust... als  jullie  er alleen  op  uit  waren  om  mensen  te  behagen,  zou  Ik  jullie  niet  geroepen  hebben;  als  jullie  hard  voor  je  eigen  belangen  en  eer  zouden  werken  en  niet  voor  die  van  Mij,  zou  Ik  Mijn  Ogen  van  jullie  hebben  afgewend;  open  je  harten  wagenwijd  en  ontvang  Mij;  wees  één,  elkaar  helpend  en  probeer  Mijn  volk  te  troosten  in  deze  tijden;  de  liefde  voor  je  naaste  zou  jullie  grootste  zorg  moeten  zijn;  denk  eraan  Mijn  Boodschap  alom  te  verkondigen,  want  de  reuk  van  de  dood  heeft  de  hemel  bereikt  en  de  straf  die  deze  generatie  te  wachten  staat  zal  over  de  hele  aarde  komen  vanwege  haar  ongeloof  en  geloofsafval;  de  gezanten  die  Ik  jullie  stuur  worden  niet  gehoord  en  Mijn  Geest  wordt  bespot;  velen  kwetsen  roekeloos  Mijn  Kerk,  Mijn  profeten  stenigend;  velen  raken  in  verval  en  er  worden  nu  zichtbare  tekenen  gegeven  die  in  verhouding  staan  tot  de  afmetingen  en  de  zwaarte  van  hun  afvalligheid  en  hun  zonden;  ontberingen  en  leed  komen  over  dit  trouweloze  geslacht;  dit  zijn  tekenen  die  hun  reeds  gegeven  zijn  vanwege  hun  weigering  om  zich  met  Mij  te  verzoenen;  velen  van  jullie  heb  Ik  voor  Mijn  Vader  gerechtvaardigd,  Ik  wil  evenwel  een  terugkeer  van  liefde,  een  terugkeer  van  gelof;  Ik  heb  jullie  geopenbaard  hoe  Ik  werk  en  wat  Ik  zoek;  jullie  hebben  mijn  boodschap  van  Eenheid  gehoord  en  geloofd;  Ik  heb  jullie  het  doel  van  Mijn  oproep  laten  zien;  jullie  hebben  jullie  zegel  gewaarmerkt,  waardoor  jullie  Mij  grote  eer  hebben  bewezen,  kan  men  ontkennen  wat  men  gelooft?  Houd  dat  wat  jullie  in  het  begin  is  geleerd,  levend  in  je  hart  en  weiger  Mijn  Bloed  te  verkopen;  Ik  geef  jullie  Mijn  vrede  en  zeg  jullie:  vrees  niet,  want  Ik  Ben  met  jullie;  draag  Mijn  Naam  en  eer  Mij; ic" 

Ik  begrep  dat  "de  Naam  van  Christus  dragen"  betekent  Zijn  Kruis  dragen,  maar  zoals  Hij  eens  heeft  gezegd:  Zijn  Kruis  draagt  niet  alleen  lijden  maar  ook  vreugden...

Dominee Andreas Berglesow, was dood en kwam weer tot leven!
Na een zwaar auto-ongeluk was Andreas in het hiernamaals en stelde de dokters voor een raadsel!
Volgens de wetten van de medische wetenschap kan deze man er helemaal niet meer zijn.
Hij stierf op 21 januari 1995 opgegeven door de dokters.

Andreas Berglesow in dominee. In de winter van 1995 was hij met twee begeleiders op een missiereis aan het Baikalmeer (een meer in het zuiden van Siberië). Bij een botsing van zijn auto met een vrachtwagen in een sneeuwstorm raakte hij geklemd en héél zwaar gewond. Met laatste krachten bracht een van zijn begeleiders hem in het nabijgelegen dorp naar het ziekenhuis. Tijdens een nood operatie probeerden de dokters zijn leven te redden, er was geen bloed voorhanden. Berglesow zegt daarover: “De dokter hebben mijn organen eruit genomen, maar wisten niet met welk orgaan ze zouden beginnen, alles was vol bloed. Ze begonnen gewoon bloed uit mijn lichaam te scheppen en wilden het gezuiverd langs een bloedvat weer in het lichaam te leiden. Deze behandeling was héél gevaarlijk”. Tenslotte begaf het hart het.
Nadat de dood was vastgesteld werd het lichaam klaar gemaakt om naar het lijkenhuis af te voeren.
Zijn belevenissen schetst hij als volgt: “Toen mijn hart ophield met kloppen voelde ik dat ik weg ging van mijn lichaam en me naar boven bewoog. Ik zweefde door het plafond dat geen hindernis voor mij vormde, ook het dak van het ziekenhuis was geen hindernis.
In eerste instantie keek in naar mijn lichaam. De dokters deden iets met mijn lichaam, beademing en elektroshocks. Dit gebeuren heb ik bekeken, ik heb mijn lichaam bekeken en plotseling dacht ik: “Wat moet dat allemaal? Ik voel me hier zo goed, ik wil niet meer terugkeren. Hier heb ik geen pijn”. Terwijl ik mijn lichaam zo bekeek, hoorde ik een gezang. Dit gezang kan ik niet beschrijven, het kwam van alle kanten. Toen zag ik een groep mensen in het wit gekleed. Er kwam een jong meisje naar me toe, nam me bij de hand en zei: “Andreas, ben jij ook hier?” Ik kende haar, het was Anja Tokareva, zeventien jaar oud uit onze gemeente. Ongeveer twee maanden voor mijn ongeluk was zij gestorven aan leukemie. Plotseling was ik weer boven onze stad, vlak vóór het huis waar Anja met haar ouders gewoond had. Ik zag alles wat in de woning gebeurde.
(Later toen ik uit het ziekenhuis kwam heb ik Natascha de moeder van Anja gevraagd of zij zich de avond van het ongeluk nog herinnerde en ik schreef haar alles op tot in het kleinste detail wat ik gezien had. Toen ze dat hoorde werd ze bleek en begon te beven: “Andreas, waar weet je dat van. Ik zei: “Klopt het wat ik je opgeschreven heb?” “Ja, het klopt”, antwoordde ze. Ik realiseerde me dat alles wat ik beleefd had echt was en geen droom.)
 Plotseling hoorde ik een stem die als een donderslag het heelal doordrong. Voor die stem kon men zich nergens verbergen, niet in de hemel en niet op aarde. Ze was streng, maar men kon liefde en macht gewaarworden. Het was me duidelijk, hier spreekt God. Hij vroeg me: “Wat doet zij?” Ik was verward, het is toch te begrijpen: “Zij huilt”. Dan stelde Hij de tweede vraag: “Waarvoor?” Ik gaf geen antwoord. “Hebben jullie niets meer te doen dan maar te zitten wenen?” Toen zei de Heer: “Kijk nu, Ik wil je iets laten zien”. Ik zag toen een grote brede weg die uitging van mijn stad, naar links afboog en achter de horizon verdween. “Ken jij deze weg?” “Ja, deze weg voert naar de hel”, antwoordde ik. “Bekijk deze weg eens goed!” Toen ik de weg bekeek zag dat die vol met mensen was, zo vol dat wanneer iemand deze weg wilde nemen hij zich met de ellebogen een weg moest banen. “Kijk nu naar de andere kant”, zei God. Ik zag een andere weg die ook van mijn stad uitging. De weg verhief zich van de stad, liep naar boven en verdween achter de wolken. “Ken jij deze weg?” Ja, Mijn Heer, deze weg voert naar U naar het paradijs”. Op deze weg bevonden zich héél weinig mensen. Hij zei tegen mij: “Je missie en je leven op deze aarde zijn nog niet ten einde. Ik zal je nog wat uitstel geven, maar je moet weten dat de tijd nog maar kort is, zo kort dat jij je dit helemaal niet kunt voorstellen. Je opgave is de mensen op de brede weg naar de weg van de verlossing te voeren. Gebruik deze tijd” Na deze woorden was ik weer in mijn lichaam. Er waren ongeveer vijf uur voorbij na mijn hartstilstand”.
Tenslotte kwam Andreas weer bij bewustzijn. Voelde zijn lichaam. Opende de ogen en voelde een donkere stof over zich heen. Een chirurg die voor het wegtransporteren nog een laatste blik op het lijk wilde werpen kreeg een shock toen hij de levende ogen zag en rende in eerste instantie weg. Enkele minuten later kwamen de verpleegsters binnen, legden mij op een brancard en brachten me opnieuw naar de operatiekamer. Een toevallig gevonden bloedgeefster redt in eerste instantie zijn leven. Maag darm mild en een deel van het buikvlies (Omentum) moesten weg genomen worden en het middenrif genaaid. De hoop voor de familie was héél klein: “De dokter zei tegen mijn vrouw dat we ondanks alles afscheid moesten nemen omdat teveel organen verwijderd moesten worden, zodat ik onmogelijk kon overleven. Toen mijn vrouw me zag op de afdeling intensive, schrok ze. Ik was bezaaid met slangen en katheders. Een apparaat ademde voor mij, omdat mijn longen niet meer functioneerden. Regelmatig geraakte ik in coma. De strijd om te overleven duurde twee weken. De dokters beweerden nog steeds dat ik niet zou overleven”.
Alleen Andreas weet: Hij zal leven, omdat hij een boodschap heeft over te brengen.
In 2001 komt de dominee naar Duitsland en laat zijn dossier vertalen als bewijs van het onvoorstelbare. Verschillende jaren lang wordt de “wonderlijke patiënt” verder onderzocht. Na het voorlopig laatste onderzoek in Bochum verklaart de dokter: “We zullen u niet verder onderzoeken omdat we dan gedwongen zouden zijn echt te verklaren dat u deze organen niet hebt. Inderdaad, ik kan trouwens niet verklaren hoe u zo verder kunt leven”
“Op welke weg bevindt u zich vandaag?”
Vandaag hebt u de kans van de brede weg over te stappen op de smalle weg van de verlossing, wanneer u Jezus Christus aanneemt als uw persoonlijke Verlosser.
Dominee Andreas Berglesow    Christelijke gemeente  Harpener-Heide 9  44805 Bochum    www.gottes-wort.org

Het volgende gebed is een mogelijkheid uw vertrouwen in God tot uitdrukking te brengen:
“Vader in de hemel, het is me duidelijk geworden dat ik mijn leven zelf in handen heb genomen en dat ik van u gescheiden ben. Vergeef me mijn schuld. Dank, dat U mijn zonden hebt vergeven omdat Christus voor mij gestorven is en mijn Verlosser is geworden. Heer neemt U alstublieft de heerschappij in mijn leven over en verander mij zoals U mij wil hebben. Dank dat U mijn gebed beantwoord hebt en nu in mijn leven aanwezig bent. Amen”.   

Alle kleuren van de regenboog schijnen als iemand je zegt:
"Je mag zijn wie je bent.
Voor mij moet je geen masker opzetten.
Ik ken je zo goed en ik zie je graag met al je gaven
en ook met al je gebreken erbij.
Je moet je niet verbergen achter valse kleuren,
verberg je angsten en je zwakheden voor mij maar niet,
maar laten we samen naar een oplossing zoeken.
In goede en kwade dagen kan je op mij rekenen,
ik laat je niet in de steek. Ik ken je...

Als iemand je dát kan zeggen, dan is geen duisternis machtig genoeg
om de vele kleuren van de regenboog te doen verbleken.

Zoiets zegt God ons.
"Verberg je zwakheden niet,
want ook van je onmacht en je zwakheden hou ik.
Ik ken je trouwens, tot in alle vezels van je bestaan.
Ik heb je naam in mijn handpalm geschreven.
Ik vergeet je niet en voor mij ben je goed.
Samen kunnen we vooruit, samen zijn we sterk.
Ik heb geen volmaakte mensen gemaakt, je moet dus niet doen alsof.
Zoals je bent, ben je goed. Laten we het samen doen... '
Als het in je leven donker wordt omdat de wereld je vraagt om je met valse kleuren te tooien,
met onechtheid te pronken of om op een valse manier te leven,
dan hoop ik dat er iemand is die je zegt:
"Voor mij mag je zijn zoals je bent, met je échte kleuren"
en dan kan je misschien bij God een houvast vinden.

Brief van God aan ons allen:
ZALIG wie arm voor God staat
ZALIG die verdrietig zijn als ze iets fout zien
ZALIG die altijd het goede in de mens ontdekken
ZALIG die echt willen dat alles er eerlijk aan toe gaat
ZALIG als je kan zeggen : spons erover, we beginnen anders en beter
ZALIG als je zelf recht in je schoenen staat
ZALIG als je zelf probeert vrede te brengen
ZALIG als je toch blijft getuigen van Hem ook al lachen ze je uit.

De maatstaf van het oordeel
Je zult verbaasd zijn als Hij zegt:
Ik verlangde naar een vriendelijk woord, jij hebt Me bemoedigend toegesproken.
Ik wachtte erop dat iemand Mij zou begrijpen, jij hebt aandachtig naar Mij geluisterd.
Ik had niemand die Mij vertrouwde, jij hebt Mij om raad gevraagd.
Ik had honger en jij hebt Mij te eten gegeven.
Ik had dorst naar jou, jij hebt Me vriendelijk aangekeken.
Ik wachtte op een beetje geluk, jij hebt je vrije tijd met Mij doorgebracht.
Ik was wanhopig, jij hebt Mij in de armen genomen.
Ik had dorst en jij hebt Mij te drinken gegeven.
Ik was kreupel, jij bent met Mij gaan wandelen.
Ik was een sukkel, jij hebt met mij gedanst.
Ik kon niet meer geloven, jij hebt niet aan Mij gewanhoopt.
Ik was ziek en jij hebt Mij bezocht.
Je zult verbaasd zijn - je zult vragen stellen -
je zult perplex staan - je zult lachen.
Je zult dansen van geluk.
(Naar Matteüs 25,.35- 40.)

Afscheid nemen van die ene heuvel die me zo dierbaar is,

dit prachtige landschap achterlaten ...

Het kost me moeite terug te gaan naar de gewone wereld,

naar mijn thuis en mijn werk.

Zo moeten de apostelen zich gevoeld hebben

toen ze weer van de berg terug naar beneden gingen.

Konden we hier niet blijven ?

Het was hier zo goed, bij die innemende Jezus, in die ongelooflijke rust.

En toch, beneden is het te doen, te midden van de mensen.

Daar is het echte leven.

Maar kan, wat ik op de heuvel meegemaakt heb, me niet overeind blijven helpen ?

Die geweldige ervaring mag ik zomaar niet vergeten.